Guz olbrzymiokomórkowy

Pod Guz olbrzymiokomórkowy rozumie się guz kości. Guz olbrzymiokomórkowy jest również synonimem terminu medycznego Osteoclastoma wyznaczony. W większości przypadków powaga guza nie jest jasna. Nazwa guza olbrzymiokomórkowego wywodzi się od jego typowego wyglądu, który jest widoczny pod mikroskopem. To pokazuje duże komórki z kilkoma jądrami, które nazywane są komórkami gigantycznymi.

Co to jest guz olbrzymiokomórkowy?

Przed wykonaniem badań klinicznych lekarz przeanalizuje historię choroby pacjenta. Możliwe są wtedy badania rentgenowskie, rezonans magnetyczny i biopsja.
© jenshagen - stock.adobe.com

Pochodzenie Guz olbrzymiokomórkowy leży w tych komórkach, które są między gigantycznymi komórkami. Te komórki są podobne do fibroblastów. W niektórych przypadkach guz olbrzymiokomórkowy kości jest mylony z guzem pochewki ścięgna, który również charakteryzuje się komórkami olbrzymimi.

W rzeczywistości istnieją dwie zupełnie różne choroby. Stopień złośliwości guza można określić na podstawie mitozy i komórek o właściwościach patologicznych. Guz olbrzymiokomórkowy często występuje w tak zwanych nasadach nasadowych, które znajdują się wewnątrz długich kości rurkowych.

Guz charakteryzuje się agresywnym wzrostem, dlatego jest również uważany za chorobę pół-złośliwą. Guz olbrzymiokomórkowy często występuje w pobliżu stawu kolanowego, proksymalnej kości ramiennej lub dystalnej części kości promieniowej. Mniej więcej co siódmy guz kości o łagodnym charakterze to guz olbrzymiokomórkowy.

przyczyny

Przyczyny, które prowadzą do powstawania guzów olbrzymiokomórkowych, nie zostały jeszcze w pełni wyjaśnione zgodnie z obecnym stanem wiedzy medycznej. Chociaż istnieją różne teorie na temat potencjalnych przyczyn rozwoju guza, do tej pory nie sformułowano wiarygodnych stwierdzeń. Jednak kilka badań i projektów badawczych ma na celu wyjaśnienie przyczyn guzów olbrzymiokomórkowych.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Guz olbrzymiokomórkowy wiąże się z różnymi objawami i dolegliwościami, które różnią się w zależności od indywidualnego przypadku. Na przykład choroba powoduje ból i obrzęk w dotkniętym obszarze. Możliwe są również patologiczne złamania, którym sprzyja guz olbrzymiokomórkowy.

W większości przypadków guzy olbrzymiokomórkowe rozwijają się w okolicy kończyn. Tylko w 25% przypadków guzy pojawiają się na pniu. Jeśli guzy olbrzymiokomórkowe występują na kończynach, zwykle ograniczają się do nasady dużych kości kanalikowych. Stanowią jeden z najczęstszych niezłośliwych typów guzów kości.

Ze względu na lokalizację w nasadach bardzo często znajdują się one w pobliżu stawów, np. Stawu kolanowego. W zdecydowanej większości przypadków młodzieńcy lub młodzi dorośli rozwijają ten szczególny typ guza kości. Często zajmuje dużo czasu, zanim guz olbrzymiokomórkowy zostanie wykryty.

Ponieważ guzy olbrzymiokomórkowe zwykle rosną bardzo powoli, nawet jeśli są agresywnymi formami. Nie powodują też bólu u wielu osób. Ponadto guzy olbrzymiokomórkowe rzadko prowadzą do powstawania guzów potomnych w innych obszarach ciała. Jednak guzy olbrzymiokomórkowe często wrastają w otaczającą tkankę.

Jest również typowe, że guzy olbrzymiokomórkowe mają tendencję do nawrotów po ich chirurgicznym usunięciu. Zasadniczo poszczególne objawy są silnie zależne od lokalizacji guza olbrzymiokomórkowego. Ból stawów jest możliwy, aw niektórych przypadkach ruchliwość jest również upośledzona. Ponadto w niektórych przypadkach wysięk pojawia się w pobliskich stawach.

