Strach przed lataniem (aviophobia)

Tak jak strach przed lataniem jest powszechnie określany jako fobia przed lataniem samolotem (Aviophobia). Może się to jednak zdarzyć już przy wejściu na lotnisko lub patrząc na samolot. Strach przed lataniem jest jedną z chorób psychicznych.

Czym jest strach przed lataniem?

Ludzie, którzy boją się latania, doświadczają pewnych objawów fizycznych, zachowań i myśli, gdy mają do czynienia z samolotem lub lecą samemu.
© diy13 - stock.adobe.com

Strach przed lataniem objawia się objawami paniki lub objawami typowymi dla choroby, gdy zbliża się lot. Osoby dotknięte chorobą reagują silnym stresem, utratą kontroli i atakami lęku lub napadami paniki.

Strach przed lataniem pojawia się również w spoconych dłoniach, rozstroju żołądka, wymiotach lub bólu głowy. Przyspieszone serce i znacznie wyższy puls są również częścią tego, gdy osoby dotknięte chorobą zdają sobie sprawę z rzekomego niebezpieczeństwa lotu.

Strach przed lataniem jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób psychicznych, ale w wielu przypadkach terapię można całkowicie wyleczyć. Niemniej jednak życie tych, którzy cierpią z powodu lęku przed lataniem, zawsze ulega znacznemu negatywnemu wpływowi.

przyczyny

Na czym dokładnie polega strach przed lataniem, nie można powiedzieć ogólnie. Szczególnie w przypadku osób, które wchodzą do samolotu po raz pierwszy, objawy mogą być ostrzeżeniem przed nieznanym. Kolejny strach przed lataniem polega na doświadczaniu sytuacji awaryjnych, na które nie można wpłynąć.

Obejmują one turbulencje podczas lotu lub gwałtowny spadek wysokości lotu. Ogólnie rzecz biorąc, strach przed lataniem charakteryzuje się utratą kontroli w wąskim samolocie. Zdajemy sobie również sprawę, że wypadki prawie zawsze mają tragiczne konsekwencje i regularnie kończą się śmiercią pasażerów.

Ponadto strach przed lataniem może również wynikać z wcześniejszego stresu psychicznego. Fobia przed zamknięciem (np. Klaustrofobia) lub wysokość (np. Lęk wysokości) to typowe cechy lęku przed lataniem.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwy

Objawy, dolegliwości i oznaki

Ludzie, którzy boją się latania, doświadczają pewnych objawów fizycznych, zachowań i myśli, gdy mają do czynienia z samolotem lub lecą samemu. Objawy tego zaburzenia lękowego mogą obejmować od łagodnego dyskomfortu po ataki paniki. Strach, który się pojawia, często zagraża życiu osób dotkniętych chorobą. Pierwsze oznaki pojawiają się często po zarezerwowaniu lotu.

Obawy osób, których to dotyczy, mogą się od siebie różnić. Niektórzy awiofobowie obawiają się szczelności samolotu lub braku możliwości ucieczki, podczas gdy inni boją się katastrofy samolotu. Świadomość, że ludzie wokół ciebie nie postrzegają sytuacji jako zagrażającej, nie łagodzi strachu. U wielu chorych przeważają objawy fizyczne.

Lotofobicy często cierpią z powodu pocenia się, mokrych i / lub zimnych rąk, kołatania serca, bólu brzucha, biegunki, silnego parcia na mocz, nudności, utraty apetytu lub drżenia. Wiele osób dotkniętych chorobą ma kołatanie serca, aw rezultacie napady zawrotów głowy i duszenia. Objawy pojawiają się zwykle na kilka tygodni przed zbliżającym się lotem i do tego czasu nasilają się.

Ważnym objawem awiofobii jest wyraźne zachowanie unikowe. Osoby dotknięte chorobą omijają strach przed lataniem, nie rezerwując podróży lotniczych. Niektóre awiofoby zwalczają swój niepokój za pomocą alkoholu lub narkotyków.

kierunek

Przebieg strachu przed lataniem również zawsze zależy od indywidualnego przypadku. Często jednak realizacji zbliżającego się lotu towarzyszyć będzie uczucie dyskomfortu i strachu. Im bliżej dnia wyjazdu, tym więcej objawów pojawia się u osób dotkniętych lękiem przed lataniem.

Po pierwszych potach zwykle następuje rozstrój żołądka i bóle głowy. Na ostatni dzień lub dwa dni przed lotem nasilenie ataków paniki wzrasta. Zaczynają od zwiększonego stresu, ale potem zamieniają się w zwykły strach przed lataniem.

Cierpiący ma poczucie, że nieuchronnie zmierza ku największemu możliwemu zagrożeniu i że jest przez nie dosłownie wchłaniany. Nie widzi wyjścia ze strachu przed lataniem. W dniu podróży i siedząc w samolocie osoba w wielu przypadkach nie reaguje, jest bardzo spięta i wydaje się, że jest prawie całkowicie poza sobą. Utrata kontroli symbolizuje więc strach przed lataniem.

