gest

gest to komunikacja niewerbalna poprzez ruchy ramion, dłoni i głowy. Często towarzyszy komunikacji werbalnej i wspiera właściwości języka.

Jaki to gest?

Gesty mają ogromne znaczenie w ewolucji człowieka i przyczyniły się do rozwoju języka. Wpływ na nich miał nawet rozwój człowieka wyprostowanego (Homo erectus), a później rozwój twórczego człowieka Homo faber. Odtąd używał dłoni jako narzędzia.

Ludzie używali ręki do porozumiewania się za pomocą gestów, z których mogły rozwijać się narządy mowy i komunikacja akustyczna. Większość naukowców rozumie gest jako semiotyczny potencjał ekspresyjny ludzkiego ciała używającego głowy, ramion i dłoni. Nie chodzi więc o postawę i ruchy ciała.

Niektórzy naukowcy rozszerzają ten termin i dodają nieświadome ruchy ciała.Inni rozumieją gest jako całość, niewerbalną, fizyczną czynność, za pomocą której ktoś celowo chce coś wyrazić. Definicja ta obejmuje również gesty rytualne, mimikę i język migowy.

Funkcja i zadanie

Język i gesty rozwijały się równolegle w całej historii ludzkości. Do dziś istnieje ścisły związek między komunikacją werbalną i gestami. Gesty odgrywają ważną rolę w obrzędach religijnych i społecznych, ale pełnią inną funkcję niż gesty codzienne.

Gesty w komunikacji interpersonalnej mają na celu nawiązanie, potwierdzenie, zmianę lub przywrócenie relacji. Książki z wykazami ilustracyjnych gestów ukazały się już w XVII wieku. Od XIX wieku pojawiły się obszerne instrukcje, jak można podkreślić komunikację w wystąpieniach publicznych za pomocą gestów niewerbalnych.

Gesty podzielono na dwie grupy, gesty autonomiczne i gesty towarzyszące mowie. Autonomiczne gesty mogą zastąpić język, na przykład gdy wskazuje się na istniejące miejsce, czyli używając gestu wskazującego.

Gesty związane z językiem mają na celu podkreślenie tego, co się mówi. Ci tak zwani ilustratorzy mają na celu wyraźniejsze zakomunikowanie czegoś środowisku. Za pomocą gestu w głowie przekazuje się wyraźny obraz sceny, który nie zawsze jest przekazywany samym językiem.

Gest jest często uproszczoną formą języka, ale tak samo jak ten przekazuje obraz, myśl lub pamięć narratora. Wspólność gestów i języka: pełnią tę samą funkcję w tym samym czasie, po prostu wyrażają ją na różne sposoby. Za pomocą gestu w głowie przekazuje się wyraźny obraz sceny, co nie zawsze ma miejsce w przypadku języka.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ograniczona zdolność wypowiadania się w obszarze gestów pojawia się przede wszystkim po wypadkach, kiedy ręce przestają prawidłowo funkcjonować. Jednak nieprawidłowe gesty można również zaobserwować w zaburzeniach psychosomatycznych. Może to prowadzić do zmniejszenia lub zwiększenia napędu. Często zdarzają się stereotypowe ruchy.

Gesty są również zaburzone w przebiegu afazji. Zaburzenie językowe występuje w wyniku choroby lewej części mózgu, głównie po udarze. W zależności od stopnia nasilenia afazja wpływa nie tylko na mówienie i rozumienie, ale także na czytanie, pisanie i arytmetykę. Często zaburzona jest także mimika i gesty.

Po wypadkach lub chorobach mózgu poszkodowani muszą radzić sobie z utratą języka lub mowy. Gest jest następnie używany do kompensacji, ale nie robi tego, co zrobiłby język mówiony. Im silniejsze zaburzenie mowy, tym bardziej różnorodne gesty wykonuje dana osoba. Gesty są wówczas kompensacją i zastępowaniem ograniczonej komunikacji werbalnej. U zdrowej osoby zbiór reguł dotyczących gestów jest ogólnie zrozumiały i oparty na normach społecznych.

Nawet pod wpływem stresu psychicznego zachodzą zmiany, które pojawiają się na różne sposoby. Jeden z nich znacznie ogranicza komunikację, ograniczając tym samym także gesty, drugi przejawia wzmożoną nerwowość przesadnymi gestami i niestosownymi komentarzami.

Zespół Tourette'a to poważna choroba, w której gesty ulegają zauważalnej zmianie. Zło jest postrzegane przez otoczenie jako wyjątkowo dziwne, ale pacjent nie wykorzystuje go świadomie. Widoczne są zmarszczki na nosie, grymasy, mruganie oczami i obsceniczne gesty. W konfrontacji po raz pierwszy niczego nie podejrzewające środowisko reaguje z niepokojem. Osoba zainteresowana jest często napiętnowana i coraz bardziej oddala się w izolację.