Świńska grypa

Plik Świńska grypa jest jedną z chorób grypy. Chociaż świńska grypa jest uważana za wysoce zaraźliwą, zwykle ma łagodny przebieg.

Co to jest świńska grypa?

Objawy świńskiej grypy są zasadniczo takie same, jak w przypadku zwykłej grypy sezonowej. Dotyczy to głównie gorączki i bardzo złego samopoczucia.
© scusi - stock.adobe.com

Plik Świńska grypa jest postacią grypy (grypy), która może mieć wpływ zarówno na ludzi, jak i na różne ssaki. W medycynie patogen grypy, który może prowadzić do świńskiej grypy, jest również znany jako wirus grypy A H1N1.

W 2009 i 2010 roku świńska grypa rozprzestrzeniła się jako tak zwana pandemia (choroba zakaźna, która przekracza granice państw i kontynenty). Świńskiej grypie zwykle towarzyszą takie objawy, jak gorączka, kaszel, utrata apetytu, a także wymioty i biegunka.

Choroba jest uważana za wysoce zaraźliwą. Badania zakładają, że wirus odpowiedzialny za świńską grypę pojawił się po raz pierwszy w 1918 roku w postaci tak zwanej grypy hiszpańskiej.

przyczyny

Plik Świńska grypa przed zakażeniem szkodliwym wirusem. Taka infekcja może mieć miejsce między innymi poprzez infekcję kropelkową lub przez rozmaz. W kontekście tak zwanych infekcji kropelkowych, wirus odpowiedzialny za świńską grypę jest przenoszony na inne osoby poprzez kropelki, które pochodzą z nosogardzieli zakażonych osób.

Jest to możliwe na przykład podczas rozmowy lub gdy dana osoba kaszle lub kicha. Ponieważ wirus świńskiej grypy może przez pewien czas przetrwać poza organizmem ludzkim, możliwe jest również tak zwane zakażenie rozmazem. Dzieje się tak, jeśli na przykład wirus zostanie przeniesiony z osoby dotkniętej chorobą na inną osobę podczas uścisku dłoni.

Stąd wirus świńskiej grypy może teraz dotrzeć do błon śluzowych jamy ustnej lub nosa. Po wyleczeniu infekcji świńskiej grypy ochrona przed nową infekcją jest ograniczona, ponieważ patogen może mutować i nie jest już rozpoznawany przez układ odpornościowy jako ten sam wirus.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy świńskiej grypy są zasadniczo takie same, jak w przypadku zwykłej grypy sezonowej. Dotyczy to głównie gorączki i bardzo złego samopoczucia. Może to prowadzić do bólów kończyn, ogólnego osłabienia, utraty apetytu, bólów głowy i obfitej potliwości. Chorzy również cierpią na silny kaszel. Występuje również katar i tworzenie się dużych ilości śluzu.

Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu czterech dni od zakażenia H1N1. W większości przypadków objawy utrzymują się przez około tydzień, w którym to czasie stają się mniej poważne. W szczególności gorączka jest wysoka i dochodzi do 40 stopni Celsjusza w ciągu pierwszych kilku dni, ale potem szybko ustępuje.

Ponadto w kontekście świńskiej grypy występują objawy żołądkowo-jelitowe. Nudności i wymioty są częste. Prowadzi również do problemów żołądkowych i jelitowych oraz biegunki. Ból brzucha jest częstym objawem.

Wbrew powszechnemu przekonaniu świńska grypa nie jest dużo bardziej niebezpieczna niż zwykła grypa. W większości przypadków choroba ma bardzo łagodny przebieg i trudno ją odróżnić od zwykłej grypy. Jednak objawy powodują, że świńska grypa jest wysoce zaraźliwa. Ponadto ryzyko powikłań jest większe.

Diagnoza i przebieg

Podejrzewana diagnoza Świńska grypa może początkowo mieć miejsce na podstawie istniejących, typowych objawów.

Oprócz typowych objawów grypy, takich jak nagłe wystąpienie gorączki i kaszel lub katar, charakterystyczne są tutaj dodatkowe objawy, takie jak wymioty i / lub biegunka.

Jednak w kilku przypadkach świńska grypa może przebiegać bez żadnych zauważalnych objawów dla osoby zainteresowanej. Jednak podejrzenie rozpoznania świńskiej grypy można potwierdzić dopiero po wymazie medycznym pobranym z błon śluzowych jamy ustnej lub nosa.

Chociaż do tej pory przebieg świńskiej grypy był przeważnie łagodny, na całym świecie odnotowano zgony związane z tą chorobą. Dzieci w wieku poniżej czterech lat, kobiety w ciąży lub osoby z niektórymi chorobami przewlekłymi są bardziej narażone na cięższe przebiegi świńskiej grypy.

Komplikacje

W większości przypadków świńska grypa ma nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, tak więc rzadko należy obawiać się powikłań. Jeśli jednak wystąpią, wydłuża to czas trwania choroby. W niektórych przypadkach można nawet zagrozić życiu.

Infekcje wtórne są jednym z najczęstszych następstw świńskiej grypy. Błona śluzowa dróg oddechowych może zostać uszkodzona przez wirus powodujący ją do tego stopnia, że ​​inne patogeny, takie jak bakterie, mogą łatwo przeniknąć do chorego organizmu. To z kolei zwiększa ryzyko dodatkowych infekcji, takich jak zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego lub zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego).

