Zwężenie cewki moczowej

ZA Zwężenie cewki moczowej lub Zwężenie cewki moczowej to zwężenie cewki moczowej (cewki moczowej), które może być wrodzone lub nabyte i jest zwykle leczone chirurgicznie. Prawdziwe zwężenia cewki moczowej dotykają głównie mężczyzn.

Co to jest zwężenie cewki moczowej?

Zwężenie cewki moczowej zapobiega całkowitemu opróżnieniu pęcherza. Chociaż istnieje ciągła potrzeba oddania moczu, strumień moczu jest bardzo słaby.
© gdmohamed - stock.adobe.com

Wrodzone lub nabyte zwężenie cewki moczowej nazywane jest zwężeniem cewki moczowej. Zwężenia cewki moczowej spowodowane zwężeniami z bliznami należy odróżnić od zwężeń (zwężeń) spowodowanych łagodnymi przerostami gruczołu krokowego (przerost prostaty).

Najczęściej zwężenia zlokalizowane są w cewce moczowej gruczołu krokowego, błoniastego, opuszkowego lub prącia oraz w dole trzeszkatki. Ze względu na zwężenie cewki moczowej całkowite opróżnienie pęcherza jest możliwe tylko w ograniczonym zakresie. Prowadzi to do zwiększonej podatności na infekcje dróg moczowych, które w przypadku wyraźnego przebiegu mogą prowadzić do zalegania moczu w nerkach, a tym samym do uszkodzenia nerek.

Zwężenie cewki moczowej objawia się objawowo w postaci osłabionego strumienia moczu, który może być zdeformowany, skręcony lub pęknięty jak konewka i „kapać” po oddaniu moczu. Ból podczas oddawania moczu, prącia lub pochwy oraz w okolicy krocza jest również charakterystyczny dla zwężeń cewki moczowej.

przyczyny

W przypadku zwężeń cewki moczowej można dokonać fundamentalnego rozróżnienia między nabytymi a wrodzonymi zwężeniami.Wrodzone zwężenia obejmują wady rozwojowe w okolicy zewnętrznych narządów płciowych, takie jak spodziectwo, w których cewka moczowa nie jest chroniona przez tkankę erekcyjną.

Nabyte zwężenia cewki moczowej są spowodowane przede wszystkim urazami powstałymi w wyniku wypadków (uraz okraku, złamania miednicy) lub manipulacji lub zabiegów chirurgicznych na cewce moczowej. W szczególności interwencje endoskopowe przez cewkę moczową (zwężenie zespolenia po radykalnej operacji prostaty, endoskopia pęcherza moczowego) i długotrwałe cewniki moczowe są czynnikami ryzyka zwężenia cewki moczowej.

Ponadto zakażenia bakteryjne cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej, rzeżączka), zmiany patologiczne w tkance łącznej (zarostowe zapalenie błony śluzowej żołędzi, liszaj twardzinowy) i guzy w okolicy cewki moczowej i otaczających struktur mogą powodować zwężenia cewki moczowej.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zdrowie pęcherza i dróg moczowych

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zwężenie cewki moczowej zapobiega całkowitemu opróżnieniu pęcherza. Chociaż istnieje ciągła potrzeba oddania moczu, strumień moczu jest bardzo słaby. Czasami belka również pęka lub skręca. Często dochodzi do wycieku po oddaniu moczu. Zaleganie moczu często powoduje ból podczas oddawania moczu.

Ponadto w pęcherzu pozostaje resztkowy mocz z powodu niepełnego opróżnienia pęcherza. Zwiększa to ryzyko infekcji dróg moczowych. W rezultacie nierzadko rozwija się zapalenie pęcherza moczowego, które zwiększa ból i pieczenie podczas oddawania moczu, a jednocześnie prowadzi do konieczności oddania moczu w nocy. Czasami mocz ma kolor czerwony.

Przewlekłe nadmierne rozciągnięcie pęcherza powoduje również uszkodzenie mięśni pęcherza. W ciężkich postaciach zwężenia cewki moczowej może również wystąpić całkowite zatrzymanie moczu. Pęcherz jest pełny i nie można go już opróżnić. Występuje tylko mimowolne wyciekanie, które jest spowodowane tak zwanym przelewem. Przepełniony pęcherz powoduje silny i nieznośny ból.

Jest to nagły wypadek medyczny wymagający natychmiastowej pomocy. Długotrwałe zaleganie moczu może prowadzić do niewydolności nerek, a u mężczyzn może dojść do zapalenia prostaty lub zapalenia najądrza. Poważnym powikłaniem jest rozszerzenie zakażenia dróg moczowych w zagrażającą życiu urosepsę (zatrucie krwi), która często objawia się dezorientacją, gorączką, a w końcu nawet wstrząsem krążeniowym.

Diagnoza i przebieg

Zwężenie cewki moczowej rozpoznaje się na podstawie charakterystycznych objawów z wywiadu. Rozpoznanie potwierdza pomiar przepływu i ciśnienia moczu podczas oddawania moczu. Mikrohematuria (krew w moczu), którą można wykryć mikroskopowo lub za pomocą testu Sangura, również wskazuje na zwężenie cewki moczowej.

