Dens złamanie

Nory są częścią osi, drugiego kręgu szyjnego. Składa się z ciała z łukami kręgowymi i wyrostkami poprzecznymi oraz wyrostka kostnego, ciernia lub zęba (nory). Kiedy oś jest pęknięta, najczęściej dotyczy to nacieków, dlatego nazywa się ten typ złamania Dens złamanie do którego odnosi się.

Co to jest pęknięcie densa?

Złamanie gęste jest przerwaniem procesu kostnego drugiego kręgu szyjnego. Według klasyfikacji Andersona-D'Alonso rozróżnia się trzy różne typy złamań. Różne więzadła przyczepiają się do osi zagłębienia, przez którą ruch kręgów szyjnych przenoszony jest na mięśnie. Jednym z tych więzadeł jest więzadło poprzeczne.

• W złamaniach typu I wierzchołek osi zagłębienia jest ukośnie złamany powyżej tego więzadła.

• Typ II jest najczęstszym ze złamań jam. Tutaj punkt pęknięcia przebiega w pobliżu podstawy jam, blisko przejścia do korpusu osi.

• Typ III już sięga do korpusu osi.

przyczyny

Złamania typu I są spowodowane nadmiernym rozciągnięciem więzadła stawu skokowego. Może się to zdarzyć z powodu poważnego urazu z przemieszczeniem stawów głowy między potylicą a pierwszym kręgiem szyjnym. Powoduje to zerwanie kości powiązanych więzadeł (ligamenta alaria), co powoduje zerwanie.

Złamania typu II często są wynikiem upadków. Przy upadku na twarz dochodzi do kontuzji przeprostowych, które powodują przesunięcie kręgu atlasu do tyłu, a przy upadku na tył głowy dochodzi do urazu hiperfleksyjnego, który odpowiada za przesunięcie atlasu do przodu. W obu przypadkach może dojść do złamania typu II.

W typie III gwałtowne uderzenie powoduje przemieszczenie wiru. Więzadło otaczające oś zagłębienia (więzadło poprzeczne) jest masywnie rozciągnięte. Jeśli nie rozerwie się podczas tego rozciągania, działająca na niego siła jest przenoszona na krąg, powodując jego pęknięcie.

Osoby starsze są często narażone na złamania nory, ponieważ kości osób starszych stają się coraz bardziej kruche. U młodszych osób struktura kości jest jeszcze silniejsza, dlatego częściej uszkadzają więzadła.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Szczególnie ważna jest tutaj anamneza, ponieważ rodzaje obrażeń zależą od przebiegu wypadków. Urazy takie jak rany podbródka, urazy twarzy i rany głowy mogą już wskazywać na uraz w okolicy kręgu szyjnego.

Jeśli głowa i szyja są również przechylone, z bólem i ograniczoną ruchomością górnego odcinka odcinka szyjnego kręgosłupa, świadczy to jeszcze bardziej o takim urazie. Miejscowa tkliwość w badaniu palpacyjnym sugeruje uraz górnego odcinka kręgosłupa szyjnego jako główny objaw. Inne objawy to ból szyi, trudności w połykaniu i niewydolność neurologiczna.

diagnoza

Diagnozę przeprowadza się za pomocą technik obrazowych. Może to być konwencjonalne badanie rentgenowskie górnego odcinka kręgosłupa szyjnego w trzech płaszczyznach, ale tomografia komputerowa jest dokładniejsza. Sprawia, że ​​urazy są widoczne lub wyraźniejsze, które często nie są rozpoznawane lub niedoceniane na zdjęciu rentgenowskim.

Komplikacje

Złamanie jamek może powodować komplikacje i ból w różnych miejscach szyi. Jednak w większości przypadków dochodzi do urazów kręgów szyjnych. Pacjent ma ograniczone możliwości poruszania się, ponieważ ruchy głowy i szyi często powodują ból.

To również znacznie obniża jakość życia. Występuje ból szyi i gardła. Mogą się one objawiać jako ból spoczynkowy lub ból uciskowy. Często występują również trudności w połykaniu. Pacjent nie ma już możliwości uprawiania sportu ani aktywności fizycznej, co ogranicza codzienne życie.

W najgorszym przypadku pęknięcie jam może również sparaliżować ośrodek oddechowy, co może doprowadzić do śmierci. Leczenie zwykle przeprowadza się poprzez operację i użycie przymusu. W zależności od wieku może to prowadzić do różnych dalszych komplikacji, więc może być konieczna kolejna operacja. Oczekiwana długość życia nie jest zmniejszona przez pęknięcie densa, jeśli jest leczone w odpowiednim czasie, a pacjent nie jest narażony na żaden szczególny stres.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ponieważ ta skarga to złamana kość, w każdym przypadku należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli pacjent nie zgłosi się do lekarza, w dalszym przebiegu mogą wystąpić komplikacje, jeśli kości nie zrosną się prawidłowo. Z reguły należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent odczuwa bardzo silny ból szyi po wypadku lub po uderzeniu.

