Zespół nerczycowy

Pod zespół nerczycowy w medycynie rozumie się podsumowanie kilku objawów. Występują one w różnych chorobach ciałek nerkowych.

Co to jest zespół nerczycowy?

Pacjenci z zespołem nerczycowym często cierpią na wysokie ciśnienie krwi. Ponieważ organizm traci również mechanizmy obronne z powodu upośledzonej funkcji nerek, infekcje są częstsze.
© Prostock-studio - stock.adobe.com

Cztery kluczowe objawy zespół nefroniczny to obrzęk, w dużym stopniu białkomocz, hiperlipoproteinemia i hipoproteinemia. Białkomocz to wydalanie białka z moczem, które przekracza 3,5 grama dziennie.

Obrzęk powoduje obrzęk tkanek, ponieważ woda gromadzi się w organizmie. Zmniejszone stężenie białka jest rozumiane jako hipoproteinemia. Hiperlipoproteinemia opisuje wzrost poziomu cholesterolu i lipoprotein. Wszystkie te objawy występują, ponieważ nerki nie filtrują już prawidłowo krwi. Nerka składa się z miliona małych jednostek filtrujących zwanych kłębuszkami lub ciałkami nerkowymi.

Gdy tylko wystąpi zespół nerczycowy, membrana filtrująca jest bardziej przepuszczalna. Organizm stara się więc zrekompensować niedobór białka spowodowany zmniejszeniem rozpadu i zwiększoną produkcją tłuszczu.

przyczyny

Wśród najczęstszych przyczyn jednego zespół nerczycowy obejmują przewlekłą chorobę ciałek nerkowych i zapalenie kłębuszków nerkowych o minimalnych zmianach, chorobę ciałek nerek, która dotyka głównie dzieci.

Około 15% przyczyn zespołu nefronowego to przewlekła choroba nerek. W tej tak zwanej ogniskowej segmetal kłębuszków nerkowych nie wszystkie ciałka nerkowe są uszkodzone w porównaniu z pozostałymi dwiema chorobami.

Mniej powszechne przyczyny obejmują postępującą chorobę nerek, zajęcie nerek w kolagenozie i amyloidozie, przekrwienie żył nerkowych, uszkodzenie nerek spowodowane plazmocytomą i powikłania, które mogą wystąpić przy malarii.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zespół nerczycowy wiąże się z pewnymi typowymi objawami.Początkowo na pierwszym planie jest utrata białka. Mówi się o białkomoczu. Białko jest wydalane z moczem; łatwo rozpoznawalne dzięki silnemu pienieniu. Niedobór białka można również wykryć we krwi, co jest znane jako hipoproteinemia. Ponadto wzrasta poziom lipidów we krwi. To z kolei zwiększa ryzyko zawału serca i choroby wieńcowej.

Ponadto pacjenci często cierpią na wysokie ciśnienie krwi. Ponieważ organizm traci również mechanizmy obronne z powodu upośledzonej funkcji nerek, infekcje są częstsze. Ponadto w jamie brzusznej gromadzi się woda (wodobrzusze), aw różnych miejscach rozwija się obrzęk. Prowadzi to do przyrostu masy ciała. Nagromadzenie wody można wyraźnie zobaczyć na twarzy (obrzęk twarzy), szczególnie na powiekach (obrzęk powiek) lub na płucach.

Obrzęk płuc objawia się kaszlem, grzechoczącymi dźwiękami oddechu, bladym lub niebieskawym kolorem skóry, kołataniem serca i dusznością. Jako powikłanie choroby, brak białka może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia krwi. Sprzyja to powstawaniu zakrzepów i zakrzepów krwi, zwłaszcza w żyłach nerkowych.

Nasilenie objawów zespołu nerczycowego różni się w zależności od osoby. Niektórzy pacjenci odczuwają silny dyskomfort, podczas gdy inni prawie nic nie czują. Choroba może prowadzić do przewlekłego osłabienia, a nawet niewydolności nerek.

Diagnoza i przebieg

Plik zespół nerczycowy może być pierwotny lub wtórny. Wtórny zespół nerczycowy zawsze występuje w połączeniu z chorobami takimi jak HIV lub rak. Forma pierwotna nie ma związku z innymi chorobami. Jeśli obecna jest postać wtórna, chorobę można zwykle skutecznie leczyć glukokortykoidami.

Jednak często dochodzi do nawrotów. Jeśli jednak zespół nerczycowy jest spowodowany ogniskową stwardnieniem kłębuszków nerkowych, leczenie jest szczególnie trudne. Następnie w ciałkach nerkowych znajduje się blizna, przez co filtr nerkowy nie może już właściwie spełniać swojej funkcji. Może to doprowadzić do całkowitej utraty czynności nerek.