Za pomocą ultradźwięków można również określić wszelkie pozostałości moczu po mikcji, zmiany w pęcherzu, cewce moczowej i nerkach, a także grubość ściany pęcherza. Zwężenie można zlokalizować, a jego rozległość określić za pomocą prześwietlenia rentgenowskiego pod środkiem kontrastowym (uretrografia wsteczna). Wszelkie niejasności można następnie rozwiązać za pomocą endoskopii cewki moczowej (uretroskopia).

Ogólnie rzecz biorąc, zwężenie cewki moczowej ma dobre rokowanie. Aby uniknąć długotrwałych powikłań, takich jak uszkodzenie nerek lub całkowite zatrzymanie moczu, zwężenie powinno być rozpoznane i leczone na wczesnym etapie.

Komplikacje

W większości przypadków zwężenie cewki moczowej występuje prawie tylko u mężczyzn. Zwężenie cewki moczowej może prowadzić do różnych objawów. Strumień moczu jest osłabiany przez chorobę, dlatego oddawanie moczu jest możliwe tylko w ograniczonym zakresie, tak że dana osoba zwykle musi częściej chodzić do toalety.

Nierzadko zwężenie cewki moczowej prowadzi do infekcji pęcherza. Jest to związane z silnym i przeszywającym bólem oraz bardzo ogranicza jakość życia pacjenta. Podczas oddawania moczu występuje również ból i inne dolegliwości. Zwykle wiąże się to z silnym uczuciem pieczenia. Ból podczas oddawania moczu powoduje również dyskomfort psychiczny i drażliwość u większości pacjentów.

Celowo pobiera się mniej płynu, aby uniknąć tego bólu. Może to prowadzić do odwodnienia. Leczenie zwężenia cewki moczowej jest zabiegiem chirurgicznym i nie prowadzi do konkretnych dolegliwości czy powikłań. Po zabiegu również nie ma dolegliwości, ból ustępuje. Ewentualny guz można również usunąć bez komplikacji. Zwężenie cewki moczowej nie wpływa ani nie skraca oczekiwanej długości życia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zwężenie cewki moczowej nie leczy się samoczynnie, dlatego chorobę zawsze musi leczyć lekarz. Można go zwalczyć tylko poprzez operację. Ponieważ zwężenie cewki moczowej jest zwykle wrodzone, objawy pojawiają się w bardzo młodym wieku.

Osoby dotknięte chorobą cierpią na bardzo słaby strumień moczu. Mocz nadal pozostaje w pęcherzu, więc ludzie muszą stosunkowo często chodzić do toalety. W przypadku tych skarg należy przeprowadzić badanie. Częste zapalenie pęcherza również sugeruje zwężenie cewki moczowej. Towarzyszy im ból lub pieczenie podczas oddawania moczu.

W przypadku podejrzenia zwężenia cewki moczowej należy skonsultować się z urologiem. Zwykle może to również prowadzić do leczenia, które nie prowadzi do konkretnych powikłań. To całkowicie łagodzi objawy. Ponieważ choroba ta występuje szczególnie często u mężczyzn, w przypadku wystąpienia objawów powinni skonsultować się z lekarzem.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Z reguły zwężenie cewki moczowej leczy się chirurgicznie. W zasadzie dostępne są w tym celu dwa zabiegi chirurgiczne, których wybór zależy od rodzaju i rozległości zwężenia oraz ogólnego stanu zdrowia danej osoby.

W tak zwanej uretrotomii (szczelina cewki moczowej) cewkę moczową wprowadza się do cewki moczowej na ślepo (uretrotomia według Otisa) lub pod okiem (uretrotomia według Sachse) i przecina się przez nacięcie w obszarze zwężenia. Aby uniknąć komplikacji (szczególnie w przypadku uretrotomii metodą Sachse), zakłada się następnie cewnik moczowy, który pozostaje przez kilka dni.

Aby zmniejszyć ryzyko nawrotów, do dotkniętej chorobą cewki moczowej można wstrzyknąć żel zawierający kortyzon. Jeśli metoda chirurgiczna nie prowadzi do pożądanego sukcesu, występują nawroty lub wydłużone zwężenia, zwykle wskazana jest naprawa błony śluzowej jamy ustnej. W ramach plastyki błony śluzowej jamy ustnej otwiera się cewkę moczową nad zwężeniem i wszywa się fragment błony śluzowej jamy ustnej (od dolnej wargi lub policzka) o odpowiedniej wielkości i długości.

Następnie umieszcza się cewnik w celu usztywnienia i utrzymywania cewki moczowej otwartej przez około osiem dni oraz cewnik na ścianę brzucha w celu opróżnienia pęcherza. Jeśli cewka moczowa wykaże, że pęcherz został całkowicie i bez problemów opróżniony, cewnik w ścianie jamy brzusznej jest usuwany (po około trzech tygodniach).

