Rumień

Zgodnie z terminem Rumień dermatolog rozumie zaczerwienienie skóry spowodowane zwiększonym dopływem krwi do dotkniętego obszaru. Przyczyny są różne i należy je jasno określić, aby można było rozpocząć odpowiednie leczenie. Rokowanie zależy od choroby podstawowej, ale rumień zwykle ustępuje samoistnie po krótkim czasie.

Co to jest rumień?

Zaczerwienienie skóry jest reakcją skóry i ciała na określone procesy zachodzące w organizmie lub jest spowodowane wpływami zewnętrznymi.

Słowo rumień wywodzi się ze starożytnego greckiego terminu „erýthema”, co oznacza coś w rodzaju „zaczerwienienia” lub „zapalenia”. Opisuje jedyny objaw rumienia, zaczerwienienie skóry. Może się to objawiać w różnej intensywności, rozmiarze, stopniu i sile koloru.

Rumień to jeden z tzw. Wykwitów pierwotnych. Są to zaczerwienienia skóry i zmiany skórne, które wynikają z patologicznego procesu zachodzącego bezpośrednio w skórze.

Żadne inne choroby ich nie dotyczą. Z tego powodu fluorescencje pierwotne mają wysoką wartość diagnostyczną. Inne ważne zmiany skórne z tej grupy to plamka, zaczerwienienie skóry spowodowane zaburzeniami pigmentacji, grudki i cysty.

przyczyny

Przyczyny rumienia są zróżnicowane. Dlatego nie jest możliwe sformułowanie ogólnych stwierdzeń.

Zasadniczo jednak można powiedzieć, że z jednej strony rumień może być zjawiskiem normalnym, możliwym u wszystkich ludzi, jeśli przejawia się zaczerwienieniem ze wstydu. Zaczerwienienie wstydu, które dermatolodzy nazywają rumieniem pudoris, jest potocznie omawiane np. Z powiedzeniem „spraw, by ktoś się rumienił” i jest nieszkodliwe. Z drugiej strony rumień jest ważnym objawem wielu chorób skóry. Ważnymi przykładami są róża dysku, zespół Stevensa-Johnsona i „zespół oparzonej skóry”.

Róża dysku dotyka głównie młodych ludzi i pojawia się na kończynach i twarzy. Rumień przypominający krążek, wielkości paznokcia często pojawia się wraz z bólem stawów, zmęczeniem i niewielką gorączką i po pewnym czasie samoistnie goi się.

Osoby dotknięte zespołem Stevensa-Johnsona również cierpią na ciężko upośledzony stan ogólny. Objawy tej choroby to rumień, wysoka gorączka, opryszczkowe pęcherze w jamie ustnej i narządów płciowych oraz zapalenie spojówek. Zespół Stevena-Johnsona jest często spowodowany infekcjami, które nie wygoiły się dostatecznie, lub reakcjami alergicznymi.

„Zespół oparzonej skóry”, znany również jako zespół Lyella, zagraża życiu, ponieważ cały naskórek odłącza się od ciała. Następnie umiera, a funkcja ochronna skóry zostaje poważnie zaburzona. Ten stan jest spowodowany ciężkimi alergiami lub skutkami ubocznymi niektórych leków.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciw zaczerwienieniu i egzemy

Objawy, dolegliwości i oznaki

Rumień może powodować różne objawy i dolegliwości. Choroba objawia się przede wszystkim zauważalnym zaczerwienieniem skóry, które można odczuć w różnych częściach ciała. Rumień najczęściej pojawia się w obszarach ciała dobrze ukrwionych, np. Na klatce piersiowej, ramionach czy narządach płciowych.

Rumień można rozpoznać po tym, że po naciśnięciu zmienia kolor. Zwykle sam nie powoduje bólu. Jednak choroba sprawcza może powodować ból i inne objawy w późniejszych stadiach. W zależności od przyczyny rumienia mogą wystąpić poważne objawy. Jeśli objawy są spowodowane krwawieniem ze skóry, zwykle pojawia się również świąd i ból.

Jeśli rumień występuje jako wstępne stadium wyprysku, z czasem pojawiają się dalsze zmiany skórne, w tym krwawienie i swędzenie skóry. Nieleczony rumień powiększy się i może rozprzestrzenić się na całe ramię, klatkę piersiową lub okolice narządów płciowych.

W przypadku większego rumienia można sobie wyobrazić zaburzenia czucia. Ponadto osoby dotknięte chorobą często odczuwają chorobę, która nasila się wraz ze wzrostem zaczerwienienia skóry. Jeśli rumień jest leczony wcześnie, zwykle nie ma innych objawów ani dyskomfortu.

diagnoza

Chory zwykle sam zauważa zaczerwienienie skóry i udaje się do dermatologa. Podczas umawiania się na wizytę ważne jest jak najdokładniejsze opisanie obserwowanego objawu, aby można było dokonać klasyfikacji pilności. W przeciwnym razie pacjent może długo czekać na wizytę.

