Zaburzenia odżywiania i utrata apetytu u niemowląt i małych dzieci

Każda uważnie obserwująca matka wie, że jeśli zmieni dietę lub jest niedbała pielęgnowana, jej dziecko może łatwo rozwinąć biegunkę i wykazać niewystarczający przyrost masy ciała. Powodem tego jest to, że w okresie niemowlęcym obciążenie organizmu związane z przejściem na odżywianie - i wszystkie inne wymagane usługi - jest znacznie większe niż w późniejszych latach, co oznacza, że ​​odpowiednie funkcje mogą szybko zawieść.

Co to są zaburzenia odżywiania u niemowląt?

Zawsze musimy brać pod uwagę wystąpienie zaburzenia odżywiania, gdy zmienia się nastrój dziecka.

Dotyczy to zwłaszcza pracy układu pokarmowego, tak zwane zaburzenia odżywiania są najczęstszą konsekwencją wszelkich uszkodzeń organizmu dziecka.

$config[ads_text1] not found

Zaburzenie odżywiania to nie tylko choroba jelit związana z biegunką, ale także przewlekłe zaburzenie wzrostu dziecka, które objawia się niedostatecznym przyrostem lub utratą wagi. Oprócz niewydolności trawienia w przewodzie pokarmowym istotą zaburzeń odżywiania dziecka jest słabe funkcjonowanie całego metabolizmu. Przyczyny wyzwalające to zaburzenie mogą być różne.

Jednak wszystkie prowadzą do mniej lub bardziej jednolitego, charakterystycznego obrazu klinicznego, który należy opisać bardziej szczegółowo, aby każda matka lub opiekun zauważyła początkowe objawy tego zaburzenia i mogła w odpowiednim momencie uzyskać poradę lekarską. Ponieważ również tutaj obowiązuje zasada, że ​​leczenie we wczesnych stadiach choroby może pomóc w zapobieganiu poważnym zagrożeniom dla dziecka.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zawsze musimy brać pod uwagę wystąpienie zaburzenia odżywiania, gdy zmienia się nastrój dziecka. Skądinąd żywe dziecko staje się płaczliwe, niespokojne i nie śpi tak mocno i tak długo jak wcześniej.Jeśli różowa cera dziecka zniknie, a także nastąpi utrata apetytu lub jeśli dziecko nagle całkowicie odmówi jedzenia, z pewnością istnieje ryzyko zaburzeń odżywiania.

$config[ads_text2] not found

Im wcześniej te zaburzenia zostaną rozpoznane i zdiagnozowane, tym lepiej wpływa to na dalszy przebieg choroby. Z powodu zaburzeń odżywiania i utraty apetytu u niemowląt i małych dzieci, dzieci tracą na wadze oraz ważne składniki odżywcze i witaminy. Prowadzi to do różnych objawów niedoboru i znacznie opóźnionego rozwoju.

Rozwój dziecka jest również znacznie opóźniony przez te zaburzenia, tak że różne dolegliwości i komplikacje mogą pojawić się w późniejszym życiu. Objawy zaburzają również metabolizm dziecka, co może również prowadzić do ciężkiego zatrucia i wymiotów. W najgorszym przypadku dziecko umiera z powodu tych zaburzeń odżywiania.

Jednak nie każde dziecko, które nagle odmawia jedzenia, nie musi mieć zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Czasami niemowlę może mieć zatkany nos z powodu przeziębienia, co uniemożliwia mu picie. Przyczyną chwilowej utraty apetytu mogą być również inne choroby i dolegliwości, takie jak ból żołądka czy jelit. Nie wymaga to bezpośredniego leczenia zaburzeń odżywiania, ale choroby podstawowej.

Innym bardzo poważnym objawem zaburzeń odżywiania jest kilkakrotne wymioty dziecka. Jego stan może się zmienić w sposób zagrażający życiu w ciągu kilku godzin, ponieważ wymioty usuwają płyny i sole z organizmu. Z kolei brak płynów i soli powoduje zakłócenie wszystkich funkcji metabolicznych, a więc przedłużające się wymioty mogą prowadzić do ciężkiego zatrucia. Niemowlę staje się bardzo tępe, czasem wręcz nieprzytomne, a jego ogólny stan jest znacznie zaburzony.

