Zapalenie przysadki mózgowej

Plik Zapalenie przysadki mózgowej to rzadko występujące zapalenie przysadki mózgowej. Znane są różne formy zapalenia przysadki, ale nie wszystkie fizjologiczne i immunologiczne zależności zostały wyjaśnione, zwłaszcza w przypadku limfocytowego zapalenia przysadki, które jest prawdopodobnie spowodowane reakcją autoimmunologiczną organizmu. W przebiegu zapalenia przysadki dochodzi do narastającej utraty funkcji przysadki wraz ze wszystkimi towarzyszącymi objawami.

Co to jest zapalenie przysadki mózgowej?

Wśród rzadko obserwowanych Zapalenie przysadki mózgowej rozumie procesy zapalne w przysadce mózgowej - zwanej również przysadką mózgową. Są one podzielone na formy podstawowe i wtórne:

• Przyczyny pierwotnego zapalenia przysadki można przypisać procesom fizjologicznym w samym gruczole dokrewnym. Ziarniniakowe zapalenie przysadki lub limfocytowe zapalenie przysadki są znane jako objawy.

• Wtórne zapalenie przysadki spowodowane jest chorobami otaczających struktur tkankowych. Tak zwane ziarniniaki, małe skupiska olbrzymich komórek Langerhansa i komórek nabłonka oraz limfocyty są typowe dla ziarniniakowego zapalenia przysadki.

Komórki olbrzymie i komórki nabłonkowe Langerhansa powstają ze skupisk i fuzji pewnych makrofagów, które są rozmieszczone w tkance. Komórki nabłonkowe składają się ze wyspecjalizowanych, fagocytarnych komórek nabłonka. Połączone komórki ziarniniaków zwykle nie są już zdolne do fagocytozy.

Limfocytarne zapalenie przysadki charakteryzuje się migracją limfocytów i komórek plazmatycznych oraz przebudową włóknistą tkanki miąższowej. Dokładne odróżnienie zapalenia przysadki od innych chorób, takich jak łagodny gruczolak przysadki, który atakuje przedni płat przysadki (gruczolak przysadki).

przyczyny

Limfocytarne lub ziarniniakowe zapalenie przysadki nie tylko różni się pod względem fizjologicznych objawów, ale można również przypisać różne przyczyny obu chorób, które można od siebie odróżnić. Ziarniniakowe zapalenie przysadki mózgowej w dużej mierze odpowiada klasycznemu obrazowi zapalenia w tkance.

Choroba jest zwykle wywoływana przez infekcję bakteryjną lub wirusową, która zwykle występuje w przysadce mózgowej jako infekcja wtórna. Izolowane, zapalne infekcje przysadki są niezwykle rzadkie. Zapalenie zatok klinowych, które są częścią zatok przynosowych, mają pewne znaczenie dla pierwotnej infekcji, która może rozprzestrzenić się na przysadkę mózgową ze względu na jej bliskość.

Przyczyny prowadzące do limfocytarnego zapalenia przysadki, czyli czynniki powodujące zwiększoną imigrację limfocytów, nie są (jeszcze) dostatecznie poznane. Jest bardzo prawdopodobne, że jest to reakcja autoimmunologiczna organizmu, tak więc limfocytowe zapalenie przysadki jest klasyfikowane jako choroba autoimmunologiczna.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Przysadka mózgowa pełni rolę centrum kontrolnego dla wielu różnych hormonów. Kontrolowanie tego zachodzi poprzez wydzielanie hormonów glandotropowych (hormonów kontrolnych). W zależności od rodzaju zapalenia oraz w zależności od ogniska zapalenia, które może znajdować się w jednej z trzech części przysadki mózgowej, wpływają na różne hormony glandotropowe lub nieglandotropowe, które bezpośrednio wpływają na krążenie lub bezpośrednio sterują czynnością docelowego narządu.

Zapalenie przysadki jest zwykle związane ze zmniejszoną produkcją hormonów i wynikającymi z tego objawami i dolegliwościami. W przypadku łagodnej neoplazji w postaci gruczolaka zwykle dochodzi do nadprodukcji hormonów przez autonomicznie wydzielające komórki gruczolaka.

Najbardziej zauważalnymi początkowymi objawami zapalenia przysadki są zwykle bóle głowy i zaburzenia widzenia, które mogą objawiać się nawet podwójnym widzeniem. Zapalenie przedniego płata przysadki (HVL) zwykle powoduje częściową niewydolność HVL. Ponadto obrazowanie pokazuje pogrubioną łodygę przysadki (lej), przez którą gruczoł jest bezpośrednio połączony z podwzgórzem.

