Osteofita

Pod Osteofita hodowla kości jest rozumiana. Ta nowa formacja kości jest głównie spowodowana chorobami stawów spowodowanymi zużyciem.

Co to jest osteofita?

Jeśli ostroga kostna wywiera nacisk na ścięgna stożka rotatorów, które są odpowiedzialne za kontrolę ruchów barku, pojawiają się oznaki zużycia i obrzęku kapelusza mięśniowo-ścięgnistego.
© logo3in1 - stock.adobe.com

W a Osteofita jest to wyrostek kostny pokryty chrząstką z gładkich włókien. W większości przypadków tworzy się ze zmianami zwyrodnieniowymi kości na krawędzi powierzchni stawowych. Celem tej nowej konstrukcji kości jest próba odciążenia powierzchni stawów przez organizm. Rozkłada nacisk na większy obszar.

Chociaż struktura osteofitu początkowo wydaje się gąbczasta, w miarę postępu staje się twardsza. Nazywa się również osteofitami Ostroga kostna wyznaczony. Nasadka kostna ma ostre lub zaokrąglone krawędzie. Sam osteofit nie powoduje żadnego bolesnego dyskomfortu. Jednak ból może wynikać z wywierania nacisku na sąsiednią tkankę, więzadła, ścięgna, kości lub nerwy.

Większość pacjentów nie zauważa ostrogi kostnej przez lata. Osteofity dotykają szczególnie osoby w wieku powyżej 60 lat. Ryzyko ostrogi kostnej wzrasta wraz z wiekiem. Kobiety w wieku powyżej 50 lat częściej mają osteofity na kostce niż mężczyźni.

przyczyny

Najczęstszą przyczyną rozwoju osteofitów są zmiany w stawach skutkujące przebudową stawów. Dotyczy to przede wszystkim choroby zwyrodnieniowej stawów lub zmian patologicznych. Czasami ostrogi kostne służą również jako adaptacja do stabilizacji stawu.

Związek ze starszym wiekiem wynika z faktu, że zmiany zwyrodnieniowe stawów występują częściej w tej grupie wiekowej. Bodźce mechaniczne spowodowane uszkodzeniem chrząstki działają stymulująco na ostrogę kostną. Tworzeniu się osteofitów w kolanie może również sprzyjać zerwanie więzadła krzyżowego.

Istnieje również związek między tworzeniem się osteofitów a miejscowym zapaleniem, takim jak zapalenie stawów lub zapalenie ścięgien. Ponadto istnieją już wrodzone ostrogi kostne. Uszkodzenie chrząstki w stawach spowodowane jest nadmiernym obciążeniem mechanicznym. Z biegiem czasu dotknięty obszar staje się bardziej szorstki i zużywa się, co z kolei ma negatywny wpływ na ruchy stawów.

Ponadto przyspieszone jest uwalnianie pewnych enzymów, które mają właściwość szybszego rozkładania chrząstki. Ten proces inicjuje rozwój osteofitów. Duże znaczenie dla rozwoju osteofitów ma również ekspozycja na mediatory i czynniki wzrostu.

Transformujący czynnik wzrostu beta (TGF-beta) odgrywa główną rolę w tworzeniu i rozwoju ostrogi kostnej. Osteofity zawierają chondrocyty, fibroblasty, osteoblasty, prechondrocyty i hipertroficzne chondrocyty. Najbardziej znanym składnikiem ostrogi kostnej jest kolagen typu II.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Nie jest niczym niezwykłym, że osteofity nie powodują żadnych objawów przez lata. Jeśli jednak ostroga kostna znajduje się w krytycznej części ciała, istnieje ryzyko nieprzyjemnego dyskomfortu. Obszary te obejmują kolano, gdzie osteofita często atakuje ścięgna lub kości, oraz ramię.

Jeśli ostroga kostna wywiera nacisk na ścięgna stożka rotatorów, które są odpowiedzialne za kontrolę ruchów barku, pojawiają się oznaki zużycia i obrzęku kapelusza mięśniowo-ścięgnistego. Osteofita w kręgosłupie może objawiać się bólem, gdy uciska nerwy rdzenia kręgowego.

Podobnie drętwienie lub objawy niepowodzenia są możliwe w obszarach ciała, które są poddawane leczeniu. Ostroga kostna może być widoczna na palcach jako twardy obrzęk skóry, który czasami powoduje ból. Jeśli w gardle znajduje się osteofit, istnieje ryzyko trudności w połykaniu lub oddychaniu.

