Hipotonia

Pod Hipotonia lekarz rozumie, że napięcie mięśniowe jest zbyt niskie przy jednoczesnym osłabieniu mięśni, które jest zauważalne już w dzieciństwie. Zawsze pojawia się jako objaw choroby podstawowej i jest leczony środkami fizjoterapeutycznymi.

Co to jest niedociśnienie mięśni?

Hipotonia mięśniowa objawia się początkowo brakiem równowagi, stwardnieniem mięśni i objawami paraliżu. W dłuższej perspektywie dochodzi do opóźnień w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego, co może skutkować niewspółosiowością i bólem mięśni.
© martanfoto - stock.adobe.com

Termin Hipotonia składa się z mięśni i łacińskiego słowa „hipotoniczny”, które oznacza „zmniejszona siła lub napięcie” i samo w sobie jest bardzo dokładnym opisem objawów.

Osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu znacznie zmniejszonej siły, szczególnie w mięśniach prążkowanych. Ta grupa mięśni obejmuje serce i mięśnie szkieletowe, czyli przede wszystkim mięśnie ciała, które odpowiadają za dobrowolne, aktywnie kontrolowane ruchy.

Niedociśnienie mięśniowe staje się zauważalne, ponieważ dana osoba porusza się bardzo mało i podczas wykonywania ruchów musi wywierać dużo większy niż normalny poziom. Na przykład w dzieciństwie rodzice zauważają nieprawidłowy wysiłek dziecka podczas karmienia piersią.

przyczyny

Przyczyny Hipotonia są wszechstronne, ponieważ zawsze pojawiają się jako objaw innych chorób podstawowych, ale nigdy jako choroba niezależna.

Z reguły małe dzieci są już dotknięte chorobą, co jest określane jako dziecięca hipotonia mięśni. Do najczęstszych chorób podstawowych należą zaburzenia metaboliczne, wrodzona choroba nerwowo-mięśniowa, miopatia nemaliniczna i choroby neurologiczne, embriopatia alkoholowa i różne inne choroby wrodzone. Najważniejsze zostały pokrótce przedstawione poniżej.

Plik Embriopatia alkoholowa to zaburzenie, które występuje w wyniku znacznego spożycia alkoholu w czasie ciąży, zwykle u dzieci matek alkoholików. Objawy to spowolnienie wzrostu, upośledzenie umysłowe, problemy behawioralne i hipotonia. Hipotonia mięśniowa jest również objawem wrodzonej trisomii 13 (zespół Pätau), zespołu Edwardsa i zespołu Downa.

W rzadkich przypadkach pierwsza manifestacja hipotonii mięśniowej pojawia się dopiero w podeszłym wieku; choroby autoimmunologiczne, takie jak stwardnienie rozsiane lub choroba Parkinsona lub traumatyczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, można następnie zidentyfikować jako wyzwalacze.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Hipotonia mięśniowa objawia się początkowo brakiem równowagi, stwardnieniem mięśni i objawami paraliżu. W dłuższej perspektywie dochodzi do opóźnień w rozwoju układu mięśniowo-szkieletowego, co może skutkować niewspółosiowością i bólem mięśni. Osłabienie mięśni wpływa również na drogi oddechowe i płuca.

Możliwe objawy to zaburzenia mowy i połykania, a także duszność. Niektórzy pacjenci mają zmianę koloru głosu lub całkowitą utratę głosu. Jeśli hipotonia mięśni postępuje, pojawia się zespół zmęczenia. Dziecko skarży się wówczas na ból i zmęczenie po wysiłku fizycznym, któremu często towarzyszy narastająca apatia.

Zmniejszona aktywność jest zwykle związana z utratą apetytu i stresem emocjonalnym. Jeśli przyczyna hipotonii nie jest leczona, objawy będą postępować. To szybko prowadzi do obniżenia jakości życia i samopoczucia. Ponadto zła postawa jest wynikiem osłabienia, co wiąże się z dalszym zagrożeniem dla zdrowia.

Możliwe konsekwencje uporczywej złej postawy to zużycie stawów, bóle mięśni i napięcie. Osłabienie mięśni może również prowadzić do zaburzeń krążenia i zaburzeń czucia. Naczynia krwionośne są również obciążone zmniejszoną aktywnością mięśni. W przypadku wczesnego rozpoznania objawy niedociśnienia szybko ustąpią. U większości pacjentów objawy ustąpiły nie później niż po upływie jednego do dwóch miesięcy po leczeniu przyczyny.

Diagnoza i przebieg

Rodzice zwykle podejrzewają zaburzenia mięśni u małych dzieci. ZA Hipotonia odznacza się bardzo niewielkim ruchem w porównaniu z grupą wiekową, dużym wysiłkiem np. podczas karmienia piersią oraz ograniczoną zdolnością podnoszenia głowy.

