Niedobór żywieniowy

ZA Niedobór żywieniowy może się odbywać na różne sposoby. Nie zawsze przyczyną objawów jest dieta. Jednak niezależnie od przyczyny, konieczne jest leczenie, aby zapobiec następczym uszkodzeniom.

Co to jest niedobór żywieniowy?

W a Niedobór żywieniowy jest to niedobór różnych substancji w organizmie. Oprócz węglowodanów, białek i tłuszczów organizm potrzebuje również różnych witamin i minerałów. Występują one w różnych składach żywności.

Jeśli je się za mało owoców i warzyw lub występuje zaburzenie czynnościowe jelit, organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych. Jednak ponieważ wpływają one na wszystkie procesy, pojawiają się objawy. Objawy, które ostatecznie stają się zauważalne, zależą od rodzaju danego niedoboru. Niektóre mogą być cięższe, a inne łagodniejsze. Ponadto niedobór składników odżywczych często jest wykrywany stosunkowo późno.

Szczególnie u osób starszych objawy są coraz częściej związane z ogólnym starzeniem się. Leczenie niedoboru składników odżywczych może czasami znacznie poprawić stan zdrowia. W przeciwnym razie istnieje ryzyko choroby i podatności na infekcje.

przyczyny

Przyczyn niedoboru składników odżywczych nie można uogólniać. Dlatego szczegółowe badanie ma duże znaczenie w przypadku ujemnej morfologii. Niedobór składników odżywczych może wystąpić na przykład przy niezrównoważonej diecie. W końcu substancje muszą być dostarczane z zewnątrz. Jeśli owoce i warzywa lub inne produkty podstawowe są rzadko spożywane, objaw niedoboru staje się zauważalny.

Ale menu nie zawsze jest odpowiedzialne za objawy. Ostatecznie składniki odżywcze są wchłaniane przez jelita. W przypadku nieprawidłowego działania narząd wchłania tylko niewielką część substancji, chociaż zostały one dodane w wystarczających ilościach. Takie zaburzenie może być spowodowane np. Zapaleniem żołądka, jelita cienkiego lub grubego.

Szczególnie poza krajami uprzemysłowionymi coraz częściej zdiagnozowane są choroby przełyku, które prowadzą do zaburzeń połykania. Słabe przetwarzanie składników odżywczych występuje w cukrzycy lub raku. Nie można zapomnieć o składniku psychologicznym. Stres i stresujące sytuacje mogą prowadzić do utraty apetytu. Inni ludzie są bardziej podatni na biegunkę, która powoduje również wypłukiwanie ważnych substancji.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy niedoboru składników odżywczych są bardzo zróżnicowane. Osoby dotknięte chorobą często cierpią na zmęczenie i brak motywacji. Zaburzenia snu, skurcze mięśni, zaparcia i zwiększona nerwowość mogą wskazywać na niedobór magnezu.

Niedobór potasu objawia się wyczerpaniem, osłabieniem mięśni, utratą apetytu i nudnościami. Jeśli nie zostanie wchłonięta wystarczająca ilość żelaza, wpływa to na różne procesy w organizmie. Żelazo jest potrzebne do produkcji hemoglobiny. Jest to nie tylko spowodowane czerwonym kolorem krwi, ale także odgrywa decydującą rolę w transporcie tlenu. Jeśli poszczególne komórki nie są dostatecznie zaopatrzone w tlen, pacjenci często odczuwają zmęczenie i osłabienie.

Dezorientacja i zagubienie wskazują na niedobór witamin z grupy B. Szczególnie niedobór witaminy B12 może mieć negatywne skutki. Wbrew wielu uprzedzeniom na takie zjawisko cierpią nie tylko weganie i wegetarianie. Zaburzenia czynnościowe jelit prowadzą również do objawów u osób z mięsem w diecie. Ponadto występowanie witaminy B12 w wielu produktach pochodzenia zwierzęcego jest niższe niż oczekiwano.

Diagnoza i przebieg choroby

Zwykle do diagnozowania niedoboru składników odżywczych stosuje się morfologię krwi. Wcześniej jednak następuje szczegółowa rozmowa z lekarzem, w której należy opisać wszystkie dolegliwości. Wiele objawów wskazuje na inny niedobór. Analiza krwi wreszcie dostarcza dowodów. Przebieg niedoboru składników odżywczych nie może być uogólniony.

Jednak większość objawów na ogół ustępuje po zastosowaniu określonych preparatów. Jeśli niedobór spowodował już poważniejsze uszkodzenia, to również wymaga pomocy lekarskiej.

Komplikacje

Powikłania, jakich można się spodziewać po niedoborze odżywiania, zależą od rodzaju deficytu. W przypadku ogólnego niedożywienia, ciągłej utraty wagi, obniżenia wydolności fizycznej i zdolności koncentracji można spodziewać się stanów wyczerpania i słabego krążenia. W ciężkich przypadkach, na przykład jeśli prawie całkowicie odmawia się przyjmowania pokarmu przez długi czas z powodu anoreksji, może to prowadzić do niewydolności narządów i śmierci.

