Zapalenie ślinianek

Ślinianka przyuszna jest bardzo podatna na różne formy chorób ze względu na swobodny dostęp przez ucho. Ze względu na połączenie z jamą ustną zwykle dotyka również stan zapalny. Przyczyny a Zapalenie ślinianki przyusznej są tak samo zróżnicowane i zawsze powinny być oceniane przez specjalistę.

Co to jest zapalenie ślinianek przyusznych?

Objawy zapalenia ślinianek przyusznych są zwykle nagłe i ciężkie. Ponadto objawy są często jednostronne. Tylko w przypadku świnki objawy występują po obu stronach.
© rob3000 - stock.adobe.com

W przypadku choroby ślinianki przyusznej, tzw Ślinianka przyuszna, zwykle jest to stan zapalny. Kamienie śliny (sialolit) mogą zmniejszać odpływ śliny. Ponownie, stan zapalny prawdopodobnie się rozprzestrzeni. Ból spowodowany obrzękiem ślinianki przyusznej jest szczególnie nieprzyjemny dla osób dotkniętych chorobą. Ze względu na ciasne pokrycie warstwą tkanki łącznej często dochodzi do uciskania dróg nerwowych. Może to powodować różne zaburzenia czynnościowe i silny ból.

przyczyny

Istnieje kilka możliwych przyczyn choroby ślinianki przyusznej: infekcje bakteryjne i wirusowe, choroby autoimmunologiczne, kamienie ślinowe, obrzęk ślinianek, guzy łagodne i złośliwe.

Jeden obraz kliniczny to tak zwana świnka. Wywołane przez wirusa świnki. To bardzo bolesne zapalenie. Infekcja bakteryjna często wiąże się z innymi chorobami ślinianki przyusznej, takimi jak kamienie ślinowe. Zablokowany odpływ śliny prowadzi do oblężenia bakterii, co z kolei prowadzi do ich zapalenia. Większość z nich to gronkowce lub paciorkowce. Infekcja bakteryjna może szybko przekształcić się w przewlekłe zapalenie. Dlatego wskazane jest terminowe i konsekwentne leczenie.

Na śliniankę przyuszną może również wpływać choroba autoimmunologiczna. Jest to przewlekła suchość w jamie ustnej, która w połączeniu z innymi objawami reprezentuje tak zwany zespół Sjögrena. W szczególności mężczyźni są dotknięci tworzeniem się tak zwanych kamieni ślinowych (kamica ślinowa). Przyczyną tego jest często zmiana w tworzeniu śliny w związku ze zmianą składu śliny.

Bezbolesne obrzęki ślinianek są zwykle związane z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak cukrzyca lub nadczynność tarczycy, nadczynność tarczycy. Stosowanie niektórych leków może również powodować obrzęk ślinianek. Może również prowadzić do wrzodów na gruczole ślinowym.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy zapalenia ślinianek przyusznych są zwykle nagłe i ciężkie. Ponadto objawy są często jednostronne. Tylko w przypadku świnki objawy występują po obu stronach. Nawet jeśli nie wystąpiły żadne objawy, mogą już być obecne kamienie ślinowe. Od tego, kiedy dana osoba zacznie cierpieć na objawy, zależy od wielkości kamienia.

W każdym razie dotknięty obszar puchnie, boli i staje się twardy. Objawy nasilają się podczas spożywania posiłków, ponieważ prowadzi to do zwiększonego wydzielania śliny. Ślina z kolei naciska na stan zapalny tkanki. Ze względu na istniejący proces zapalny organizm zwykle reaguje również gorączką.

Skóra wokół gruczołu ślinowego staje się czerwona i ciepła. Jeśli stan zapalny postępuje, ropa może również spływać do ust. Jeśli choroba ślinianki przyusznej jest tylko kamieniem ślinowym, może przebiegać bez objawów. Niemniej jednak ten obszar puchnie.

Diagnoza i przebieg choroby

Do postawienia diagnozy konieczne jest dokładne zbadanie gruczołu ślinowego. W celu rozróżnienia, czy to tylko kamień ze śliny, czy już stan zapalny, lekarz przeprowadzi dokładny wywiad. Jeśli ropa wycieka do ust podczas dotykania gruczołu, jest to kolejny dowód na obecność zapalenia. Lekarz pobierze substancję i przeprowadzi badanie laboratoryjne.

