Lamotrygina

Lamotrygina jest lekiem przeciwpadaczkowym. Stosowany jest głównie w leczeniu padaczki.

Co to jest lamotrygina?

Lamotrygina o działaniu przeciwpadaczkowym jest jednym z najważniejszych składników aktywnych w leczeniu napadów padaczkowych. Ponadto jest przydatny w zapobieganiu depresji.

Lamotrygina została zatwierdzona od 1993 roku i może być stosowana od 12 roku życia. Lek został opracowany przez brytyjską firmę farmaceutyczną GlaxoSmithKline (GSK). W latach 90. wiedziano również, że lamotrygina może być stosowana w leczeniu złego samopoczucia i depresji, dzięki czemu lek ten był coraz częściej stosowany również jako lek przeciwdepresyjny. W 2005 roku lamotrygina została również wprowadzona jako lek generyczny.

Efekt farmakologiczny

Lamotrygina ma szerokie spektrum działania. Lek może być stosowany w leczeniu zarówno prostych ogniskowych napadów padaczkowych, jak i złożonych napadów psychomotorycznych. To samo dotyczy mieszanych form padaczki.

Neuroprzekaźniki mają kluczowe znaczenie dla układu nerwowego człowieka. Są to specjalne substancje przekaźnikowe, które hamują lub aktywują układ nerwowy.Uwalnianie substancji przekaźnikowych następuje zwykle w wyniku okoliczności zewnętrznych. W ten sposób wywoływane są odpowiednie reakcje organizmu na określone procesy, takie jak odpoczynek, stres czy kontuzja.

Jeśli jednak wystąpi choroba układu nerwowego, skutkuje to zaburzeniem równowagi. Zwykle pobudzenie i zahamowanie układu nerwowego jest zmniejszane przez urazy mózgu lub predyspozycje genetyczne. Ponieważ ludzki układ nerwowy jest wtedy nadmiernie pobudzony, może to prowadzić do napadów padaczkowych.

Jednak stosując lamotryginę można zmniejszyć nadpobudliwość poprzez blokowanie specjalnych kanałów jonowych, takich jak kanały wapniowe lub sodowe w komórkach nerwowych, co zmniejsza również ryzyko ataku epilepsji.

Kolejnym pozytywnym działaniem lamotryginy jest zapobieganie depresji, która wiąże się z chorobami maniakalno-depresyjnymi. Na przykład lamotrygina ma właściwości poprawiające nastrój, uspokajające i rozluźniające mięśnie. Składnikowi czynnemu przypisuje się również działanie przeciwbólowe w przypadku bólu nerwów. To spowalnia przekazywanie bodźców do dotkniętych nerwów w rdzeniu kręgowym.

Lamotrygina jest szybko i całkowicie wchłaniana do krwi w jelicie człowieka. Pełne działanie produktu rozwija się po ok. 2,5 godziny. Substancja rozkłada się w wątrobie, podczas gdy jest wydalana przez nerki.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Lamotrygina jest stosowana głównie w leczeniu padaczki. U około 40 do 60 procent wszystkich epileptyków lek zapewnia brak napadów. Lamotrygina może być stosowana w leczeniu różnych postaci padaczki. Środkiem można również skutecznie leczyć zespół Lennoxa-Gastauta, który występuje u dzieci. Lamotryginę można również podawać dzieciom w wieku od 2 do 11 lat.

Innym obszarem zastosowania jest odstawienie alkoholu, pod warunkiem, że odbywa się to w szpitalu stacjonarnym. Lamotrygina jest również ważna w zapobieganiu depresji. Składnik aktywny stosuje się, gdy leczenie litem nie prowadzi do pożądanej poprawy. Dalsze wskazania do podawania lamotryginy to choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, ból migrenowy i nerwoból nerwu trójdzielnego.

Lamotrygina jest zwykle przyjmowana doustnie w postaci tabletek. Ponadto dostępne są łatwiejsze do połknięcia zawiesiny. W większości przypadków lamotryginę przyjmuje się raz dziennie, przed lub po posiłku. Należy zawsze przestrzegać tej samej pory dnia. Najbardziej odpowiednia dawka różni się w zależności od pacjenta. Zwykle terapię rozpoczyna się od 25 miligramów lamotryginy na dobę, a dawkę stopniowo zwiększa się do 100 do 200 miligramów w miarę postępu leczenia.

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie lamotryginy może powodować niepożądane skutki uboczne. Należą do nich przede wszystkim bóle głowy, swędzenie, wysypki skórne, które tworzą plamy, problemy ze wzrokiem, zawroty głowy i zwiększone podniecenie seksualne. Inne skutki uboczne to zmęczenie, zaburzenia snu, nerwowość, nudności, wymioty, biegunka, drżenie, niepewność ruchu, tiki, ataksja, bóle pleców, zaburzenia ruchu, bóle stawów i agresywność. Istnieje zwiększone ryzyko toksycznej martwicy naskórka lub zespołu Stevensa-Johnsona, szczególnie w ciągu pierwszych kilku tygodni. Długotrwałe leczenie lamotryginą może prowadzić do utraty masy kostnej (osteoporozy).

W ogóle nie należy przyjmować lamotryginy, jeśli u pacjenta występuje nadwrażliwość na substancję czynną, karbamazepinę lub fenytoinę. To samo dotyczy ograniczeń w czynności wątroby i nerek. Zaleca się również ostrożność podczas przyjmowania lamotryginy w okresie ciąży, ponieważ poziom kwasu foliowego u kobiety w ciąży jest obniżony, co z kolei stwarza ryzyko uszkodzenia nienarodzonego dziecka. Ponadto substancja czynna przenika do mleka matki i może zostać przekazana dziecku podczas karmienia piersią, dlatego należy dokładnie monitorować reakcje dziecka. Lamotryginy nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej dwóch lat. Lekarstwo na depresję można stosować tylko od 18 roku życia.

Ponieważ lamotrygina wpływa na zdolność reagowania ludzi, należy unikać aktywnego udziału w ruchu drogowym. To samo dotyczy obsługi skomplikowanych maszyn.

Podczas przyjmowania lamotryginy możliwe są również interakcje. Wzmacnia to działanie i skutki uboczne przeciwpadaczkowej karbamazepiny. I odwrotnie, karbamazepina zmniejsza pozytywne działanie lamotryginy. Ponadto należy unikać jednoczesnego stosowania leku z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak fenobarbital, prymidon i fenytoina.