Możliwe jest również zmniejszenie dopływu krwi do mózgu, jeśli ostroga kostna wywiera nacisk na ważne naczynia krwionośne. Ponadto często występuje mrowienie i osłabienie ramion.

Diagnoza i przebieg choroby

Diagnozowanie osteofitów nie zawsze jest łatwe. Ból spowodowany ostrogą kostną jest często nieswoisty i występuje w jej bezpośrednim obszarze. Dlatego diagnoza pojawia się zwykle tylko przez przypadek.

W niektórych przypadkach badanie palpacyjne podczas badania przedmiotowego ujawnia ból i dyskomfort osteofitu. Jednak często nie jest możliwe śledzenie głębszych ostróg kostnych z zewnątrz. Z tego powodu zwykle przeprowadza się badanie rentgenowskie, za pomocą którego można określić położenie i rozległość ostrogi kostnej. Jeśli jednak tworzenie się kości jest bardzo małe, promieniowanie rentgenowskie może nie zawsze być wystarczające.

W przypadku zajęcia mięśni lub nerwów często wykonuje się tomografię komputerową (CT) lub rezonans magnetyczny (MRI). W większości przypadków osteofity będą postępować pozytywnie, gdy będą odpowiednio leczone. Jednak niektórzy pacjenci cierpią na znaczne upośledzenie, gdy ostroga kostna naciska na sąsiednie nerwy.

Komplikacje

Ze względu na osteofit pacjenci cierpią na różne problemy kostne, a także problemy ze stawami. W większości przypadków objawy pojawiają się bardzo nagle, więc choroba na początku nie wykazuje żadnych szczególnych objawów. Z tego powodu wczesne leczenie zwykle nie jest możliwe. Szczególnie w kolanach może prowadzić do bólu i ograniczeń ruchowych, które mają bardzo negatywny wpływ na codzienne życie pacjenta.

Ramię też może boleć. Jeśli osteofit nie jest leczony, zwykle dochodzi do dolegliwości kręgosłupa, a ponadto drętwienia i innych zaburzeń wrażliwości. Występują również trudności w połykaniu i oddychaniu, przez co połykanie pokarmu i płynów nie jest już łatwe dla pacjenta.

Prężność osoby dotkniętej chorobą również znacznie spada z powodu osteofity, tak że istnieją znaczne ograniczenia w życiu codziennym. Ten stan jest zwykle leczony za pomocą leków. Pozytywny wpływ na chorobę mogą mieć również różne terapie i zdrowy tryb życia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Osteofity mogą rozwijać się przez lata bez początkowych objawów żadnych nietypowych objawów. W przypadku zauważenia typowych obrzęków i kostnienia w okolicy stawów należy skonsultować się z lekarzem. Ból nerwu lub objawy niewydolności wskazują również na osteofitę lub inną chorobę, którą należy wyjaśnić. Porażenie strun głosowych i zła postawa ciała to powody, aby natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ wskazują na zaawansowaną chorobę. Terapia bólu jest bezproblemowa i nie musi być monitorowana przez lekarza.

Z drugiej strony, po operacji konieczne są regularne kontrole, aby zapewnić płynne gojenie. Po zabiegu pacjenci powinni skonsultować się z fizjoterapeutą, aby złagodzić wszelkie zaburzenia mięśniowo-szkieletowe. Same zwyrodnieniowe zmiany kostne są usuwane chirurgicznie lub leczone przez ortopedę. Lekarz rodzinny może zwykle zająć się rutynowymi badaniami podczas leczenia i opieki po nim. Jednak w leczeniu zawsze musi być zaangażowany chirurg ortopeda, ponieważ osteofity i osteochondromie dotyczą głównie kości i muszą być leczone przez odpowiedniego specjalistę.

Leczenie i terapia

Jeśli osteofita nie powoduje żadnych objawów, zwykle nie jest konieczne żadne specjalne leczenie. Ostatecznie terapia zależy od nasilenia objawów. W celu zwalczania bólu pacjentowi zwykle podaje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Ich stosowanie może zmniejszyć stan zapalny i ból w dotkniętym obszarze.

Kolejną sprawdzoną formą leczenia jest fizykoterapia, która poprzez specjalne ćwiczenia wzmacnia mięśnie wokół ostróg kostnych i zapewnia większą swobodę ruchów. W przypadku poważnych uszkodzeń stawów lekarz może również podać kortyzon, którego używa przeciwbólowo.

