Hipokalcemia

Hipokalcemia oznacza brak wapnia we krwi.Ponieważ wapń jest ważny dla różnych funkcji organizmu, niedobór może prowadzić do uszkodzenia kości, mięśni i nerwów.

Co to jest hipokalcemia?

Hipokalcemia objawia się objawami niedoboru, takimi jak zmęczenie i obniżona sprawność fizyczna i psychiczna. W okolicy serca mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i ból w klatce piersiowej.
© bilderzwerg - stock.adobe.com

wapń jest niezbędna dla zdrowia i witalności organizmu. Odgrywa ważną rolę we wzroście kości, w funkcjonowaniu nerwów i mózgu, we wzroście komórek i skurczach mięśni.

Jeśli poziom wapnia we krwi spada poniżej poziomu krytycznego, nazywa się to hipokalcemią. Osoby z hipokalcemią mogą nie zauważyć żadnych objawów, zwłaszcza na początku choroby. Ale obciążenie rośnie, im poważniejsza staje się choroba. Mogą się one objawiać drżeniem mięśni, odruchami nerwowymi, pieczeniem dłoni i stóp lub nieregularnym biciem serca.

Szczególnie krytyczna jest hipokalcemia u noworodków. Niedobór może mieć negatywny wpływ na wzrost i zdrowy rozwój dziecka. Jeśli noworodki wykazują oznaki drgań mięśni lub nerwów, drżą lub są trudne do karmienia, należy zgłosić się do lekarza w celu zdiagnozowania możliwej hipokalcemii i rozpoczęcia leczenia.

przyczyny

Podejrzewa się, że przyczyną niskiego poziomu wapnia jest niedoczynność nadnerczy. To reguluje zawartość wapnia w całym organizmie. Poza tym przyczyną może być zbyt dużo fosforu Hipokalcemia ponieważ obniża poziom wapnia.

Nawet niski poziom albuminy białkowej wytwarzanej w wątrobie może obniżać poziom wapnia. Wchłanianie wapnia z pożywieniem, oprócz witaminy D i magnezu, jest również ważne dla równowagi wapniowej organizmu. Pokarmy bogate w wapń obejmują produkty mleczne, szpinak, brokuły lub pomarańcze.

Najczęstszymi przyczynami hipokalcemii są inne choroby. Hipokalcemia jest tutaj poważnym efektem ubocznym. Należą do nich: alkoholizm, problemy z nerkami lub wątrobą, niedożywienie, niedożywienie (brak wapnia w żywności).

Objawy, dolegliwości i oznaki

Hipokalcemia objawia się objawami niedoboru, takimi jak zmęczenie i obniżona sprawność fizyczna i psychiczna. W okolicy serca mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i ból w klatce piersiowej. U niektórych pacjentów funkcja pompowania serca spada, co może prowadzić do niewydolności serca. Ponadto hipokalcemia może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Biegunka i zaparcia są typowe, ale także nudności i wymioty. W pojedynczych przypadkach dochodzi do zgagi i zapalenia gardła. Objawy zwykle wydają się podstępne i utrzymują się do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych. Objawy następnie powoli ustępują, chociaż mogą również utrzymywać się długoterminowe konsekwencje, w zależności od nasilenia poszczególnych objawów.

Na przykład może wystąpić przewlekła niewydolność serca lub trwałe uszkodzenie przewodu żołądkowo-jelitowego. Nieleczona hipokalcemia może przekształcić się w stan przewlekły. Przewlekła hipokalcemia może prowadzić do zaburzeń wzrostu włosów i paznokci.

Sporadycznie rozwija się kamień nazębny, próchnica lub inna choroba zębów. Towarzyszą temu zmiany psychologiczne, na przykład depresja i lęk. Ponadto postać przewlekła może prowadzić do uporczywego uczucia choroby. Osoby dotknięte chorobą często czują się zmęczone i wyczerpane lub są apatyczne.

