Cystocele

Pod jednym Cystocele rozumie się wypadanie pęcherza. Pęcherz moczowy wybrzusza się w kierunku przedniej ściany pochwy.

Co to jest cystocele?

Od jednego Cystocele to rozmowa, kiedy kobiecy pęcherz wybrzusza się do pochwy. Powodem tego jest słabe dno miednicy, które zwykle wiąże się z zwiotczeniem lub wypadaniem pochwy. Jeśli cewka moczowa ma również udział w wybrzuszeniu, co nierzadko się zdarza, lekarze mówią o cewce moczowej.

Inne nazwy cystocele to Wypadanie pęcherza, Przepuklina pęcherza lub Wypadanie pęcherza. Cystocele prawie zawsze występuje u kobiet. Charakteryzuje się przekształceniem w przednią ścianę pochwy. Czasami wypadnięcie rozciąga się do wejścia do pochwy (pochwa introitus) lub nawet dalej.

U większości pacjentek jest to wtórna konsekwencja wypadania macicy lub pochwy. U mężczyzn cystocele występuje niezwykle rzadko. Może to wystąpić w przypadku przepukliny pachwinowej lub udowej.

przyczyny

Dno miednicy składa się z więzadeł, mięśni i tkanki. Pełnią one funkcję wspomagania pęcherza moczowego i innych narządów. Z biegiem lat połączenie mięśni dna miednicy z więzadłami znajdującymi się nad nimi może ulec osłabieniu. Ta słabość jest zwykle spowodowana porodem lub urazami, które powodują nadmierny wysiłek.

W wyniku osłabienia mięśnie dna miednicy nie są już w stanie naprawić pęcherza moczowego. W rezultacie opada w dolnym kierunku, tworząc cystocele. Głównymi przyczynami rozwoju cystocele są nie tylko poród i ciąża, ale także otyłość, forsowne ruchy jelit, przewlekły kaszel i podnoszenie ciężkich ładunków.

Decydującą rolę odgrywa również liczba urodzeń, ponieważ im więcej dzieci rodzi kobieta, tym większe jest ryzyko rozwoju cystocele. Innym czynnikiem ryzyka wypadania pęcherza jest niedobór hormonu estrogenu, który działa wzmacniająco na mięśnie dna miednicy u kobiet.

Wraz ze spadkiem liczby hormonów związanym z wiekiem wzrasta ryzyko powstania cystoceli. Wypadanie pęcherza często dotyka kobiety po menopauzie. Osłabienie mięśni dna miednicy jest również możliwe poprzez chirurgiczne usunięcie macicy.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Nierzadko cystocele przebiega bezobjawowo, tak że chore kobiety nie odczuwają żadnych objawów. W większości przypadków są to łagodne cystocele. Jednak w cięższych przypadkach mogą wystąpić objawy, takie jak uczucie ucisku w okolicy miednicy lub uczucie pełności. Dzieje się tak zwłaszcza po długich okresach stania.

Uczucie dyskomfortu wzrasta wraz z wysiłkiem, podnoszeniem ciężarów, schylaniem się lub kaszlem. Ponadto w kontekście cystocele można sobie wyobrazić zapalenie pęcherza, częste oddawanie moczu, ból lub wydalanie moczu podczas stosunku płciowego oraz nietrzymanie moczu. Duża cystocele może również powodować zatrzymanie moczu. Czasami nawet tkanka pęcherza wydostaje się z otworu pochwy. Osoba zainteresowana czuje się tak, jakby siedziała na jajku.

Diagnoza i przebieg choroby

Jeśli podejrzewa się cystocele, lekarz prowadzący zbada dno miednicy. Lekarz sprawdza, czy pęcherz wszedł do pochwy. W ramach badania pochwowego lekarz obniża dno pęcherza za pomocą wziernika. Ponadto zewnętrzne sklepienie pochwy i przednia ściana pochwy są wybrzuszone.