Komplikacje

Strach przed lataniem może wywołać różne komplikacje. Mają one zazwyczaj charakter psychologiczny i nie prowadzą do uszczerbku na zdrowiu ani niekorzystnych skutków. Jednak strach przed lataniem może mieć silny negatywny wpływ na życie społeczne. Mobilność osoby zainteresowanej ogranicza strach przed lataniem.

Istnieją inne sposoby poruszania się, ale podróżowanie na inne kontynenty jest trudne. Może to prowadzić do rozpadu kontaktów lub relacji społecznych. U wielu osób prowadzi to do problemów psychologicznych i depresji. Nierzadko strach przed lataniem nie jest rozumiany przez innych ludzi i określany jako nieszkodliwy.

Tutaj również mogą wystąpić wady społeczne. Nie można przeprowadzić specjalnego traktowania lęku przed lataniem. Jednak pacjenci z tym samym objawem mogą spotkać się w celu omówienia. Pomaga również rozmowa z ludźmi, którzy przezwyciężyli strach przed lataniem.

W wielu przypadkach pacjent nie jest w stanie całkowicie przezwyciężyć strachu przed lataniem, ale wciąż odważy się lecieć samolotem. Oznacza to, że czasami możliwe są krótkie loty. Niestety, nie można jednoznacznie przewidzieć, czy lęk przed lataniem da się wyleczyć. W leczeniu nie stosuje się żadnych leków i nie ma żadnych powikłań.

Kiedy należy iść do lekarza?

Nie za każdym razem trzeba leczyć strach przed lataniem. Jednak terapia ma sens, jeśli dana osoba bardzo cierpi z powodu strachu przed lataniem. Zaniepokojony pacjent, który często podróżuje samolotem do pracy, częściej cierpi na fobię niż ktoś, kto leci samolotem raz lub dwa razy w życiu.

Strach przed lataniem może współistnieć z innymi lękami lub innymi objawami psychologicznymi. Również w tym przypadku wskazane jest porozmawianie z lekarzem lub terapeutą o objawach lęku. Ponadto należy wyjaśnić, czy objawy są rzeczywiście spowodowane strachem przed lataniem, czy też są fizyczne. Objawy lęku, takie jak pocenie się, przyspieszone bicie serca, kołatanie serca lub hiperwentylacja, również mogą mieć podłoże organiczne i wskazywać na przykład na chorobę układu krążenia.

Osoby dotknięte chorobą mogą skontaktować się bezpośrednio z psychoterapeutą w sprawie swojego problemu. W Niemczech nie jest wymagany przelew bankowy. Jeśli oprócz strachu przed lataniem nie ma innych zaburzeń psychicznych, lęk przed lataniem można zwykle dobrze leczyć. Uważa się, że terapia poznawczo-behawioralna jest szczególnie skuteczna w leczeniu zaburzeń lękowych.

Lekarz lub psychoterapeuta musi współpracować z daną osobą, aby dowiedzieć się, czy strach dotyczy konkretnie latania, czy też innego czynnika. W szczególności lęk wysokości, agorafobia i fobia społeczna są możliwymi diagnozami różnicowymi.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Sposób leczenia lęku przed lataniem zależy od przebiegu choroby i jej ciężkości. W przypadku łagodnych objawów już zażywanie leków i środków uspokajających może przynieść poprawę. Jeśli jednak fobia jest głębsza, tylko psychoterapia złagodzi cierpienie. Tak więc strach przed lataniem musi najpierw zostać zdiagnozowany jako taki przez psychologa.

Ich przyczyny poznamy później. Różni się tutaj tym, na czym opiera się próg uniemożliwiający wejście na pokład samolotu. Jednak w wielu przypadkach nieświadome i negatywne doświadczenia już w młodym wieku są znakiem rozpoznawczym strachu przed lataniem. Ponieważ ujawnienie się w niekontrolowanych sytuacjach jest często widoczne podczas zamykania się w pokoju, ograniczania opcji, a nawet drażnienia przyjaciół.

Fobia wielkich wysokości również podąża za tym wzorem. Tutaj również charakterystyczny jest typowy lęk przed myśleniem latającym: jeśli zdarzy się wypadek, szansa na przeżycie jest nikła. Dlatego rozpoznając strach przed lataniem, zawsze należy zasięgnąć porady specjalisty. Strach przed lataniem można wyleczyć jedynie poprzez terapię, która często trwa kilka lat.

