Przeciwwskazanie

ZA Przeciwwskazanie ma miejsce, gdy pewne czynniki, takie jak wiek, wcześniejsze choroby lub urazy, przemawiają przeciwko określonym środkom terapeutycznym lub medycznym. Termin medyczny wywodzi się z języka łacińskiego od „contra” = „przeciw” i „indicare” = pokazywać. Język techniczny mówi również o przeciwwskazaniach. Jeśli lekarze zignorują istnienie przeciwwskazania, istniejąca wcześniej choroba pacjenta lub uszkodzenie układu narządów może się pogorszyć.

Jakie jest przeciwwskazanie?

Przeciwwskazanie istnieje, gdy lekarz prowadzący zda sobie sprawę, że stan, choroba lub sytuacja zabrania zastosowania wobec pacjenta środków terapeutycznych lub medycznych. W takim przypadku obecność przeciwwskazania uniemożliwia osiągnięcie pozytywnego celu leczenia.

W przypadku bezwzględne przeciwwskazanie Lekarze są zmuszeni zrezygnować z zaplanowanego działania, ponieważ ma to negatywny wpływ na stan zdrowia pacjenta. Jeśli tam jest względne przeciwwskazanie pracownicy służby zdrowia przeprowadzają planowany środek terapeutyczny, gdy oczekiwane korzyści przewyższają obawiający się uszczerbek na zdrowiu. Przed rozpoczęciem tego środka lekarze dokładnie oceniają stosunek korzyści do ryzyka.

W większości przypadków ciąża jest bezwzględnym przeciwwskazaniem, ponieważ w tym czasie nie należy podawać wielu leków i środków terapeutycznych, aby zapobiec uszkodzeniu zarodka w okresie prenatalnym.

Funkcja, efekt i cele

Istnieje wiele powodów istnienia przeciwwskazań. Niektóre leki działają zbyt silnie lub zbyt słabo w szczególnych warunkach. Dobrze znany środek przeciwbólowy, kwas acetylosalicylowy, może powodować rozstrój żołądka jako możliwy efekt uboczny. U większości pacjentów przyjmowanie tej substancji przeciwbólowej przez krótki czas jest nieszkodliwe.

U pacjentów z wrzodami żołądka objawy żołądka mogą się pogorszyć.Wrzody żołądka są zatem przeciwwskazaniem do stosowania tej substancji czynnej. Niektórych przeciwwskazań należy bezwzględnie przestrzegać (przeciwwskazanie bezwzględne), inne pozostawiają lekarzowi pole manewru (przeciwwskazanie względne). Absolutnym przypadkiem jest sytuacja, w której podawanie leku ma tak poważne skutki uboczne, że nie powinno się go stosować w żadnych okolicznościach.

Podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego, oprócz wrzodów żołądka, bezwzględnym przeciwwskazaniem jest patologicznie zwiększona skłonność do krwi lub ostatnia trzecia ciąża (III trymestr). Dzieje się tak również w przypadku wstrząsu alergicznego po podaniu penicyliny. Pacjent, który miał reakcję alergiczną na podanie tego leku, nie może go już przyjmować. W przypadku wskazania względnego lekarz w każdym przypadku indywidualnie decyduje, czy podanie leku jest właściwe, czy też nie, a spodziewana korzyść przewyższa ryzyko zdrowotne związane ze wskazaniem.

Względnymi przeciwwskazaniami do stosowania kwasu acetylosalicylowego są I i II trymestr ciąży (I i II trymestr), dzieci i młodzież do 16 roku życia oraz astma oskrzelowa. Kardiolodzy z powodzeniem stosują beta-adrenolityki w chorobie wieńcowej (dusznicy bolesnej) i nadciśnieniu. Jednym z efektów ubocznych beta-blokerów są skurcze mięśni oskrzeli. Jeśli chory na serce również cierpi na astmę i otrzymuje beta-blokery, najprawdopodobniej będzie cierpieć z powodu duszności i ryzyko uduszenia jest wysokie. W takim przypadku istnieje bezwzględne przeciwwskazanie.

U pacjentów kardiologicznych bez astmy podawanie beta-adrenolityków jest na ogół nieszkodliwe (przeciwwskazanie względne). Informacje specjalistyczne wymienia te przeciwwskazania w punktach „Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne formy interakcji”, „Specjalne ostrzeżenia”, „Środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Płodność, ciąża i laktacja”. Każdy lek ma ulotkę informacyjną, którą pacjenci powinni uważnie przeczytać przed zastosowaniem. Dotyczy to zwłaszcza produktów dostępnych bez recepty, takich jak suplementy diety i inne pozornie nieszkodliwe leki. Wszystkie przeciwwskazania w postaci skutków ubocznych i interakcji z innymi lekami są wymienione na ulotce dołączonej do opakowania.

Użytkownicy przyjmują te leki i suplementy diety bez porady lekarskiej. W przypadku niepewności należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty. Istnieją pewne okoliczności, które błędnie uważa się za przeciwwskazania. Te „fałszywe przeciwwskazania” często pojawiają się w związku ze szczepieniami. Świeccy bardziej boją się możliwych skutków ubocznych niż szkód, jakie mogą wyniknąć z braku leczenia objawów choroby. Długie wkładki do opakowań leków z listą możliwych skutków ubocznych zwiększają niepokój, nie określając ryzyka nieleczenia.

Odpowiedzialni lekarze zawsze porównują ryzyko wskazanej terapii z ryzykiem braku leczenia. Pacjenci nie mogą jednoznacznie ocenić przeciwwskazań i interakcji między poszczególnymi lekami. Wiedza ta należy do farmakologicznej części studiów medycznych. Odpowiednie listy dają lekarzom kompleksowy przegląd przeciwwskazań i interakcji. Przed zabiegiem lekarze pytają o nietolerancje, alergie i wcześniejsze choroby, aby wykluczyć przeciwwskazania do przepisywania leków i wszelkich interakcji. Farmaceuci porównują leki na receptę za pomocą list komputerowych, zanim zostaną one podane pacjentom. Ta podwójna kontrola zwiększa bezpieczeństwo terapii.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Ryzyko związane z przeciwwskazaniami rośnie wraz z wiekiem, ponieważ osoby starsze często cierpią na kilka chorób jednocześnie, na które przyjmują różne leki.

Wraz z wiekiem narządy takie jak nerki i wątroba wolniej rozkładają szkodliwe substancje różnych leków z powodu spowolnionego metabolizmu. Jeśli pacjenci przyjmują jednocześnie kilka leków z powodu typowych objawów starości, takich jak niewydolność serca, starzenie się cukru, wysokie ciśnienie krwi i ból spowodowany zużyciem, lekarzom coraz trudniej jest wziąć pod uwagę tę sytuację i stosować wszystkie leki zgodnie z wytycznymi i standardami.

Nie tylko przeciwwskazania w postaci interakcji pomiędzy poszczególnymi lekami utrudniają leczenie, ale także skutki uboczne, które mogą wymagać zastosowania innych leków. Taka skomplikowana sytuacja, która jest typowa dla wielu osób starszych, wymaga badania specjalisty i lekarza rodzinnego. Idealna sytuacja to sytuacja, gdy pacjent i lekarz znają się od dłuższego czasu w celu wypracowania optymalnego leku na skomplikowaną chorobę. W ten sposób lekarz może ocenić, bez jakich leków pacjent może się obejść.

Co więcej, ryzyko jest zmniejszone przez przyjmowanie leku z daleka od siebie. Lekarz krytycznie kwestionuje zwykłe wytyczne dotyczące leczenia i zastanawia się, które leki należy przepisać, a które nie.