niesmak

niesmak wiąże się z bardzo nieprzyjemnymi doznaniami i emocjami, które chcą być zdecydowanie odrzucone. Ale bliższe, naukowe badanie nawet tak negatywnych aspektów emocjonalnych ujawnia interesujące wgląd w naszą naturę, ale także naszą kulturę.

Warto zatem zdefiniować uczucie wstrętu, zgłębić jego funkcje i korzyści dla ludzi oraz wyjaśnić wszelkie odrażające zaburzenia u ludzi.

Jaki jest wstręt?

Wstręt można ogólnie opisać jako wszelkie negatywne uczucia, często związane z nudnościami i odrzuceniem. Ważna jest tutaj odczuwalna reakcja fizyczna w połączeniu z uczuciem niechęci.

Nie lubienie polityka, ponieważ ma on zły plan z własnego punktu widzenia, nie liczy się na przykład jako wstręt, ponieważ zwykle nie ma fizycznej reakcji. Dopiero przy objawach takich jak zadławienie się, pocenie się, kołatanie serca, zawroty głowy, a nawet wymioty, reakcja jest uznawana za wstręt.

Poprzez połączenie mentalnego odrzucenia i fizycznego odpychania, wstręt jest bardzo silnym doznaniem, które przedostaje się na pierwszy plan świadomości zainteresowanej osoby.

Większość ludzi jest zniesmaczona wieloma własnymi rzeczami: odchodami, podrobami, pleśnią i śmieciami. Niektóre zwierzęta również wywołują odrazę u wielu ludzi, zwykle są to małe zwierzęta, takie jak robaki, robaki, pająki i węże.

Mówiąc o zwierzętach: nawet zwierzęta z rozwiniętym mózgiem wydają się być zniesmaczone niektórymi rzeczami lub przynajmniej ich unikać.Na przykład wielkie małpy człekokształtne, takie jak szympansy, boją się brodzić przez rzeki i dlatego nie potrafią pływać. Wstręt nie jest wyłącznie ludzki.

Funkcja i zadanie

Funkcja wstrętu dla ludzi wydaje się dość oczywista: podobnie jak strach, wstręt jest funkcją ochronną, ale w przeciwieństwie do strachu nie chodzi o to, przed czym trzeba uciec, ale czego należy po prostu unikać, tj. Po co Przykładu nie wolno jeść.

Gdyby nie było odrażających reakcji, ludzie jedliby zepsute jedzenie, nie sprzątali gruntownie śmieci i żyli znacznie bardziej niehigienicznie. Warunki, w których rozwijają się zarazki i choroby, drastycznie zmniejszyłyby naszą długość życia i jakość.

Jak silna i jednocześnie ochronna wstręt może być zademonstrowany w eksperymencie z małpami człekokształtnymi: własne odchody małp zostały przygotowane zgodnie ze wszystkimi zasadami sztuki, aby naczelne pomyliły je z jedzeniem i zjadły. Został pomalowany, spryskany substancjami zapachowymi i podawany razem z tradycyjnym jedzeniem. Za darmo. Małpy zawsze odmawiały jedzenia odchodów.

O ile ochronna funkcja wstrętu jest niekwestionowana, można dyskutować o jego pochodzeniu: czy wstręt jest bardziej genetyczny czy kulturowy? Oczywiście zwierzęta również odczuwają odrazę, ale z pewnością mają też pewien rodzaj ewolucji kulturowej, w której normy behawioralne nie są przekazywane poprzez materiał genetyczny, ale raczej poprzez obserwację i naukę.

Istnieją również zauważalne różnice między kulturami ludzkimi. Przykładem tego jest niechęć wielu Europejczyków do owadów, takich jak koniki polne, które są spożywane w Azji jako przysmaki lub przekąski.

To, co ludzie uważają za obrzydliwe, a co nie, często zależy od wartości przypisywanych rzeczom. Chociaż nie ma na przykład racjonalnego argumentu, dlaczego psie mięso powinno być mniej smaczne niż wieprzowina czy wołowina, w tym kraju niemal automatycznie odczuwamy wstręt i odrzucenie psiego mięsa. Po prostu dlatego, że na Zachodzie nie wolno jeść psiego mięsa, ponieważ uważa się je za niemoralne.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Zakłócenia w uczuciu wstrętu mogą osiągnąć dowolną skrajność. Przede wszystkim są fobie, czyli przesadne poczucie wstrętu i odrzucenia rzeczy, które są u większości ludzi doskonale powszechne. Niektóre fobie są nadal zrozumiałe, na przykład arachnofobia (strach przed pająkami) lub achluofobia (strach przed ciemnością). Ale wiele innych wydaje się dla większości zagadkowych, w tym akafobia (strach przed wodą lub byciem w wodzie) lub koniofobia (strach przed kurzem) i niezliczone inne.

Czasami fobie wydają się po prostu niewytłumaczalne, ale raz po raz traumatyczne przeżycie z dzieciństwa jest uznawane za przyczynę irracjonalnego wstrętu. Kto np. jako dziecko prawie utonął w jeziorze, może słusznie bać się w przyszłości nawet kąpieli w wannie.

Na drugim biegunie są ludzie, którzy nie czują zniesmaczenia nawet najbardziej niehigienicznymi rzeczami. Często towarzyszą temu nawet skłonności seksualne, które można postrzegać jako patologiczny fetyszyzm (parafilia). Przykłady obejmują martwe ciała (nekrofilia), kał (koprofilia), chęć zjedzenia ekskrementów (koprofagia) i mocz (urofilia).

Nadal jest przedmiotem intensywnych badań psychologicznych, co jest przyczyną tych parafilii i dlaczego wstręt nie tylko jest w nich eliminowany, ale dosłownie zamienia się w zachwyt. U osoby dotkniętej chorobą często podejrzewa się poważne zaburzenia osobowości. Można również zauważyć, że ci ludzie nigdy nie cierpią głównie z powodu swoich perwersji, ale są konfrontowani ze swoim nieporządkiem tylko w środowisku społecznym, czy to przez konfrontację z prawem, czy naganę ze strony innych ludzi.