$config[ads_text3] not found

To samo może być spowodowane biegunką występującą u szczytu ostrego zaburzenia odżywiania. Podczas gdy normalne dziecko karmione butelką opróżnia dziennie jeden lub dwa twarde, ukształtowane, brązowawe stolce, u dziecka z biegunką pojawiają się cienkie, cuchnące, czasami nawet wodniste stolce, w których stałe składniki unoszą się niezwiązane w postaci ziarnistych cząstek wielkości grochu.

Jeśli u niemowlęcia karmionego piersią, która jest w pełni karmiona piersią, występuje zaburzenie odżywiania, jest to spowodowane przejadaniem się lub niedożywieniem dziecka lub błędami w opiece nad dzieckiem.

Ponadto kolor stołka nie jest już brązowy, ale staje się jaśniejszy, brązowożółty do żółtego, a być może nawet zielony. Ewakuacje mogą być również ropne i śluzowe oraz zawierać krew, co zawsze jest spowodowane stanem zapalnym błony śluzowej jelit.

Jeśli wymiotów i biegunki dziecka nie można powstrzymać odpowiednimi środkami, pojawia się poważne zaburzenie wzrostu. Dziecko nie przybiera już na wadze, ale szybko traci na wadze, skóra staje się sucha i blada, a czasami może wystąpić gorączka.

Większość poważnych i zagrażających życiu zaburzeń odżywiania przebiega jednak bez gorączki, dlatego oceniając stan zdrowia naszego dziecka nie powinniśmy kierować się wyłącznie wzrostem temperatury ciała. Byłoby więc źle, gdyby matka mimo wspomnianych objawów zaburzeń odżywiania nie chodziła do lekarza pediatry tylko dlatego, że dziecko nie ma gorączki.

$config[ads_text4] not found

przyczyny

Zadajmy teraz sobie pytanie, co powoduje zaburzenia odżywiania i czy możemy ich uniknąć, zachowując odpowiednią ostrożność. Wciąż rozpowszechniona jest opinia, że ​​zaburzenia odżywiania zawsze mogą być jedynie konsekwencją nieprawidłowego żywienia lub są spowodowane samą formułą mleka. Jak mało to widać po tym, że u dzieci z piersiami mogą również wystąpić zaburzenia odżywiania, chociaż mleko matki nigdy nie jest niewłaściwie skomponowane i zawsze jest podawane dziecku w świeżej i nienaruszonej postaci, aby w żaden sposób nie wywoływało zaburzeń odżywiania u niemowlęcia mogą.

Jeśli u niemowlęcia karmionego piersią, która jest w pełni karmiona piersią, występuje zaburzenie odżywiania, jest to spowodowane przejadaniem się lub niedożywieniem dziecka lub błędami w opiece nad dzieckiem. Przekarmienie piersi niemowlęcia może wystąpić, jeśli jest ono stosowane zbyt często lub jeśli bardzo małe dziecko jest karmione piersią zbyt bogatą w mleko. W takich przypadkach mogą pojawić się wszystkie oznaki wskazujące na początkowe zaburzenia odżywiania. Maluch staje się blady i niespokojny, wymiotuje, czasem pojawia się biegunka.

Należy unikać przejadania się, jeśli dziecko jest ważone przez kilka dni przed i po każdym posiłku przy najmniejszych oznakach niepokoju, aby kontrolować ilość napoju. Jeśli okaże się, że starsze niż tydzień dziecko wypija w mleku znacznie więcej niż 1/5 swojej masy ciała dziennie, wskazane jest, aby mniej karmić piersią lub skrócić okres karmienia.

Jednak znacznie częściej niż przejadanie się obserwuje się niedożywienie dziecka piersi, to znaczy dziecko nie przybiera już wystarczającej wagi i nie można osiągnąć normalnego przyrostu wagi dziennie, który wynosi około 20-30 gramów. Przyczyną tego jest zwykle brak funkcjonalności piersi matki. W takich przypadkach częste, możliwie dwustronne ułożenie dziecka może poprawić produkcję mleka. Wszystkie inne tak zwane środki udojowe, takie jak piwo słodowe, promieniowanie słoneczne na dużych wysokościach i tym podobne, nie mają bezpiecznego działania.

Nieprawidłowe ruchy jelit

Jednak znacznie częściej niż przejadanie się obserwuje się niedożywienie dziecka piersi, to znaczy dziecko nie przybiera już wystarczającej wagi i nie można osiągnąć normalnego przyrostu wagi dziennie, który wynosi około 20-30 gramów.