W ten sposób można określić bakterie odpowiedzialne za stan zapalny. Wskazane jest również dalsze badanie jamy ustnej, ponieważ może to dostarczyć wskazówek co do przyczyny choroby. Możliwe jest również badanie krwi. Aby móc rozróżnić kamień ślinowy, ropień czy guz, lekarz zleci badanie USG. Możliwymi metodami badania są również zastosowanie rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej lub endoskopii. Inną techniką obrazowania jest sialografia. Lekarz wstrzykuje środek kontrastowy. Na kolejnym zdjęciu rentgenowskim można pokazać układ przewodów ślinianki. W ten sposób można uzyskać wiedzę na temat wielkości i lokalizacji kamieni ślinowych.

Komplikacje

Zwykle pacjenci doświadczają ciężkiego obrzęku z powodu zapalenia ślinianki przyusznej. Może to również wystąpić po obu stronach głowy i znacznie obniża jakość życia. Ponadto występuje gorączka i ogólne poczucie choroby. Pacjenci czują się słabi i wyczerpani oraz mają objawy infekcji grypopodobnej.

Ponadto skóra i gruczoł ślinowy są zaczerwienione i rozgrzane przez zapalenie ślinianek. Nieleczona ropa może spłynąć do ust. W większości przypadków zapalenie ślinianki przyusznej nie prowadzi do szczególnych powikłań. Bezpośrednie leczenie również nie jest konieczne w każdym przypadku, aby w niektórych przypadkach zapalenie ślinianki przyusznej mogło być całkowite bez objawów.

Leczenie zapalenia ślinianek przyusznych odbywa się za pomocą antybiotyków i zwykle stosunkowo szybko prowadzi do sukcesu. Nie ma też żadnych komplikacji. Zapalenie ślinianki nie wpływa również negatywnie na oczekiwaną długość życia pacjenta.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ból w uszach i wokół nich powinien ocenić lekarz. Nie zaleca się przyjmowania leków przeciwbólowych bez konsultacji z lekarzem. Mogą wystąpić powikłania i choroby wtórne, które dodatkowo osłabiają zdrowie. Upośledzenie słuchu jest niepokojące i należy je przedstawić lekarzowi. Nie ma znaczenia, czy nieprawidłowości są jednostronne czy dwustronne. Powstawanie ropy jest niepokojącym znakiem.

W przypadku zauważenia nieprzyjemnego smaku w jamie ustnej lub rozprzestrzenienia się stanu zapalnego należy skonsultować się z lekarzem. Przy niekorzystnym przebiegu choroby może dojść do posocznicy, która zagraża życiu chorego. Jeśli zauważysz nasilenie objawów ze zwiększonym wydzielaniem śliny, wskazana jest wizyta u lekarza.

Po jedzeniu lub w innych pobudzających sytuacjach pobudzany jest przepływ śliny. To podrażni obszary objęte stanem zapalnym. Wewnętrzny niepokój, złe samopoczucie, zaburzenia koncentracji i podwyższona temperatura ciała to kolejne oznaki pogorszenia stanu zdrowia. Wizyta lekarska jest konieczna, aby postawić diagnozę i uzyskać pomoc medyczną. Obrzęk w okolicy uszu również wskazuje na chorobę, którą należy wyjaśnić.

Leczenie i terapia

Terapia jest zawsze oparta na tym, co wywołało stan zapalny. Ogólnie korzystne jest stymulowanie przepływu śliny, a tym samym przepłukiwanie gruczołów. Pomagają w tym kwaśne pastylki i słodycze oraz płyny, takie jak sok z cytryny. Antybiotyk jest przepisywany na infestację bakteryjną. W przypadku ataku wirusa można zastosować leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.

Również w tym przypadku należy zadbać o dokładną higienę jamy ustnej i przepłukanie gruczołu. Ropnie i guzy można usunąć tylko operacyjnie. Kamienie ślinowe natomiast można rozluźniać poprzez tzw. Przecinanie kanałów i masaże, jeśli znajdują się w strefie wyjścia. Głębsze kamienie o maksymalnej wielkości ośmiu milimetrów lub te, których nie można wyczuć, lekarz może leczyć za pomocą ukierunkowanej sonikacji. W najlepszym przypadku pękają i są przenoszone na zewnątrz przez ślinę. Większe kamienie również należy usunąć chirurgicznie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na ból ucha i stany zapalne

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w zapaleniu ślinianek przyusznych jest w większości przypadków korzystne. Jeśli choroba jest słaba, osoba dotknięta chorobą może samodzielnie zainicjować powrót do zdrowia. W takich przypadkach należy stymulować przepływ śliny. Można to zrobić niezależnie, spożywając pokarm. Zwiększony przepływ śliny pomaga złagodzić objawy i może powodować spontaniczne gojenie. Co do zasady, nawet przy niewielkich dolegliwościach należy poszukiwać współpracy z lekarzem, aby określić stopień zaawansowania choroby ślinianki przyusznej i móc natychmiast reagować na wszelkie zmiany.

