Cykl nosowy

Pod Cykl nosowy medycyna rozumie rytm ultradobowy, w wyniku którego błony śluzowe nosa naprzemiennie puchną i puchną. Ta przemiana faz pracy i odpoczynku służy regeneracji błon śluzowych. Przesadny cykl nosowy jest również znany jako swoista lub niespecyficzna nadreaktywność nosa.

Co to jest cykl nosowy?

Cykl nosowy to naprzemienny obrzęk i obrzęk obszarów błony śluzowej obu małżowin. Proces ten odbywa się trwale i niezależnie od bodźców zewnętrznych. Cykl trwa od około 30 minut do 14 godzin. Średni cykl nosowy wynosi około 2,5 godziny.

Jednak różnice między jednostkami są poważne. Ponieważ jego okresy trwają krócej niż 24 godziny, cykl nosowy jest przypisany do rytmów ulradiańskich. Gdy błony śluzowe są obrzęknięte, w ultradobowym cyklu nosowym określa się również fazę pracy. Z drugiej strony stan obrzęku nazywany jest fazą spoczynku.

Cykl nosowy trwa zarówno w dzień, jak iw nocy. Cykl dnia i nocy różni się jednak ilością powietrza. Względny przepływ powietrza między odpoczynkiem a pracą jest większy w nocy niż w dzień. Breslau lekarz Kayser po raz pierwszy opisał cykl nosowy pod koniec XIX wieku. Dziś zjawisko to jest głównie związane z efektami regeneracyjnymi.

Funkcja i zadanie

Cykl nosowy jest kontrolowany przez obszar mózgu współczulnego układu nerwowego. Ten obszar mózgu pełni ważne zadania w autonomicznym układzie nerwowym. Układ współczulny i przywspółczulny uzupełniają się i regulują pracę narządów z najwyższą precyzją.

Działanie współczulnego układu nerwowego jest określane jako ergotropowe, ponieważ ośrodek regulacyjny zwiększa zdolność do działania zewnętrznego. Kontrolowane przez to bodźce nerwowe i funkcje organizmu są niezależne od arbitralnej kontroli, a zatem zachodzą trwale i nieświadomie. Podwzgórze jest najwyższym ośrodkiem regulacyjnym dla wszystkich procesów wegetatywnych, np. Układu krążenia czy temperatury ciała. Ta część międzymózgowia przejmuje koordynację neuronalną w cyklu nosowym.

Podczas cyklu nosowego błona śluzowa jednej małżowiny nosowej jest zawsze obrzęknięta, podczas gdy druga strona jest w fazie roboczej. W tej fazie pracy przez nos przenika znacznie większy przepływ powietrza niż podczas fazy spoczynku bez turbulencji. Stan opuchnięcia w fazie spoczynku minimalizuje dopływ powietrza do błon śluzowych. Dlatego błona śluzowa uwalnia znacznie mniej wilgoci do nosa podczas fazy spoczynku.

Ponieważ powietrze może bez przeszkód wnikać do nosa podczas fazy pracy ze względu na stan obrzęku, potrzeba nawilżania jest tym większa dla błony śluzowej w tej fazie.

Faza odpoczynku służy zatem rozluźnieniu i regeneracji błon śluzowych nosa. W tej fazie regeneracji błona śluzowa nie tylko oszczędza wilgoć, ale także energię. Procesy regeneracyjne organizmu osiągają swój szczyt w fazie nocnej.

Błony śluzowe nosa odgrywają przede wszystkim rolę urządzeń ochronnych przed wdychanymi ciałami obcymi i patogenami. Ich rzęski biją do 900 razy na minutę, usuwając w ten sposób obce substancje. Dzięki procesom regeneracji błony śluzowe pozostają funkcjonalne. Szczególnie po przeziębieniach lub infekcjach zdolność regeneracji jest ważna dla przywrócenia funkcji ochronnych. Chociaż błony śluzowe mogłyby wyzdrowieć bez cyklu nosowego, regeneracja byłaby prawdopodobnie mniej skuteczna, gdyby cykl nie istniał.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Jedną z najbardziej znanych dolegliwości związanych z cyklem nosowym jest nadreaktywność nosa. W tym zjawisku naturalny cykl nosowy zostaje zakłócony przez kontakt z bodźcami zewnętrznymi. Błona śluzowa nosa w naturalny sposób reaguje na określone bodźce niedrożnością nosa, kichaniem lub podobnymi zjawiskami. Niedrożność nosa lub niedrożność nosa jako reakcja na bodźce chemiczne, fizyczne lub farmakologiczne nazywa się nadreaktywnością nosa.

W tym kontekście medycyna rozróżnia nadreaktywność swoistą i nieswoistą. Przy specyficznej nadreaktywności pacjent nadmiernie reaguje na alergeny. Jeśli natomiast reaguje niedrożnością nosa na zmianę pozycji własnego ciała, na wysiłek lub na bodźce środowiskowe, takie jak dym, opary czy zimne powietrze, mówimy o nieswoistej nadreaktywności.

Zarówno stan zapalny, jak i zaburzenia kontroli nerwów odgrywają rolę w kontekście nadreaktywności. Produkcja i uwalnianie własnych substancji organizmu, takich jak neuroprzekaźniki, zmienia się, a receptory odbiorcze naczyń i nerwów lub gruczołów ulegają nadmiernej reakcji. Rozwija się alergiczny nieżyt nosa. Około 15 procent populacji cierpi na taki nieżyt nosa.

Cykl nosowy zaobserwowano również w medycynie snu. Szczególnie u pacjentów z zespołem bezdechu sennego udokumentowano nieprawidłowości w cyklu nosowym. Osoby dotknięte zespołem bezdechu sennego cierpią na niewielkie zatrzymania oddechu podczas fazy snu. Według badań medycyny snu, istnieje niezaprzeczalny związek między cyklem nosowym a pozycją ciała podczas snu. Na przykład u pacjentów małżowina puchnie po stronie, po której pacjent śpi. Uważa się, że przyczyną tej obserwacji u osób cierpiących na zespół bezdechu sennego jest podwyższone napięcie współczulnego układu nerwowego.

Cykl nosowy odgrywa również rolę w przeziębieniach i innych infekcjach. Dlatego przeziębienia i grypa mogą chwilowo zaburzać naturalny rytm.