Kostka boczna

Z Kostka boczna to pogrubiony koniec kości strzałkowej, która zajmuje górną kostkę. Ta tak zwana zewnętrzna kostka stwarza warunki do zginania i prostowania stopy w kierunku grzbietowym i podeszwowym. Złamania stawu skokowego są najczęstszymi złamaniami kości i często odpowiadają złamaniu kostki.

Co to jest kostka boczna?

Kość strzałkowa jest jedną z dwóch kości podudzia i opiera się o goleń. Jest to typowa kość długa, pogrubiona na dole. Zgrubienie w dolnej części kości strzałkowej nazywa się kostką boczną.

Dokładniej mówiąc, kostka boczna jest bocznym występem kości na dalszym końcu kości strzałkowej. Budowa anatomiczna wraz z kostką przyśrodkową bierze udział w tworzeniu tzw. Widelca kostkowego, który otacza kość skokową w postaci rozwidlenia i kończy się w stawie skokowym. Dwa główne stawy ludzkiej stopy są znane jako kostki i mogą poruszać stopą na trzech różnych poziomach. Ludzka kostka boczna jest jeszcze bardziej zaangażowana w kostkę boczną. Struktura różni się od struktur włóknistych większości zwierząt.

Przeżuwacze niosą to, co zostało z oddzielnej kości w dolnej części kości strzałkowej, tak zwaną kostkę kostną. Konie mają kość strzałkową całkowicie zrośniętą z goleniem. Twoja kość strzałkowa jest utworzona tylko jako oddzielna kość w górnej połowie podudzia. Kostka boczna jest również znana jako końcówka kości strzałkowej lub kość strzałkowa.

Anatomia i budowa

Jako kość długa kość strzałkowa jest kością długą składającą się z dwóch końców kości zwanych nasadami. Znajduje się tam również trzon kostny: tak zwana trzonka. Przejście od nasady kości do trzonu nazywa się przynasadą. Nasady składają się z sieci beleczek, które ustawiają się zgodnie z kierunkami działających na nie sił.

Beleczki tworzą gąbczastą substancję kostną i niosą między sobą ubytki z czerwonym szpikiem kostnym. Istota gąbczasta pokryta jest na zewnątrz zwartą substancją kostną i ma warstwę chrząstki szklistej na powierzchniach stawowych. W trzonie znajduje się tętnica do zaopatrywania kości. Z wyjątkiem chrząstkowych powierzchni stawowych, cały obszar kości rurkowych jest pokryty okostną, tzw. Okostną.

Kostka boczna tworzy dolny koniec długiej kości strzałkowej i ma zgrubienie. Bruzda biegnie po zewnętrznej stronie kości: boczna bruzda kostki, która podtrzymuje ścięgna mięśnia strzałkowego. Wewnątrz znajduje się powierzchnia stawowa, zwana facies articularis malleoli, która tworzy połączenie z kością skokową. W przypadku tych struktur kostka boczna uczestniczy w stawie skokowym, a także tworzy wgłębienie. Więzadła przyczepiają się do tego dołu kostki bocznej w kształcie wgłębienia.

Funkcja i zadania

Budowa anatomiczna kostki bocznej lub kości strzałkowej jest istotnie zaangażowana w tworzenie się kostki i kostki zewnętrznej. Do najważniejszych funkcji procesu strzałkowego należą w szczególności indywidualne formy ruchu stawu skokowego w kostce górnej. Każdy staw ma określone osie ruchu. Ludzki staw skokowy ma łącznie trzy różne osie ruchu i dlatego może wykonywać sześć różnych form ruchu stopy.

Odwrócenie, wywinięcie, supinacja i pronacja mają miejsce w dolnej części kostki. Zakres tych ruchów różni się w zależności od rodzaju ruchu. Kostka boczna nie odgrywa roli dla dolnej, ale raczej dla górnej kostki, gdzie ruchy odbywają się na jednej osi. Górna kostka jest najprawdopodobniej połączeniem zawiasowym. Kostka boczna w tym stawie stwarza warunki dla dwóch różnych ruchów stopy: prostowania i zginania w kierunku grzbietowym lub podeszwowym. Na przykład bez kostki bocznej stopa nie mogłaby ani zginać się w kierunku tylnej części stopy, ani w kierunku podeszwy stopy. Nie byłby też w stanie wyciągnąć się z tych pozycji.

Poszczególne typy dyfrakcji mają różne stopnie. Zgięcie stopy w kierunku tyłu stopy pokazuje zakres ruchu 30 stopni od pozycji zerowej. Zgięcie w kierunku podeszwy stopy obejmuje tylko 20 stopni. Rodzaje ruchu stawu skokowego odgrywają główną rolę w codziennych sekwencjach ruchowych. Bez możliwości poruszania się w kostce osoba nie mogłaby dobrze chodzić, biegać ani skakać. Ponieważ kostka boczna jest zaangażowana w staw skokowy, jej konstrukcja jest również niezastąpiona przy wspomnianych codziennych ruchach.

Choroby

W przypadku kostki bocznej złamania i deformacje kostki odgrywają ważną rolę w praktyce klinicznej. Kostka jest codziennie narażona na duże obciążenia. Dlatego urazy kostki nie są rzadkością.

Urazy aparatu więzadłowego kostki bocznej należą do najczęstszych urazów kostki górnej i w większości przypadków są skutkiem skręcenia stawu skokowego. Takie zjawiska mogą na przykład spowodować nadmierne rozciągnięcie więzadeł w jamie kostki bocznej lub w najgorszym przypadku ich zerwanie. Wszystkie urazy więzadeł w tym obszarze są podsumowane jako skręcenia kostki. Oprócz bólu i bólu ruchowego, zniekształcenie w tym obszarze charakteryzuje się ograniczonymi zgięciami i wyprostami stopy. Oprócz urazów więzadeł częste są także złamania górnej kostki.

U dorosłych takie złamania są nawet najczęstszymi złamaniami. Złamanie stawu skokowego zwykle poprzedzone jest zwichnięciem w stawie. Kość rozluźnia się w wyniku połączenia przegubowego i zewnętrzna kostka pęka. Skręcone złamanie jest widoczne poprzez ból i ograniczoną ruchomość w górnej części kostki. Jeśli złamanie nie zostanie leczone na czas, może dojść do trwałych zniekształceń stawu skokowego. Takie nierówności mogą trwale ograniczać zdolność poruszania się, a także sprzyjać artrozie w górnej części kostki.