Rozpoznanie cystocele jest łatwiejsze dzięki wyciskaniu brzucha i wypełnieniu pęcherza. Różnica między tym, czy wada jest boczna, czy centralna, odgrywa rolę w precyzyjnej diagnostyce. W przypadku cystocele rozdęcia dochodzi do gładkiego rozprzestrzeniania się ściany pochwy. Z kolei przy cystocele przemieszczeniowej pojawiają się zmarszczki pochwy, w których spłaszczone są tylko boczne bruzdy.

Uszkodzenie boczne można rozpoznać, unosząc bruzdy za pomocą kleszczy. Rozpoznanie można potwierdzić badaniem ultrasonograficznym (badanie ultrasonograficzne). Przebieg cystocele zależy od jej ciężkości. Łagodne formy, które nie wykazują żadnych objawów, nie wymagają specjalnego leczenia. Jednak w ciężkich przypadkach konieczne jest leczenie.

Komplikacje

W większości przypadków ten stan powoduje różne dolegliwości pęcherza. Osoby dotknięte chorobą zwykle odczuwają ucisk na pęcherz, co znacznie obniża i ogranicza jakość życia. Może również wystąpić uczucie pełności w okolicy miednicy, szczególnie odczuwalne po długim staniu.

Ponadto, jeśli choroba nie jest leczona, może wystąpić zapalenie pęcherza lub dróg moczowych. Może również wystąpić częsta potrzeba oddania moczu, która znacznie utrudni codzienne życie zainteresowanej osoby. Ból pojawia się podczas wypróżniania lub oddawania moczu. Ból może również wystąpić podczas stosunku płciowego i prawdopodobnie mieć negatywny wpływ na relacje z partnerem. Bez leczenia stan może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń.

Dolegliwości są zwykle rozwiązane bez powikłań przy pomocy zabiegu chirurgicznego. Ćwiczenie miednicy może temu zapobiec. Nie ma to również negatywnego wpływu na oczekiwaną długość życia pacjenta. Jeśli tkanka pęcherza jest już uszkodzona, można ją przeszczepić.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Charakterystyczny dla cystocele jest czas bez objawów. Mimo występującej choroby osoby dotknięte chorobą często nie zauważają zmian zachodzących w organizmie ze względu na początkowo niewielkie skutki. Proces trwa zwykle kilka miesięcy. Z tego powodu zaleca się regularne kontrole i badania profilaktyczne. Stan zdrowia powinien być porównywany i dokumentowany przez lekarza raz lub dwa razy w roku. Umożliwia to wczesne wykrycie, a tym samym szybką diagnozę. Kiedy pojawiają się pierwsze objawy, choroba jest zwykle już zaawansowana. Dlatego zaburzenia korzystania z toalety, zwłaszcza podczas oddawania moczu, powinny zostać zbadane przez lekarza jak najszybciej.

Jeśli wystąpi nietrzymanie moczu, istnieje powód do niepokoju. Jeśli nie jest to spowodowane jednorazową sytuacją, potrzebny jest lekarz. Należy zbadać i leczyć ból, obrzęk lub inne nieregularności brzucha. W przypadku spadku wydolności fizycznej lub nieprawidłowości w wykonywaniu wysiłku fizycznego należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli codzienne obowiązki nie mogą być wypełnione bez skarg, osoba zainteresowana potrzebuje pomocy. Problemy behawioralne, wewnętrzny niepokój i wycofanie się z życia społecznego są postrzegane jako sygnały ostrzegawcze. W przypadku pojawienia się bólu lub zaburzeń snu należy skonsultować się z lekarzem.

Terapia i leczenie

Jeśli zdiagnozowano cystocele, należy regularnie badać lekarza. W ten sposób można rozpoznać ewentualne pogorszenie wypadania pęcherza. Można przeprowadzić szkolenie profilaktyczne, aby zapobiec pogorszeniu się cystocele. Jeśli konieczne jest leczenie wypadniętego pęcherza, do pochwy wprowadza się globulkę podtrzymującą pęcherz.