Diagnoza i przebieg choroby

Jeśli podejrzewa się zapalenie przysadki z powodu ogólnych objawów, takich jak utrzymujące się bóle głowy i zaburzenia widzenia, których nie można przypisać żadnej organicznej ani innej przyczynie, procedury obrazowania, takie jak cienkowarstwowa tomografia rezonansu magnetycznego, pomagają wykryć nieprawidłowości w przysadce mózgowej lub zgrubienie szypułki przysadki w celu postawienia diagnozy Aby stwardnieć lub odrzucić zapalenie przysadki.

Innym narzędziem diagnostycznym jest badanie płynu lędźwiowego i płynu mózgowo-rdzeniowego pod kątem niektórych komórek, jednak po zbadaniu płynu mózgowo-rdzeniowego można postawić tylko „jednostronną” diagnozę. Jeśli w płynie mózgowo-rdzeniowym obecne są określone komórki, prawie na pewno występuje zapalenie przysadki mózgowej.

Z drugiej strony, negatywny wynik nie wyklucza możliwości zapalenia przysadki mózgowej. Diagnostyka różnicowa w przypadku gruczolaka przysadki jest również ważna, ponieważ leczenie tych dwóch różnych chorób jest również różne. Przebieg choroby zależy w dużej mierze od czynników sprawczych, dlatego może dojść do łagodnego do ciężkiego przebiegu, co wymaga odpowiedniej terapii.

Komplikacje

Zapalenie przysadki mózgowej powoduje u pacjenta różne zaburzenia, które powstają w wyniku nieprawidłowej i niezrównoważonej równowagi hormonalnej. Dolegliwości te mają bardzo negatywny wpływ nie tylko na stan fizyczny, ale także psychiczny pacjenta i ogromnie obniżają jakość życia. W wielu przypadkach na początku choroby pojawia się dyskomfort oczu i bóle głowy.

Pacjenci cierpią na zaburzenia widzenia i podwójne widzenie i nierzadko zdarza się tak zwane widzenie zawoalowane. Te dolegliwości mogą prowadzić do trudności z koncentracją i zaburzeniami koordynacji w życiu codziennym. W wielu przypadkach wiele czynności ogranicza dolegliwości ze strony oczu i nie można ich już wykonywać bez dalszych ceregieli.

Leczenie zapalenia przysadki w większości przypadków odbywa się za pomocą leków i prowadzi do pozytywnego przebiegu choroby. W ciężkich przypadkach może być również konieczne napromieniowanie dotkniętego obszaru. Zwykle nie ma żadnych komplikacji, a zapalenie przysadki nie wpływa na oczekiwaną długość życia pacjenta. Często zapalenie przysadki prowadzi do depresji lub innych dolegliwości, które mogą być również leczone przez lekarza.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zauważenia objawów, takich jak ból głowy i zaburzenia widzenia, których nie można przypisać żadnej innej przyczynie, należy skonsultować się z lekarzem. Zapalenie przysadki zwykle przebiega powoli i powoduje coraz więcej objawów w miarę postępu choroby. Aby uniknąć komplikacji i długotrwałych konsekwencji, przy pierwszych oznakach choroby należy skonsultować się z lekarzem. Jest to szczególnie ważne w przypadku skarg, które nie mają przyczyn organicznych.

Zapalenie przysadki zwykle występuje w połączeniu z infekcją bakteryjną lub wirusową. Choroby autoimmunologiczne są również możliwymi wyzwalaczami i należy je wykluczyć jako przyczynę, jeśli wystąpią wymienione objawy. Osoby z zaawansowanym zapaleniem przysadki powinny porozmawiać z lekarzem, jeśli mają nietypowe objawy. Ogólnie leczenie należy ściśle monitorować, aby można było szybko zareagować na wszelkie powikłania. Właściwą osobą do kontaktu jest lekarz rodzinny, który dokona wstępnej diagnozy, a następnie skieruje pacjenta do neurologa.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie zapalenia przysadki ma na celu wyeliminowanie ognisk zapalnych i zmniejszenie ewentualnie obrzęku przysadki mózgowej do jego normalnej objętości w celu zmniejszenia jakiegokolwiek nacisku, jaki gruczoł dokrewny wywiera na otaczające nerwy i węzły nerwowe. Dlatego leczenie zwykle obejmuje terapię steroidową, co oznacza, że ​​początkowo kortykosteroidy są stosowane w stosunkowo dużych dawkach.