W przypadku wyraźniejszych objawów podaje się lek. Podane składniki aktywne pomagają zabić patogeny. Następnie są usuwane i wydalane z krwią organizmu. Objawy ustępują w krótkim czasie, a po kilku dniach lub tygodniach udokumentowany jest brak objawów.

W przypadku bardzo niekorzystnego przebiegu choroby podawane leki nie działają. Jeśli patogeny już się szeroko rozprzestrzeniły lub pacjent jest zagrożony, może być konieczna operacja. W tej chorobie operacja wiąże się z kilkoma prostymi krokami, dzięki czemu możliwe powikłania są bardzo niskie. Po procesie gojenia się rany osoba dotknięta chorobą jest zwykle wypisywana z leczenia w ciągu kilku tygodni bez objawów, nawet przy takim podejściu.

zapobieganie

Największe ryzyko zapalenia ślinianek wiąże się z tworzeniem się kamieni ślinowych.Można temu łatwo zapobiec, pijąc wystarczającą ilość płynów i dbając o dokładną higienę jamy ustnej. W celu oczyszczenia gruczołów ślinowych zaleca się stymulowanie odpływu śliny cukierkami bezcukrowymi. W ten sposób można wypłukać nawet istniejące małe kamienie.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zapalenia ślinianki przyusznej osoba dotknięta chorobą ma zwykle tylko kilka i tylko ograniczone możliwości i środki w zakresie bezpośredniej dalszej opieki. Z tego powodu należy bardzo wcześnie zgłosić się do lekarza w tej chorobie, aby zapobiec występowaniu innych powikłań i dolegliwości. Zapalenie ślinianek również nie może wyleczyć się samo, więc dana osoba jest zawsze zależna od badania lekarskiego i leczenia.

Większość osób dotkniętych chorobą jest uzależniona od przyjmowania różnych leków na tę chorobę. Często przyjmuje się antybiotyki, chociaż osoba zainteresowana powinna uważać, aby nie popić ich alkoholem. Ogólnie rzecz biorąc, należy również zapewnić prawidłowe dawkowanie i regularne przyjmowanie leku, aby trwale złagodzić objawy.

Bardzo ważne są również regularne kontrole u lekarza, ponieważ może być również konieczna operacja. Po takiej operacji dotknięty obszar musi być szczególnie dobrze zabezpieczony, aby nie doszło do infekcji ani stanów zapalnych. Zapalenie ślinianek przyusznych zwykle nie skraca oczekiwanej długości życia chorego. Pacjent nie ma dostępu do innych środków i opcji dalszej opieki.

Możesz to zrobić sam

Farmakologiczne leczenie zapalenia ślinianki przyusznej może być pozytywnie wspierane przez niektóre domowe środki. Dlatego podczas leczenia pacjenci powinni zwracać uwagę na miękkie jedzenie i odpowiednią podaż płynów. Ten rodzaj diety odciąża gruczoły ślinowe i zapewnia dobre zapobieganie suchości śliny.

Na przykład ulga w bólu może przynieść okłady chłodzące. Jeśli ból jest bardziej intensywny, można zastosować leki przeciwbólowe, tak zwane „leki reumatyczne” (na przykład: substancja czynna diklofenak). Uważa się, że spożywanie kwaśnych cukierków lub kwaśnych napojów (na przykład soku z cytryny) przyspiesza wydzielanie śliny. Taki sam efekt daje masaż chorej ślinianki przyusznej. Zapobiegnie to tworzeniu się kamieni ślinowych. W ten sposób można również wydalać już istniejące, mniejsze kamienie ślinowe. Lekarze zalecają również żucie gumy bez cukru jako pomoc terapeutyczną.

Pacjenci powinni dokładnie myć zęby po każdym posiłku, aby zapewnić odpowiednią higienę jamy ustnej. Ponadto pacjenci powinni również używać płynu do płukania jamy ustnej do czyszczenia trudno dostępnych miejsc w jamie ustnej za pomocą szczoteczki do zębów. Pacjentom z ostrym zapaleniem ślinianki przyusznej zaleca się zapewnienie ciału odpowiedniego odpoczynku. Poprawę przynosi również naświetlanie światłem czerwonym.