To mały pierścień wykonany z gumy lub tworzywa sztucznego. Lekarz wyjaśnia pacjentowi, jak wkładać i czyścić globulkę. W niektórych przypadkach przydatne może być również ukierunkowane podawanie estrogenu. Dno miednicy wzmacnia hormon. Czasami nie można uniknąć operacji.

W przypadku cystocele rozciągniętej wykonuje się przednią plastykę pochwy. W przypadku torbieli przemieszczeniowej wykonuje się kolpopeksję okołopochwową. Chirurg mocuje pochwę z powrotem na bocznej ścianie miednicy. Czasami konieczne jest również użycie specjalnej tkanki do przeszczepu.

zapobieganie

Zaleca się regularne ćwiczenia mięśni dna miednicy, aby w pierwszej kolejności nie rozwijała się cystocele. Między innymi odbywają się ćwiczenia Kegla. Warto też nie podnosić zbyt ciężkich ładunków.

Opieka postpenitencjarna

Jeśli cystocele musi być leczony operacyjnie, będzie kontynuowane leczenie. Z reguły badanie USG nerek i moczu zalegającego wykonuje się w dniu operacji jako badanie kontrolne. Następnie zostanie przeprowadzone badanie fizykalne w celu określenia możliwych powikłań.Może to również obejmować badanie ginekologiczne.

Już przy pierwszym zabiegu należy unikać dużego wysiłku fizycznego. Oznacza to, że nie można podnosić żadnych ciężkich ładunków. Przydatne jest również utrzymanie miękkości stolca, co jest możliwe dzięki specjalnej diecie. W ten sposób unikniesz nadmiernych skurczów.

Jeśli masz nadwagę, zaleca się zmniejszenie jej w zależności od wskaźnika masy ciała (BMI). W niektórych przypadkach należy unikać douching pochwy i stosunku płciowego przez pewien czas po operacji. Regularny trening dna miednicy jest ważną częścią opieki pooperacyjnej.

Ćwiczenia, które obejmują głównie ćwiczenia Kegla, należy wykonywać konsekwentnie. Niezbędne są wizyty kontrolne u lekarza, które również muszą być regularnie odwiedzane. Jeśli w trakcie leczenia kontrolnego pojawią się jakiekolwiek nieprawidłowości wskazujące na możliwe powikłania, takie jak krwawienie, zasinienie, problemy z pęcherzem lub jelitami, należy je jak najszybciej zgłosić lekarzowi prowadzącemu, aby mógł podjąć odpowiednie działania terapeutyczne.

Możesz to zrobić sam

Jeśli istnieje ryzyko nawrotu cystocele, można podjąć różne środki samopomocy, aby zmniejszyć to ryzyko. Obejmuje to przede wszystkim wzmocnienie dna miednicy. Wzmocnienie dna miednicy jest szczególnie zalecane po urodzeniu dziecka. W tym celu w regularnych odstępach czasu wykonuje się ćwiczenia Kegla. Jeśli te ćwiczenia są wykonywane konsekwentnie, osłabienie dna miednicy można w większości przypadków naprawić. Ćwiczenia profilaktyczne są równie przydatne, nawet jeśli nie ma cystocele. Odpowiednie oferty mogą u. za. spotykane w centrach fitness, klubach sportowych lub grupach samopomocy.

Aby uniknąć kolejnego wypadnięcia przedniego odcinka oka, ważne jest, aby nie podnosić przedmiotów, które są zbyt ciężkie. To samo dotyczy prawidłowego podnoszenia. Na przykład podnoszenie nie powinno obciążać pleców i talii, ale raczej nogi.

Ważne jest również, aby przeciwdziałać zablokowaniu jelita. Aby to osiągnąć, dieta bogata w błonnik ma sens. Jeśli występuje przewlekły kaszel lub zapalenie oskrzeli, schorzenia te należy zdecydowanie leczyć, aby zapobiec wypadaniu pęcherza moczowego.

Innym sposobem samopomocy jest unikanie nadwagi, a lekarz może określić idealną wagę. Lekarz udziela również przydatnych porad dotyczących odchudzania, które można następnie wykorzystać w życiu codziennym.