Zwężenie cewki moczowej

ZA Zwężenie cewki moczowej lub Zwężenie cewki moczowej to zwężenie cewki moczowej (cewki moczowej), które może być wrodzone lub nabyte i jest zwykle leczone chirurgicznie. Prawdziwe zwężenia cewki moczowej dotykają głównie mężczyzn.

Co to jest zwężenie cewki moczowej?

Zwężenie cewki moczowej zapobiega całkowitemu opróżnieniu pęcherza. Chociaż istnieje ciągła potrzeba oddania moczu, strumień moczu jest bardzo słaby.
© gdmohamed - stock.adobe.com

Wrodzone lub nabyte zwężenie cewki moczowej nazywa się zwężeniem cewki moczowej. Zwężenia cewki moczowej spowodowane bliznami należy odróżnić od zwężeń (zwężeń) spowodowanych łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (przerost prostaty).

Najczęściej zwężenia są zlokalizowane w cewce moczowej gruczołu krokowego, błoniastego, opuszkowego lub prącia oraz w dole trzeszczkowym. Ze względu na zwężenie cewki moczowej całkowite opróżnienie pęcherza jest możliwe tylko w ograniczonym zakresie. Prowadzi to do zwiększonej podatności na infekcje dróg moczowych, które w przypadku wyraźnego przebiegu mogą prowadzić do zalegania moczu w nerkach, a tym samym do uszkodzenia nerek.

Zwężenie cewki moczowej objawia się objawowo w postaci osłabionego strumienia moczu, który może być zdeformowany, skręcony lub pęknięty jak konewka i „kapać” po oddaniu moczu. Ból podczas oddawania moczu, prącia lub pochwy oraz w okolicy krocza jest również charakterystyczny dla zwężeń cewki moczowej.

przyczyny

W przypadku zwężeń cewki moczowej można dokonać fundamentalnego rozróżnienia między nabytymi a wrodzonymi zwężeniami. Wrodzone zwężenia obejmują wady rozwojowe w okolicy zewnętrznych narządów płciowych, takie jak spodziectwo, w których cewka moczowa nie jest chroniona przez tkankę erekcyjną.

Nabyte zwężenia cewki moczowej są spowodowane przede wszystkim urazami powstałymi w wyniku wypadków (uraz okrążenia, złamania miednicy) lub manipulacji lub zabiegów chirurgicznych na cewce moczowej. W szczególności interwencje endoskopowe przez cewkę moczową (zwężenie zespolenia po radykalnej operacji prostaty, endoskopia pęcherza moczowego) i długotrwałe cewniki moczowe są czynnikami ryzyka zwężenia cewki moczowej.

Ponadto zakażenia bakteryjne cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej, rzeżączka), zmiany patologiczne w tkance łącznej (zarostowe zapalenie błony śluzowej żołędzi, liszaj twardzinowy) i guzy w okolicy cewki moczowej i otaczających struktur mogą powodować zwężenia cewki moczowej.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zdrowie pęcherza i dróg moczowych

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zwężenie cewki moczowej zapobiega całkowitemu opróżnieniu pęcherza. Chociaż istnieje ciągła potrzeba oddania moczu, strumień moczu jest bardzo słaby. Czasami belka również pęka lub skręca się. Często dochodzi do wycieku po oddaniu moczu. Zaleganie moczu często powoduje ból podczas oddawania moczu.

Ponadto w pęcherzu pozostaje resztkowy mocz z powodu niepełnego opróżnienia pęcherza. Zwiększa to ryzyko infekcji dróg moczowych. W rezultacie nierzadko rozwija się zapalenie pęcherza moczowego, które zwiększa ból i pieczenie podczas oddawania moczu, a jednocześnie prowadzi do chęci oddania moczu w nocy. Czasami mocz ma kolor czerwony.

Przewlekłe nadmierne rozciągnięcie pęcherza powoduje również uszkodzenie mięśni pęcherza. W ciężkich postaciach zwężenia cewki moczowej może również wystąpić całkowite zatrzymanie moczu. Pęcherz jest pełny i nie można go już opróżnić. Występuje tylko mimowolne wyciekanie, które jest spowodowane tak zwanym przelewem. Przepełniony pęcherz powoduje intensywny i nieznośny ból.

Jest to nagły wypadek medyczny wymagający natychmiastowej pomocy. Długotrwałe zaleganie moczu może prowadzić do niewydolności nerek, a mężczyźni mogą rozwinąć zapalenie prostaty lub zapalenie najądrzy. Poważnym powikłaniem jest rozszerzenie zakażenia dróg moczowych w zagrażającą życiu urosepsę (zatrucie krwi), która często objawia się stanami splątania, gorączką, a ostatecznie nawet wstrząsem krążeniowym.

Diagnoza i przebieg

Zwężenie cewki moczowej rozpoznaje się na podstawie charakterystycznych objawów z wywiadu. Diagnoza jest potwierdzana przez pomiar przepływu i ciśnienia moczu podczas oddawania moczu. Mikrohematuria (krew w moczu), którą można wykryć mikroskopowo lub za pomocą testu Sangura, również wskazuje na zwężenie cewki moczowej.