Krótka utrata przytomności może również wskazywać na pęknięcie jamki. Pęknięcie jamy prowadzi również do znacznych ograniczeń w poruszaniu się i poważnych trudności w połykaniu, co utrudnia przyjmowanie pokarmu. Wizyta u lekarza jest zdecydowanie konieczna nawet w przypadku tych dolegliwości. Podobnie, silny ból szyi może wskazywać na pęknięcie jamek i dlatego należy go zbadać. W nagłych przypadkach lub przy bardzo silnym bólu poszkodowany powinien udać się do szpitala lub wezwać pogotowie ratunkowe. Następnie przeprowadza się dalsze leczenie poprzez unieruchomienie dotkniętego obszaru.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Złamanie typu I jest uważane za stabilne i można je odpowiednio leczyć ortezą szyjki macicy przez jeden do dwóch tygodni. Złamanie typu II jest krytyczne. Jest niestabilny i trudny do wyleczenia. Dostępne są dwie drogi leczenia. W ramach leczenia zachowawczego kamizelka halo jest noszona przez dwanaście tygodni.

Głowa jest utrzymywana na miejscu przez kamizelkę aureola, a pęknięcie może się zagoić. Zamiast kamizelki halo coraz częściej stosuje się ortezę szyjną. W szczególności starsi pacjenci mają z tym mniej trudności. To, co przemawia przeciwko terapii zachowawczej, to fakt, że stawy rzekome rozwijają się w 35 do 85 procent wszystkich przypadków.

W przypadku leczenia zachowawczego istnieje ryzyko stawu rzekomego. Częstość występowania stawu rzekomego również wynosi od 35 do 85 procent. Staw rzekomy niesie ze sobą dwa główne zagrożenia. Może wystąpić ostry paraliż ośrodka oddechowego z tetraparezą (porażenie wszystkich czterech kończyn) lub powoli narastająca mielopatia.

W przypadku mielopatii rdzeń kręgowy jest coraz bardziej uszkadzany przez rosnącą presję związków wyznaniowych. Co może również prowadzić do paraliżu, a nawet śmierci. Są również pacjenci z stawem rzekomym, którzy są stabilni i nie mają żadnych objawów. Przy nieleczonym złamaniu jam typu II, staw rzekomy występuje w 100 procentach przypadków.

Ponieważ terapia zachowawcza jest obarczona wieloma zagrożeniami, coraz częściej preferuje się operację, nawet u starszych pacjentów. Nie znaleziono jeszcze idealnej techniki chirurgicznej stabilizacji złamania typu II. Grzbietowe połączenie śrubowe kręgów szyjnych C1 i C2 (Atlas i Axis) zapewnia największą stabilność, ale możliwy jest tylko ograniczony ruch głowy.

Utrata rotacji wynosi 50 procent. Ponadto istnieje ryzyko uszkodzenia tętnicy kręgowej podczas operacji i znacznej utraty krwi podczas operacji. Inną możliwością jest mocowanie śrubami przedniego zagłębienia.

Nie ma tu utraty rotacji, a pacjenta można szybciej zmobilizować, co jest szczególnie ważne w przypadku starszych pacjentów. Prowadzi to jednak do częstszych braków zaprzeczenia i do 20 procent przypadków trzeba ponownie operować. Dodatkowe brzuszne połączenie śrubowe C1 i C2 może poprawić stabilność.

W przypadku tego złamania rodzaj leczenia jest kwestią wyważenia. Decydującym celem terapii jest szybka mobilizacja i reintegracja starego pacjenta. Złamania typu III dens są łatwe do leczenia zachowawczego. Rzadko rozwija się tu staw rzekomy i pacjent musi nosić stabilizator aureoli lub ortezę szyjki macicy przez dziesięć do dwunastu tygodni. Chirurgia rzadko jest konieczna.

Perspektywy i prognozy

W przypadku złamania densa osoby dotknięte chorobą zawsze wymagają leczenia. Ta choroba nie leczy się sama, aw wielu przypadkach ból jest nie do zniesienia, dlatego leczenie jest zdecydowanie konieczne.

Osoby dotknięte chorobą cierpią na poważne ograniczenia ruchowe i ból szyi lub głowy. Może to prowadzić do trudności w połykaniu, przez co ból często rozprzestrzenia się na sąsiednie obszary ciała. Jakość życia pacjenta jest znacznie obniżona i ograniczona przez złamanie jam. W dalszym przebiegu może również prowadzić do niepowodzeń neurologicznych, a ponadto do zaburzeń czucia.

