neurastenia

Termin neurastenia kiedyś było powszechnym określeniem dla wielu nerwowych dolegliwości. We współczesnej medycynie w dużej mierze został on zastąpiony terminem syndromu chronicznego zmęczenia.

Co to jest neurastenia?

W neurastenii mogą pojawić się różne objawy. Częste objawy to wyczerpanie i częste zmęczenie, niepokój, nerwice serca i nerwobóle.
© Designer491 - stock.adobe.com

Termin neurastenia wskazuje na słabe nerwy, nadmierną stymulację nerwów. Była to jedna z najczęstszych diagnoz w XIX i na początku XX wieku, kiedy nie znaleziono organicznej przyczyny problemów fizycznych. Ponieważ nie można wykryć żadnych organicznych uszkodzeń, neurastenia jest obecnie bardziej postrzegana jako zaburzenie psychiczne lub nerwica, nawet jeśli nie zostało jeszcze dokładnie zbadane, czy przyczyny są bardziej psychologiczne, czy fizyczne.

Różne oznaki osłabienia nerwów mogą pojawić się po długich chorobach, silnym napięciu emocjonalnym, okresach długotrwałej, wysokiej koncentracji lub problemach emocjonalnych. Osoby dotknięte chorobą cierpią wtedy z powodu wyczerpania i chronicznego zmęczenia, nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym lub psychicznym. Termin „neurastenia” został wymyślony przez nowojorskiego neurologa George'a M. Bearda, który postrzegał nadmierną stymulację nerwów jako reakcję na elektryczną rewolucję swoich czasów. Współczesna medycyna mówi o zespole chronicznego zmęczenia lub zespole wypalenia.

przyczyny

Neurastenia jest zwykle wynikiem długotrwałego napięcia emocjonalnego, uporczywych stresujących sytuacji lub chorób. Często ludzie otrzymują diagnozę podczas terapii odwykowej, zwłaszcza jeśli są pod dużą presją w pracy. Stała presja w pracy prowadzi do presji związanej z wykonywaniem pracy, co oznacza, że ​​pracownicy odczuwają coraz większą presję, aby po prostu musieli funkcjonować i nie mogli działać samodzielnie.

Szczególnie zagrożone są osoby o cechach osobistych, takich jak ambicja, skłonność do perfekcjonizmu, nieodpowiednie umiejętności radzenia sobie ze stresem, zespół pomocnika lub niezdolność do powiedzenia „nie”. Nadmierne wymagania, których nie mogą już spełnić, powodują ich wypalenie w środku. W przeciwieństwie do neuropatii neurastenii nie dochodzi do organicznego uszkodzenia nerwów. W różnym czasie zauważano różne przyczyny.

Zygmunt Freud widział to w akumulacji energii seksualnej, inni badacze widzieli w tym zaburzenie narcystyczne spowodowane problemami z samooceną lub nieudanymi zachowaniami konfliktowymi. Obecnie większość przyczyn jest postrzegana jako nadmierna stymulacja spowodowana wpływami zewnętrznymi lub nadmiernym wysiłkiem fizycznym i psychicznym.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W neurastenii mogą pojawić się różne objawy. Częste objawy to wyczerpanie i częste zmęczenie, niepokój, nerwice serca i nerwobóle. Ale także ból głowy, problemy z koncentracją, drażliwość i melancholia są wśród znaków. Czasami choroba objawia się awersją lub zaburzeniami seksualnymi.

Objawom mogą sprzyjać bodźce zewnętrzne, ale mogą też wynikać ze zbyt dużej monotonii. Nawet niski poziom stresu fizycznego i psychicznego oznacza, że ​​osoby dotknięte chorobą muszą wracać do zdrowia dłużej niż osoby zdrowe. Ten obraz kliniczny był znany od końca XIX wieku.

Na przykład austriacki pisarz Robert Musil konsultował się z neurologiem w 1913 roku z powodu kołatania serca z przyspieszonym pulsem, drgawek podczas zasypiania, zaburzeń trawienia, nastrojów depresyjnych i zmęczenia psychicznego. Pracował wówczas jako bibliotekarz na Politechnice i cierpiał z powodu głupoty tej pracy.

Diagnoza i przebieg choroby

Ze względu na szeroki zakres objawów neurastenia nie jest łatwa do zdiagnozowania. Osoby dotknięte chorobą przeważnie cierpią subiektywnie z powodu swoich objawów, nawet jeśli nie można znaleźć dla nich organicznej przyczyny. Ponadto proces ten jest w większości stopniowy. Często może minąć wiele lat, zanim zostanie postawiona diagnoza. Dolegliwości fizyczne są często badane przez dłuższy czas i w razie potrzeby leczone.