Dermatolog powinien na pierwszy rzut oka rozpoznać, czy występuje rumień, krwawienie skórne, czy też wstępne stadium egzemy. Przy postawieniu diagnozy warto uciskać dotknięty obszar, ponieważ jeśli może on ulec przebarwieniu, jest to wyraźnie rumień.

Zwykle dermatolog kieruje pacjenta do lekarza rodzinnego w celu rozpoczęcia diagnozy i leczenia choroby podstawowej. Niemniej jednak najpierw należy skonsultować się z dermatologiem, aby wykluczyć inne choroby.

Komplikacje

W przypadku rumienia przyczyna powikłań związanych z zaczerwienieniem skóry zależy od przyczyny. Jeśli rumień jest spowodowany infekcją, bez leczenia mogą wystąpić niebezpieczne objawy. Mogą rozwinąć się wtórne infekcje dotkniętych obszarów skóry, a także innych narządów, które mogą zagrażać życiu.

Antybiotykoterapia jest wskazana w przypadku infekcji bakteryjnej jako przyczyny rumienia, a rumień wywołany infekcjami grzybiczymi należy również leczyć lekami. Jednak leczenie lekami może również prowadzić do powikłań, ponieważ możliwe są reakcje alergiczne i nietolerancja. Mogą one również objawiać się objawami skórnymi, w skrajnych przypadkach może wystąpić zagrażający życiu wstrząs alergiczny z niewydolnością krążenia.

Jeśli przyczyną pojawienia się rumienia jest reakcja alergiczna, w przypadku alergii kontaktowej zwykle wystarczające jest unikanie substancji wyzwalającej. Zaczerwienienie skóry zwykle ustępuje samoistnie, bez konieczności dalszego leczenia. Jednak w kontekście reakcji alergicznych mogą również wystąpić zmiany zapalne w rumieniu, które rozprzestrzeniają się na głębsze warstwy skóry.

Inną możliwą komplikacją są tutaj infekcje wtórne. Podobnie, nawet przy odpowiednim leczeniu, w dotkniętych obszarach mogą wystąpić blizny. Gorączka i osłabienie ogólnego samopoczucia to również możliwe powikłania procesów zapalnych skóry.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Rumień powinien zostać wyjaśniony przez lekarza, gdy tylko pojawią się powikłania. Zaczerwienienie skóry, gorączka czy bóle stawów zawsze wymagają badania lekarskiego. To samo dotyczy krwawienia, świądu i innych objawów wpływających na samopoczucie. Należy umówić się na wizytę u lekarza rodzinnego, zwłaszcza jeśli objawy nie ustąpią najpóźniej po dwóch do trzech dniach. Osoby, które postrzegają rumień jako skazę kosmetyczną, najlepiej porozmawiać z terapeutą.

W szczególności należy porozmawiać ze specjalistą o zmianach na dużym obszarze, zanim wystąpią zaburzenia psychiczne. Jeśli kompleksy niższości lub depresja są już zauważalne, obowiązują następujące zasady: natychmiast zasięgnij porady psychologa. Im wcześniej leczone są choroby psychiczne, tym mniej prawdopodobne są długoterminowe skutki.

Następnie osoby, które mają wcześniej istniejący stan, taki jak zespół Stevensa-Johnsona lub choroba skóry, powinny udać się do lekarza z rumieniem. Ogólnie rumień wskazuje na poważną chorobę i dlatego w razie potrzeby należy go zbadać i leczyć. W przypadku poważnych powikłań najlepiej wezwać pogotowie ratunkowe.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie rumienia zależy od rozpoznanej choroby podstawowej. Podczas gdy niektórych przyczyn, takich jak róża dysku, nie można wyleczyć, inne przyczyny można nadal leczyć za pomocą szybkiej diagnozy. Samego rumienia nie można leczyć.

Szczególną postacią rumienia jest Erythroderma: Dzieje się tak, gdy dotyczy ponad 90% ciała. Erytroderma w starożytnej Grecji oznacza coś w rodzaju „czerwonej skóry”. Skóra jest silnie zaogniona, a naczynia są rozszerzone. Występuje utrata płynów, białka i soli, co może prowadzić do wtórnych zakażeń zagrażających życiu.

Ze względu na rozszerzenie naczyń krwionośnych pacjenci cierpią z powodu znacznej utraty ciepła z organizmu, a tym samym nadmiernej wrażliwości na zimno. Pierwszą oznaką erytrodermii jest zatem styl ubioru osób dotkniętych chorobą, jak zawsze zbyt ciepły. Podobnie jak rumień, erytrodermia nie jest chorobą niezależną.