Diagnoza i przebieg choroby

Dostępne są różne opcje technologii badania do diagnozowania guzów olbrzymiokomórkowych. Decyzja o ich zastosowaniu należy do lekarza prowadzącego. Przed wykonaniem jakichkolwiek badań klinicznych lekarz przeanalizuje historię choroby pacjenta.

Możliwe są wtedy badania rentgenowskie, rezonans magnetyczny i biopsja. Z reguły zawsze stosuje się procedury obrazowania. Badanie rentgenowskie ujawnia tak zwane obszary osteolityczne, które wskazują na guz olbrzymiokomórkowy. Guz powoduje rozszerzenie dotkniętej kości i może również wystąpić naciekanie tkanek miękkich.

Komplikacje

Guz olbrzymiokomórkowy jest zwykle łagodny. Bardzo rzadko występują poważne zmiany złośliwe prowadzące do śmierci. Jednak guz może rosnąć agresywnie lokalnie i wpływać na dotkniętą tkankę kostną. Kości rozszerzają się, co często może prowadzić do bólu stawów z ograniczoną ruchomością, obrzękiem, złamaniami kości i wysiękiem w sąsiadujących stawach.

Ponieważ guz olbrzymiokomórkowy jest zwykle łagodny, ale może powodować miejscowe zniszczenie struktury kości, czasami określa się go jako guz półzłośliwy. Miejscowe zniszczenie kości może powodować poważne ograniczenia ruchowe, które czasami można leczyć tylko za pomocą sztucznych stawów.

Leczenie należy rozpocząć wcześnie, aby zapobiec tym długoterminowym skutkom. W ramach terapii guz jest usuwany poprzez łyżeczkowanie (skrobanie) kości. Jednak nawrót może wystąpić w około 25 procentach przypadków. Guz olbrzymiokomórkowy może również tworzyć przerzuty w płucach. W przeciwieństwie do większości innych nowotworów, nawet przerzuty tutaj są łagodne.

Rozwój przerzutów do płuc jest bardzo rzadki. Przerzuty do innych narządów są jeszcze mniej powszechne. Jak już wspomniano, guz zwykle rozwija swoją destrukcyjną moc tylko lokalnie. Niemniej jednak w pojedynczych przypadkach guz może ulec degeneracji i przekształcić się w mięsaka złośliwego. W tych kilku przypadkach rokowanie jest bardzo złe.

Kiedy należy iść do lekarza?

Jeśli występuje obrzęk, ograniczona ruchliwość i powtarzające się złamania, przyczyną może być guz olbrzymiokomórkowy. Pomoc lekarska jest potrzebna, jeśli objawy nie ustępują lub nawet się nasilają. W przypadku wystąpienia silnego bólu lub złamania kości należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Osoby, u których występują typowe czynniki ryzyka, takie jak niezdrowa dieta, spożycie nikotyny lub osłabiony układ odpornościowy, muszą regularnie poddawać się profilaktycznym kontrolom lekarskim. Jeżeli wymienione objawy występują w związku z predyspozycjami, zaleca się szybką wizytę u lekarza.

Guz olbrzymiokomórkowy został wyjaśniony przez lekarza rodzinnego lub ortopedę. W zależności od objawów można również skonsultować się z dermatologiem, internistą i onkologiem. Zabieg jest stacjonarny w szpitalu. Następnie lekarz wezwie różnych fizjoterapeutów i, jeśli to konieczne, lekarzy alternatywnych, którzy będą wspierać pacjenta w dalszej opiece. Jeśli podobne objawy pojawią się ponownie po wyzdrowieniu, należy poinformować lekarza w celu wyjaśnienia powikłań, takich jak nawrót lub trwałe uszkodzenie kości.

Leczenie i terapia

Guz olbrzymiokomórkowy można leczyć różnymi środkami. Zasadniczo leczenie zależy od wieku pacjenta i jego historii medycznej. Często wykonuje się resekcję lub łyżeczkowanie, w których dotknięty obszar wypełnia się cementem kostnym.

