Wypadanie macicy

W a Wypadanie macicy jest to wypadnięcie macicy. Macica prześlizguje się przez kanał rodny.

Co to jest wypadanie macicy?

Z Wypadanie macicy (Wypadanie macicy) jest klasyfikowana jako najgorsza forma osiadania macicy (Descensus uteri). Powoduje to przepchnięcie macicy przez kanał rodny. To z kolei odwraca pochwę i wychodzi poza ciało. Powodem tego jest to, że paski mocujące ustępują.

Macica kobiety jest narządem mięśniowym, mocowanym przez więzadła i mięśnie miednicy. Jeśli te więzadła i mięśnie osłabiają się i rozciągają, nie są już w stanie zamocować macicy. Konsekwencją tego jest wypadnięcie. Pojawia się, gdy macica jest obniżona lub gdy wysuwa się z normalnej pozycji.

Wypadanie macicy występuje częściowo lub całkowicie. W przypadku pełnego zdarzenia macica ześlizguje się w taki sposób, że jej część może być widoczna poza pochwą.

przyczyny

Wypadanie macicy jest spowodowane tymi samymi przyczynami, które powodują obniżenie macicy. Jest to wrodzona lub nabyta po urodzeniu słabość tkanki łącznej. Niektóre czynniki ryzyka zwiększają ryzyko wypadania macicy. Starzenie się uważane jest za czynnik wysokiego ryzyka, co prowadzi do obniżenia poziomu estrogenów w organizmie.

Estrogen jest ważny dla silnych mięśni dna miednicy. Ryzyko wypadnięcia macicy jest również wysokie u kobiet, które miały wiele porodów drogami natury. Proces porodu może mieć negatywny wpływ na tkankę i mięśnie miednicy. Ryzyko incydentu po menopauzie jest szczególnie wyraźne.

Ponadto czynności wywierające nacisk na mięśnie dna miednicy mają pozytywny wpływ na wypadanie macicy. Urazy podczas porodu, przewlekłe zaparcia, uporczywy kaszel i otyłość to kolejne czynniki ryzyka.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy wypadania macicy zależą od stopnia jego nasilenia. Jeśli zdarzy się tylko drobny incydent, może nie być żadnych reklamacji. Z drugiej strony, jeśli wypadnięcie jest umiarkowane lub ciężkie, może wystąpić krwawienie z pochwy, nadmierne wydzielanie, zaparcia, powtarzające się zapalenie pęcherza moczowego lub uczucie ciągnięcia w okolicy miednicy.

Ponadto dotknięte chorobą kobiety czują się tak, jakby siedziały na piłce. Mają też trudności z odbyciem stosunku płciowego. Nierzadko szyjka macicy wystaje z pochwy. W rzadkich przypadkach istnieje również ryzyko całkowitego wypadnięcia. Cała macica wyłania się z wejścia do pochwy i wywraca się na lewą stronę. Jeśli wystąpią takie objawy, jak najszybciej udaj się do lekarza.

Diagnoza i przebieg choroby

W przypadku podejrzenia zwiotczenia macicy lub wypadnięcia macicy prowadzący ginekolog najpierw sprawdzi historię choroby pacjentki. Nierzadko zdarza się, że podejrzenie zdarzenia potwierdzają oświadczenia poszkodowanych. Po przesłuchaniu ginekolog przeprowadza badanie ginekologiczne, podczas którego m.in. wprowadza do pochwy wziernik.

Przy pomocy tego instrumentu sprawdza macicę i kanał rodny. Z reguły badanie odbywa się w pozycji leżącej. W razie potrzeby pacjent również musi wstać. Aby określić nasilenie wypadania macicy, pacjentka wykonuje ruchy uciskowe jak przy wypróżnianiu. Zależy to od powagi ustalenia, czy konieczne są dalsze badania.

Może to być ultrasonografia (badanie ultrasonograficzne) nerek. Służy do wykluczenia zatoru moczu. Leczenie wypadania macicy nie zawsze jest konieczne. Jednak w ciężkich przypadkach wypadnięcie macicy może niekorzystnie wpłynąć na funkcje pęcherza i jelit. Możliwe są również zaburzenia funkcji seksualnych.

