Pseudomonas aeruginosa

Pseudomonas aeruginosa to bakteria z rzędu Pseudomonadales. Patogen może być patogenny dla ludzi. Najbardziej znany jest jako zarazek szpitalny.

Co to jest Pseudomonas aeruginosa?

Pseudomonas aeruginosa to pałeczka z rodzaju Pseudomonas. Patogen został odkryty w 1900 roku przez niemieckiego botanika Waltera Emila Friedricha Augusta Migulę. Pseudomonas aeruginosa swoją nazwę zawdzięcza niebiesko-zielonkawemu zabarwieniu ropy, które pojawia się w przypadku zakażenia patogenem. Pomimo wczesnego odkrycia w 1900 roku, genom bakterii nie mógł zostać w pełni zsekwencjonowany do 2000 roku. Ma rozmiar 6,3 Mb / s i składa się z ponad 5500 genów.

Pseudomonas aeruginosa to bakteria Gram-ujemna. Bakterie Gram-ujemne mogą być zabarwione na czerwono w barwieniu Grama. W przeciwieństwie do bakterii Gram-dodatnich mają one nie tylko cienką warstwę peptydoglikanu zbudowaną z mureiny, ale także zewnętrzną błonę komórkową. Ta różnica odgrywa rolę w leczeniu. Patogeny Gram-dodatnie są leczone innymi antybiotykami niż patogeny Gram-ujemne.

$config[ads_text1] not found

Pseudomonas aeruginosa jest bakterią bezwzględnie tlenową. Więc to zależy od tlenu. Pod względem zewnętrznych warunków życia Pseudomonas aeruginosa jest wyjątkowo mało wymagająca. Bakteria może przetrwać przez długi czas zarówno w warunkach mokrych, jak i suchych. Jednak zazwyczaj Pseudomonas aeruginosa preferuje wilgotne środowisko.

Występowanie, dystrybucja i właściwości

Pseudomonas aeruginosa jest jednym z drobnoustrojów szpitalnych. Zakażenia szpitalne to zakażenia, które występują podczas pobytu w szpitalu lub podczas leczenia ambulatoryjnego. Bakteria jest szeroko rozpowszechniona w przyrodzie. Żyje w ziemi lub w wodzie i preferuje wilgotne środowisko. Dlatego zarazki można znaleźć na wilgotnych podłogach, w wodzie powierzchniowej, w wodzie z kranu, w prysznicach, toaletach, zmywarkach lub umywalkach. Pseudomonas aeruginosa mogą również być zanieczyszczone lekami, urządzeniami do dializy, a nawet środkami dezynfekującymi. Zarodek może przetrwać nawet w wodzie destylowanej. Warunkiem wstępnym jest jednak to, że w danej substancji obecne są niewielkie ilości substancji organicznych. W szpitalach Pseudomonas aeruginosa można również znaleźć na rurkach wentylacyjnych, w nawilżaczach i inkubatorach lub w pojemnikach na mydło. Wazony z kwiatami są również często zanieczyszczone.

Infekcja patogenem następuje poprzez bezpośredni kontakt. Infekcji sprzyja osłabiony układ odpornościowy. U pacjentów z wadami skóry lub błony śluzowej istnieje zwiększone ryzyko zakażenia. Pseudomonas aeruginosa jest wysoce chorobotwórczy. Tę niezwykłą patogeniczność można przypisać różnym czynnikom zjadliwości.

Choroby i dolegliwości

Bakterie przyczepiają się do komórek docelowych poprzez tak zwane fimbrie. Fimbrie to niciopodobne adhezyny, które umożliwiają bakteriom przyleganie do komórek nabłonka. Bakterie uwalniają egzotoksyny i enzymy, takie jak proteaza alkaliczna lub elastaza, w komórce docelowej. W interakcji z różnymi hemolizynami, które również są uwalniane, bakterie uszkadzają komórki i tkanki. Ponieważ Pseudomonas aeruginosa ma na swojej powierzchni bakteryjne lipopolisacharydy, układ odpornościowy nie może ich opsonizować. Bakterie nie są rozpoznawane przez fagocyty i w związku z tym są atakowane przez układ odpornościowy w późnym stadium.

Pseudomonas aeruginosa jest jedną z najczęstszych przyczyn zakażeń szpitalnych. Około 10 procent wszystkich zakażeń szpitalnych jest spowodowanych przez Pseudomonas aeruginosa. Pseudomonas aeruginosa może powodować zapalenie płuc, szczególnie u pacjentów z mukowiscydozą lub na oddziałach intensywnej terapii. Zapalenie tkanki płucnej nazywa się zapaleniem płuc. Zapalenie powoduje gromadzenie się płynu zapalnego (wysięku) w pęcherzykach płucnych. Prowadzi to do pogorszenia czynności płuc, a tym samym do duszności. Zwiększa się częstość oddechów pacjenta. Ponadto pojawia się gorączka i kaszel.

Infekcje dróg moczowych często rozwijają się u osób, które miały stały cewnik moczowy lub przeszły operacje urologiczne. Typowe objawy to ból i pieczenie podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu z niewielkimi ilościami moczu lub potrzeba oddania moczu bez oddawania moczu. W przypadku infekcji górnych dróg moczowych, np. Zapalenia miednicy nerkowej, może wystąpić gorączka i ból w łożysku nerkowym.

W przypadku uszkodzeń skóry Pseudomonas aeruginosa może powodować infekcje skóry. Często dotyka to ofiar poparzeń. Zielono-niebieska ropa jest typowa dla infekcji skóry przez Pseudomonas aeruginosa. Inne objawy zakażenia skóry Pseudomonas aeruginosa obejmują wysypkę i pęcherze.

Noworodki mogą również zostać zarażone Pseudomonas aeruginosa w szpitalu. Twój układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, więc infekcje mogą przybrać drastyczny przebieg. Może rozwinąć się posocznica noworodków, zwłaszcza u wcześniaków lub noworodków z niską masą urodzeniową. Jest to zatrucie krwi, któremu towarzyszy duszność, zasinienie skóry, krwawienie w głąb skóry, skurcze i senność. W najgorszym przypadku może dojść do wstrząsu septycznego. Zwykle jest to śmiertelne dla noworodka.

Inne objawy noworodkowe to zapalenie opon mózgowych (zapalenie opon mózgowych) i zapalenie płuc (zapalenie płuc). Typowym miejscem manifestacji Pseudomonas aeruginosa jest także ucho zewnętrzne. Tutaj patogen powoduje zapalenie ucha zewnętrznego. Jest to również znane jako „ucho pływaka”. W zapaleniu ucha zewnętrznego dochodzi do stanu zapalnego skóry i tkanki podskórnej w okolicy przewodu słuchowego zewnętrznego. Infekcja ucha środkowego (zapalenie ucha środkowego) może być również spowodowana przez Pseudomonas aeruginosa.

W przypadku braku lub nieprawidłowego leczenia, należy obawiać się posocznicy w przypadku każdego zakażenia Pseudomonas aeruginosa. Leczenie zwykle obejmuje antybiotyki. Ponieważ Pseudomonas aeruginosa może tworzyć tak zwane β-laktamazy, większość cefalosporyn i penicylin jest nieskuteczna. Patogen rozwinął tutaj oporność na antybiotyki. Zamiast tego stosuje się ceftazydym, piperacylinę i chinolony.