Jeśli pacjent cierpi na osteofity na nodze, stosowanie ortez uważa się za przydatne w celu złagodzenia bólu. Z drugiej strony operacje są rzadko przeprowadzane, jeśli leczenie zachowawcze kończy się niepowodzeniem.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki przeciwbólowe

Perspektywy i prognozy

Rokowanie dla osteofitów jest złe. Przyczyną osoby dotkniętej chorobą jest przewlekła choroba, która ma postępujący przebieg. Z tego powodu nie ma powrotu do zdrowia, biorąc pod uwagę obecny stan medyczny i naukowy. Należy raczej spodziewać się stałego wzrostu liczby skarg w ciągu całego życia.

Opieka medyczna koncentruje się na opóźnianiu postępu choroby. Podejścia terapeutyczne mają na celu zapobieganie prowadzeniu przez nieprawidłowości zdrowotne do poważnego pogorszenia jakości życia lub życia codziennego w krótkim okresie czasu. Chodzi raczej o oszczędność czasu, aby pacjent mógł jak najdłużej samodzielnie wypełniać swoje codzienne obowiązki.

Zobowiązania zawodowe i sportowe są często ograniczone, ponieważ sprawności fizycznej nie można już wykonywać w zwykły sposób. Ze względu na chorobę podstawową zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń wtórnych. Obciążenie emocjonalne wzrasta, więc często można zaobserwować zaburzenia psychiczne.

Bez leczenia różne objawy prowadzą do ogromnej utraty ogólnej jakości życia. Oprócz nieregularnych ruchów, bólu i utraty siły może wystąpić stan zapalny. W wielu przypadkach można się również spodziewać szybkiego wzrostu liczby reklamacji. W efekcie osoba poszkodowana nie radzi sobie już bez pomocy w życiu codziennym.

zapobieganie

Aby zapobiec osteofitom, konieczne jest przeciwdziałanie przyczynom wywołującym, takim jak stan zapalny. Pomocne są również regularne ćwiczenia.

Opieka postpenitencjarna

Z reguły dalsze środki opieki nad osteofitą są stosunkowo ograniczone lub, w niektórych przypadkach, nawet nie są dostępne dla osób dotkniętych chorobą. Z tego powodu przy pierwszych objawach i oznakach należy skonsultować się z lekarzem, aby zapobiec dalszym powikłaniom. Samoleczenie nie może wystąpić, dlatego najlepiej skonsultować się z lekarzem przy pierwszych oznakach i objawach choroby.

Większość chorych jest uzależniona od różnych leków, które mogą złagodzić objawy. Zainteresowana osoba powinna zawsze zwracać uwagę na prawidłowe dawkowanie, a także na regularne przyjmowanie leku, aby nie było innych kompilacji lub skarg.

Większość chorych potrzebuje również pomocy i wsparcia rodziny i przyjaciół podczas leczenia. Może to również zapobiegać depresji i innym dolegliwościom psychologicznym lub je łagodzić. W pewnych okolicznościach choroba może również prowadzić do skrócenia oczekiwanej długości życia osób dotkniętych chorobą.

Możesz to zrobić sam

Osteofity zwykle wymagają leczenia. Po operacji pacjent musi najpierw uspokoić się. W szczególności uszkodzona kość nie może być narażona na dalsze obciążenia. Z tego powodu lekarz zaleci fizjoterapię, którą pacjent najlepiej wspiera poprzez umiarkowany sport, ale także masaże, ćwiczenia z jogi i pilatesu oraz ćwiczenia relaksacyjne.

Należy zidentyfikować i usunąć możliwe przyczyny, aby osteofita nie wystąpił ponownie. Często choroba jest związana z innym stanem, na przykład chorobą zwyrodnieniową stawów lub stwardnieniem rozsianym, które należy najpierw leczyć. Jeśli nie można ustalić przyczyny, wskazane są środki ogólne. Pacjent powinien regularnie ćwiczyć stawy, ale bez ich przeciążania.

Zdrowa dieta i unikanie stresu służą osteoficie jako dodatkowe środki samopomocy. Jeśli osteofity pojawią się w związku ze stosowaniem leków, konieczne jest przejście na inny preparat. Chory powinien skonsultować się z lekarzem po raz pierwszy po zmianie leku, aby w przypadku wystąpienia działań niepożądanych i interakcji można było dokonać odpowiednich korekt.