W tym kontekście należy podkreślić, że stolec jest zwykle nieco cieńszy u niemowląt z piersiami niż u niemowląt karmionych sztucznie mlekiem krowim. Zdrowe dziecko z piersiami codziennie opróżnia od trzech do czterech złocistożółtych, kwaśnych, aromatycznych i czasem zielonkawych stolców z niewielką zawartością śluzu.

Często złotożółty kolor stolca zmienia się dopiero po pewnym czasie po opróżnieniu na zielonkawy z powodu zmiany koloru stolca spowodowanej obecnością tlenu w powietrzu. Ten zielony kolor nie ma znaczenia, dopóki dziecko przybiera na wadze, jest wesołe i wygląda na różowe.

Jeśli matka karmiąca jest nałogowym palaczem lub spożywa pokarmy zawierające środki przeczyszczające, takie jak rabarbar, niemowlę może chwilowo tracić stolce. Jednak te zaburzenia można natychmiast wyleczyć rozsądnym stylem życia matki. Prawdziwe zaburzenie odżywiania u dziecka występuje tylko wtedy, gdy stolec jest usuwany więcej niż pięć razy dziennie i występują wszystkie powyższe objawy, takie jak biegunka, utrata apetytu i wymioty.

Wiele matek obawia się również, że ich dziecko karmiące piersią nie oddaje wystarczającej ilości wypróżnień, nawet co drugi dzień. Powiem ci, że jest to nieszkodliwe zjawisko, które nie wymaga leczenia u niemowlęcia, które mimo wszystko dobrze rośnie. Czasami jednak jest to również wyraz tego, że dziecko tak naprawdę nie jest karmione piersią. W upartych przypadkach aktywność jelit można stymulować dodając jedną do dwóch łyżeczek ekstraktu słodowego lub organicznego słodu.

Generalnie jednak zjawisko to pojawia się, gdy tylko sok owocowy lub warzywa zostaną podane w trzecim do czwartego miesiąca życia. W żadnym wypadku nie jest wskazane - jak to się często zdarza - codzienne wprowadzanie czopków mydlanych lub wprowadzanie niewielkich lewatyw, ponieważ w tym obszarze łatwo mogą wystąpić łzy i stany zapalne w wyniku mechanicznego podrażnienia błony śluzowej odbytu.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli dziecko nie ma apetytu, nie zawsze musi to wyjaśniać lekarz. W przypadku infekcji lub zwykłego przeziębienia niemowlęta i małe dzieci zwykle odczuwają mniejsze głód - po wyzdrowieniu samodzielnie wyrównują deficyty. Jeśli jednak zaburzenie odżywiania utrzymuje się przez długi czas, dziecko należy zabrać do lekarza. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku dalszych skarg. Jeśli utracie apetytu towarzyszą na przykład dolegliwości żołądkowo-jelitowe lub gorączka, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli dziecko również przestanie pić, najlepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem. Należy również wezwać lekarza, jeśli utrata apetytu utrzymuje się dłużej niż tydzień lub jeśli dziecko ogólnie wygląda na zmęczone. Dzieci z wcześniejszymi chorobami powinny szybko zgłosić się do pediatry z zaburzeniami odżywiania i utratą apetytu. W przypadku oznak odwodnienia lub objawów niedoboru zaleca się wizytę w najbliższej przychodni. W każdym przypadku konieczna jest wtedy ścisła kontrola lekarska.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Przyczyną przegrzania i udaru cieplnego

Wśród szkód pielęgnacyjnych należy podkreślić ryzyko przegrzania dziecka w miesiącach letnich. Długotrwałe przebywanie w palącym słońcu i nadmierne ubranie w ciepłe dni może bardzo szybko doprowadzić do przegrzania dziecka, a tym samym do zaburzenia ogólnego stanu, co często wywołuje poważne zaburzenia odżywiania.

Ze starego doświadczenia pediatry wynika, że ​​około 2/3 wszystkich dzieci jest za ciepło, a tylko kilka procent jest zbyt lekko ubranych. Matki z nadmiernym niepokojem powinny zatem pamiętać, że przegrzanie latem spowodowane nieodpowiednim ubraniem jest co najmniej tak samo szkodliwe, jak hipotermia spowodowana zbyt lekką odzieżą w zimnych porach roku. Oba mogą prowadzić do znacznych zaburzeń wzrostu dziecka, dlatego każdej matki powinna przestrzegać tej rady.