Komplikacje

W większości przypadków powikłania i objawy wypadania macicy zależą w dużym stopniu od dokładnego ciężkości choroby. Z tego powodu generalna prognoza zwykle nie jest możliwa. Osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu obfitego krwawienia z pochwy, a tym samym również bólu. Mogą również wystąpić zaparcia lub różne stany zapalne i infekcje, które mają bardzo negatywny wpływ na życie codzienne.

W szczególności może dojść do uszkodzenia pęcherza moczowego, tak że pacjenci również odczuwają ból podczas oddawania moczu. Wypadanie macicy może również powodować dyskomfort lub ból podczas stosunku płciowego. Ma to negatywny wpływ na relacje z własnym partnerem i może prowadzić do komplikacji. Im wcześniej choroba zostanie zdiagnozowana, tym większe prawdopodobieństwo pozytywnego przebiegu choroby.

Leczenie zwykle nie wiąże się z dalszymi powikłaniami. Za pomocą leków i ćwiczeń mięśni dna miednicy objawy można złagodzić. W niektórych przypadkach macica jest usuwana podczas operacji. Ponieważ dystans ten może również prowadzić do dolegliwości psychologicznych, wielu chorych i ich partnerów jest uzależnionych od leczenia psychologicznego.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Lekarz jest potrzebny, jeśli występują problemy z żeńskimi narządami płciowymi u kobiet lub dojrzałych płciowo dziewcząt. Jeśli pojawiają się objawy w jamie brzusznej, jeśli występują upośledzenia podczas aktu seksualnego lub jeśli w pochwie jest uczucie ucisku, nieprawidłowości należy zbadać. Apatia seksualna lub złe samopoczucie podczas stosunku płciowego to oznaki zaburzeń zdrowia. Jeśli nie ma okoliczności towarzyszących, które można wyjaśnić, należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia rozpoznania. Niezgodności w cyklu miesięcznym, uczucie obcego ciała w jamie brzusznej lub nagłe złe samopoczucie musi wyjaśnić lekarz.

Wypadanie macicy charakteryzuje się nieoczekiwanymi nieprawidłowościami w okolicy narządów płciowych. Objawy można dostrzec bez znaczącego incydentu podczas poruszania się, zmiany ubrania czy korzystania z toalety. Ponieważ nie należy spodziewać się samoistnego wyleczenia, należy przeprowadzić konsultację lekarską. Nagłe krwawienie, nietypowe upławy z pochwy lub zaburzenia czucia w okolicy macicy to inne wskazania, które należy zbadać.

Pacjenci często skarżą się na uczucie ciągnięcia w jamie brzusznej, co nie odpowiada okresowi miesiączki. Potrzebny jest lekarz, aby wyjaśnić przyczynę i sporządzić plan leczenia. Jeśli można wyczuć tkankę przy wyjściu z pochwy palcami, należy podjąć działanie. Aby uniknąć komplikacji, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Terapia i leczenie

Leczenie wypadania macicy jest możliwe zarówno w sposób zachowawczy, jak i operacyjny. Konserwatywne środki obejmują za. estrogenowa terapia zastępcza, odciążenie struktur miednicy poprzez zmniejszenie masy ciała i specjalny trening dna miednicy. Należą do nich na przykład ćwiczenia Kegla, które służą wzmocnieniu mięśni pochwy.

Inną opcją terapeutyczną jest wprowadzenie pessara do pochwy, co zapobiega dalszemu zapadaniu się narządów. Instrumenty w kształcie sześcianu lub pierścienia są wykonane z silikonu lub miękkiej gumy. Jednak obecnie są one używane rzadziej, ponieważ mogą powodować punkty ucisku w pochwie. Należy je również regularnie wymieniać.

W przypadku poważnego wypadnięcia macicy lub wyraźnych objawów towarzyszących, takich jak nietrzymanie moczu, zwykle konieczna jest operacja. Służy do przywrócenia aparatu trzymającego narządów płciowych i dna miednicy. Chirurg napina narządy i przywraca je do pierwotnej pozycji.