Diagnoza i przebieg

Diagnoza Hipokalcemia wykonane przez badanie krwi. W większości przypadków lekarz rozpozna niedobór, zanim pacjent sam odkryje objawy.

Po zdiagnozowaniu hipokalcemii zwykle przeprowadza się dodatkowe badania krwi w celu sprawdzenia jakości funkcji nerek i poziomu magnezu, hormonów nadnerczy, magnezu i fosforu we krwi.

Dalsze badania będą rozważane, jeśli nie można jednoznacznie zidentyfikować przyczyny hipokalcemii. Oprócz sprawdzenia surowicy krwi, hipokalcemię można również określić na podstawie zwiększonego poziomu fosforu w moczu.

Komplikacje

Hipokalcemia prowadzi do różnych objawów. Z reguły nasilenie objawów silnie zależy od nasilenia niedoboru wapnia, dlatego nie można przewidzieć ogólnej prognozy. Osoba dotknięta chorobą zwykle cierpi na zanik mięśni i nie może już łatwo wykonywać aktywności fizycznej lub sportowej.

Jeśli niedobór wapnia utrzymuje się przez długi czas, może uszkodzić nerwy, powodując paraliż lub zaburzenia czucia u pacjenta. Mogą znacznie utrudnić codzienne życie. Hipokalcemia ogranicza również funkcję mózgu i może prowadzić do zaburzeń koncentracji lub zaburzeń myślenia.

Pacjent często czuje się chory i słaby oraz ma obniżony puls. Ponadto mogą wystąpić problemy z nerkami, co w najgorszym przypadku powoduje konieczność dializoterapii. Leczenie hipokalcemii w większości przypadków nie prowadzi do powikłań.

Może być ostry w przypadku naparów lub przy pomocy zdrowej i zbilansowanej diety. W razie potrzeby należy również leczyć chorobę podstawową, która jest odpowiedzialna za hipokalcemię. Oczekiwana długość życia ulega skróceniu, jeśli nie ma leczenia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli zostaną zauważone objawy, takie jak zanik mięśni i nasilające się uczucie choroby, przyczyną może być hipokalcemia. Wizyta u lekarza rodzinnego jest konieczna, jeśli wymienione objawy nie ustąpią w ciągu kilku dni. W przypadku innych dolegliwości, takich jak paraliż lub zaburzenia czucia, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Jeśli poczujesz się bardzo chory, prawdopodobnie z powodu problemów z nerkami, należy powiadomić służby ratunkowe. Mogło już nastąpić uszkodzenie narządów wewnętrznych, które nieleczone może prowadzić do poważnych komplikacji.

Zasadniczo nieleczona hipokalcemia poważnie ogranicza oczekiwaną długość życia, dlatego w każdym przypadku choroba musi zostać wyjaśniona i leczona. Osoby, u których zdiagnozowano niedoczynność nadnerczy są szczególnie podatne na wystąpienie hipokalcemii. Możliwe przyczyny to także niedożywienie, alkoholizm lub problemy z nerkami lub wątrobą. Każdy, kto należy do tych grup ryzyka, powinien skonsultować się z lekarzem z wymienionymi objawami. Oprócz lekarza pierwszego kontaktu właściwym kontaktem jest specjalista chorób wewnętrznych.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Hipokalcemia jest leczony naparami, aby zapewnić zdrowy poziom wapnia w organizmie. Te napary można łączyć z suplementami przyjmowanymi doustnie.

Jeśli hipokalcemia była spowodowana chorobą podstawową, ta przyczyna również jest leczona. W niektórych przypadkach hipokalcemia ustąpi samoistnie. Jest to tym bardziej prawdopodobne, jeśli nie ma zauważalnych objawów. Lekarz prowadzący musi indywidualnie zdecydować, który rodzaj leczenia jest właściwy. U noworodków leczenie koncentruje się na dokładnej kontroli stanu zdrowia i masy ciała, tolerancji na pokarm, leki i terapie; oraz preferencje rodziców dotyczące określonego leczenia.

