Nocyceptory

Nocyceptory to czujniki bólu, które zgłaszają rzeczywiste lub grożące uszkodzenie tkanki jako bodziec bólowy do mózgu w celu dalszego przetwarzania. Trzy grupy Nocyceptory potrafią rozróżnić przeciążenia mechaniczne, termiczne i chemiczne. Nocyceptory są rozmieszczone w tkankach, z wyjątkiem mezenchymu mózgu, płuc i wątroby, szczególna grupa znajduje się w skórze.

Co to są nocyceptory?

Nocyceptory to zakończenia nerwów czuciowych, które należą do klasy mechanoreceptorów i znajdują się we wszystkich tkankach ciała z wyjątkiem mezenchymu wątroby, płuc i mózgu, wyspecjalizowanej funkcjonalnej tkanki narządów. Szczególne stężenie nocyceptorów występuje w skórze. W przeciwieństwie do innych mechanoreceptorów, zakończenia nerwowe nocyceptorów nie mają specjalnych głowic czujnikowych, ale są to tak zwane wolne zakończenia nerwowe, które rozgałęziają się w kierunku obwodu.

Trzy różne grupy nocyceptorów pozwalają na rozróżnienie odczuwania bólu między rzeczywistymi lub zagrażającymi urazami wywołanymi mechanicznie, termicznie lub chemicznie. W zależności od rodzaju i lokalizacji nocyceptorów, bodźce bólowe mogą być zlokalizowane dobrze lub gorzej. Gęste rozmieszczenie nocyceptorów w skórze zwykle pozwala na dobrą lokalizację, podczas gdy nocyceptory zlokalizowane głęboko w mięśniach, na kościach i tkance łącznej zwykle wywołują jedynie tępy, nie do końca lokalizowalny ból.

Jest to tzw. Ból głęboki, natomiast ból łatwo lokalizowalny w skórze nazywany jest również bólem powierzchniowym. Ponadto nocyceptory w jelitach mogą wywoływać ból trzewny, który również jest trudny do zlokalizowania i może być w niektórych przypadkach bardzo silny, na przykład w przypadku kolki nerkowej lub zapalenia wyrostka robaczkowego.

Anatomia i budowa

W zależności od ich funkcji, nocyceptory składają się z różnie zbudowanych aferentnych włókien nerwowych, które różnią się generowaniem bodźców i zachowaniem ich transmisji. Grupa mechaniczno-nocyceptorów, które reagują na silne bodźce mechaniczne, takie jak nacisk, uderzenie, kłucie i ciągnięcie oraz skręcanie, zalicza się do włókien kategorii A-Delta o średnicy 3–5 µm i jest otoczonych cienką warstwą mieliny. Twoja prędkość transmisji bodźca wynosi 15 m / sek.

Słabsze bodźce mechaniczne rejestrują mechanoreceptory układu dotykowego, z którym układ nocyceptorów jest ściśle połączony synapsami. Grupa termonocyceptorów, które reagują na bodźce temperaturowe powyżej 45 stopni Celsjusza i na bodźce zimna, należą zwykle do aferentów polimodalnych C, które również reagują na silne bodźce mechaniczne i chemiczne. Włókna nerwowe są niezwykle cienkie i mają grubość od 0,1 do 1 µm, nie mają otoczki rdzeniowej i charakteryzują się niską prędkością transmisji wynoszącą około 1 m / s, co nie nadaje się do generowania odruchów ochronnych. Włókna C dominują również w nocyceptorach trzewnych, które są odpowiedzialne za wytwarzanie tępego, przeciągającego głębokiego bólu.

Nocyceptory wszystkich kategorii charakteryzują się swobodnymi rozgałęzionymi zakończeniami nerwowymi, które nie posiadają wyspecjalizowanych głowic czujnikowych. Substancje pobudzające nocyceptory nazywane są algogenami. Znane algogeny to neuroprzekaźniki, takie jak serotonina, histamina i bradykinina, polipeptyd obkurczający naczynia krwionośne.

Funkcja i zadania

Nocycepcja często pokrywa się z dotykowym i dotykowym systemem czujników, ponieważ oba systemy muszą mieć jakościowo podobne zdolności sensoryczne. Jednak nocycepcja polega na unikaniu sytuacji, które doprowadziły do ​​kontuzji w przyszłości lub natychmiastowo - jeśli to konieczne odruchowo - przerywających sytuacje, które mogłyby prowadzić do kontuzji, gdyby były kontynuowane.

Głównym zadaniem różnych nocyceptorów jest zatem zgłaszanie bodźców mechanicznych, termicznych lub chemicznych, które doprowadziły do ​​uszkodzenia OUN jako bodźców bólowych, a nie ilościowych bodźców czuciowych, takich jak układ dotykowy i dotykowy. Następnie OUN podsumowuje wszystkie dostępne informacje i ustawia odpowiadający im bodziec bólowy. Jednocześnie parametry sensoryczne, które doprowadziły do ​​urazu, są zapisywane w pamięci bólu, aby uniknąć takich sytuacji w przyszłości. Oznacza to, że nocyceptory są odpowiednio uczulone.

Postrzegany ból nie może być wywołany bezpośrednio przez nocyceptorów, ale jest wyrazem procesu przetwarzania pewnych ośrodków w OUN. Występuje nie tylko „ból”, ale inne reakcje wegetatywne, takie jak zmiany ciśnienia krwi i tętna, zmiany perystaltyki jelit, reakcje motoryczne, takie jak ruchy odruchowe, mimika i wiele innych, mogą być wyzwalane jednocześnie. Nocyceptory chronią organizm przed urazami. Pełnią funkcję ostrzegawczą, gdy istnieje zagrożenie przekroczenia parametrów, co może prowadzić do obrażeń.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Problemy związane z odczuwaniem bólu mogą bezpośrednio wpływać na nocyceptorów, obniżając lub zwiększając próg odpowiedzi lub ogólną dysfunkcję. Problemy z dalszym przetwarzaniem nocyceptywnych potencjałów czynnościowych są częstsze niż ogólna dysfunkcja nocyceptorów. Nie jest to już wtedy klasyczny ból nocyceptywny, ale ból neuropatyczny, który często ma charakter przewlekły, czyli utrzymuje się nawet po wyeliminowaniu bezpośredniej przyczyny bólu.

Co powoduje przewlekły ból neuropatyczny nie jest (jeszcze) w pełni zrozumiałe. Ból neuropatyczny może wiązać się z objawami pozytywnymi lub negatywnymi, co oznacza, że ​​w przypadku objawów pozytywnych obniża się próg bodźca wywołujący odczuwanie bólu w postaci przeczulicy bólowej, czyli odczuwanie bólu pojawia się przy niewielkich bodźcach. Znane są również objawy przeciwne, które mogą prowadzić do osłabienia odczuwania bólu, aż do całkowitej niewrażliwości na ból, czyli znieczulenia.

W dobrze znanej neuropatii cukrzycowej, która jest spowodowana uszkodzeniem nerwów zgłaszających ból, objawy pozytywne i negatywne pojawiają się obok siebie. Fibromialgia lub reumatyzm tkanek miękkich są również związane z neuropatycznymi bólami czuciowymi. Zwykle jest to postać przeczulicy bólowej. Przykładem objawów negatywnych, w tym analgezji, jest choroba psychiczna typu borderline. Osoby dotknięte chorobą mogą nawet skaleczyć się bez odczuwania bólu.