Złamany łokieć

Na Złamanie łokcia lub Złamanie łokcia łokieć pęka w górnej części kości łokciowej, gdzie przyczepia się ścięgno tricepsa. Jedną z form złamania łokcia jest to Złamanie wyrostka łokciowego. Przyczyną jest zwykle uraz, a leczenie zwykle przeprowadza się chirurgicznie, jeśli rokowanie jest dobre.

Co to jest złamany łokieć?

W przypadku złamania wyrostka łokciowego dochodzi do złamania wyrostka łokciowego, czyli końca łokciowego łokcia. Tutaj również znajduje się staw łokciowy, który składa się z dwóch kości przedramienia, kości promieniowej i łokciowej oraz dolnej części kości ramiennej. Ścięgno mięśnia trójgłowego przenosi siłę mięśni prostowników ramienia na wyrostek łokciowy.

$config[ads_text1] not found

Objawy złamania łokcia pojawiają się bezpośrednio po urazie, który go spowodował i obejmują silny ból, siniak z silnym obrzękiem całego stawu oraz niebieskie przebarwienie skóry wokół siniaka. Samodzielny ruch łokcia jest niemożliwy dla osoby poszkodowanej. W niektórych przypadkach złamany lub złamany kawałek kości może być wyczuwalny, gdy jest podciągany przez ścięgno tricepsa.

przyczyny

Przyczyną złamania łokcia jest zwykle bezpośredni uraz, czyli upadek do tyłu lub na bok, który zostaje złapany łokciem lub wyciągniętą ręką.

Jeśli zbyt duża siła działa na najsłabszy punkt, staw łokciowy, łamie się. Z mechanicznego punktu widzenia można powiedzieć, że siła uderzenia utrzymuje się w punkcie najmniejszego oporu i powoduje zerwanie połączenia.

Czasami wyzwalacz nie jest upadkiem, ale mocnym uderzeniem w staw łokciowy twardym przedmiotem. Rzadziej do złamania łokcia dochodzi w przypadku wcześniej uszkodzonej tkanki kostnej w wyniku złamań patologicznych oraz złamania samoistnego.

Innymi przyczynami może być zwiększony stres, prowadzący do złamania stawu z powodu zmęczenia. Szczególnie zagrożeni są pacjenci z chorobą kości szklistej, osteoporozą, guzami kości i przerzutami.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Złamany łokieć to niezwykle bolesna choroba, która zwykle jest wywoływana przez zdarzenie zewnętrzne, takie jak gwałtowny upadek na łokieć. Bezpośrednio po tym zdarzeniu pojawia się bardzo silny ból. Należy skonsultować się z lekarzem w celu jednoznacznego rozpoznania złamania i dalszego leczenia.

Złamanie stawu łokciowego powoduje prawie całkowitą utratę ruchu ramienia w stawie łokciowym. Ramię nie może być już zgięte ani ustawione pod kątem; próba powoduje silny ból. W tym samym czasie staw bardzo szybko puchnie i mogą również powstawać krwiaki.

Jeśli złamany łokieć nie jest leczony, może to prowadzić do całkowitego nieodwracalnego usztywnienia ramienia i różnych problemów ortopedycznych. Dlatego niezbędna jest profesjonalna terapia. Przerwa w łokciu jest bardzo często tak zwana otwartą przerwą. Skóra na stawie i kościach jest bardzo cienka i łatwo ją przebić ostrą, popękaną lub złamaną kością.

W takich przypadkach kość widocznie wystaje z otwartej rany, a złamanie może być również jednoznacznie rozpoznane przez laików. Ponadto może wystąpić umiarkowana utrata krwi. Złamanie stawu łokciowego jest chorobą bolesną już w trakcie gojenia i wymaga rozległych zabiegów rehabilitacyjnych fizjoterapeutycznych oraz długotrwałych ćwiczeń.

$config[ads_text3] not found

Diagnoza i przebieg

Jeśli po upadku wystąpi silny ból ograniczający ruch, siniak i obrzęk stawu łokciowego, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Po szczegółowym wywiadzie zbada staw łokciowy. Po tym następuje prześwietlenie. W przypadku tego i ewentualnie innych badań należy wykluczyć towarzyszące urazy naczyń krwionośnych, więzadeł, ścięgien i nerwów.