U dzieci i młodzieży trwałe niedobory żywieniowe mogą wiązać się z opóźnionym wzrostem, wadami rozwojowymi kręgosłupa i szkieletu, uszkodzeniem mózgu i opóźnieniem dojrzałości płciowej. Powszechnym deficytem specyficznych składników odżywczych jest niedobór żelaza, na który cierpią w szczególności kobiety. Niedobór żelaza objawia się m.in. trwałym zmęczeniem, łamliwymi paznokciami, kącikami ust i wypadaniem włosów.

W ciężkich przypadkach organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości hemoglobiny, co prowadzi do niedokrwistości z niedoboru żelaza. Osoby, które stosują głównie lub wyłącznie dietę roślinną, są narażone na niedobór witaminy B 12, ponieważ substancja ta występuje naturalnie tylko w produktach pochodzenia zwierzęcego. Dlatego w wegańskim stylu życia należy zastąpić witaminę B12.

W przeciwnym razie istnieje ryzyko chronicznego zmęczenia, wyczerpania, słabej koncentracji i słabych mięśni. Na zaawansowanym etapie można się również spodziewać uszkodzenia nerwów, w szczególności porażenia, zaburzeń koordynacji i pamięci. U małych dzieci poważny niedobór witaminy B12 może prowadzić do trwałego uszkodzenia mózgu.

Kiedy należy iść do lekarza?

Z reguły zbilansowana dieta wystarczy, aby dostarczyć organizmowi składników odżywczych, których potrzebuje z pożywienia. Niewielki niedobór można zwykle skompensować preparatami bez recepty, które są dostępne w aptekach, sklepach ze zdrową żywnością lub drogeriach. Jest jednak kilka powodów, dla których niedobór żywieniowy powinien skutkować wizytą u lekarza.

Na przykład, jeśli wyraźne objawy wskazują na niedobór żywieniowy, należy zasięgnąć porady lekarza. Może to zbadać krew i ustalić, czy do objawów prowadzi niedobór lub inna choroba. Nawet po zażyciu preparatów należy skonsultować się z lekarzem w celu sprawdzenia ich skuteczności.

Niektóre sytuacje związane z niedoborem składników odżywczych prowadzą do poważnych objawów, które często wymagają wizyty u lekarza. Niedobór żelaza może prowadzić do osłabienia, bladości, bólu głowy i duszności podczas wysiłku, niedobór potasu może prowadzić do arytmii serca. Niedobór magnezu może wywołać skurcze mięśni, takie jak skurcze łydek w nocy, ale także niestabilność psychiczną. We wszystkich przypadkach wizyta u lekarza ma na celu potwierdzenie przypuszczenia, że ​​objawy są spowodowane brakiem składników odżywczych. Lekarz to również właściwy adres, jeśli pacjent nie jest w stanie samodzielnie zrekompensować poważnego niedoboru lub występuje zaburzenie rekonwalescencji.

Terapia i leczenie

Terapia niedoborów składników odżywczych ma na celu wyeliminowanie przyczyny tego zjawiska. Dlatego ważne jest nie tylko zbadanie objawów, ale także zdiagnozowanie przyczyny. W przeciwnym razie leczenie może mieć tylko tymczasowy sukces. Ponadto należy uregulować deficyt składników odżywczych, aby jednocześnie ustąpiły skutki uboczne.

W szczególności stan pacjenta determinuje zastosowaną miarę. Jeśli jest przytomny i nie cierpi na zaburzenia połykania, leczenie przeprowadza się poprzez jedzenie. W związku z tym dieta powinna być zdrowa. Ponadto przepisywane są specjalne preparaty, w których witamina lub minerał występuje w dużych dawkach.

W przypadku niektórych braków przydatne jest również podanie substancji w formie zastrzyku. Dotyczy to na przykład niedoboru witaminy B12. Często, gdy pogorszy się, ustępuje zastrzykiem. Przyczyny psychologiczne mogą wymagać leczenia terapią, w przypadku anoreksji czasami nie ma sposobu na obejście hospitalizacji.

Stany zapalne żołądka i jelit są najpierw wykrywane przez odbicie lustrzane, a następnie leczone w inny sposób. Na przykład w przypadku zapalenia okrężnicy antybiotyki są rzadko stosowane i stosuje się więcej leków hamujących układ odpornościowy.

Perspektywy i prognozy

W przypadku stwierdzonego niedoboru składników odżywczych rokowanie jest uzależnione od przyczyny i już występujących objawów. Jeśli niedobór można przypisać nieprawidłowej diecie, w większości przypadków konieczna jest zmiana w przyjmowaniu pokarmu. Nie zawsze jest konieczna współpraca z lekarzem. Jeśli nie było kolejnych zaburzeń, całkowite ustąpienie objawów jest często dokumentowane w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Dla bardzo korzystnych rokowań długoterminowych konieczna jest jednak stała optymalizacja diety. W przeciwnym razie nieprawidłowości zdrowotne ustąpią w ciągu kilku dni.

