Kwas mykofenolowy

W Kwas mykofenolowy to lek należący do klasy leków immunosupresyjnych. Jako pierwszy charakterystyczny antybiotyk zbadano jego sposób działania na wzrost i podział komórek. Jest uważany za niezawodny lek od około 85 lat i jest obecnie powszechnie przepisywany w dziedzinie przeszczepów narządów.

Co to jest kwas mykofenolowy?

Kwas mykofenolowy, znany również pod łacińską nazwą Acidum mycophenolicum, został po raz pierwszy wykonany w izolacji w 1893 roku przez włoskiego lekarza i mikrobiologa Bartolomeo Gosio. Podczas swoich badań naukowych Gosio był w stanie zaobserwować, że kwas mykofenolowy znacznie zmniejsza wzrost patogenów wąglika.

Dopiero po tym, jak Alexander Flemming zbadał działanie antybiotykowe penicyliny w 1928 r. I przedstawił ją w 1929 r. I wypuścił do użytku medycznego, poszerzono spektrum opieki medycznej z antybiotykami. Współodkrywca penicyliny trafił na wyniki badań Bertolomeo Gosio. Zakończył obserwacje i sposób działania selektywnego, niekonkurencyjnego i odwracalnego hamowania kwasu mykofenolowego.

Lek jest białym krystalicznym proszkiem, który również znajduje się pod wzorem cząsteczkowym C17H20O6 jest znany. Jest prawie nierozpuszczalny w zimnej wodzie, trudno rozpuszczalny w toluenie i umiarkowanie rozpuszczalny w eterze dietylowym i chloroformie. Biały proszek jest łatwo rozpuszczalny tylko po dodaniu etanolu.

Efekt farmakologiczny

Obecnie kwas mykofenolowy jest stosowany jako środek immunosupresyjny w leczeniu profilaktycznym oraz w chorobach agresywnych. Cel farmakologiczny opiera się na selektywnym, niekonkurencyjnym i odwracalnym hamowaniu enzymu, który jest ważny dla biosyntezy guanozyny. Enzym jest znany pod nazwą dehydrogenazy monofosforanu inozyny.

Poprzez hamowanie enzymu proliferacja limfocytów B i T oraz synteza DNA są blokowane. Podczas gdy te komórki są zablokowane, inne komórki mogą znaleźć inny szlak biosyntetyczny. Różnica między kwasem mykofenolowym a innymi lekami immunosupresyjnymi polega na tym, że nie zostaje on osadzony bezpośrednio w DNA.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Leczenie kwasem mykofenolowym ma postać tabletek. Jako wskazanie, nacisk kładzie się na profilaktyczne leczenie przeszczepów narządów, w połączeniu z innym lekiem immunosupresyjnym, aby zapobiec objawom odrzucenia.

Ponadto lek można przepisać, jeśli występuje ciężka choroba reumatyczna z zakażeniem narządów wewnętrznych. Jeśli narządy nie są jeszcze zakażone, lek można zastosować profilaktycznie, aby temu zapobiec.

Terapię tym lekiem immunosupresyjnym w miarę możliwości powinni prowadzić wyłącznie lekarze z doświadczeniem w dziedzinie przeszczepiania narządów. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane do każdego pacjenta, głównie u dorosłych około 720 mg dwa razy dziennie. Pełzanie kwasu mykofenolowego powinno być w pełni udokumentowane regularnymi laboratoryjnymi badaniami krwi, aby uniknąć przedawkowania.

Leku nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Jeśli znane są alergie na poszczególne składniki kwasu mykofenolowego, należy ich również unikać i, jeśli to konieczne, przepisać alternatywę dla tego leku. Skuteczność leczenia kwasem mykofenolowym można zwykle stwierdzić dopiero po 3 miesiącach od rozpoczęcia przyjmowania.

Często pacjenci zauważają złagodzenie objawów po 4-8 tygodniach leczenia. Efekt widać w zmniejszeniu bólu i mniejszym gromadzeniu się wody w tkance. Poprawia się stan zapalny w morfologii krwi, zmniejsza się poranna sztywność i zmęczenie, zwiększa się odporność. Aby osiągnąć ciągłą poprawę, konieczne jest długotrwałe przyjmowanie leku. Należy go przyjmować regularnie, nawet jeśli stan ogólny pacjenta się poprawił.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Podobnie jak w przypadku każdego leczenia farmaceutycznego, mogą wystąpić niepożądane skutki uboczne. Zasadniczo należy zawsze brać pod uwagę, że leki immunosupresyjne osłabiają układ odpornościowy. Organizm nie może zapewnić silnej obrony, co zwiększa ogólne ryzyko infekcji. Infekcje mogą mieć postać bakterii, wirusów lub grzybów.

Inne skutki uboczne kwasu mykofenolowego często obejmują problemy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), infekcje grypopodobne, zmiany w morfologii krwi, infekcje dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli) oraz zaburzenia czynności nerek i wątroby. Z drugiej strony rzadko występują tachykardia (przyspieszenie tętna), drżenie, wypadanie włosów czy tworzenie złośliwych lub łagodnych guzów.

Podczas przyjmowania leku immunosupresyjnego nie należy podawać żadnych szczepień. Należy również unikać promieniowania UV, ponieważ może powodować podrażnienia skóry. Podczas przyjmowania kwasu mykofenolowego lekarz powinien regularnie przeprowadzać badania laboratoryjne oraz badania skóry i błon śluzowych.