Zahamowany wzrost u dzieci

Zahamowany wzrost u dzieci opisać zauważalne zachowanie wzrostu w okresie dojrzewania. Tak zwana krzywa wzrostu służy jako orientacja w klasyfikowaniu zaburzeń wzrostu.

Co to jest zahamowany wzrost?

Tak jak Zahamowany wzrost u dzieci ma zastosowanie wzrost, który znacznie odbiega od normalnego procesu wzrostu związanego z wiekiem. Do określenia tego służy krzywa wzrostu. Opisuje typowy dla wieku idealny wzorzec wzrostu, ale obejmuje również niskie i wysokie wartości, które są uważane za normalne.

Jeśli wzorzec wzrostu dziecka leży poza tym zakresem, zakłada się zaburzenie wzrostu. Dzieci są następnie klasyfikowane jako niskie lub wysokie. Tylko 0,05 procent wszystkich dzieci cierpi na takie zaburzenia rozwojowe, których przyczyny mogą mieć różny charakter.

Dokonuje się tutaj przybliżonego rozróżnienia między zaburzeniami wzrostu hormonalnymi, genetycznymi i chorobowymi. Jeśli te przyczyny można zidentyfikować jako wyzwalacze zaburzeń rozwojowych i jeśli kilka badań również udowodni odchylenia od krzywej wzrostu, mówi się o wzroście lub zaburzeniach rozwojowych u dzieci.

przyczyny

Przyczyny a Zahamowany wzrost u dzieci mają zróżnicowany charakter. Na przykład predyspozycje genetyczne i wzrost rodziców wpływają na krzywą wzrostu ich dzieci.

Szczególnym przypadkiem jest konstytucyjny niski wzrost. Wartości wzrostu dzieci dotkniętych tym zjawiskiem mieszczą się w dolnym normalnym zakresie krzywej wzrostu, a krzywa rodziców jest nadal normalna. Jednak rozwój szkieletu u tych dzieci jest opóźniony.

Chociaż dojrzewanie jest często opóźnione, dotknięte nim osoby wracają do normalnego wzrostu w wieku dorosłym. Niski wzrost przysadki jest zaburzeniem wzrostu związanym z hormonami i jest spowodowane faktem, że przysadka mózgowa nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów wzrostu. Wreszcie, przewlekłe choroby serca i płuc mogą również powodować zahamowanie wzrostu u dzieci, na przykład tak zwany wtórny niski wzrost.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Oprócz rozmiaru ciała, który jest zbyt mały lub zbyt duży poza normalnym zakresem odpowiednim dla wieku, różne nieprawidłowości mogą wskazywać na zaburzenia wzrostu u dzieci. Obejmuje to nienaturalny obwód głowy, który nie jest odpowiedni dla wieku oraz dłonie i stopy, które są zbyt małe lub zbyt duże. W wielu przypadkach wolniejszy rozwój zębów wskazuje również na opóźnienie wzrostu.

Dlatego też zmiana uzębienia rozwija się później niż u dzieci w porównywalnym wieku. Do tego dochodzi zwiększona tkanka tłuszczowa i twarz laleczki. U chłopców genitalia są zauważalnie małe. Przez długi czas głos pozostaje wysoki i brzmi piskliwie. Masa mięśniowa jest mniej wyraźna i powoduje mniejszą siłę. Rówieśnicy mają więcej energii.

Zahamowanie wzrostu u dzieci często prowadzi do kpiących uwag ze strony innych dzieci, co może prowadzić do oznak nastrojów depresyjnych. Kompleksy niższości i brak poczucia własnej wartości mogą również przedstawiać się jako skargi. Objawem zahamowania wzrostu u niemowląt może być znacznie niski poziom cukru we krwi.

Zaburzenie wzrostu spowodowane niedoborem hormonu wzrostu zwykle dotyka wszystkich części ciała (proporcjonalnie niski wzrost). Jeśli niedoczynność tarczycy jest odpowiedzialna za niski wzrost, dzieci mogą cierpieć na zmęczenie, suchość skóry i zaparcia. Niedobór hormonu wzrostu może oznaczać, że dzieci często nie chcą wystarczająco jeść i pić. Nadmierne przyspieszenie wzrostu może prowadzić do bólu kończyn, szczególnie w okresach odpoczynku.

Diagnoza i przebieg

Wielokrotne badanie postępu wzrostu pomaga porównać wzorzec wzrostu z ogólną typową dla wieku krzywą wzrostu i Zachamowany wzrost znalezione u dzieci. Badania wstępne przed urodzeniem mogą pomóc w rozpoznaniu zaburzeń rozwojowych u dzieci.