Szybki zabieg medyczny jest kluczowy dla powodzenia zabiegu, ponieważ silne pociągnięcie mięśnia trójgłowego przesuwa fragmenty względem siebie, przez co z czasem odchylenie staje się silniejsze, trudniejsze w obsłudze oraz zwiększa się ryzyko długotrwałych skutków i trwałego uszkodzenia.

Rokowanie jest generalnie dobre po złamaniu wyrostka łokciowego, a powikłania są rzadkie. Jednak często występuje zmniejszona odporność na cięższe obciążenia, takie jak tenis, wioślarstwo lub golf.

Bardziej złożone złamania z kilkoma fragmentami mogą prowadzić do nieprawidłowości w stawie, przedwczesnego zużycia stawu i ograniczonej ruchomości stawu, pomimo wczesnego leczenia.

Komplikacje

Jeśli złamany łokieć jest leczony natychmiast, zwykle nie ma większych komplikacji. Jednak nie można całkowicie wykluczyć długoterminowych konsekwencji. Po operacji sprężystość dotkniętych chorobą kości i mięśni zmniejsza się. Mogą pojawić się długoterminowe ograniczenia, zwłaszcza w sportach takich jak golf, wioślarstwo czy tenis.

Na przykład w wyniku złamania gruzu mogą wystąpić nieprawidłowości w stawie. Może to spowodować po latach zużycie stawów, co wiąże się z ograniczoną ruchomością łokcia. Wielokrotne lub opóźnione złamania mogą również prowadzić do sztywności stawów i przewlekłej niestabilności stawu. Zwyrodnienie chrząstki i stawów może prowadzić do przewlekłego zapalenia i silnego bólu.

W miarę postępu choroby może wystąpić choroba zwyrodnieniowa stawów lub staw rzekomy. Nie można całkowicie wykluczyć uszkodzenia tętnic i nerwów w przypadku złamania łokcia. Jeśli nerwy zostaną uszkodzone podczas złamania łokcia, może wystąpić drętwienie i zaburzenia czucia. W większości przypadków dochodzi również do utraty siły i wrażliwości, które mogą sięgać od łokcia do małego palca. Mogą również wystąpić ograniczenia ruchowe, ale zwykle znikają same.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jeśli po wypadku lub upadku odczuwasz silny ból i ograniczoną ruchomość w okolicy łokcia, możesz mieć złamany łokieć. Wizyta lekarska jest wskazana, jeśli objawy nie ustępują samoistnie i pojawiają się dalsze oznaki pęknięcia. Jeśli na przykład zostaną zauważone siniaki, obrzęki i siniaki, zawsze wymaga to wyjaśnienia medycznego. W przypadku dalszych zaburzeń, takich jak problemy z krążeniem lub silny ból, należy wezwać pogotowie.

Otwarte złamanie musi zawsze zostać zbadane i natychmiast leczone przez lekarza. W zależności od stopnia nasilenia złamania łokcia osoba dotknięta chorobą musi spędzić w szpitalu od kilku dni do tygodni. W międzyczasie lekarz dokładnie sprawdzi, czy ścięgna, nerwy i mięśnie rosną razem prawidłowo iw razie potrzeby zleci dalsze zabiegi, takie jak fizjoterapia czy operacja.

Po opuszczeniu szpitala wskazane są regularne kontrole. W przypadku wystąpienia krwawienia, bólu blizny i innych powikłań wymaga to szybkiego wyjaśnienia przez lekarza prowadzącego.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Do badania lekarskiego ramię powinno być usztywnione, odciążone i schłodzone.

Leczenie zachowawcze z unieruchomieniem jest możliwe tylko wtedy, gdy złamanie łokcia jest stabilne. Oznacza to, że między fragmentami muszą znajdować się maksymalnie dwa milimetry i że nie są one przesunięte. Unieruchomienie jest zwykle wykonywane tylko u dzieci. Złamania wyrostka łokciowego z przemieszczeniem wymagają operacji. W przypadku złamań rozdrobnionych konieczne jest zastosowanie małej płytki, którą można połączyć z paskiem napinającym.

