ZA Cewnik sercowy służy do badania serca i tętnic wieńcowych. Cewnik służy do diagnozowania zmian patologicznych w zastawkach serca, mięśniu sercowym lub tętnicach wieńcowych.
Co to jest cewnik do serca?
Cewnik do serca to cienka i elastyczna rurka z tworzywa sztucznego. Można wyróżnić cewnik prawego serca (mały cewnik serca) i lewy cewnik serca (duży cewnik). Do cewnika wstrzykuje się rentgenowski środek kontrastowy, aby naczynia i struktury serca stały się widoczne.
Dochodzenie wiąże się również z ryzykiem. Może to prowadzić do arytmii serca, udarów lub urazów naczyń krwionośnych.
Kształty, typy i typy
Zasadniczo istnieją dwa rodzaje cewników. Przy użyciu cewnika lewego serca rozpoznaje się patologiczne zmiany w zastawkach serca, mięśniu sercowym i tętnicach wieńcowych lewego serca. Lewą komorę serca i lewy przedsionek można zbadać za pomocą lewego cewnika do serca. Podczas tego badania miejsce nakłucia znajduje się zwykle w pachwinie. Do serca można dostać się przez tętnicę.
Badanie cewnikiem prawego serca mierzy zdolność pompowania serca i ciśnienie w tętnicach płucnych. W przeciwieństwie do cewnika lewego serca, cewnik prawego serca zwykle nie wykorzystuje środka kontrastowego do promieni rentgenowskich. Dostęp jest przez żyły. Miejsce nakłucia zwykle znajduje się w zgięciu ramienia, rzadziej w zgięciu pachwiny.
Cewnik prawego serca jest często wykonywany w połączeniu z próbą wysiłkową. W pozycji leżącej pacjent wchodzi na pedały rowerowe. W międzyczasie wartości są mierzone za pomocą cewnika. Można je następnie porównać z pozostałymi wartościami. Przy takiej różnicy wartości można uzyskać dobry przegląd rzutu serca.
Struktura i funkcjonalność
Podstawowym celem badania cewnika sercowego jest wprowadzenie cewnika do różnych części serca, aby móc tam dokonać pomiarów ciśnienia lub uwidocznić określone struktury.
Najpierw miejsce nakłucia znieczula się miejscowo, aby pacjent nie odczuwał bólu. W razie potrzeby można również podać środki uspokajające. Znieczulenie zwykle nie jest konieczne. Następnie w naczyniu krwionośnym zakładany jest zamek techniką Seldingera. Służy to jako przewodnik i uszczelnienie miejsca nakłucia. Następnie przez szynę wprowadza się drut prowadzący do miejsca docelowego. Do sprawdzenia optymalnego położenia drutu służy aparat rentgenowski. Cewnik jest następnie wprowadzany wzdłuż tego drutu. Jeśli cewnik jest prawidłowo osadzony, drut również jest usuwany. W razie potrzeby położenie cewnika sercowego można skorygować za pomocą fluoroskopii za pomocą promieni rentgenowskich.
Za pomocą cewnika prawego serca mierzy się teraz ciśnienie w różnych obszarach serca. Pacjentowi należy podać rentgenowski środek kontrastowy, aby móc ocenić czynność serca i uwidocznić naczynia serca. Jeśli konieczna jest zmiana położenia cewnika, ponownie stosuje się prowadnik. Można to łatwo wprowadzić przez zamek.
Po badaniu cewnik serca, prowadnik i koszulkę są ponownie usuwane. Miejsce nakłucia jest szczelnie zamknięte za pomocą systemu zamknięcia naczyń lub bandaża ciśnieniowego.
Korzyści medyczne i zdrowotne
Za pomocą cewnika sercowego można wykonać wiele badań układu sercowo-naczyniowego. Ogólnie rzecz biorąc, przepływ krwi w sercu można wyświetlić za pomocą kontrastowego środka rentgenowskiego. Można również rejestrować ciśnienie, zawartość tlenu i temperaturę w naczyniach. W przypadku arytmii serca i zaburzeń przewodzenia pobudzenia badanie cewnikowe dostarcza informacji o czynności elektrycznej mięśnia sercowego.
Prawy cewnik mierzy przede wszystkim ciśnienie, tlen i temperaturę w prawym sercu. Cewniki lewego serca umożliwiają pomiar tlenu i ciśnienia w aorcie i lewej komorze serca. Lewą komorę i tętnice wieńcowe można uwidocznić za pomocą środka kontrastowego.
Wiele innych zabiegów można przeprowadzić tylko razem z cewnikiem sercowym. Jeśli tętnice wieńcowe zwężają się, może to prowadzić do zawału serca.W celu ponownego poszerzenia zwężonych lub zamkniętych naczyń najczęściej wykonuje się dylatację balonową. Do naczyń krwionośnych wprowadza się cewnik balonowy. Na końcu cewnika balonowego znajduje się balon. Balon ten rozwija się w zwężeniu naczyń krwionośnych, rozszerzając w ten sposób naczynie, dzięki czemu krew może ponownie łatwiej przepływać.
Jeśli pożądany rezultat nie zostanie osiągnięty poprzez rozszerzenie cewnika balonowego, można wszczepić stent. Stent to mała rurka wykonana z metalowej siatki. Ta rurka jest złożona i umieszczona na cewniku balonowym. Cewnik sercowy ze stentem jest następnie wciskany w zwężenie naczynia i tam rozszerzany. Stent pozostaje w uszkodzonym naczyniu.
Dzięki cewnikowi do serca można teraz uniknąć otwartych operacji wrodzonych wad serca. Choroby takie jak ubytki przegrody międzyprzedsionkowej, wady przegrody międzykomorowej czy zwężenie zastawki można usunąć cewnikiem sercowym bezpośrednio podczas badania. Zastawki serca można również wszczepiać za pomocą cewników sercowych. Zaburzenia pobudzenia można również leczyć cewnikiem sercowym. W trakcie tego procesu zakłócająca tkanka zostaje zniszczona.
Jednak cewnikowanie serca nie jest pozbawione ryzyka. Często dochodzi do wtórnego krwawienia w miejscu wkłucia. Obserwuje się również nieprawidłowości naczyniowe w miejscu nakłucia.
Jeśli podczas badania zostaną użyte środki kontrastowe, mogą wystąpić reakcje alergiczne. Ponadto podawany środek kontrastowy jest szkodliwy dla nerek i jest zalecany tylko w ograniczonym zakresie w przypadku zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z nadczynnością tarczycy środek kontrastowy zawierający jod może również prowadzić do zagrażającego życiu przełomu tyreotoksycznego.
.jpg)