Dalsze regularne pomiary wzrostu i masy ciała dają następnie indywidualną krzywą wzrostu dziecka. W przypadku wcześniaków należy zastosować odrębne zasady. W przypadku stwierdzenia znacznego odchylenia od normalnej krzywej wzrostu związanej z wiekiem można założyć zaburzenia wzrostu u dzieci.

Badania kontrolne i identyfikacja innych czynników, takich jak dieta i trawienie, aktywność fizyczna i objawy innych chorób, a także możliwe hormonalne i związane z chorobą przyczyny zahamowania wzrostu u dzieci pomagają określić.

Komplikacje

Zaburzenia wzrostu u dzieci mogą wyrażać się bardzo różnie i zwykle zawsze prowadzą do znacznie opóźnionego rozwoju. Ma to bardzo negatywny wpływ na dalsze życie i dorosłość chorego dziecka. W przypadku tych zaburzeń wiele dzieci cierpi również na znęcanie się lub depresję, w wyniku czego czasami dochodzi do zaburzeń psychicznych lub nawet depresji.

Może również wystąpić znacznie obniżone poczucie własnej wartości lub kompleksy niższości, utrudniające codzienne życie dziecka. Często zaburzenia wzrostu u dzieci są również związane z innymi chorobami, przez co dzieci cierpią na bardzo łamliwe kości lub różne guzy. Może to również ograniczyć oczekiwaną długość życia pacjenta.

Rodzice i krewni również bardzo często cierpią na depresję lub dolegliwości psychiczne. Leczenie zaburzeń wzrostu u dzieci odbywa się za pomocą leków. W przypadku guzów należy je usunąć. W większości przypadków przebieg choroby nie jest całkowicie pozytywny. W niektórych przypadkach za pomocą suplementów można przyspieszyć wzrost. Wczesne rozpoznanie tych zaburzeń zawsze wpływa pozytywnie na przebieg choroby.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli u dzieci występują nieprawidłowości podczas naturalnego procesu wzrostu i rozwoju, obserwacje należy omówić z lekarzem. Zła postawa, ograniczenia w ruchu, ból lub inne osobliwości wskazują na zaburzenie zdrowia. Należy skonsultować się z lekarzem, aby można było rozpocząć badania nad przyczyną. Jeśli dziecko wykazuje znacznie zmniejszony lub zwiększony wzrost w porównaniu z rówieśnikami w tym samym wieku, wskazana jest wizyta u lekarza.

W przypadku zaburzeń chodu, wad wzroku w ruchu i nierównej długości kończyn należy zwrócić się o pomoc lekarską. Jeśli w życiu codziennym lub podczas ćwiczeń pojawiają się problemy, dziecko potrzebuje wsparcia. Konieczne są środki zmiany, aby nie doszło do pogorszenia jakości życia. W przypadku zaburzeń wzrostu należy zawsze reagować jak najszybciej. Ma to zasadnicze znaczenie dla najlepszej możliwej strategii leczenia.

Im bardziej zaawansowane zakłócenia, tym bardziej złożone stają się niezbędne środki. W niektórych przypadkach występuje upośledzenie na całe życie. Jeśli oprócz nieprawidłowości fizycznych występują również stany stresu emocjonalnego, dziecko również potrzebuje odpowiedniego wsparcia. W przypadku wahań nastroju, problemów behawioralnych i wycofania się z życia społecznego wskazane jest wyjaśnienie przyczyn i przyczyn. W przypadku stanów depresyjnych, wybuchów złości, zaburzeń nawyków żywieniowych lub nieregularnego snu wskazana jest konsultacja z lekarzem.

Leczenie i terapia

Zdeterminowane genetycznie Zachamowany wzrost u dzieci można określić na podstawie wstępnych badań płodu i na podstawie wzorca wzrostu rodziców. Na przykład zarówno hipochondroplazja, jak i choroba ciała szklistego kości są zaburzeniami wzrostu u dzieci, z których oba są spowodowane zmianami w tym samym genie. Jednak zmiany te wyrażają się w bardzo różnych zaburzeniach struktury kości i chrząstki, których jest ponad 200 różnych wariantów.

Hormonalne zaburzenia wzrostu można leczyć poprzez ukierunkowaną podaż hormonów. Jeśli guz jest odpowiedzialny za to, że odpowiadający mu gruczoł wytwarza za mało lub za mało hormonu wzrostu, chirurgiczne usunięcie guza może mieć pozytywny wpływ na zaburzenie wzrostu. W każdym razie wymagane są tutaj dokładne badania wstępne.