Pas napinający jest najpowszechniejszą terapią złamań łokcia. Fragmenty są utrzymywane w prawidłowej pozycji przez asystenta, podczas gdy chirurg zszywa kość drutem w kształcie ósemki. Ta operacja jest zwykle wykonywana w znieczuleniu ogólnym.

Niektóre złamania można leczyć bez unieruchomienia po operacji. Z reguły jednak odlew gipsowy jest używany przez około sześć tygodni. W tym czasie nie wolno obciążać stawu łokciowego. Kilka tygodni lub miesięcy po operacji może wystąpić dyskomfort podczas zakładania łokcia, co powoduje konieczność noszenia ochraniacza łokcia. Fizjoterapia pomaga odbudować triceps i staw łokciowy po tygodniach unieruchomienia.

Perspektywy i prognozy

Nieskomplikowane złamanie łokcia jest jednym z najczęstszych złamań kości. Zwykle ma dobre rokowanie, ponieważ jest to jedna z rutynowych operacji, które są bardzo częste w szpitalach.

Staje się trudniejsze, jeśli staw został uszkodzony podczas zerwania lub jeśli pęknięcie powoduje obrażenia tkanki miękkiej i naczyń krwionośnych. Jeśli tkanka nie jest już odpowiednio ukrwiona, częściowe obszary mogą obumrzeć. Złamanie łokcia ma również mniej korzystne perspektywy, jeśli części kości nie odrastają prawidłowo. Nawet przy niewielkich zmianach istnieje nieprawidłowa statyka, która w dłuższej perspektywie prowadzi do nieprawidłowego obciążenia łokcia i sprzyja zużyciu stawów.

Pomimo ogólnie dobrych rokowań, możliwe jest, że sporty bardzo obciążające łokieć (takie jak squash, tenis czy golf) nie będą już mogły być uprawiane tak jak przed przerwą. Z powodu długotrwałego unieruchomienia ramienia utracono siłę i masę mięśniową. W większości przypadków konieczne są wtedy specjalne ćwiczenia fizjoterapeutyczne, aby ponownie wzmocnić siłę mięśni, zwłaszcza jeśli pacjenci są starsi.

zapobieganie

Ogólna profilaktyka jest trudna, ponieważ upadki zdarzają się przypadkowo. Jednak odpowiedzialni i dbający o zdrowie sportowcy noszą dobrze dopasowane i minimalizujące ryzyko ochraniacze na łokcie, które są wymieniane po każdym upadku.

Możesz to zrobić sam

W przypadku złamania łokcia należy natychmiast powiadomić lekarza ratunkowego. Do czasu nadejścia fachowej pomocy należy chronić łokieć i, jeśli to możliwe, nie ruszać się. Zamknięte pęknięcie można schłodzić za pomocą okładu z lodu lub zimna. Otwarte złamania przykrywa się sterylnym opatrunkiem na ranę, gdy tylko jest to możliwe. Aby uniknąć zaostrzenia złamania, dalsze zabiegi lecznicze powinien przeprowadzić lekarz pogotowia ratunkowego.

Gojenie kości można promować poprzez ćwiczenia oraz zdrową i zbilansowaną dietę bogatą w wapń i żelazo. Jednak sam łokieć należy oszczędzać, dopóki lekarz nie wyrazi zgody na ponowne rozpoczęcie treningu. W okresie odpoczynku idealne są delikatne masaże i sauny. Oba promują krążenie krwi, a tym samym proces gojenia.

W porozumieniu z lekarzem można również wypróbować alternatywne metody leczenia, takie jak terapia ultradźwiękami lub elektroterapia. Sprawdzone środki lecznicze z naturalnej choroby obejmują zmniejszającą przekrwienie arniki, żywokost, który wspomaga gojenie, oraz sole Schüßlera, wapń fluoratum i żelazofosforowy. Leczenie krwią autologiczną może również przyspieszyć proces gojenia, ale zawsze powinno być wykonywane pod nadzorem lekarza.