Jest objawem, a zatem ważnym wskaźnikiem innych chorób i objawów, na przykład wieku, nietolerancji leków lub łuszczycy.

Perspektywy i prognozy

W zależności od przyczyny rumienia zaczerwienienie skóry może się różnie rozwijać. Jeśli przyczyną jest nieszkodliwy stan zapalny, zwykle ustępuje po kilku godzinach lub dniach. Jednak w przypadku poważnych chorób skóry rumień może utrzymywać się przez tygodnie lub miesiące. Pacjenci z przewlekłymi chorobami skóry trwale cierpią na zmiany skórne. Niemniej rokowanie jest zwykle dobre - rumień zwykle nie sprawia problemów i nie powoduje żadnych innych objawów poza swędzeniem i bólem.

W pojedynczych przypadkach rumień może przekształcić się w wyprysk, który powiększa się i może powodować towarzyszące objawy, takie jak gorączka. W najgorszym przypadku egzema może prowadzić do zapalenia, a tym samym do posocznicy. Możliwe jest również rozprzestrzenienie się na narządy wewnętrzne i wiąże się z raczej złym rokowaniem ogólnym. Jednak w przypadku wczesnego leczenia perspektywa szybkiego powrotu do zdrowia jest dobra.

Dermatolog może przepisać odpowiednie leki i produkty pielęgnacyjne, dzięki którym można niezawodnie leczyć zmiany skórne. Zasadniczo rumień ma dobre rokowanie. Jeśli zmiany skórne zostaną wyjaśnione i leczone na wczesnym etapie, zwykle ustępują lub przynajmniej nie postępują dalej.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciw zaczerwienieniu i egzemy

Opieka postpenitencjarna

Z reguły nie ma prawie żadnych środków ani możliwości dalszej opieki dostępnej dla osób dotkniętych tą chorobą. Choroba musi być przede wszystkim leczona przez lekarza, aby nie było dalszych komplikacji i dolegliwości. Dalszy przebieg zależy również w dużym stopniu od dokładnej choroby podstawowej, która jest odpowiedzialna za rumień, tak więc nie można określić ogólnej prognozy dotyczącej dalszego przebiegu.

Wczesne wykrycie i późniejsze leczenie mają jednak zawsze pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby. W większości przypadków osoby dotknięte tą chorobą są uzależnione od przyjmowania leków. Należy je przyjmować regularnie, zwracając szczególną uwagę na zalecenia lekarza.

W przypadku jakichkolwiek pytań lub niejasności należy zawsze najpierw skontaktować się z lekarzem. W wielu przypadkach osoby dotknięte chorobą muszą również dostosować swój styl ubioru, ponieważ choroba może również osłabić uczucie ciepła lub zimna. Lekarz może również w tym pomóc. W życiu codziennym wiele osób dotkniętych chorobą polega na pomocy rodziny i przyjaciół, chociaż kontakt z innymi osobami dotkniętymi chorobą może być również przydatny.

Możesz to zrobić sam

Jeśli masz rumień, zdecydowanie powinieneś udać się do lekarza rodzinnego lub dermatologa. To, jakie środki mogą podjąć osoby dotknięte chorobą, zależy od przyczyny, którą określił lekarz i jak wyraźna jest zmiana skóry.

Jeśli przyczyną jest nietolerancja leku, wystarczy zmienić lek. Rzeczywiste zaczerwienienie powinno wtedy samo ustąpić. Regularna pielęgnacja skóry delikatnymi produktami wspomaga rozpad uszkodzonej tkanki. Różne środki naturopatyczne również zmniejszają zaczerwienienia skóry, ale należy je stosować tylko po konsultacji z odpowiedzialnym lekarzem.

To samo dotyczy alternatywnych metod leczenia, takich jak leczenie ciepłem lub zimnem lub terapia ultradźwiękami. Jeśli rumień jest spowodowany niezdrowym trybem życia, wskazane są odpowiednie zmiany w codziennych nawykach. Jeśli przyczyną są wpływy zewnętrzne, takie jak nadmierne promieniowanie słoneczne lub toksyny środowiskowe, pomocne jest rozważne zachowanie w życiu codziennym oraz środki zapobiegawcze. Generalnie rumień można zmniejszyć, nosząc odpowiednią odzież (np. Bawełnianą lub lnianą) i unikając drażniących perfum i produktów pielęgnacyjnych.

Jeśli zmiany skórne mimo wszystko utrzymują się, leczenie musi przejąć lekarz. Pacjenci z chorobami skóry, takimi jak neurodermit, powinni zasadniczo powstrzymać się od samodzielnych pomiarów.