W przypadku zwężeń o długości do dwóch centymetrów zwężony obszar można usunąć chirurgicznie i zszyć końce cewki moczowej. Jeśli zwężenie jest spowodowane guzem, postępowanie terapeutyczne w przypadku zwężenia cewki moczowej zależy od leczenia guza.

Perspektywy i prognozy

Perspektywa wyleczenia zależy w dużej mierze od czasu diagnozy. Zasadniczo im wcześniej leczona jest struktura cewki moczowej, tym tańszy wynik. Ponadto stopień zwężenia również wpływa na szanse powodzenia. Im niższy się okaże, tym szybciej życie bez objawów może zakończyć się sukcesem. Statystycznie, zwężenie rurki opuszkowej ma najlepsze rokowanie z 50-procentową szybkością gojenia.

Wydaje się problematyczne, że w wielu przypadkach zwężenie występuje ponownie. Nawet wtedy pacjenci i lekarze muszą działać szybko. Jednak w przypadku powtarzających się interwencji po początkowym leczeniu szansa na wyleczenie maleje. Na dłuższą metę cierpi jakość życia. Nagromadzony mocz atakuje nerki. Po latach może nastąpić całkowita utrata funkcji nerek. Czasami nowe interwencje mają negatywny wpływ na życie codzienne. Ludzie oddają mocz w znacznie mniejszych ilościach i często skarżą się na pieczenie i stany zapalne.

Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja jest inna: jeśli pierwsza interwencja ma miejsce wcześnie, pacjenci zwykle pozostają bez objawów przez całe życie. Jednak inni chorzy muszą zostać ponownie poddani leczeniu. Szanse na całkowite wyleczenie można oceniać jako mieszane.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zdrowie pęcherza i dróg moczowych

zapobieganie

Zwężeniu cewki moczowej można zapobiec, unikając czynników wyzwalających. Na przykład infekcje cewki moczowej należy leczyć szybko i konsekwentnie lub zapobiegać im odpowiednimi środkami ochronnymi (rzeżączka), aby uniknąć zwężenia cewki moczowej.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zwężenia cewki moczowej dalsze działania są w większości przypadków znacznie ograniczone. W tym przypadku osoba zainteresowana jest przede wszystkim zależna od szybkiej diagnozy i późniejszego leczenia, aby nie było żadnych komplikacji ani innych dolegliwości. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana i leczona, tym lepszy zwykle będzie dalszy przebieg.

Ponieważ zwężenie cewki moczowej nie może się zagoić, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach i dolegliwościach zwężenia cewki moczowej. W większości przypadków choroba ta jest leczona drobnym zabiegiem chirurgicznym. Chory powinien zdecydowanie odpocząć po takiej operacji i zadbać o swoje ciało.

Należy również unikać wysiłku czy stresujących zajęć, aby nie obciążać niepotrzebnie organizmu. Choroba nie skraca oczekiwanej długości życia chorego, jeśli zostanie na czas rozpoznana i leczona. Ponieważ zwężenie cewki moczowej może również prowadzić do rozstroju psychicznego lub depresji, bardzo ważne jest wsparcie i opieka własnej rodziny lub przyjaciół. Jednak w przypadku poważnych zaburzeń psychicznych zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Możesz to zrobić sam

W przypadku stwierdzenia zwężenia cewki moczowej osoby dotknięte chorobą mogą samodzielnie podjąć kilka działań, aby złagodzić objawy i przyspieszyć gojenie.

Przede wszystkim ważne jest wyleczenie wszelkich towarzyszących objawów, takich jak infekcje pęcherza czy zatrzymanie moczu. Dotyczy to ciepła w łóżku i noszenia wystarczająco ciepłej odzieży. Zdrowa i zbilansowana dieta może pomóc w wyzdrowieniu. W przypadku ciężkich dolegliwości, indywidualne objawy powinny zostać wyjaśnione przez lekarza i, jeśli to konieczne, leczone lekami.

Po operacji cewki moczowej stosuje się odpoczynek i odpoczynek w łóżku. Osoby dotknięte chorobą powinny wziąć zwolnienie lekarskie na co najmniej tydzień i unikać w tym czasie forsownej aktywności fizycznej. Ponadto ranę chirurgiczną należy pielęgnować zgodnie z zaleceniami lekarza, aby nie doszło do zaburzeń gojenia się rany ani nie pozostały blizny.

Jeżeli po zabiegu objawy powrócą, najlepiej porozmawiać z lekarzem prowadzącym. Procedura może wymagać ponownej operacji lub zwężenie cewki moczowej może mieć poważną przyczynę, która nie została zidentyfikowana. Wreszcie ważne jest, aby unikać kolejnego zwężenia cewki moczowej. Osiąga się to poprzez szybkie i konsekwentne leczenie infekcji cewki moczowej. W idealnym przypadku infekcjom zapobiega się za pomocą odpowiednich środków ochronnych.