Perspektywy i prognozy

Jako taki, strach przed lataniem ma duże szanse na pokonanie poprzez terapię. Większość osób cierpiących na awiofobię nie korzysta jednak z opcji terapii. Może to wynikać z faktu, że bardzo łatwo jest całkowicie ominąć latanie. W związku z tym strach przed lataniem u osób, które nie otrzymują leczenia, zwykle utrzymuje się przez całe życie. W wielu przypadkach oznacza to praktycznie brak ograniczeń dla poszkodowanych.

Kompleksowa terapia awiofobii, która opiera się przede wszystkim na terapii poznawczo-behawioralnej i terapii ekspozycyjnej, ma wskaźnik sukcesu sięgający 95 procent. W związku z tym szanse na wyzdrowienie można ocenić jako bardzo dobre. Prawie wszyscy terapeuci są zatem w stanie wejść na pokład samolotu, a także latać bez strachu. Uczestnicy seminarium na temat strachu przed lataniem i sposobów przeciwdziałania temu wydają się w niewielkim stopniu uleczyć ze swojej fobii.

Wykazano również, że poważne katastrofy lotnicze zawsze powodowały spadek liczby pasażerów przez pewien czas. Osoby cierpiące na awiofobię czasami odnoszą się do pojedynczych zdarzeń, których mogli doświadczyć jedynie pośrednio. W związku z tym rozwój tej fobii wydaje się być również powiązany z faktycznym bezpieczeństwem lotu (wyższym niż w przypadku wszystkich innych środków transportu).

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwy

zapobieganie

Zapobieganie lękowi przed lataniem będzie częścią terapii. Często można złagodzić napięcie, a lęki kontrolować poprzez ćwiczenia oddechowe, rozluźnienie mięśni lub pomysł takiego lotu. Trening autogenny może być tutaj bardzo skuteczny.

Jednak to zapobieganie strachowi przed lataniem powinno być wykonywane wyłącznie pod nadzorem lekarza. Zakres, w jakim leki są pomocne w zwalczaniu pierwszych objawów, należy również pozostawić specjaliście. Jednak dzięki niemu osoba zainteresowana może nabrać strachu przed lataniem pod kontrolą.

Opieka postpenitencjarna

Po pomyślnym wyleczeniu strachu przed lataniem zwykle nie należy spodziewać się dalszych skarg. Choroba znika całkowicie. Nie ma więc uzasadnienia dla dalszej opieki. Nie oznacza to jednak, że powstaje odporność.

Osoby dotknięte chorobą mogą wielokrotnie cierpieć na awiofobię z powodu wpływów zewnętrznych. Diagnoza następuje po szczegółowej konsultacji z lekarzem. Do terapii nadają się techniki relaksacyjne i radzenie sobie ze stanami lękowymi. W kilku sesjach pomaga psychoterapeuta. W wielu przypadkach osoby dotknięte chorobą nie konsultują się z lekarzem.

Alkohol, nikotyna i środki uspokajające mają łagodzić objawy, ale udowodniono, że nie prowadzą one do trwałego sukcesu. Może raczej pogorszyć objawy. Terapia zawsze ma na celu udzielenie pacjentowi wskazówek behawioralnych. Ustawienie przed i podczas lotu można kontrolować poznawczo.

Dlatego tak ważne jest, aby wiedzę zdobytą podczas wstępnego leczenia zastosować w praktyce. Obejmują one techniki oddychania. Pod żadnym pozorem poszkodowani nie powinni unikać lotnisk. Dla większości lekarzy wydaje się to złą strategią. Skargi umacniają się dalej i mogą również pojawić się w innych sytuacjach, które są postrzegane jako groźne.

Możesz to zrobić sam

Najważniejszą podstawą walki z awiofobią jest poszerzanie wiedzy. Szczegółowe informacje o funkcjonowaniu statku powietrznego, zachowaniu w locie, a przede wszystkim o środkach bezpieczeństwa mogą pomóc zmniejszyć obawy, które pojawiają się przed rozpoczęciem lotu. Pomocne jest kilkakrotne wykonanie lotu w głowie, zanim faktycznie się on odbędzie. Ułatwia to radzenie sobie z turbulencjami lub hałasem lotu.

Siedzenie w przejściu przeciwdziała uczuciu ucisku i utracie kontroli. W miejscu bezpośrednio nad skrzydłami ruchy samolotu są mniej zauważalne.

Podczas lotu dużą rolę odgrywa świadomy relaks. Wskazane jest unikanie czynników stresogennych w dniu wyjazdu i noszenie wygodnej odzieży. Techniki oddychania, której można używać podczas lotu, należy nauczyć się wcześniej. Przydatne są też afirmacje, tj. pozytywnie wzmacniające zdania, w których uwaga jest skierowana z dala od strachu i skierowana na stan relaksu. Ruch - w miarę możliwości - również powoduje odwrócenie uwagi.

Z drugiej strony nie zaleca się stosowania alkoholu lub tabletek w celu uspokojenia, ponieważ mogą one mieć niepożądane skutki uboczne i nie są rozwiązaniem długotrwałym.