Norma reakcji

Plik Norma reakcji odpowiada stworzonemu genetycznie szeregowi możliwych odmian dwóch fenotypów tego samego materiału genetycznego. Ostateczna charakterystyka w tym określonym zakresie zależy od zewnętrznych wpływów środowiska. Zakres modyfikacji odgrywa również rolę w kontekście predyspozycji genetycznych, które nie prowadzą automatycznie do choroby.

Jaka jest norma odpowiedzi?

Genotyp jest dziedzicznym obrazem organizmu i jest uważany za reprezentanta struktury genetycznej, a tym samym ramy fenotypu. Genotyp określa zatem możliwy zakres morfologicznych cech fizjologicznych w fenotypie. Ze względu na zasadę zmienności fenotypowej, mimo przynależności do tego samego gatunku mogą wystąpić znaczne różnice w cechach indywidualnych.

Zmienność fenotypowa stanowi podstawę zmian ewolucyjnych. Nawet przy dokładnie tym samym genotypie nie można wykluczyć zmienności fenotypowej. Identyczne bliźnięta ze 100% identycznym materiałem genetycznym mogą zatem w pewnym stopniu odpowiadać różnym fenotypom.

Zmienność fenotypową o tym samym genotypie należy rozumieć jako reakcję na wpływy środowiska. Istoty dziedziczne mają wiele różnych cech pod wpływem różnych bodźców środowiskowych, przez co różnią się wyglądem. Zmiany w fenotypie spowodowane wyłącznie wpływami środowiska, a zatem bez różnic genetycznych, są reakcjami adaptacyjnymi, które są również określane jako modyfikacja.

Stopień zdolności do modyfikacji jest normą reakcji w samych genach, a zatem normą reakcji genetycznej jest określony zakres zmienności fenotypu o tym samym genotypie. Termin norma reakcji pochodzi od Richarda Wolterecka, który po raz pierwszy użył go na początku XX wieku. Termin jest używany jako synonim Zakres modyfikacji.

Funkcja i zadanie

Pomimo posiadania dokładnie tego samego materiału genetycznego, identyczne bliźnięta mogą się od siebie różnić w mniejszym lub większym stopniu, gdy dorastają w różnych środowiskach. Zakres tych różnic jest określony w standardzie reakcji. Na przykład osobniki o tym samym genotypie nie muszą być dokładnie tej samej wielkości. Twoja norma reakcji zapewnia spektrum, w którym Twój rozmiar może się zmieniać. To widmo mogłoby na przykład zapewniać minimum 1,60 metra i maksimum 1,90 metra. To, jaki rozmiar jednostki faktycznie rozwijają, zależy od ich środowiska.

Ta reakcja na warunki środowiskowe jest zatem genetycznie zaprojektowana z szerokim zakresem modyfikacji. Zasada doboru naturalnego wpływa zatem na normę odpowiedzi. Przy skrajnie zmiennych wpływach środowiska wymagana jest większa zmienność. W środowisku o dużej zmienności taka stosunkowo szeroka norma reakcji zapewnia większą przeżywalność. W niszach o względnie niezmiennych czynnikach środowiskowych można oczekiwać tylko wąskiej normy reakcji dla osób o tej samej genetyce, ponieważ duża zmienność przy stałych czynnikach środowiskowych nie jest szczególnie opłacalna dla celu, jakim jest przeżycie.

Rośliny o tym samym genotypie są w stanie rozwinąć różne kształty liści, na przykład w zależności od ich lokalizacji. Na słońcu rozwijają się twardsze i mniejsze liście słoneczne. Z drugiej strony w cieniu tworzą się cieńsze liście cienia. W ten sam sposób wiele zwierząt może zmieniać kolor sierści w zależności od pory roku. Również dla ludzi oznacza to, że ich geny zapewniają im różne opcje budowy ciała. To, która z tych możliwości zostanie ostatecznie osiągnięta, zależy w dużej mierze od doświadczeń, na jakie narażeni są lub są narażeni poszczególni ludzie.

Norma odpowiedzi ostatecznie zależy od niszy ekologicznej. Oznacza to, że środowisko i zmienność środowiska decydują o tym, jak szeroka musi być ekspresja fenotypowa osobników, aby miały przewagę ewolucyjną. Rzeczywista manifestacja pojawia się tylko przy obecności lub braku pewnego wpływu na środowisko.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Zasadniczo należy odróżniać modyfikacje od mutacji. Modyfikacje fenotypowe zachodzą w ramach normy reakcji genetycznej, ale nie są dziedziczone automatycznie lub trwale. Na przykład, jeśli króliczek zmieni kolor sierści na biały zimą, nie urodzi królików całkowicie białych. Jego potomstwo może zmieniać kolor sierści w zakresie odziedziczonego zakresu modyfikacji, ale w zależności od wpływów środowiska.

Norma reakcji dostosowuje się do zmienionych środowisk na podstawie genetycznej, o ile może być zawężona lub szersza w czasie, w zależności od zmienności zmienności danego środowiska. Jeśli przez dziesięciolecia, a nawet stulecia, nie będzie śniegu, królik nie będzie już korzystał z szeregu modyfikacji koloru sierści, aby przetrwać w danej niszy. W ten sposób norma reakcji może genetycznie zawęzić się.

Norma reakcji ma znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście predyspozycji genetycznych. Osobnik z genetyczną predyspozycją do określonej choroby jest bardziej narażony na wystąpienie choroby związanej z jej genami. Jednak zwiększone ryzyko niekoniecznie musi prowadzić do faktycznej choroby. Na przykład, jeśli dwa identyczne bliźniaki mają takie same predyspozycje genetyczne do raka, u obu osób nie ma potrzeby zachorowania na raka w ciągu swojego życia.

Zakładając, że prowadziliby dokładnie ten sam styl życia, oboje albo zachorowaliby, albo nie. Jeśli jednak podążają za innym stylem życia z różnymi bodźcami, może to doprowadzić do choroby jednej z osób. Medycyna mówi o czynnikach egzogennych w związku z zewnętrznymi wpływami chorób. Genetyczna skłonność do choroby jest czynnikiem endogennym.

Pomimo endogennego usposobienia, ukierunkowane unikanie czynników egzogennych powodujących chorobę może prawdopodobnie zapobiec chorobie stworzonej genetycznie. Zależności te są ostatecznie wynikiem normy reakcji lub zakresu modyfikacji. Gdyby ich nie było, wybuch epidemii byłby determinowany wyłącznie czynnikami endogennymi, a tym samym bezpieczny genetycznie.