ziewanie

Plik ziewanie to odruchowe zachowanie u ludzi i zwierząt, związane głównie ze zmęczeniem, potrzebą pójścia spać lub obudzenia się. Jednak ludzie ziewają również w innych sytuacjach, więc proces ten stał się również symbolem nudy, a nawet lenistwa. Ziewanie jest nawet związane z warunkami kulturowymi; w kulturach zachodnich uważane jest za niewłaściwe, jeśli podczas ziewania nie trzymasz ręki na ustach. Naukowcom udało się również wykazać, że płód w brzuchu matki już ziewa i rozciąga się, co prowadzi do przypuszczenia, że ​​nuda nie jest powodem ziewania, ale raczej poszerza drogi oddechowe. Co tak naprawdę powoduje biologicznie ziewanie, nie zostało tak naprawdę wyjaśnione do dziś.

Co to jest ziewanie?

Wśród greckich postaci mitologicznych była Nyks, bogini nocy, która ziewnęła z chaosu i której bał się nawet Zeus. Powstało przekonanie, że kiedy dusza ziewnęła, opuściła ciało, aby wstąpić do bogów Olimpu. Podobne idee można znaleźć w pismach Majów lub w sagach celtyckich.

W średniowieczu wierzono nawet, że demony przenikały przez otwarte szczęki, aby ukraść duszę. Doprowadziło to do tego, że ludzie zakrywali usta podczas ziewania, co ostatecznie stało się formą etykiety.

Chociaż ziewanie i śmiech są odruchowe, nie może być mowy o odruchu, ponieważ w zasadzie nie ma bodźca. Ludzie ziewają w różnych sytuacjach. Dlaczego dokładnie następuje otwieranie ust, jakby trzeba było głęboko oddychać, pozostaje dla naukowców tajemnicą, nawet jeśli istnieje wiele teorii. Nauka o ziewaniu nazywa się chasmologią, ponieważ ziewanie wydaje się być niezwykle złożoną rzeczą.

Funkcja i zadanie

To ziewanie pojawia się, ponieważ ludzki mózg nie jest zaopatrywany w wystarczającą ilość tlenu, to jedna z teorii, która okazała się fałszywa. Bez względu na to, czy wdycha się dużo czy mało tlenu, osoba ziewa nie mniej, ani więcej. Eksperymenty wykazały, że dostarczanie tlenu lub jego odbiór nie mają wpływu na proces.

Inna teza chasmologii głosi, że ziewanie powinno ponownie zwiększyć uwagę. Jeśli ludzie są w stanie znudzenia, w ciemnych pomieszczeniach lub po prostu są zmęczeni, ziewają, aby się obudzić, zgodnie z tezą. W eksperymencie mierzono aktywność mózgu różnych osób testowych, którym nie wolno było nic robić w ciemnym pokoju. Było dużo ziewania, ale aktywność mózgu pozostała niezmieniona. Niemniej jednak można powiedzieć, że próba zrobienia czegoś w takiej sytuacji służy niejako do wyrwania się z opieszałej sytuacji robienia czegoś, co przerywa cykl krzepienia się w ten sposób.

W rezultacie często ziewasz podczas ciągłych czynności lub podczas oczekiwania. Procesowi towarzyszy zwykle rozciąganie ciała, które ponownie je stymuluje. Tak więc powstała teoria, że ​​rozciąganie i ziewanie występują w tych samych sytuacjach behawioralnych, ale nie zawsze razem. Człowiek rozciąga się podczas ziewania, ale niekoniecznie ziewa podczas rozciągania.

Ziewanie tak naprawdę rozładowuje napięcie. Napięte ciało zostaje uwolnione, gdy osoba ziewa i uwalnia się w ten sposób od wewnętrznego nacisku. Ziewanie jest więc dobre na stres, podniecenie i niepokój. Takie emocje są lepiej regulowane poprzez ten proces.

Ziewanie jest również zaraźliwe. Kiedy jedna osoba ziewa, inni też zaczynają ziewać, zwłaszcza gdy są blisko siebie. Doprowadziło to do teorii, że ziewanie jest również związane z empatią. Osoby pełne współczucia ziewają szybciej niż osoby, które są skupione na sobie lub które nie potrafią wczuć się w innych. Bliskość emocjonalna jest również warunkiem wstępnym zaraźliwego ziewania.

To nie musi dotyczyć tylko członków rodziny lub przyjaciół, może się to zdarzyć nawet między ludźmi i zwierzętami. Na przykład, jeśli zwierzę ufa osobie, w rzeczywistości ziewa, co z kolei prowadzi do założenia, że ​​koty i psy również mają pewną empatię. Zjawisko powszechnego ziewania występuje również w grupach. Może to oznaczać, że ziewanie służy spójności społecznej i przekazywaniu nastroju.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ważną niedawną tezą jest wyjaśnienie, że ziewanie chłodzi mózg, a więc służy do termoregulacji. Testy na zwierzętach, w tym na szczurach, wykazały, że temperatura w mózgu wzrosła, a następnie ponownie spadła w procesie ziewania. Z drugiej strony u ludzi stwierdzono, że temperatura zewnętrzna ma duży wpływ na ziewanie. Jeśli była wyższa niż temperatura ciała, osoba ziewnęła bardziej. Częstotliwość ziewania różni się również w okresie letnim i zimowym.

Coś podobnego stwierdzono w procesach zachodzących w organizmie, na przykład częstotliwość ziewania wzrasta, gdy organizm wydziela dużo serotoniny, dopaminy lub kwasu glutaminowego, a maleje, gdy wzrasta wydzielanie endorfiny.

Nawet w psychoterapii ziewanie jest teraz włączane do leczenia, aby zinterpretować pacjenta, tak więc uważa się, że ziewanie, podobnie jak śmiech i płacz, jest oznaką drogi do wyzdrowienia i służy do przetwarzania bolesnych uczuć. Stwierdzono również, że pacjenci ze schizofrenią ziewają rzadziej ze względu na upośledzoną samoocenę, a pacjenci z autyzmem z kolei nie ziewają, gdy inni ziewają, co potwierdza teorię, że ziewanie jest związane z ludzką empatią.