W tym przypadku pilnie zaleca się wizytę u pediatry. Przed szczegółowym badaniem fizycznym dziecka przeprowadzi szczegółową analizę, aby dowiedzieć się o objawach obserwowanych przez rodziców i możliwych czynnikach ryzyka.

Rozpoznanie różni się w zależności od wieku; istotna jest postawa pacjenta podczas stania i chodzenia, leżenia i siedzenia, jego mobilność i wytrzymałość motoryczna. Ostatecznie należy również zdiagnozować, które grupy mięśni są najbardziej dotknięte.

Rokowanie w hipotonii zależy od choroby podstawowej; nie można sformułować żadnego ogólnego stwierdzenia.

Komplikacje

Z reguły sama hipotonia jest komplikacją. Z tego powodu pierwotnie leczona jest choroba podstawowa, która prowadzi do niedociśnienia mięśniowego. Sama skarga może znacznie ograniczyć codzienne życie zainteresowanej osoby i prowadzić do skarg podczas poruszania się i wykonywania różnych czynności. Rozwój dziecka jest również znacznie ograniczony przez chorobę.

Pacjenci cierpią na silne osłabienie mięśni, a co za tym idzie także na znacznie obniżoną sprężystość. Postawa pacjenta również nie jest prosta i dlatego może mieć negatywny wpływ na dorosłość i może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń następczych. Mięśnie wydają się bardzo słabe, przez co dana osoba zwykle nie może już uprawiać różnych rodzajów sportu.

Samo leczenie przybiera formę leczenia choroby podstawowej. Z reguły nie można powszechnie przewidzieć, czy doprowadzi to do komplikacji. Przy pomocy różnych terapii większość dolegliwości można złagodzić i ograniczyć, tak że w wieku dorosłym nie ma następczych szkód. Spodziewana długość życia pacjenta zwykle nie jest ograniczona hipotonią.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zaburzenia mięśni są uważane za niezwykłe. Jeśli nie ustąpią lub jeśli objawy nasilą się, potrzebny jest lekarz. W przypadku obniżenia ogólnej sprawności fizycznej należy zasięgnąć porady lekarza. W przypadku bólu mięśni, paraliżu lub ograniczeń w naturalnej ruchomości należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku opóźnień rozwojowych u dzieci, zaburzeń czynności połykania lub problemów z dźwiękiem należy skonsultować się z lekarzem. Apatia, obojętność lub pogorszenie samopoczucia to oznaki istniejącej nieprawidłowości.

Gdy objawy utrzymują się przez kilka tygodni lub wykazują tendencję wzrostową, konieczne jest wyjaśnienie przez lekarza. Jeśli dana osoba nie uczestniczy już w zwykłych czynnościach towarzyskich, występują wahania nastroju lub inne problemy behawioralne, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli następuje utrata apetytu, niechciany spadek masy ciała lub zwiększona potrzeba snu, organizm jest osłabiony.

Jeśli wystąpią zaburzenia snu, nieprawidłowości w głosie lub zmiany w układzie kostnym, potrzebny jest lekarz. W przypadku trwałej złej postawy lub skrzywionej postawy podczas ruchu, należy w odpowiednim czasie dokonać korekty, aby nie było zaburzeń na całe życie. Jeśli dana osoba nie może już uczestniczyć w normalnych zajęciach sportowych z powodu upośledzenia, należy skonsultować się z lekarzem.

Leczenie i terapia

Leczenie Hipotonia przebiega w dwojaki sposób: z jednej strony chorobę podstawową należy leczyć jak najlepiej, z drugiej strony podejmuje się próby zwiększenia mobilności środkami fizjoterapeutycznymi.

Choroby podstawowe można leczyć w różny sposób w zależności od ich ciężkości i dokładnego zespołu: chociaż nie ma skutecznej terapii ani zespołu Edwardsa, ani zespołu Pätaua, a dzieci z tymi trisomiami mają ogólnie niską średnią długość życia, szanse są dla osób dotkniętych zespołem Downa lepszy.

Osoby dotknięte chorobą mają perspektywę prawie normalnego zachowania podczas ćwiczeń z dobrym wczesnym wsparciem w postaci terapeutycznej edukacji, terapii zajęciowej, fizjoterapii i procedur psychomotorycznych. Hipotonię spowodowaną embriopatią alkoholową można również leczyć tak dobrze, że dotknięte nią dzieci mogą osiągnąć prawie normalną aktywność fizyczną.

Środki fizjoterapeutyczne mają na celu poprawę kontroli postawy ciała, świadome drobne ruchy motoryczne i wymierne zastosowanie siły. Ćwiczenia, których należy się nauczyć, i czas trwania leczenia zależą od poszczególnych grup mięśni dotkniętych chorobą i nasilenia objawów.