Nieleczona hipokalcemia może poważnie wpłynąć na zdrowie noworodka. Ale nie należy też lekceważyć wpływu na osobę dorosłą. W celu uniknięcia dalszych zagrożeń należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Następstwem może być: uszkodzenie funkcji nerwów i mózgu; Osteomalacja: miękkie i słabe kości z powodu braku witaminy D podczas wzrostu; Osteoporoza: przerzedzenie i osłabienie kości; pogorszony wzrost; Choroba konwulsyjna: nadpobudliwość nerwów powodująca silny ból.

zapobieganie

Aby zapobiec Hipokalcemia należy przestrzegać zdrowego stylu życia. Przede wszystkim obejmuje to zbilansowaną, zdrową dietę. Regularne spożywanie pokarmów bogatych w witaminę D sprzyja wchłanianiu i przetwarzaniu wapnia w organizmie. Obejmuje to tofu, mleko, migdały, owies i kapustę.

Ponadto należy unikać alkoholu, ponieważ uwalnia rezerwy magnezu, co w konsekwencji prowadzi do hipokalcemii. Dodatkowe spożycie tabletek wapnia może również regulować podaż.

Opieka postpenitencjarna

Nie ma specjalnej opieki po hipokalcemii dla osób dotkniętych tą chorobą. Dokładny rodzaj terapii i dalsze środki zależą od indywidualnego obrazu klinicznego i przyczyny. W każdym przypadku pacjenci powinni uważać na wszelkie powikłania, aby uniknąć pogorszenia stanu zdrowia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących ograniczenia spożycia wapnia z pożywienia.

W tym kontekście kontrola żywności jest istotnym czynnikiem. Odpowiednia zmiana diety staje się zatem przedmiotem dalszej opieki. Ponadto pacjenci powinni pić wystarczającą ilość płynów, aby uniknąć nadmiaru wapnia lub przyspieszyć wydalanie. Po właściwym leczeniu ważne jest dla chorych, aby choroba się nie powtórzyła.

Dlatego lekarzom zależy na dokładnym zbadaniu przyczyny. Znajomość przyczyny to lepszy sposób na uniknięcie ponownego zachorowania. W zależności od ciężkości zatrucia lekarz prowadzący może również zalecić leki. Pacjenci powinni przyjmować je zgodnie z zaleceniami podczas fazy obserwacji. Dobra świadomość zdrowotna pomaga skutecznie zwalczać powikłania i zapobiegać nawrotom.

Możesz to zrobić sam

W niektórych przypadkach hipokalcemia ustąpi samoistnie. Jeśli jednak niedobór wapnia utrzymuje się, pojawiają się objawy wymagające leczenia. Osoba dotknięta chorobą powinna zdecydowanie skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić objawy niedoboru. Oprócz leczenia można podjąć pewne środki samopomocy w celu złagodzenia objawów.

W pierwszej kolejności należy zmienić dietę. Dieta z dużą ilością sezamu, emmentalu, migdałów, jarmużu i szpinaku dostarcza organizmowi wystarczającej ilości wapnia. Ponadto należy pić dużo płynów, aby pobudzić metabolizm, a tym samym sprzyjać zaopatrzeniu w wapń. Najlepiej jest przy tym prowadzić dzienniczek żywieniowy, ponieważ tylko w ten sposób można ustalić przyczyny hipokalcemii w dłuższej perspektywie, a następnie stopniowo je eliminować.

W pierwszych dniach po wlewie leczniczym zaleca się odpoczynek w łóżku i odpoczynek. Osoba zainteresowana powinna również powstrzymać się od ćwiczeń. Jeśli objawy nie ustąpią po kilku dniach lub tygodniach, należy poinformować o tym lekarza. Może być wymagana kolejna infuzja lub hipokalcemia może mieć poważny stan, który należy zdiagnozować i leczyć.