Za pomocą ultradźwięków można również określić wszelkie pozostałości moczu po mikcji, zmiany w pęcherzu, cewce moczowej i nerkach, a także grubość ściany pęcherza. Zwężenie można zlokalizować, a jego rozległość określić za pomocą prześwietlenia rentgenowskiego z kontrastem (uretrografia wsteczna). Wszelkie niejasności można następnie rozwiązać za pomocą endoskopii cewki moczowej (uretroskopia).

Ogólnie rzecz biorąc, zwężenie cewki moczowej ma dobre rokowanie. Aby uniknąć długotrwałych powikłań, takich jak uszkodzenie nerek lub całkowite zatrzymanie moczu, zwężenie powinno być rozpoznane i leczone na wczesnym etapie.

Komplikacje

W większości przypadków zwężenie cewki moczowej występuje prawie tylko u mężczyzn. Zwężenie cewki moczowej może prowadzić do różnych objawów. Choroba osłabia strumień moczu, w związku z czym oddawanie moczu jest możliwe tylko w ograniczonym zakresie, tak że osoba poszkodowana zwykle musi częściej chodzić do toalety.

Często zwężenie cewki moczowej prowadzi do infekcji pęcherza. Jest to związane z silnym i przeszywającym bólem oraz bardzo ogranicza jakość życia pacjenta. Podczas oddawania moczu występuje również ból i inne dolegliwości. Zwykle wiąże się to z silnym uczuciem pieczenia. Ból podczas oddawania moczu powoduje również dyskomfort psychiczny i drażliwość u większości pacjentów.

Celowo pobiera się mniej płynu, aby uniknąć tego bólu. Może to prowadzić do odwodnienia. Leczenie zwężenia cewki moczowej jest zabiegiem chirurgicznym i nie prowadzi do konkretnych dolegliwości czy powikłań. Po zabiegu również nie ma żadnych objawów, ból ustępuje. Ewentualny guz można również usunąć bez komplikacji. Zwężenie cewki moczowej nie wpływa ani nie wpływa na oczekiwaną długość życia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zwężenie cewki moczowej nie leczy się samoczynnie, dlatego chorobę zawsze musi leczyć lekarz. Można go zwalczyć tylko chirurgicznie. Ponieważ zwężenie cewki moczowej jest zwykle wrodzone, objawy pojawiają się w bardzo młodym wieku.

Osoby dotknięte chorobą cierpią na bardzo słaby strumień moczu. Mocz nadal pozostaje w pęcherzu, więc ludzie muszą stosunkowo często chodzić do toalety. W przypadku tych skarg należy przeprowadzić badanie. Ponadto częste zapalenie pęcherza moczowego sugeruje również zwężenie cewki moczowej. Towarzyszy im ból lub pieczenie podczas oddawania moczu.

W przypadku podejrzenia zwężenia cewki moczowej należy skonsultować się z urologiem. Zwykle potrafi też przeprowadzić leczenie, które nie prowadzi do konkretnych powikłań. To całkowicie łagodzi objawy. Ponieważ ten stan jest szczególnie powszechny u mężczyzn, powinni skonsultować się z lekarzem, gdy wystąpią objawy.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Z reguły zwężenie cewki moczowej leczy się chirurgicznie. Zasadniczo dostępne są w tym celu dwa zabiegi chirurgiczne, których wybór zależy od rodzaju i rozległości zwężenia oraz ogólnego stanu zdrowia osoby zainteresowanej.

W tzw. Uretrotomii (szczelina cewki moczowej) cewkę moczową wprowadza się do cewki moczowej na ślepo (uretrotomia według Otisa) lub pod okiem (uretrotomia według Sachse) i przecina się przez nacięcie w okolicy zwężenia. Aby uniknąć komplikacji (zwłaszcza w przypadku uretrotomii metodą Sachse), zakłada się następnie cewnik moczowy, który pozostawia się na kilka dni.

Aby zmniejszyć ryzyko nawrotów, do dotkniętej chorobą cewki moczowej można wstrzyknąć żel zawierający kortyzon. Jeśli metoda chirurgiczna nie doprowadzi do pożądanego sukcesu, jeśli wystąpią nawroty lub jeśli występują wydłużone zwężenia, zwykle wskazana jest plastyka błony śluzowej jamy ustnej. W ramach tej plastyki błony śluzowej jamy ustnej otwiera się cewkę moczową nad zwężeniem i wszywa się fragment błony śluzowej jamy ustnej (od dolnej wargi lub policzka) o odpowiedniej wielkości i długości.

Następnie umieszcza się cewnik w celu usztywnienia i utrzymywania cewki moczowej otwartej przez około osiem dni oraz cewnik na ścianę brzucha w celu opróżnienia pęcherza. Jeśli cewka moczowa wykaże, że pęcherz został całkowicie i bez problemów opróżniony, cewnik w ścianie jamy brzusznej jest usuwany (po około trzech tygodniach).