Oprócz zwykłej próbki moczu, mocz należy pobierać przez 24 godziny. Więcej informacji dostarczy również badanie krwi, ponieważ umożliwia sprawdzenie poziomu białka. Ale duże znaczenie mają również wartości metabolizmu tłuszczów. Na koniec wykonuje się biopsję nerki, przy użyciu igły do ​​usunięcia jednego lub dwóch centymetrów tkanki nerki.

Komplikacje

W przypadku tego zespołu pacjenci cierpią na wiele różnych dolegliwości i objawów. Z tego powodu dalszy przebieg tej choroby zależy w dużej mierze od nasilenia tych objawów. Przede wszystkim pacjenci cierpią na znacznie zwiększoną podatność na infekcje oraz osłabiony układ odpornościowy. Częściej występują stany zapalne i infekcje, dzięki czemu można również skrócić oczekiwaną długość życia pacjenta.

W wyniku tego zespołu mogą również wystąpić zaburzenia krzepnięcia krwi lub zakrzepica, co dodatkowo obniża jakość życia pacjenta. Występuje również krwawy mocz i silny ból w bokach. Mogą również działać na plecach. Jeśli ten zespół nie jest leczony, pacjent może również cierpieć na całkowitą niewydolność nerek i umrzeć z jej powodu.

Ten stan jest zwykle leczony za pomocą leków. Z reguły nie ma szczególnych komplikacji. W ciężkich przypadkach osoba dotknięta chorobą musi polegać na dializie lub przeszczepie nerki, aby przeżyć.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca lub podwyższone ciśnienie krwi są oznakami pogorszenia stanu zdrowia. Jeśli objawy nie ustąpią, należy zasięgnąć porady lekarza. Ciepło wewnętrzne, łatwa pobudliwość i uczucie niepokoju to kolejne oznaki, które należy wyjaśnić. Osoby dotknięte chorobą potrzebują pomocy w przypadku pocenia się, zaburzeń snu i duszności. Jeśli pojawią się lęki, problemy z zachowaniem i wahania nastroju, wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem. Niepokojące są odgłosy oddechu, zmiany w wyglądzie skóry i obrzęki na ciele. Jeśli występuje retencja wody, zmiany masy ciała lub zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego, wskazane jest zbadanie przyczyny.

Jeśli stawów nie można już normalnie poruszać lub ogólna wydolność fizyczna jest ograniczona, należy skonsultować się z lekarzem. Należy zbadać i leczyć przebarwienia skóry, wewnętrzne osłabienie i rozproszone złe samopoczucie. Jeśli dana osoba odczuwa chorobę, traci radość życia i nie może już uczestniczyć w zwykłych zajęciach towarzyskich, spostrzeżenia należy omówić z lekarzem. Nieprawidłowe oddawanie moczu, ból nerek i zmiany zapachu ciała są alarmującymi sygnałami organizmu. Muszą zostać natychmiast zbadane przez lekarza.

Leczenie i terapia

Tak będzie na początku zespół nerczycowy leczonych glukokortykoidami. Jeśli nawroty występują często, lek ten nie może go wyleczyć, dlatego należy zastosować inne leki.

Należą do nich mykofenolan mofetylu, cyklosporyna lub cyklofosfamid. Terapia skojarzona ma szczególnie pozytywny wpływ na niektórych pacjentów. Obrzęk można opanować, stosując dietę o niskiej zawartości soli, środki płuczące i mniej pijąc. W szczególnie upartych przypadkach stosuje się wlewy albuminy, ponieważ utratę białka można skompensować z moczem.

W celu zmniejszenia wydalania białka można przyjmować inhibitory ACE. Te również obniżają ciśnienie krwi. W przypadku niektórych chorych należy również zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe. Zespół nefroniczny może spowodować nieodwracalne uszkodzenie nerek pomimo leczenia, dlatego przeszczep nerki jest ostatecznością. Na szczęście dotyczy to jednak tylko minimalnego odsetka wszystkich chorych.

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w zespole nerczycowym zależy od rodzaju zespołu, choroby podstawowej i czasu rozpoznania. Rokowanie jest szczególnie dobre, jeśli zespół wynika z kłębuszkowego zapalenia nerek. Dzieci mogą być leczone w sposób ukierunkowany, co w wielu przypadkach powoduje regres.

Inne postacie zespołu nerczycowego dają gorsze rokowanie. W większości przypadków konieczne jest leczenie lekami immunosupresyjnymi, co wiąże się z poważnymi skutkami ubocznymi i interakcjami. Zespół nerczycowy może być również wyrazem ciężkiej choroby nerek. Chorzy na cukrzycę i pacjenci z kłębuszkowym zapaleniem nerek o działaniu przeciwzapalnym błony podstawnej mają znacznie gorsze rokowanie, ponieważ choroba przyczynowa jest już mocno zaawansowana w momencie wystąpienia zespołu nerczycowego.