Wczesna diagnoza jest najlepsza, ponieważ większość ludzi chce obserwować swoje objawy, co może wywołać nowe lęki, które mogą zaostrzyć objawy. Często odwiedza się kilku lekarzy, aby w końcu znaleźć przyczynę. W większości przypadków postawienie diagnozy polega na szczegółowej rozmowie z pacjentem na temat objawów, po wykluczeniu przyczyn fizycznych.

Komplikacje

W przypadku neurastenii osoby dotknięte chorobą zwykle cierpią na chroniczne wyczerpanie. Ma to bardzo negatywny wpływ na jakość życia pacjenta i może prowadzić do poważnych powikłań lub dolegliwości w dłuższej perspektywie. Zazwyczaj ten stan powoduje również zamieszanie i niepokój. Mogą również wystąpić zaburzenia koncentracji, które mają bardzo negatywny wpływ na wylesianie dziecka.

Ponadto osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu niechęci seksualnej, a także drażliwości lub depresji. Neurastenia prowadzi również do problemów trawiennych lub zwiększonego pulsu. Może to również prowadzić do zaburzeń snu i drgawek mięśni. Z reguły neurastenię można dobrze leczyć. Leczenie lekami jest konieczne tylko w ciężkich przypadkach.

Leki przeciwdepresyjne mają różne skutki uboczne, które mogą wystąpić. Ponadto osoba zainteresowana musi zmniejszyć stres, aby uniknąć objawów neurastenii. Choroba jest zwykle pozytywna, jeśli neurastenia jest diagnozowana i leczona odpowiednio wcześnie. Zdrowy tryb życia ma bardzo pozytywny wpływ na chorobę.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ciągły stres i napięcie emocjonalne prowadzą do poważnych problemów zdrowotnych. Jeżeli dana osoba cierpi na bezsenność, niepokój lub apatię przez długi czas, należy skonsultować się z lekarzem. Podrażnienie, wahania nastroju lub nieprawidłowe zachowanie są oznakami nieprawidłowości i należy je zbadać i wyjaśnić. Deficyty uwagi, pogorszenie sprawności umysłowej i zaburzenia koncentracji to kolejne oznaki występującego problemu.

Wizyta u lekarza jest konieczna, gdy nie można już odpowiednio dostrzec i zaspokoić codziennych lub zawodowych wymagań. W przypadku obniżenia nastroju, utraty dobrego samopoczucia lub utraty witalności należy to zgłosić lekarzowi. Jeśli występuje obniżone libido, nieregularny cykl menstruacyjny, ogólne złe samopoczucie i bóle głowy u kobiet, potrzebny jest lekarz. Lęk, szybkie wyczerpanie i zaburzenia trawienia pojawiają się, gdy pojawia się problem zdrowotny.

Gdy objawy nie ustąpią, nasilą się lub pojawią się dalsze objawy, należy skonsultować się z lekarzem. Zmiany w przyjmowaniu pokarmu, problemy z wagą, niezadowolenie i drżenie oczu i kończyn należy zgłosić lekarzowi. Kołatanie serca, podwyższone ciśnienie krwi i utrata udziału w życiu społecznym i społecznym są powodem do niepokoju. Konieczna jest wizyta lekarska, aby można było rozpocząć badania nad przyczyną.

Leczenie i terapia

Objawy nerwowe, które pojawiają się w neurastenii, są oznaką osłabienia zdolności organizmu do samoleczenia przez zewnętrzne wymagania. Dlatego osoby dotknięte chorobą powinny najpierw zmniejszyć bieg i przejść w fazy relaksacji, aby ponownie się zregenerować. Zaleca się indywidualnie dostosowaną terapię behawioralną w celu zastąpienia wzorców zachowań, które mogłyby sprzyjać zaburzeniu, nowymi, prozdrowotnymi.

Najlepiej wykonywać jednocześnie lekki trening fizyczny, aby z powodu objawów zmniejszyć skłonność do odpoczynku. Ważne jest, aby oczekiwać od organizmu jak najwięcej i jednocześnie gwarantować jak największą ochronę. Ponieważ neurastenię uważa się za chorobę ogólnoustrojową, w której nie jest jasne, czy przyczyny leżą bardziej w duszy, czy w ciele, styl życia powinien być dostosowywany równolegle z terapią behawioralną.

Jeśli wystąpią objawy depresji i lęku, można przepisać leki przeciwdepresyjne. Pomocne i ważne jest nauczenie się, jak w zdrowy sposób redukować stres.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki relaksacyjne i wzmacniające nerwy

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w neurastenii zależy od kilku czynników i różni się w zależności od przypadku. Na perspektywy wyzdrowienia istotny wpływ ma struktura osobowości pacjenta. U osób, które znajdują się pod ogromną presją i które stale podlegają wysokim oczekiwaniom, neurastenia może przekształcić się w długotrwałe obciążenie.