W przypadku zwężeń o długości do dwóch centymetrów zwężony obszar można usunąć chirurgicznie, a końce cewki moczowej zszyć. Jeśli zwężenie jest spowodowane guzem, postępowanie terapeutyczne zwężenia cewki moczowej zależy od leczenia guza.

Perspektywy i prognozy

Perspektywa wyleczenia zależy w dużej mierze od czasu diagnozy. Zasadniczo im wcześniej leczona jest struktura cewki moczowej, tym tańszy wynik. Stopień zwężenia również wpływa na szanse powodzenia. Im jest niższa, tym szybciej życie bez objawów może zakończyć się sukcesem. Statystycznie rzecz biorąc, zwężenie rurki opuszkowej ma najlepsze rokowanie z 50-procentowym wskaźnikiem wygojenia.

Wydaje się problematyczne, że w wielu przypadkach zwężenie występuje ponownie. Nawet wtedy pacjenci i lekarze muszą działać szybko. Jednak w przypadku powtarzających się interwencji po początkowym leczeniu szansa na wyleczenie maleje. Na dłuższą metę cierpi jakość życia. Nerki są atakowane przez nagromadzenie moczu. Po latach może nastąpić całkowita utrata funkcji nerek. Czasami nowe interwencje mają negatywny wpływ na życie codzienne. Ludzie oddają mocz w znacznie mniejszych ilościach i często skarżą się na pieczenie i stany zapalne.

Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja jest inna: jeśli pierwsza procedura zostanie przeprowadzona wcześnie, pacjenci zwykle pozostają bez objawów przez całe życie. Jednak inni chorzy muszą zostać ponownie poddani leczeniu. Szanse na całkowite wyleczenie można oceniać jako mieszane.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na zdrowie pęcherza i dróg moczowych

zapobieganie

Zwężeniu cewki moczowej można zapobiec, unikając czynników wyzwalających. Na przykład infekcje cewki moczowej należy leczyć szybko i konsekwentnie lub zapobiegać im odpowiednimi środkami ochronnymi (rzeżączka), aby uniknąć zwężenia cewki moczowej.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zwężenia cewki moczowej dalsze działania są w większości przypadków znacznie ograniczone. Tutaj osoba dotknięta chorobą jest przede wszystkim zależna od szybkiej diagnozy i późniejszego leczenia, aby nie było żadnych komplikacji ani innych dolegliwości. Im wcześniej choroba zostanie rozpoznana i leczona, tym lepszy zwykle będzie dalszy przebieg.

Ponieważ zwężenie cewki moczowej nie zagoi się samoistnie, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach i dolegliwościach zwężenia cewki moczowej. W większości przypadków choroba ta jest leczona drobnym zabiegiem chirurgicznym. Chory powinien zdecydowanie odpocząć po takiej operacji i zadbać o swoje ciało.

Należy również unikać wysiłku czy stresujących zajęć, aby nie obciążać niepotrzebnie organizmu. Choroba nie skraca oczekiwanej długości życia osoby dotkniętej chorobą, jeśli zostanie rozpoznana i wyleczona na czas. Ponieważ zwężenie cewki moczowej może również prowadzić do rozstroju psychicznego lub depresji, bardzo ważne jest wsparcie i opieka własnej rodziny lub przyjaciół. Jednak w przypadku poważnych zaburzeń psychicznych zawsze należy skonsultować się z lekarzem.

Możesz to zrobić sam

Jeśli stwierdzi się zwężenie cewki moczowej, osoby dotknięte chorobą mogą samodzielnie podjąć pewne działania, aby złagodzić objawy i przyspieszyć proces gojenia.

Przede wszystkim ważne jest wyleczenie wszelkich towarzyszących objawów, takich jak infekcje pęcherza czy zatrzymanie moczu. Dotyczy to ciepła w łóżku i noszenia odpowiednio ciepłej odzieży. Zdrowa i zbilansowana dieta może pomóc w wyzdrowieniu. W przypadku ciężkich dolegliwości, indywidualne objawy powinny zostać wyjaśnione przez lekarza i, jeśli to konieczne, leczone lekami.

Po operacji cewki moczowej stosuje się odpoczynek i odpoczynek w łóżku. Chorzy powinni wziąć zwolnienie lekarskie na co najmniej tydzień i unikać w tym czasie forsownej aktywności fizycznej. Ponadto ranę chirurgiczną należy pielęgnować zgodnie z zaleceniami lekarza, aby nie doszło do zaburzeń gojenia się rany ani nie pozostały blizny.

Jeżeli po zabiegu objawy powrócą, najlepiej porozmawiać z lekarzem prowadzącym. Procedura może wymagać ponownej operacji lub zwężenie cewki moczowej może mieć poważną przyczynę, która nie została jeszcze zidentyfikowana. Wreszcie ważne jest, aby unikać kolejnego zwężenia cewki moczowej. Osiąga się to poprzez wczesne i konsekwentne leczenie infekcji cewki moczowej. Idealnie, infekcjom zapobiega się za pomocą odpowiednich środków ochronnych.