Jeśli niedobór składników odżywczych był spowodowany nieprawidłowym funkcjonowaniem jelita, dana osoba wymaga opieki medycznej. W terapii lekowej poprawia się czynność jelit, a jednocześnie niedobór jest kompensowany przez dostarczanie niezbędnych składników odżywczych. Regularne kontrole są niezbędne, aby móc jak najszybciej reagować na zmiany.

Rokowanie pogarsza się, gdy tylko nastąpi dalsze uszkodzenie organizmu z powodu braku niezbędnych składników odżywczych. Nie zawsze można je całkowicie wyleczyć. Możliwe są choroby przewlekłe i długotrwała terapia. W przypadku uszkodzenia tkanki w obszarze mózgu rokowanie jest złe. Uszkodzenia te są nieodwracalne i dlatego pomimo wszelkich starań nie można ich wyleczyć.

zapobieganie

W ograniczonym stopniu można zapobiec niedoborom składników odżywczych. Dieta powinna składać się z dużej ilości owoców i warzyw, które w najlepszym przypadku są spożywane na surowo. Im bardziej kolorowe menu, tym większe prawdopodobieństwo, że otrzymasz wszystkie ważne składniki odżywcze. Wyjątkiem powinny być napoje zawierające kofeinę, alkohol i tytoń.

Opieka postpenitencjarna

Opieka kontrolna ma na celu zapobieganie chorobom i zapewnienie pacjentowi codziennego wsparcia. Ta procedura ma fundamentalne znaczenie, zwłaszcza u pacjentów z rakiem. Choroba zagrażająca życiu może wystąpić ponownie. Z kolei pacjenci, którzy cierpieli na niedobór składników odżywczych, mogą sami zapobiec nawrotom choroby.

Codzienne spożycie surowych owoców i warzyw zapewnia zrównoważoną równowagę składników odżywczych. W większości przypadków może to rozwiązać typowe skargi. Lekarz informuje pacjenta o wskazówkach żywieniowych. Za konsekwentne wdrażanie odpowiada jednak osoba zainteresowana.

Oprócz złego odżywiania inne przyczyny powodują niedobór składników odżywczych. Często prowadzi to do długotrwałego leczenia uzupełniającego. Młodzi ludzie często kierują się fałszywymi ideałami piękna, które mogą przybierać cechy patologiczne. Osoby dotknięte chorobą korzystają następnie z psychoterapii ambulatoryjnej lub stacjonarnej.

Ale cukrzyca, rak i zaburzenia czynnościowe jelita również prowadzą do kontynuacji. Lekarz i pacjent umawiają się w tym celu na regularne wizyty. Jego intensywność zależy od podatności na powikłania. Poddawane są pytania dotyczące nawyków żywieniowych i zmian fizycznych. Badanie krwi dostarcza informacji o bilansie składników odżywczych. Lekarz często może wypowiadać się na temat samopoczucia pacjenta na podstawie jego wyglądu zewnętrznego. Można zachęcać do udziału w poradnictwie żywieniowym.

Możesz to zrobić sam

Jeśli niedobór żywieniowy jest spowodowany niezrównoważoną dietą, najlepszym sposobem długoterminowego zaradzenia mu jest zmiana nawyków żywieniowych. Ważne jest, aby mieć zróżnicowane posiłki, które pokrywają dzienne zapotrzebowanie na białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy, minerały i pierwiastki śladowe. Produkty pełnoziarniste oraz świeże owoce i warzywa są cennymi dostawcami składników odżywczych - te produkty powinny znaleźć się w menu każdego dnia. Produkty mleczne, mięso, ryby i jaja dostarczają ważnych białek, witaminy B12, żelaza, selenu, jodu i wapnia: weganie i wegetarianie mogą alternatywnie stosować warzywa kapustne, zielone warzywa liściaste, produkty sojowe, orzechy, nasiona i rośliny strączkowe. W przypadku niektórych nietolerancji lub niedoborów żywieniowych spowodowanych chorobą pomocne jest ustalenie z lekarzem lub dietetykiem planu diety dostosowanego do indywidualnych potrzeb.

Utraty składników odżywczych podczas gotowania można uniknąć, stosując delikatne metody przygotowywania, takie jak gotowanie na parze; owoce i warzywa są szczególnie bogate w składniki odżywcze, tak jak surowe warzywa. Gotowe produkty zwykle zawierają więcej tłuszczu i znacznie mniej minerałów, witamin i pierwiastków śladowych niż świeżo przygotowane potrawy, dlatego fast food powinien być używany tylko w wyjątkowych przypadkach. W niektórych przypadkach może być konieczne skompensowanie niedoborów żywieniowych lekami lub suplementami diety: takie preparaty należy przyjmować tylko po konsultacji z lekarzem, ponieważ często powodują więcej szkody niż pożytku, jeśli są stosowane w sposób niekontrolowany.