Pożar gazowy (obrzęk gazowy)

Pożar gazowy lub a Obrzęk gazowy to choroba zagrażająca życiu, której dotychczasowe zagrożenie przetrwało do dnia dzisiejszego we współczesnej medycynie.

Co to jest pożar gazowy?

Infekcyjno-toksyczna choroba pożaru gazowego, która charakteryzuje się nagłym wystąpieniem i krótkim, przeważnie śmiertelnym przebiegiem, w żargonie medycznym nazywana jest również obrzękiem gazowym, Zgorzel gazowa lub Gasphlegmon jak również z innymi warunkami.

Pożar gazowy (obrzęk gazowy) jest chorobą zakaźną, ponieważ może być wywołany przez patogenne mikroorganizmy, które są wleczone. Patogeny w pożarze gazowym (obrzęk gazowy) wpływają głównie na tzw. Miękkie części organizmu, co prowadzi do bardzo specyficznych objawów, które w większości przypadków prowadzą do śmierci chorego.

Przyczyną skrajnej patogeniczności patogenów jest zniszczenie tkanki, co prowadzi do zniszczenia dotkniętego narządu lub układu narządów.

przyczyny

Przyczyny pożaru gazowego (obrzęk gazowy) tkwią w przenikaniu patogennych bakterii szczepów Clostridium. Bakterie te mogą rozmnażać się pod nieobecność powietrza i przedostawać się do organizmu przez nienaturalne otwory ciała i uszkodzone obszary tkanek.

Z reguły rany spowodowane urazami z silnie zabrudzonymi obszarami rany są miejscami predestynowanymi. Clostridia, które prowadzą do oparzeń gazowych (obrzęk gazowy), zasadniczo nie powodują chorób. Jednak niekorzystne warunki zdrowotne zakażonych pacjentów prowadzą do wymuszonego namnażania tych zarodników.

Osłabiony układ odpornościowy, inne poważne urazy, choroby układu metabolicznego lub raki mogą prowadzić do negatywnego przebiegu choroby w przypadku pożaru gazowego (obrzęk gazowy).

Objawy, dolegliwości i oznaki

Pożar gazowy to niezwykle zagrażająca życiu choroba, która rozprzestrzenia się bardzo szybko. Począwszy od zakażonej rany miejscowej, otaczająca tkanka obumiera bardzo szybko i nieleczona prowadzi do ciężkiej sepsy. Na początku pojawiają się objawy miejscowe. Około dwa dni po zakażeniu bakterią Clostridium perfringens rozpoczyna się martwica tkanki wokół rany.

Początkowo ból rany gwałtownie się zwiększa. W tym samym czasie obszar wokół rany puchnie i tworzy tak zwany obrzęk rany. Na dotkniętym obszarze występuje przebarwienie od brązowo-żółtego do niebieskawo-czarnego. Z rany wypływa mętna, brązowa wydzielina o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Wyraźne trzaski podczas dotykania chorego obszaru są typowe.

To trzaskanie, znane również jako trzeszczenie, jest spowodowane silnym tworzeniem się gazu w wyniku rozkładu martwej tkanki. Ponadto toksyny bakteryjne rozkładają również mięśnie w dotkniętym obszarze. Po początkowym rozprzestrzenianiu się infekcji bakterie dostają się do krwiobiegu i powodują zagrażającą życiu sepsę.

Sepsa objawia się drastycznym spadkiem ciśnienia krwi i ogromnym przyspieszeniem akcji serca (kołatanie serca). W wyniku działania toksyn bakteryjnych w małych naczyniach krwionośnych początkowo dochodzi do zwiększonego krzepnięcia krwi z tworzeniem skrzeplin. Po szybkim zużyciu czynników krzepnięcia dochodzi do krwawienia wewnętrznego, które może prowadzić do śmiertelnej niewydolności wielonarządowej.

Diagnoza i przebieg

Przebieg choroby oparzeniowej (obrzęk gazowy) z typowymi objawami może również dostarczyć jasnych wskazówek do dokładnej diagnozy. Po wniknięciu zarodników do organizmu, po urazie, mija od 5 do 48 godzin, zanim pojawią się silne oznaki zapalenia rany.

Ogromne zaczerwienienie, obrzęk, nieznośny ból i gorące otoczenie rany zachęcają osoby dotknięte zapaleniem gazu do lekarza. Wyczuwając początkowo miejscowo ograniczony obszar rany, lekarz słyszy trzaskanie w przypadku obrzęku gazowego. Ze względu na tworzenie się CO2 i wydzielanie wody z rany, typowe dla oparzeń gazowych, można wyraźnie zidentyfikować oparzenie gazowe.