Prognoza jest sporządzana przez odpowiedzialnego nefrologa lub lekarza pierwszego kontaktu. W tym celu wykorzystuje się poprzedni przebieg choroby i etap, w którym choroba się znajduje. Możliwa jest spontaniczna poprawa stanu zdrowia, ale krótkotrwała. Oczekiwana długość życia w ciężkiej postaci jest poważnie ograniczona. Wielu pacjentów umiera w ciągu kilku lat od zdiagnozowania. W łagodniejszych postaciach możliwy jest pełny powrót do zdrowia bez żadnych długoterminowych konsekwencji.

zapobieganie

Od tego czasu zespół nerczycowy często jest konsekwencją innych schorzeń, należy dbać o siebie i swoje ciało poprzez zdrowy tryb życia. Nerki powinny być zawsze dobrze przepłukane, dlatego spożycie wody jest szczególnie ważne. Dziennie należy spożywać około dwóch do trzech litrów.

Ale należy również unikać niepotrzebnego i nadmiernego stosowania leków. Jeśli istnieje niewielkie podejrzenie zespołu nerczycowego, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ szybkie leczenie często obiecuje większy sukces. Ponadto choroby, które mogą wywołać zespół nerczycowy, należy wcześnie leczyć.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zespołu nerczycowego opieka następcza polega na ciągłym leczeniu przyczyn. Obejmuje to zwalczanie infekcji nerek, a także optymalną kontrolę cukrzycy i odstawienie nieodpowiednich leków. Jeśli zespół nerczycowy jest oparty na chorobie autoimmunologicznej, stosuje się kortyzon.

Objawy, które pojawiają się, gdy płyn gromadzi się w jamie brzusznej, można złagodzić, przyjmując kilka małych posiłków w ciągu dnia. Diuretyki są stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i pomagają zmniejszyć obrzęk tkanek spowodowany zatrzymaniem płynów. Leki te przepisuje lekarz podczas regularnych badań kontrolnych, a dawkę dostosowuje się do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Ponieważ infekcje mogą zagrażać życiu, należy je natychmiast leczyć. Osobom dotkniętym chorobą zaleca się profilaktyczne szczepienie przeciwko pneumokokom. Rokowanie w zespole nerczycowym zależy od przyczyny choroby. Należy zapewnić odpowiednią podaż białka, aby wspomóc proces gojenia. Jeśli organizm otrzyma zbyt mało białka, istnieje ryzyko utraty większej masy mięśniowej.

Z reguły na każdy kilogram masy ciała zaleca się od 0,8 do 1 grama białka dziennie. Diabetycy typu 2 powinni zmniejszyć spożycie soli wraz z pożywieniem i ograniczyć ją do maksymalnie sześciu gramów dziennie. Aby zmniejszyć spożycie soli, można zmniejszyć spożycie przetworzonej żywności, jednocześnie zwiększając spożycie nieprzetworzonej żywności, takiej jak owoce i warzywa.

Możesz to zrobić sam

Zespół nerczycowy wiąże się z różnymi objawami. Ludzie mogą samodzielnie złagodzić niektóre objawy, wprowadzając zmiany w stylu życia. Ćwiczenia i unikanie stresu pomagają w walce z nadciśnieniem. Palacze powinni rzucić palenie. Dieta powinna zostać przestawiona na dietę śródziemnomorską, która najlepiej składa się z surowych warzyw, orzechów, makaronu, jajek i sera. Sól, kofeina i alkohol podnoszą ciśnienie krwi i należy ich unikać.

Jeśli pojawi się obrzęk, należy go leczyć zgodnie z zaleceniami lekarza. Chore dzieci i młodzież powinny stosować specjalne produkty pielęgnacyjne, aby skóra wrażliwa nie ulegała dalszemu podrażnieniu. Ponieważ zespół nerczycowy wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem powstawania zakrzepów, rodzice powinni uważać na nietypowe objawy iw razie wątpliwości wezwać lekarza. Ważne jest również noszenie pończoch uciskowych i stosowanie środków rozrzedzających krew. Zwiększonej podatności na infekcje można przeciwdziałać poprzez kilkakrotne w tygodniu gorące pranie odzieży i pościeli oraz unikanie przez pacjenta niebezpiecznych sytuacji w życiu codziennym.

Jeśli jednak dojdzie do infekcji bakteryjnej, zaleca się wizytę u lekarza. Aby uniknąć powikłań, należy najpierw omówić zmianę diety i inne sposoby samopomocy z lekarzem prowadzącym.