Termin Gigantyczne komórki pochodzi z histologii lub z patologii. Gigantyczne komórki to komórki, które są znacznie powiększone i mają wiele jąder komórkowych.
Co to są gigantyczne komórki?
W histologii i patologii termin komórka olbrzymia oznacza komórkę, która jest bardzo duża w porównaniu z innymi komórkami.
Gigantyczne komórki mają zwykle kilka jąder. Mogą być zniekształcone lub klapowane. Można wyróżnić trzy formy komórek olbrzymich. Pierwsza grupa występuje fizjologicznie. Druga grupa jest spowodowana zaburzeniami podziału komórek, a trzecia dotyczy nowotworów.
Anatomia i budowa
Osteoklasty należą do fizjologicznie występujących komórek. Osteoklasty to wielojądrzaste komórki kości. Powstają z komórek prekursorowych szpiku kostnego i należą do tzw. Układu jednojądrzastego (MPS).
Osteoklasty mają średnicę od 50 do 100 µm. Pojedynczy osteoklast może zawierać do dziesięciu jąder. Komórki znajdują się na powierzchni kości w specjalnych lukach.
Komórki Langhansa również należą do gigantycznych komórek. Rozwijają się z układu siateczkowo-śródbłonkowego (RES). Gigantyczne komórki Langerhansa mają średnicę do 0,3 milimetra i znajdują się w różnych miejscach ciała. Typowe dla tych komórek są ich liczne jądra komórkowe ułożone w kształt podkowy.
Megakariocyty znajdują się w szpiku kostnym. One także należą do fizjologicznych komórek olbrzymich. Powstają z megakarioblastów i są do 15 razy większe niż czerwone krwinki. Jednak tylko około jeden procent wszystkich komórek szpiku kostnego to komórki typu megakariocytów. Megakariocyty mają tylko jedno jądro. Ma on jednak bardzo nieregularny kształt i jest wielokrotnie podzielony, przez co może powstać wrażenie, że istnieje kilka jąder komórkowych.
Funkcja i zadania
W zależności od typu komórki olbrzymie komórki mają różne zadania. Osteoklasty są odpowiedzialne za rozkład substancji kostnej. W tym celu komórki mają do dyspozycji dwa mechanizmy. Z jednej strony uwalniają sole mineralne z kości za pomocą obniżonego pH. Z drugiej strony uwalniają enzymy, które rozpuszczają kolagenową macierz kości. Następnie jedzą (fagocytują) uwolnione części kolagenu. Aktywność osteoklastów jest regulowana przez hormony parathormon i kalcytoninę. Osteoblasty są rodzajem antagonisty osteoklastów. Tworzą substancję kostną.
Rola komórek Langhansa nie została jeszcze w pełni wyjaśniona. Wydaje się, że odgrywają rolę w fagocytozie niektórych antygenów. Na przykład pojawiają się w kontekście gruźlicy. Czynnik wywołujący gruźlicę, Mycobacterium tuberculosis, ma woskową ścianę komórkową, tak że normalne fagocyty organizmu, czyli makrofagi, nie mogą go unieszkodliwić. Mykobakterie są pobierane przez fagocyty. Ponieważ jednak nie można ich zniszczyć, organizm tworzy ochronną ścianę fagocytów wokół makrofagów, które zawierają patogeny. Te fagocyty są również nazywane komórkami nabłonkowymi. Dołączają również limfocyty i gigantyczne komórki Langhansa. Zapewniają, że mykobakterie pozostają na miejscu i nie rozpraszają się po organizmie.
Megakariocyty należą do komórek krwiotwórczych szpiku kostnego. W ramach trombopoezy megakariocyty tworzą płytki krwi. Pojedynczy megakariocyt może uwolnić do tysiąca płytek krwi. Płytki krwi to płytki krwi. Odgrywają ważną rolę w krzepnięciu krwi.
Choroby
Przykładem patologicznej gigantycznej komórki są gigantyczne komórki Sternberga-Reeda. Gigantyczne komórki Sternberga-Reeda mają średnicę do 45 μm. Są kryterium diagnostycznym dla chłoniaka Hodgkina.
Te olbrzymie komórki są nowotworowymi potomkami limfocytów B. Chłoniak Hodgkina jest złośliwą chorobą limfatyczną. Większość pacjentów choruje w wieku około 25 lub około 60 lat. Z reguły chłoniak Hodgkina objawia się początkowo poprzez niespecyficzne objawy, takie jak nocne poty lub utrata masy ciała. Typowa jest tak zwana gorączka Pel-Ebsteina.
To jest gorączka podobna do fali. Fazy gorączki trwające od trzech do dziesięciu dni przeplatają się z fazami bez gorączki. Ponadto dochodzi do obrzęku węzłów chłonnych lub śledziony.Charakterystyczny dla tej choroby jest ból węzłów chłonnych po spożyciu alkoholu. Ten ból alkoholowy występuje tylko u około jednej czwartej wszystkich pacjentów. Jeśli jednak występuje ból spowodowany alkoholem, diagnoza chłoniaka Hodgkina jest bardzo bliska.
Do patologicznych komórek olbrzymich należą również komórki olbrzymie ciała obcego. Są to makrofagi, które tworzą się wokół ciała obcego. Takie komórki olbrzymie ciała obcego znajdują się na przykład w ziarniniakach ciał obcych w krzemicy. Krzemica jest również znana pod nazwą płuca z pyłu kwarcowego. Wywołuje ją długotrwałe wdychanie drobnego pyłu i należy do tzw. Pylicy płuc. Krzemica to typowa choroba górników. Ciało buduje ziarniniaki wokół wdychanych cząstek. Ponadto tkanka płuc jest częściowo przekształcana w tkankę łączną. W rezultacie powierzchnia płuc zmniejsza się, a pobór tlenu jest poważnie ograniczony.
Uszkodzone płuca są również znacznie bardziej podatne na choroby, takie jak gruźlica czy rak płuc. Olbrzymie komórki występują również w olbrzymiokomórkowym zapaleniu tętnic. Choroba jest również znana jako czasowe zapalenie tętnic. Przyczyny choroby są nadal nieznane. W ścianach naczyń tętniczych w okolicy głowy występuje stan zapalny. Głównym objawem olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic jest ból głowy, ból podczas żucia i nadwrażliwość skóry głowy. Około 70 procent wszystkich pacjentów skarży się również na zaburzenia widzenia. Terapia odbywa się preparatami kortyzonowymi.