Pacjenci z obrzękiem gazowym stają się coraz słabsi, pojawia się gorączka i często dochodzi do zatrucia krwi. W końcowej fazie pożaru gazowego utrata funkcji nerek i niewydolność prawie wszystkich narządów prowadzą do śmiertelnego wyniku. Rozpoznanie obrzęku gazowego ogranicza się głównie do badania palpacyjnego i diagnostyki wizualnej oraz badań mikrobiologicznych i opcji radiologicznych.

Komplikacje

Nieleczony obrzęk gazowy może zagrażać życiu pacjenta. W większości przypadków prowadzi to do silnego bólu rany. Rana jest opuchnięta i przybrała brązowy kolor. Na ranie pojawia się również nieprzyjemny zapach, który może również wydzielać płyn.

Obszar dotknięty chorobą często powoduje również ból w spoczynku, co może prowadzić do problemów ze snem. Ograniczenia w ruchu są również spowodowane bólem. Ponadto rana może ulec zapaleniu wskutek obrzęku gazowego i może dojść do zatrucia krwi, które może prowadzić do śmierci. Często występuje gorączka i wymioty. Obrzęk gazowy znacząco obniża jakość życia pacjenta.

W leczeniu zwykle stosuje się zabiegi chirurgiczne i leki. Często przebiega to bez komplikacji, jeśli zostanie rozpoczęte wcześnie. W większości przypadków zawsze prowadzi to do pozytywnego przebiegu choroby. Oczekiwana długość życia ulega skróceniu tylko wtedy, gdy leczenie nie rozpocznie się od razu lub jeśli rana jest źle higieniczna.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Należy zgłosić się do lekarza, gdy tylko wystąpią nietypowe zmiany w istniejącej ranie na ciele. Jeżeli w ciągu kilku dni rana nie zagoi się widocznie, należy rozpocząć wizytę kontrolną u lekarza. Jeśli pojawi się zaczerwienienie skóry, ból lub obrzęk rany, istnieje powód do niepokoju.

Lekarz powinien wyjaśnić objawy, gdy tylko istniejące objawy nasilą się lub rozprzestrzenią. Ponieważ pożar gazu jest stanem zagrażającym życiu, konieczne jest zapewnienie terminowej opieki medycznej.

Jeśli w ranie zauważy się nieprzyjemny zapach lub jeśli wystąpi wydzielina z brązowawym przebarwieniem, wymagany jest lekarz. Jeśli podczas dotykania rany słychać odgłosy, wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem. Zmęczenie, ogólne osłabienie lub wysoka temperatura ciała są uważane za niezwykłe i powinny być zbadane i leczone przez lekarza.

W przypadku nudności, wymiotów lub ogólnego złego samopoczucia należy zgłosić się do lekarza. Jeśli dotychczasowa wydajność stale spada, rośnie potrzeba snu, a codzienne czynności nie mogą być już wykonywane normalnie, konieczna jest wizyta u lekarza. Leczenie jest również niezbędne, gdy tylko pojawią się zaburzenia czynnościowe lub stan zdrowia stopniowo się pogarsza.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Chociaż częstotliwość zgonów spowodowanych pożarami gazu jest obecnie niepokojąco wysoka, zasadniczo można zapewnić pomoc terapeutyczną. Polega to na połączeniu jednej lub więcej interwencji chirurgicznych w celu usunięcia dotkniętej tkanki i podaniu silnych antybiotyków.

Celem tego środka jest w szczególności zwalczanie patogenów poprzez zatrzymanie ich zdolności do podziałów. W dziedzinie farmakoterapii stosuje się głównie wysoce skuteczne i wysokodawkowe antybiotyki o szerokim spektrum działania, które zostały opracowane dla bakterii żyjących beztlenowo.

Przy zaawansowanych objawach terapia jest wielokrotnie trudniejsza. Większość osób dotkniętych chorobą wymaga rozległej operacji, która może spowodować utratę narządów i kończyn. Procedura terapeutyczna znana jako hiperbaryczne natlenianie w przypadku pożaru gazowego jest znana z wielu innych chorób jako terapia tlenowa.

Pacjenci z obrzękiem gazowym leczeni są w komorach hiperbarycznych. Aby móc utrzymać przy życiu ciężko chorych ogniem gazowym i w miarę możliwości ustabilizować ich stan, konieczne są szeroko zakrojone, intensywne zabiegi terapeutyczne. Aby zwiększyć prawdopodobieństwo niepowodzenia zgonu w obrzęku gazowym, konieczne jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia oparzeń gazem.