W przypadku nieosiągnięcia pożądanych rezultatów steroidoterapią lub w przypadku nawrotu choroby, kwestionuje się terapię inwazyjną w celu uzyskania materiału do dokładnego badania histologicznego i usunięcia materiału, który już obumarł. Napromienianie ogniska zapalenia należy rozważać tylko wtedy, gdy standardowe terapie opisane powyżej zawiodą.

zapobieganie

Środki zapobiegawcze mające na celu zapobieganie zapaleniu przysadki mogą mieć jedynie charakter pośredni, ponieważ bezpośrednie środki zapobiegawcze lub leki są nie do pomyślenia. Najlepszą ochroną pośrednią jest wzmocnienie układu odpornościowego.

W ten sposób fakultatywne drobnoustroje chorobotwórcze nie mają szans, a zarazki chorobotwórcze są rozpoznawane przez układ odpornościowy i skutecznie eliminowane. System odpornościowy jest wzmacniany w najlepszy możliwy sposób poprzez regularne ćwiczenia, dietę zawierającą również naturalne pokarmy oraz fazy stresu, które przeplatają się z fazami relaksu.

Opieka postpenitencjarna

Po leczeniu zapalenia przysadki następuje faza kontrolna, która pomaga zapobiegać ponownemu obrzękowi. Dalsze leczenie jest więc ściśle powiązane z zapobieganiem. Chorobie nie można jednak zapobiec bezpośrednio, ale tylko za pomocą środków pośrednich. Mają one przede wszystkim na celu poprawę układu odpornościowego osób dotkniętych chorobą.

Zmniejsza to ryzyko ponownego pojawienia się niebezpiecznych zarazków. Jednocześnie układ odpornościowy skutecznie wykrywa i eliminuje patogenne zarazki w odpowiednim czasie. W celu wzmocnienia układu odpornościowego pacjenci powinni regularnie uprawiać sport oraz stosować zdrową i zbilansowaną dietę.

Naturalna żywność jest w centrum odżywiania. Aby prowadzić zdrowy tryb życia, ważne jest, aby pacjenci nie byli narażeni na nadmierne okresy stresu. W najlepszym przypadku okresy napięcia przeplatają się z przerwami na relaks. Ma to pozytywny wpływ nie tylko na organizm, ale także na psychikę.

Właściwa terapia polega na wyeliminowaniu ogniska zapalenia. Dzięki późniejszym dostosowaniom w życiu codziennym osoby dotknięte chorobą skutecznie wzmacniają swój układ odpornościowy. W celu dalszego wyzdrowienia opieka pooperacyjna powinna również uwzględniać dobrostan psychiczny.

Możesz to zrobić sam

Leczenie zapalenia przysadki zawsze ma na celu usunięcie ognisk zapalnych przysadki mózgowej. Leczenie farmakologiczne obejmuje zwykle terapię steroidową z kortykosteroidami. Adaptacja zachowania w życiu codziennym opiera się na występujących objawach, które mogą być bardzo różne, ponieważ przysadka mózgowa, będąca ośrodkiem kontroli dużej liczby hormonów, nie tylko wpływa na funkcje narządów, ale ma również silny wpływ na samopoczucie psychiczne.

Objawy początku zapalenia przysadki zwykle wyrażają się w nieswoistych bólach głowy i zaburzeniach widzenia, które mogą objawiać się podwójnym widzeniem. Tak zwane widzenie zasłonowe, które przypomina zaćmę, ale nie jest spowodowane zmętnieniem soczewki, jest również objawowe. Zachowanie w życiu codziennym powinno przede wszystkim uwzględniać ewentualne zaburzenia widzenia, które mogą prowadzić do niebezpiecznych sytuacji podczas wykonywania niektórych czynności, np. Prowadzenia pojazdu.

Środki samopomocy mogą z powodzeniem towarzyszyć terapii lekowej przepisanej przez lekarza. Ewentualne środki samopomocy polegają przede wszystkim na wzmocnieniu układu odpornościowego, tak aby mógł on mieć decydujący wpływ na powstrzymanie ewentualnych procesów zapalnych przysadki mózgowej oraz pozytywnie wpływać na dalszy przebieg choroby. Układ odpornościowy można wzmocnić poprzez zróżnicowaną dietę, która zawiera głównie naturalne pokarmy, takie jak warzywa i owoce, poprzez zastosowanie skutecznych technik relaksacyjnych oraz poprzez regularne ćwiczenia.