Rodzaj zabiegu chirurgicznego zależy od stopnia wypadnięcia i wieku pacjenta. Ponadto rolę odgrywają ewentualne życzenia dzieci. W niektórych przypadkach przydatne może być również całkowite usunięcie macicy, które odbywa się w ramach histerektomii. Zabieg odbywa się przez brzuch lub przez pochwę. Jeśli pacjent nadal chce mieć dzieci, lekarze odradzają operację. Na przykład poród często sprawia, że ​​wyniki interwencji znów stają się nieskuteczne.

zapobieganie

Zaleca się utrzymanie prawidłowej masy ciała, aby zapobiec wypadaniu macicy. Ponadto należy wykonywać regularne ćwiczenia Kegla, aby wzmocnić mięśnie dna miednicy.

Opieka postpenitencjarna

Dalsze leczenie jest ważne, jeśli wypadnięcie macicy jest leczone chirurgicznie. Zwykle pacjent pozostaje w szpitalu od trzech do pięciu dni. Długość pobytu w szpitalu zależy również od ogólnego stanu zdrowia.

Jeśli nie ma trudności z oddawaniem moczu i nie ma innych problemów, pacjentka jest wypisywana ze szpitala i pozostawia się jej na powrót do zdrowia we własnych czterech ścianach. Jednak dla nieskomplikowanego gojenia się operowanego obszaru ciała konieczny jest stały odpoczynek w ciągu pierwszych dwóch tygodni po operacji. Jeśli po operacji nadal występuje ból, zwykle leczy się go lekkimi lekami przeciwbólowymi.

Opieka pooperacyjna obejmuje również unikanie schylania się, podnoszenia ciężkich przedmiotów lub stania przez dłuższy czas. To samo dotyczy forsownych zakupów. Dlatego wskazane jest, aby szukać odpowiedniej pomocy u członków rodziny lub przyjaciół. W pierwszych dwóch tygodniach po operacji należy również unikać zajęć sportowych.

Jednak regularne spacery stymulujące trawienie mają sens. Zalecana jest również dieta trawienna. Może to przeciwdziałać silnemu naciskaniu podczas wizyty w toalecie. W niektórych przypadkach regulację wypróżnień należy stymulować za pomocą odpowiednich leków.

Po operacji pacjentka nie może odbywać stosunków płciowych przez około sześć tygodni. Jednak dwa tygodnie po operacji może znowu zacząć wykonywać lekkie ćwiczenia. Należą do nich gimnastyka lub joga.

Możesz to zrobić sam

W przypadku zauważenia objawów wypadania macicy należy skonsultować się z lekarzem. Obniżenie macicy niekoniecznie jest nagłym przypadkiem medycznym, ale należy to wyjaśnić medycznie. Jeśli objawy powodują problemy, wymagana jest pomoc lekarska.

Trening dna miednicy może być stosowany jako uzupełnienie diagnostyki medycznej i terapii. Regularne treningi z piłką do ćwiczeń lub innymi środkami wspomagającymi wzmacniają dno miednicy i zapobiegają dalszemu ślizganiu się macicy. Jeśli macica już opadła, nie można tego odwrócić poprzez trening. Jednak trening dna miednicy zapobiega wtórnym objawom, takim jak nietrzymanie moczu. Kobiety, u których zdiagnozowano wypadanie macicy, często czują się nieatrakcyjne i niewygodne w swoim ciele. Ukierunkowany trening dna miednicy pomaga poprawić poczucie własnej wartości.

Pomocne są również rozmowy z innymi kobietami dotkniętymi chorobą. Jeszcze ważniejsza jest rozmowa z partnerem o problemie. Ginekolog może udzielić informacji na temat alternatywnych opcji.Można na przykład zastosować tzw. Pessar, który wspiera pochwę lub macicę i zapobiega dalszemu opuszczaniu. Wreszcie, ważne jest, aby zaakceptować fizyczne zmiany jako naturalną część porodu i starzenia się.