Jeśli zaburzenia wzrostu występują u dzieci z powodu chorób przewlekłych, ich terapia może również kompensować zaburzenia rozwojowe. Na przykład konsekwencjom chronicznego niedożywienia można przeciwdziałać poprzez ukierunkowaną zmianę diety lub suplementów diety.

Ze względu na mnogość możliwych przyczyn oraz różne przejawy zaburzeń wzrostu, a także, co nie mniej ważne, zawsze indywidualny wzorzec wzrostu każdego dziecka, leczenie zaburzeń wzrostu u dzieci powinno być również planowane indywidualnie.

zapobieganie

Zachamowany wzrost u dzieci z powodu niedożywienia lub niedożywienia można już zapobiegać poprzez zdrową dietę w okresie ciąży. Istotna jest tu również dieta dziecka. Jednak hormonalnym i genetycznym zaburzeniom wzrostu u dzieci trudno jest zapobiec, ponieważ czynniki te nie podlegają wpływom zewnętrznym. Niemniej jednak regularne badania pediatry i wyznaczenie indywidualnej krzywej wzrostu mogą pomóc w szybkim wykryciu zaburzeń wzrostu u dzieci.

Opieka postpenitencjarna

Konieczność dalszej opieki w przypadku zahamowania wzrostu u dzieci zależy od przyczyn i konsekwencji zahamowania wzrostu oraz jego intensywności. Jeśli wystąpiło tylko niewielkie zaburzenie wzrostu, które nie spowodowało żadnych chorób wtórnych, nie jest konieczne dalsze leczenie. Z drugiej strony, jeśli własna produkcja hormonów wzrostu jest zbyt niska jako przyczyna zaburzeń wzrostu, należy regularnie kontrolować poziom hormonu wzrostu we krwi również w wieku dorosłym, ponieważ dorośli nadal wytwarzają hormony wzrostu i organizm ich potrzebuje.

Jeśli pacjent nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów wzrostu nawet w wieku dorosłym, należy je podać sztucznie za pomocą leków. Ponadto należy regularnie kontrolować gęstość kości i mięśnie, ponieważ zaburzenia wzrostu u dzieci zwiększają późniejsze ryzyko osteoporozy, wad rozwojowych kości i wszelkiego rodzaju chorób kości, a także chorób mięśni.

W przypadku stwierdzenia choroby kości należy ją leczyć oddzielnie. Aby zapobiec chorobom kości i innym konsekwencjom zahamowania wzrostu, pomocne może być stałe przyjmowanie wapnia i magnezu jako suplementów diety jako uzupełnienie codziennej diety. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli mały jak na wiek ciążowy, tj. Niski wzrost, istniał już przy urodzeniu lub stwierdzono niedobór wapnia lub magnezu w połączeniu z zaburzeniami wzrostu. Jeśli suplementy diety są przyjmowane na stałe jako dodatek do pożywienia, należy również regularnie sprawdzać wartości odżywcze we krwi.

Możesz to zrobić sam

W przypadku zaburzeń wzrostu u dzieci w centrum uwagi znajduje się terapia przez lekarza. Niemniej jednak rodzice mogą działać wspierająco i podejmować kroki w celu samopomocy.

Z reguły sytuacja jest bardzo stresująca dla dzieci i całej ich rodziny. Często pojawiają się u nich nawet kompleksy niższości lub inne problemy psychologiczne. Rodzice powinni być otwarci i szczerzy w kwestii choroby i odpowiadać na wszelkie pytania, jakie może mieć dziecko. Dziecko powinno mieć dostęp do wszystkich informacji. W zależności od konkretnej przyczyny zahamowania wzrostu, zarówno dotknięte nią dzieci, jak i ich rodziny mogą uzyskać pomoc w grupach samopomocy lub na forach internetowych.

Ze względu na niski wzrost dzieci w życiu codziennym pojawiają się pewne problemy, na przykład przy wyborze ubrań czy otwieraniu drzwi. Ważne jest, aby jak najbardziej wspierać dzieci i ułatwiać im codzienne życie. Niemniej jednak osoby dotknięte chorobą w żadnym wypadku nie powinny być traktowane protekcjonalnie. Rodzice powinni przydzielić im określone obowiązki domowe, które mogą wykonywać pomimo swoich ograniczeń. Ogólnie chorobę należy traktować poważnie, ale nie dominować w codziennym życiu rodziny. Niezależnie od przyczyny zahamowania wzrostu, chore dzieci muszą stosować zdrową i zbilansowaną dietę.