Leczenie złamań jamek zawsze zależy od dokładnych dolegliwości i objawów i może stosunkowo dobrze je ograniczyć. Złamanie jest prostowane podczas zabiegu chirurgicznego.Zabieg operacyjny często nie jest już wykonywany u osób starszych, przez co są one uzależnione od leczenia zachowawczego. Nie można osiągnąć całkowitego wyleczenia, a ruch głowy pozostaje ograniczony. Złamanie gęstości zwykle skraca oczekiwaną długość życia tylko wtedy, gdy ma negatywny wpływ na czynność oddechową pacjenta.

zapobieganie

Urazy gęste są zwykle wynikiem wypadków z udziałem głowy. Typowe są wypadki drogowe lub sportowe, upadki podczas jazdy na nartach lub skoków na nieznane, zbyt płytkie wody. Dla starszych osób wystarczy zwykły upadek.

Tylko odpowiednie środki bezpieczeństwa zapewniają ochronę. Rozsądne zachowanie w ruchu ulicznym. Sprawny samochód z poduszkami powietrznymi, odpowiednio wyregulowanymi podparciami karku i dobrymi pasami bezpieczeństwa. Przestrzegaj przepisów bezpieczeństwa podczas uprawiania sportu i pracy oraz noś kaski i odzież ochronną. U osób starszych ważne jest, aby leczyć problemy z krążeniem, aby zapobiec omdleniom i zawrotom głowy, które mogą prowadzić do upadków.

Opieka postpenitencjarna

Złamanie densa to złamanie kręgu szyjnego, które często występuje u osób starszych podczas upadku do przodu. Aby móc zagwarantować optymalny i wolny od powikłań przebieg choroby, lekarz prowadzący powinien regularnie wykonywać badania. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że tego typu pęknięcia nie będą rosły razem.

Jeśli chory zdecyduje się na regularne wizyty u lekarza, nic nie stoi na przeszkodzie, aby w pełni wyzdrowieć. Złamanie można naprawić za pomocą brzusznych połączeń śrubowych, dzięki czemu może się mocno i stabilnie zrosnąć. Jednak odpowiednie badania kontrolne mają ogromne znaczenie, ponieważ takie ciała obce zawsze mogą powodować komplikacje.

Jeśli chcesz uniknąć wszelkich komplikacji, zdecydowanie powinieneś skorzystać z wyżej wymienionych badań kontrolnych. Regularne wizyty u lekarza mogą zapewnić pełny i terminowy powrót do zdrowia. Jeśli jednak dana osoba całkowicie powstrzyma się od takiej dalszej opieki, w pewnych okolicznościach mogą wystąpić poważne szkody następcze.

Złamanie szczeliny jest chorobą, którą zdecydowanie powinien leczyć lekarz i lekarstwa. Aby doszło do pełnego wyzdrowienia, należy również wykonać badania kontrolne. Jeśli tak się nie stanie, osoba zainteresowana musi spodziewać się poważnych komplikacji lub trwałych szkód następczych.

Możesz to zrobić sam

W przypadku podejrzenia złamania szczeliny lekarz musi zdiagnozować i niezwłocznie rozpocząć leczenie operacyjne. Po operacji niektóre środki samopomocy ułatwiają codzienne życie z głębokim złamaniem.

Dotyczy to przede wszystkim odpoczynku i leżenia w łóżku. W pierwszych dniach i tygodniach po operacji nie wolno obciążać kręgosłupa szyjnego i pleców. Konieczne są dalsze badania lekarskie, aby wykluczyć uszkodzenie neurologiczne. W przypadku zauważenia nietypowych objawów należy to omówić z odpowiedzialnym lekarzem.

Ponadto dostępna jest fizjoterapia i lekki sport, ale także joga lub pilates. Masaże pomagają przeciwdziałać napięciom w wyniku zastosowania szyny. Nie należy spodziewać się długoterminowych konsekwencji w przypadku pęknięcia. Osoby poszkodowane muszą być przygotowane na ból i ograniczoną mobilność, szczególnie w pierwszych tygodniach i miesiącach po wypadku lub upadku.

Aby powrót do codziennego życia przebiegał bezproblemowo, należy porozmawiać z innymi poszkodowanymi. Na forach i grupach samopomocy pacjenci ze złamaniem kości otrzymują wskazówki dotyczące odpowiednich sportów, wszelkich środków dietetycznych (szczególnie w przypadku złamań typu II) i możliwych objawów towarzyszących. W wyniku tego i konwencjonalnego leczenia, głębokie złamanie można zwykle wyleczyć szybko i stosunkowo bezboleśnie.