Perspektywy i prognozy

Pożar gazowy to poważny stan, który kończy się śmiercią w 30 do 50 procentach przypadków. Śmiertelność jest jeszcze wyższa w przypadku pożarów gazów endogennych, które dotykają głównie osoby z obniżoną odpornością. Rokowanie jest lepsze, jeśli obrzęk gazowy występuje na kończynach.

Choroba tułowia jest śmiertelna w około 50 do 70 procent przypadków. Jeśli choroba zostanie wcześnie rozpoznana i skutecznie leczona, możliwe jest całkowite wyleczenie. Często dotknięte kończyny muszą zostać amputowane. Towarzyszą temu komplikacje fizyczne i psychiczne.

Nawet w przypadku pozytywnego wyniku, poważne ograniczenia fizyczne prawie zawsze pozostają po pożarze gazu. Oprócz blizn i innych zmian skórnych występują doznania, paraliż lub ból fantomowy, które ograniczają samopoczucie. Jeśli pożar gazu okaże się pozytywny, oczekiwana długość życia niekoniecznie jest ograniczona.

Ciężki obrzęk tułowia lub głowy zwiększa ryzyko infekcji i innych powikłań zagrażających życiu. Zasadniczo pożar gazowy oferuje stosunkowo złe rokowania.Dzięki wczesnej diagnozie i skutecznej terapii możliwe jest częściowe wyleczenie. Większość osób dotkniętych chorobą cierpi na trwałe konsekwencje infekcji martwiczej.

zapobieganie

Aby zapobiec pożarom gazu, niezwykle pomocne są proste wskazówki. W przypadku urazów i silnego zabrudzenia ran należy je dokładnie oczyścić i zdezynfekować. Po tych czynnościach dotknięte obszary rany należy zabandażować w sposób sterylny. Gojenie się ran po oparzeniu gazowym powinno być stale monitorowane. Jeśli rany są słabo lub niedostatecznie oczyszczone, przydatne mogą być antybiotyki zapobiegające obrzękowi gazów.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku pożaru gazowego poszkodowany ma ograniczone możliwości dalszej opieki. Poszkodowany powinien mieć przede wszystkim pomoc medyczną w przypadku pożaru, aby zapobiec dalszym powikłaniom i dyskomfortowi skóry. Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepszy będzie dalszy przebieg choroby.

Ogólnie rzecz biorąc, szkodliwe źródło pożaru gazu należy natychmiast zatrzymać, aby nie uszkodzić skóry. Jednak w wielu przypadkach patogeny również muszą zostać zatrzymane, jeśli są odpowiedzialne za pożar gazu. Osoby dotknięte chorobą zwykle otrzymują antybiotyki i inne leki. Należy obserwować regularne przyjmowanie tych leków, a możliwe skutki uboczne i interakcje należy wcześniej wyjaśnić.

Antybiotyków nie wolno przyjmować razem z napojami alkoholowymi, w przeciwnym razie alkohol osłabi ich działanie. Często osoby dotknięte pożarem gazu potrzebują również pomocy i wsparcia przyjaciół i rodziny, aby uniknąć dolegliwości psychologicznych. Często konieczna jest pełna miłości i intensywna opieka. Jednak w poważnych przypadkach pożar gazu może również prowadzić do skrócenia oczekiwanej długości życia poszkodowanej osoby.

Możesz to zrobić sam

W przypadku wykrycia oparzenia gazem, otwarte leczenie rany jest zwykle przeprowadzane natychmiast. Następnie zaleca się osobie zainteresowanej staranną pielęgnację rany w celu uniknięcia dalszej infekcji lub zapobieżenia rozprzestrzenianiu się bakterii Clostridia.

Jeśli operacja jest konieczna, osoba poszkodowana powinna zachować ostrożność. Najważniejszym środkiem samopomocy jest dobre wyleczenie choroby. Ponadto należy przestrzegać instrukcji dotyczących higieny osobistej i pielęgnacji ran. Czasami odpowiednia dieta może wspomóc proces gojenia i zmniejszyć dyskomfort. Lekarz musi regularnie sprawdzać ranę i dostosowywać lek, jeśli to konieczne.

W wielu przypadkach przepisywane są antybiotyki, które chory musi przyjmować ściśle według zaleceń lekarza. Jeżeli pojawią się jakiekolwiek objawy niepożądane, należy poinformować o tym lekarza. Po konsultacji z lekarzem w pewnych okolicznościach można zastosować preparaty naturalne.

Jeśli nie pojawią się dalsze komplikacje, pożar gazu zwykle goi się po kilku dniach lub tygodniach i nie wymaga dalszego leczenia. Odpowiednia pielęgnacja rany może zapobiec dalszemu obrzękowi gazowemu. W przypadku ponownego zakażenia należy natychmiast skonsultować się z lekarzem prowadzącym.