Plik Siła skurczu serca to siła, z jaką serce kurczy się i wprawia krew w ruch. Zależy to od różnych czynników i może mieć na nie wpływ leki.
Jaka jest siła skurczu?
Fizjologiczna siła skurczu serca jest warunkiem wstępnym, aby serce mogło wpompować wystarczającą ilość krwi do krążenia organizmu, tak aby całe ciało było odpowiednio ukrwione.
W stanie spoczynku ludzkie serce pompuje całą objętość krwi przez krążenie mniej więcej raz na minutę. Przy każdym pompowaniu każda z komór serca przenosi około 50 do 100 mililitrów krwi. Serce kurczy się około 50 do 80 razy na minutę.
Im większa siła skurczu serca, tym więcej krwi można wydalić. Siłę skurczu kontroluje między innymi wpływ współczulnych włókien nerwowych. Na siłę skurczu można również wpływać za pomocą leków.
Funkcja i zadanie
Bicie serca jest wyzwalane przez potencjały czynnościowe. Rozprzestrzeniają się one przez wyspecjalizowaną tkankę mięśniową serca. Pierwszą rzeczą podczas cyklu pompowania jest wypełnienie przedsionków serca. Jednocześnie komory wyrzucają krew do krążenia organizmu. Mięśnie serca w komorach ponownie się rozluźniają, a krew może przepływać z przedsionków do komór. Ta faza jest znana jako rozkurcz komorowy.
Wypełnienie komór wspomagane jest skurczem przedsionków (skurcz przedsionków). Kiedy komory są dostatecznie wypełnione, mięśnie komorowe kurczą się. Klapy kieszeniowe komór otwierają się i krew może wpływać do tętnic. Ta faza nazywana jest skurczem komorowym.
Na to, jak bardzo komory się kurczą i ile krwi następnie wydalają, ma wpływ szereg czynników. Podczas wysiłku fizycznego czynność serca pobudza się pod wpływem włókien nerwowych współczulnego układu nerwowego. Neuroprzekaźnik noradrenalina jest uwalniany z komórek mięśnia sercowego. Adrenalina dociera również do serca poprzez krew. W działaniu przekaźników i hormonów na mięsień sercowy pośredniczą tzw. Receptory β1-adrenergiczne.
Różne mechanizmy otwierają kanały wapniowe w komórkach, dzięki czemu więcej wapnia może wpływać do komórek. Prowadzi to do zwiększonego skurczu mięśni serca. W ten sposób noradrenalina i adrenalina wpływają na siłę skurczu serca. Mają pozytywny efekt inotropowy.
Siła skurczu serca zwykle dostosowuje się automatycznie do wymagań fizycznych. Dodatkowa objętość krwi rozciąga mięsień sercowy. Poprawia to również funkcję komórek mięśniowych. Ten mechanizm jest znany jako mechanizm Franka Starlinga. Stwierdza, że istnieje związek między wypełnieniem a zdolnością wyrzutową serca. Im większa objętość krwi wpływającej do serca podczas rozkurczu, tym większa objętość krwi wyrzucanej podczas skurczu. Zwiększające się wypełnienie przedsionków prowadzi do silniejszego skurczu serca wraz ze wzrostem objętości wyrzutowej. Można więc powiedzieć, że siła skurczu serca zależy od napięcia wstępnego.
Mechanizm Franka Starlinga służy do dostosowania czynności serca do wahań ciśnienia i objętości. Celem jest, aby prawa i lewa komora zawsze pompowały tę samą objętość. W przypadku awarii komplikacje pojawiłyby się w bardzo krótkim czasie. Rezultatem byłby na przykład obrzęk płuc.
Choroby i dolegliwości
Niewydolność serca to stan, w którym serce nie ma zdolności kurczenia się. Niewydolność serca jest również nazywana niewydolnością serca lub osłabieniem mięśnia sercowego. Może wynikać z prawie każdej choroby serca. Typowe przyczyny to choroba wieńcowa (CHD), zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego), choroby zastawek serca, wady zastawek serca lub zapalenie osierdzia (zapalenie osierdzia).
Przewlekłe choroby płuc mogą również powodować niewydolność serca. Czynniki ryzyka obejmują również podwyższony poziom cholesterolu, cukrzycę, palenie, uzależnienie od alkoholu i dużą nadwagę.
W przypadku niewydolności serca rzut serca jest zmniejszony z powodu zmniejszenia objętości wyrzutowej. Siła skurczu serca nie jest już wystarczająca, aby dostarczyć organizmowi wystarczającej ilości krwi. Wówczas organizm reaguje wydzieleniem adrenaliny i noradrenaliny. Z jednej strony powoduje to obkurczenie naczyń krwionośnych, az drugiej strony zwiększa siłę skurczu serca. Jednakże, ponieważ mięsień sercowy jest niewystarczający, hormony i przekaźniki nie działają już na receptory serca. Jednak statki kurczą się. Zwiększa to ciśnienie krwi. Pomimo zmniejszonej siły skurczu serce musi teraz pompować w warunkach wysokiego ciśnienia w naczyniach. W efekcie stan serca pogarsza się coraz bardziej (błędne koło).
Preparaty naparstnicy są często stosowane w leczeniu niewydolności serca. Są to glikozydy nasercowe, które w większości pozyskiwane są z gilzy. Naparstnica ma pozytywne działanie inotropowe. Zwiększa się siła skurczu serca, co również zwiększa objętość wyrzutową.
Tamponada serca jest chorobą zagrażającą życiu, która wiąże się ze zmniejszoną siłą skurczu serca. W przypadku tamponady serca serce jest uciskane. Przyczyną jest zwykle gromadzenie się płynu w osierdziu. Może to być spowodowane zapaleniem osierdzia, krwotokiem, tętniakiem aorty i zawałem serca.
Z powodu ucisku przez płyn w osierdziu serce nie może się już zrelaksować podczas rozkurczu. Oznacza to, że wystarczające wypełnienie nie jest już możliwe. Zgodnie z mechanizmem Franka Starlinga, siła skurczu serca zmniejsza się, gdy zmniejsza się wypełnienie przedsionków. W rezultacie występuje mniejsza objętość wyrzutowa. Rezultatem jest zaleganie krwi przed sercem. Ponadto organizm nie jest odpowiednio zaopatrywany w krew tętniczą. Typowe objawy tamponady serca to niskie ciśnienie krwi, szybkie bicie serca, szybki oddech i zasinienie skóry. Tamponada serca jest stanem nagłym. Istnieje ryzyko wstrząsu kardiogennego.