Aby przezwyciężyć chorobę, konieczne jest gruntowne przemyślenie i dostosowanie stylu życia, co często prowadzi do trwałego sukcesu tylko pod opieką psychoterapeutów. Im szybciej rozpocznie się terapia, tym większe szanse na wyzdrowienie. Jeśli objawy utrzymują się przez długi czas, trudno jest zmienić niektóre zautomatyzowane zachowania lub całkowicie je porzucić. Ponadto nieleczona neurastenia może prowadzić do depresji, która wymaga dłuższego i bardziej intensywnego leczenia.

Rokowanie poprawia się, gdy chory jest wnikliwy i chętny do identyfikacji typowych dla siebie stresorów i opracowania nowych strategii radzenia sobie ze stresem. W radzeniu sobie z chorobą pomaga również wzmacnianie pewności siebie poprzez rozwiązywanie problemów i utrzymywanie kontaktów społecznych.

Aby neurastenia mogła zostać wyleczona w dłuższej perspektywie, czynniki wyzwalające muszą zostać znalezione i wyeliminowane najlepiej, jak to możliwe. Powrót do starego zachowania może w dowolnym momencie doprowadzić do nawrotu objawów.

zapobieganie

Dobra profilaktyka zaburzeń nerwowych to równowaga między stresem a relaksacją. Jeśli często pracujesz pod wysokim ciśnieniem, powinieneś zmniejszyć bieg. Czasami warto zrobić więcej przerw i ustalić priorytety. Jeśli monotonia jest zbyt duża, różnorodność pomaga, a jeśli nerwy są nadmiernie pobudzane, pomaga zminimalizować czynniki stresowe.

Opieka postpenitencjarna

Z reguły osoby dotknięte neurastenią mają bardzo ograniczone lub bardzo niewiele dostępnych bezpośrednich środków kontrolnych, tak więc najlepiej byłoby, gdyby pacjent skonsultował się z lekarzem na bardzo wczesnym etapie tej choroby. Jednak dalszym powikłaniom i dolegliwościom można zapobiec lub je ograniczyć, ponieważ nie może to prowadzić do samoleczenia.

Im wcześniej skonsultowano się z lekarzem, tym zwykle lepszy jest dalszy przebieg choroby. Osoby dotknięte neurastenią są często uzależnione od terapii psychologa. Pomoc własnej rodziny lub krewnych jest również bardzo ważna w zapobieganiu depresji i innym zaburzeniom psychicznym.

Kontakt z innymi pacjentami neurastenicznymi może mieć również pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby, gdyż prowadzi to do wymiany informacji, która może znacznie ułatwić codzienne życie. Przyjmując leki, osoba zainteresowana powinna zawsze postępować zgodnie z instrukcjami lekarza i skonsultować się z nim w przypadku jakichkolwiek pytań lub skutków ubocznych. Ważne jest również zapewnienie prawidłowego dawkowania i regularnego przyjmowania. Neurastenia zwykle nie skraca oczekiwanej długości życia pacjenta.

Możesz to zrobić sam

W zależności od wielu różnych objawów, które mogą się pojawić, gdy obecna jest neurastenia, możliwości samopomocy są również zróżnicowane. Zasadniczo wszystkie mają na celu złagodzenie czynników stresowych i stworzenie przestrzeni do relaksu.

Osoby dotknięte chorobą mogą opracować rytuały, które utrzymają ich koncentrację i spokój. Szczególnie poranne rytuały mogą dać ci dużo siły na kilka następnych godzin. Można to uzupełnić technikami relaksacyjnymi, ćwiczeniami fizycznymi, zdrową dietą i regularnym planowaniem przerw. Dlatego konieczne jest, aby osoby z neurastenią były w stanie wybiórczo wycofywać się z sytuacji. Tworzenie takich przestrzeni jest zatem cenną formą samopomocy. Ponadto cenne mogą okazać się również obszary odosobnienia (na przykład w formie hobby).

W przypadku wielu fizycznych objawów dolegliwości (zawroty głowy, nudności itp.) Czasami pomaga się położyć i napić się wody. Jeśli osoby dotknięte chorobą wcześnie zauważą fizyczne objawy, zwykle można je łatwo przezwyciężyć. Ważne jest, aby pozostawić (rzekomo) wyzwalającą sytuację.

Uzupełnieniem samopomocy w przypadku neurastenii są techniki, które pacjent może otrzymać od terapeuty. Wszystkie mają być postrzegane jedynie jako uzupełnienie psychoterapii.