Możemy zatem stwierdzić, że zaburzenie odżywiania u dziecka, ostre czy przewlekłe, nigdy nie jest wyrazem faktu, że dziecko nie otrzymuje mleka matki, ale że przyczyna tkwi zawsze w samym dziecku. Nie ma czegoś takiego jak niezgodne mleko matki, a odstawienie dziecka od piersi nie ma sensu w takich przypadkach.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w zaburzeniach odżywiania i utracie apetytu u niemowląt i małych dzieci zależy od profesjonalnej pomocy oraz tego, jak rodzice postępują z potomstwem. Im większy nacisk jest wywierany na dziecko, aby jadło, tym większe są szkody następcze.

Większość wcześniaków ma problemy ze zmianą diety. Początkowo karmione są rurką i dlatego nie są przyzwyczajone do przyjmowania pokarmu doustnie. Aby wyleczyć zaburzenia odżywiania, potrzeba cierpliwości, łatwości i zabawnego zrozumienia w kontaktach z dziećmi. Im więcej zrozumienia rodzice mają w życiu codziennym, tym lepsze rokowanie.

Rokowanie znacznie się poprawia, gdy korzystamy ze wsparcia psychologicznego. Dzieci powinny móc dotykać jedzenia. Tymczasowe spożywanie posiłków palcami może być pomocne w poprawie zaburzeń odżywiania. Surowe obchodzenie się, nadmierna czystość i sztywne zasady pogarszają stan zdrowia.

Negatywnego rokowania należy się spodziewać, gdy tylko pokarm zostanie na siłę wprowadzony do ust dziecka. Cel zostaje osiągnięty w krótkim okresie, ale podatność na szkody następcze i trwałe zaburzenie odżywiania pozostaje. Ponadto mogą rozwinąć się inne choroby psychiczne, które jeszcze bardziej utrudniają wyleczenie.

Opieka postpenitencjarna

Jeśli dziecko ma zaburzenia odżywiania lub anoreksję, należy zachować szczególną ostrożność. Szczególnie w dzieciństwie należy zwrócić uwagę na prawidłowe odżywianie dzieci. Jeśli w tym czasie występują już problemy w tym obszarze, po skutecznej terapii należy zapewnić dziecku zdrową i regularną dietę.

Nawet jeśli dziecko wcześniej cierpiało na słaby apetyt, zdrowe jedzenie powinno być dla niego smaczne. Pomocny może być profesjonalnie skomponowany plan żywieniowy. Rodzicom trudno jest również zaprojektować idealną opiekę po dziecku. Właśnie dlatego są osoby przeszkolone, które mogą być realnym wsparciem dla rodziny w zakresie żywienia.

Jeśli dziecko jest w dobrej kondycji, należy zadbać o to, aby regularnie jadło i nie cierpiało z powodu niepowodzeń. Rodzice lub inni opiekunowie odgrywają w tym główną rolę. Jeśli te wskazówki będą przestrzegane, dziecko wkrótce będzie na dobrej drodze.

Możesz to zrobić sam

Jak różnorodne są przyczyny zaburzeń odżywiania i utraty apetytu u niemowląt i małych dzieci, tak różnorodne są środki, jakie mogą podjąć zwłaszcza rodzice dotkniętych nimi dzieci.

Przede wszystkim ważne jest, aby chore dzieci nie były zmuszane do jedzenia, pod warunkiem, że nie doszło do uszczerbku na zdrowiu w wyniku nieodpowiedniego spożycia składników odżywczych. Należy skupić się na podawaniu dobrze spożytych posiłków w porcjach, które można opanować. Przekąski między posiłkami i mniejsze przekąski należy zawiesić - niezależnie od tego, czy są to surowe warzywa, czy słodycze.

Pomocne może być również podawanie gorzkich substancji. Rośliny, które zawierają je w wystarczających ilościach, należy trochę osłodzić (miód) i podać jako sok lub herbatę. Syrop z gorzkiej pomarańczy nadaje się również jako domowy środek na utratę apetytu.

Pożywienie można również podawać żartobliwie, aby zmotywować małe dzieci do jedzenia. Jedzenie razem z dzieckiem może prowadzić do naśladowania zachowań. Jeśli rodzice i dziecko jedzą to samo, motywacja dziecka do jedzenia może zostać wzmocniona, ponieważ trzyma się wzoru do naśladowania.

Z drugiej strony, jeśli przyczyny zaburzeń odżywiania i utraty apetytu są związane z chorobą, należy je leczyć. W każdym przypadku zmniejszonego spożycia pokarmu należy zadbać o to, aby nadal spożywać wystarczającą ilość płynów i nie dochodziło do znaczącej utraty wagi.