Ćwiczenia można wykonywać na sprzęcie np. W beczce na rolkach lub na tzw. Koniu oraz bez pomocy i należy je wykonywać codziennie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na osłabienie mięśni

Perspektywy i prognozy

Dzięki wczesnej interwencji oraz terapiom zawodowym i fizjoterapeutycznym pacjenci mają dobre perspektywy na życie z prawie normalnymi zachowaniami ruchowymi. Środki terapeutyczne mają na celu poprawę kontroli postawy ciała, a także bardziej świadome drobne ruchy motoryczne z kontrolowanym zastosowaniem siły. Nauka ćwiczeń i czas trwania terapii są indywidualnie ustalane na podstawie dotkniętych partii mięśni i występujących objawów. Ćwiczenia te można wykonywać na specjalnym sprzęcie i bez żadnych pomocy. Osoby dotknięte chorobą powinny wykonywać ćwiczenia codziennie. Choroba może znacznie ograniczyć codzienne życie pacjenta.

Hipotonia mięśniowa prowadzi głównie do dolegliwości podczas ruchu i wykonywania różnych czynności. Rozwój chorych dzieci jest również bardzo wyraźnie ograniczony przez hipotonię mięśniową. Osoby dotknięte chorobą cierpią na bardzo silne osłabienie mięśni, a tym samym na znacznie zmniejszoną sprężystość. Postawa osób dotkniętych chorobą również nie jest prosta, co ma negatywny wpływ na późniejszy rozwój. Nieprawidłowa postawa może nawet prowadzić do nieuleczalnych szkód następczych.

Ogólnie rzecz biorąc, mięśnie są bardzo słabe, więc osoby dotknięte chorobą nie mogą już uprawiać różnych sportów. Jednak dzięki różnym metodom leczenia większość dolegliwości można złagodzić, tak że nie ma późniejszych szkód następczych. Z reguły oczekiwana długość życia nie jest ograniczona.

zapobieganie

Ponieważ przyczyny Hipotonia są zróżnicowane i nie na wszystkie choroby podstawowe można wpływać, nie ma możliwości zapobiegania. Wskazane jest przestrzeganie zdrowej diety, która nie szkodzi dziecku w czasie ciąży.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku niedociśnienia mięśniowego osoba dotknięta chorobą ma zwykle bardzo niewiele, a często tylko ograniczone, dostępne bezpośrednie środki kontrolne. Z tego powodu osoba poszkodowana powinna jak najwcześniej skontaktować się z lekarzem, aby nie było innych dolegliwości lub komplikacji. Im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym zwykle jest lepszy dalszy przebieg choroby.

Wczesna diagnoza ma zwykle pozytywny wpływ na dalszy przebieg niedociśnienia mięśniowego. Osoby dotknięte chorobą są zwykle zależne od środków fizjoterapii i fizjoterapii. Wiele ćwiczeń można również wykonywać w domu, aby przyspieszyć gojenie. Rodzice powinni także zapewnić dzieciom prawidłową postawę, aby złagodzić objawy.

Osoby dotknięte hipotonią są często zależne od pomocy i wsparcia własnej rodziny w życiu codziennym. Może to również zapobiec depresji i innym zaburzeniom psychicznym. Kontakt z innymi chorymi na tę chorobę może być bardzo przydatny, ponieważ nierzadko dochodzi do wymiany informacji. Choroba zwykle nie skraca oczekiwanej długości życia chorego.

Możesz to zrobić sam

Niedociśnienie mięśniowe wymaga intensywnego leczenia i nadzoru lekarskiego. Najważniejszym działaniem samopomocy jest regularne dostosowywanie terapii lekowej i fizjoterapeutycznej do aktualnego stanu zdrowia pacjenta. W ten sposób można zoptymalizować postęp leczenia, a w dłuższej perspektywie poprawić jakość życia i samopoczucie chorego.

Przy dobrej wczesnej interwencji fizjoterapeutycznej i procedurach psychomotorycznych oraz terapii zajęciowej istnieje perspektywa normalizacji aktywności fizycznej. Jednak pacjent musi codziennie wykonywać ćwiczenia wzmacniające mięśnie. Jednocześnie wskazana jest zmiana lub adaptacja nawyków stylu życia. Ćwiczenia oraz zdrowa i zbilansowana dieta to ważne filary w leczeniu hipotonii.

Ponadto lekarz zaleci pacjentowi poradę terapeutyczną. Rozmowa z profesjonalistą może omówić różne problemy związane z hipotonią. W razie potrzeby terapeuta może również nawiązać kontakt z innymi osobami dotkniętymi chorobą lub skierować pacjenta do grupy samopomocy. Ważne jest również regularne stosowanie przepisanych leków. Optymalnie dobrany lek zmniejsza typowy ból, a tym samym zapobiega wtórnym chorobom, takim jak przedwczesne zużycie stawów lub zła postawa.