W niektórych przypadkach konieczna jest wymiana lub rekonstrukcja chorego stawu. Zasadniczo po zabiegach chirurgicznych zaleca się sesje fizjoterapeutyczne w celu odzyskania ruchomości i siły mięśniowej. Z reguły potrzeba kilku lat obserwacji, aby szybko zidentyfikować możliwe nawroty.

W niektórych przypadkach do eliminacji wszystkich komórek nowotworowych stosuje się również środki chemiczne, takie jak fenol. Bardzo rzadko, u mniej niż pięciu procent wszystkich dotkniętych chorobą osób, przerzuty są związane z guzem olbrzymiokomórkowym. W większości przypadków dotyczy to płuc.

zapobieganie

Jeśli chodzi o skuteczne środki i metody zapobiegania guzom olbrzymiokomórkowym, nie można sformułować wiarygodnych stwierdzeń zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej i farmaceutycznej. Wynika to przede wszystkim z faktu, że dotychczas zbyt mało wiadomo na temat przyczyn guzów olbrzymiokomórkowych.

W wielu przypadkach guzy olbrzymiokomórkowe również przez długi czas nie wykazują żadnych objawów lub wykazują jedynie słabe objawy, dlatego często są rozpoznawane dopiero późno. Dlatego ważne jest, aby szybko wyjaśnić skargi.

Opieka postpenitencjarna

Lokalizacja guza olbrzymiokomórkowego ma wpływ na konieczność kontynuacji leczenia. Guzy olbrzymiokomórkowe występują głównie w obszarach nasadowych. Oznacza to, że są blisko stawu lub wnikają w złącze. W 50 procentach chorób guz występuje w okolicy kolana. Dlatego chirurgiczne usunięcie chorej tkanki kostnej i stawowej zwykle powoduje ograniczenie ruchomości.

Fizjoterapia jest zwykle zalecana w celu zwiększenia mobilności po operacji i wzmocnienia mięśni. Guzy olbrzymiokomórkowe mają wskaźnik nawrotów 25 procent. Dlatego wskazana jest staranna i regularna kontrola lekarska przez kilka lat. Jeśli usunięta substancja kostna została wypełniona cementem kostnym, można ją wymienić podczas wizyty kontrolnej.

Jest to możliwe, jeśli przebieg był monitorowany przez kilka lat, a ryzyko nawrotu ocenia się jako niskie. Chory może również podjąć działania, które pozytywnie wpływają na przebieg choroby. Obejmuje to uważną introspekcję. Jeśli objawy podobne do tych z pierwszej choroby ponownie się pojawią, powinien udać się do lekarza. Wskazany jest zdrowy tryb życia, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotów. Chory powinien stosować zbilansowaną dietę, regularnie i wystarczająco ćwiczyć oraz unikać stresu emocjonalnego.

Możesz to zrobić sam

Guz olbrzymiokomórkowy często można usunąć chirurgicznie. Pacjent musi przede wszystkim wziąć pod uwagę zalecenia medyczne dotyczące diety, odpoczynku i leków. Ponadto ważne jest, aby w kilka dni po operacji nie podnosić ciężkich ładunków. Jeśli operacja się powiedzie, powrót do zdrowia prawdopodobnie nastąpi szybko, pod warunkiem, że guz jeszcze się nie rozprzestrzenił.

Aby to zapewnić, należy przeprowadzić kontrole medyczne i wyjaśnić fizyczne sygnały ostrzegawcze. Aktywny tryb życia z wystarczającą ilością ruchu i zbilansowaną dietą zmniejsza ryzyko zachorowania. Odpowiednie zmiany poprawiają również jakość życia, a tym samym zdrowie psychiczne, które zwykle pogarsza się po chorobie nowotworowej.

Pomocne są również sesje doradcze i udział w grupie samopomocy. Guzy olbrzymiokomórkowe obiecują dobre rokowanie, jeśli zostaną wykryte w odpowiednim czasie. Dlatego też leczenie koncentruje się na regularnych badaniach profilaktycznych.

Pacjenci, u których w wyniku operacji wystąpią krwawienia lub ból, powinni skonsultować się z lekarzem i poinformować ich o objawach i objawach. To samo dotyczy niezwykłego bólu w innych obszarach ciała. Jeśli istnieje podejrzenie, że doszło do nawrotu, wymagana jest również porada lekarza.