Jak duży okaże się niszczący zasięg wtórnej infekcji, zwanej również nadkażeniem, zależy od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Seniorzy, kobiety w ciąży, małe dzieci lub osoby, które już cierpią na przewlekłe choroby, takie jak astma oskrzelowa, cukrzyca lub AIDS (HIV), są szczególnie narażone na wtórne zakażenia. Zapalenie płuc występuje najczęściej u dzieci i młodych dorosłych.

Innym powikłaniem świńskiej grypy jest zapalenie mięśni (zapalenie mięśni), może też wystąpić zapalenie mózgu (zapalenie mózgu), zwłaszcza u dzieci. Rzadkim, ale bardzo niebezpiecznym następstwem świńskiej grypy jest niewydolność płuc. Bakterie atakują płuca i prowadzą do zapalenia ich tkanki. Ponieważ w pęcherzykach płucnych prawie nie dochodzi do wymiany gazowej, w skrajnych przypadkach pacjent może umrzeć z powodu uduszenia.

Kiedy należy iść do lekarza?

W przypadku świńskiej grypy konieczne jest natychmiastowe leczenie przez lekarza, aby zapobiec dalszym objawom i powikłaniom. Tylko poprzez wczesne rozpoznanie i leczenie choroby można zapobiec śmierci. Jeśli pacjent ma bardzo wysoką gorączkę, zgłoś się do lekarza. Gorączka pojawia się bez konkretnego powodu i utrzymuje się przez stosunkowo długi czas.

Pacjenci cierpią także na silne bóle głowy, pocenie się oraz ogólnie na zmęczenie i uczucie osłabienia. W przypadku tych dolegliwości należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Przeziębienie i kaszel również wskazują na świńską grypę i należy je zbadać. Niektórzy pacjenci mają również ból w klatce piersiowej lub ciężką biegunkę i wymioty.

Jeśli objawy te utrzymują się przez dłuższy czas, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym. Dalsze leczenie jest zwykle wykonywane przez lekarza pierwszego kontaktu.

Leczenie i terapia

Odpowiednie postępowanie terapeutyczne Świńska grypa początkowo zależy od przebiegu choroby; Jeśli świńska grypa jest łagodna, zwykle wystarczające jest leczenie objawów. Po konsultacji z lekarzem prowadzącym jest to możliwe np. Przy pomocy leków o działaniu obniżającym gorączkę lub leków zwalczających objawy przeziębienia.

Czasami świńska grypa wywołuje różne infekcje bakteryjne, takie jak ostre zapalenie oskrzeli (choroba zapalna dróg oddechowych). W takim przypadku można w razie potrzeby przeciwdziałać odpowiedniej chorobie, na przykład antybiotykami. W zależności od indywidualnego przypadku świńską grypę można również leczyć specjalnymi lekami przeciw grypie; może to być konieczne na przykład w przypadku osób dotkniętych chorobą, u których występują przewlekłe choroby podstawowe.

Jeśli odpowiednie leki przeciw grypie zostaną podane szybko po wystąpieniu pierwszych objawów świńskiej grypy, można zapobiec namnażaniu się wirusa w organizmie. Ocena ryzyka jest zwykle przeprowadzana przez lekarza prowadzącego przed zastosowaniem takiego leku.

zapobieganie

Należy temu zapobiec Świńska grypa zwłaszcza unikając kontaktu z szkodliwym wirusem. Może się do tego przyczynić regularne mycie rąk i unikanie bliskiego kontaktu fizycznego z poszkodowanymi. Szczególnie ważne jest, aby nie dotykać własnej twarzy nieoczyszczonymi rękami. Unikanie dużych wydarzeń lub noszenie ochrony dróg oddechowych może ostatecznie pomóc w zapobieganiu świńskiej grypie.

Opieka postpenitencjarna

Świńska grypa to choroba zakaźna, która może trwale osłabić organizm. Pacjent często odczuwa to wyraźnie nawet po zakończeniu terapii. Dlatego opieka wtórna jest ukierunkowana przede wszystkim na dwie rzeczy: z jednej strony ma na celu uniknięcie nawrotu, az drugiej strony organizm powinien być w stanie regenerować się w sposób zrównoważony. Opieka następcza jest zwykle omawiana z typem domu leczącego.

Po przeżyciu choroby ważne jest, aby pacjent nie od razu osiągnął swój limit, ale raczej stopniowo zwiększał swoją wydajność poprzez szereg możliwych środków. Wystarczająca ilość i spokojny sen jest ważnym czynnikiem po wyzdrowieniu. Ważna jest również zdrowa dieta. Owoce i warzywa dostarczają organizmowi witamin.

Ważna jest również ilość, którą pijesz. Około półtora do dwóch litrów wody i / lub herbaty ziołowej dziennie jest potrzebne, aby procesy metaboliczne w organizmie mogły przebiegać fizjologicznie i ustabilizować krążenie. W zamian należy unikać wszystkiego, co szkodzi organizmowi. Należą do nich alkohol, nikotyna i narkotyki.

Ochrona przed dalszymi infekcjami jest również częścią dalszej opieki. Odzież odpowiednia do temperatury zewnętrznej lub unikająca bliskiego kontaktu z chorymi jest równie skutecznymi środkami, jak zmniejszanie stresu u osób dotkniętych chorobą.

Możesz to zrobić sam

W przypadku świńskiej grypy samopomoc jest taka sama, jak w przypadku klasycznej grypy. Odpoczynek, wystarczająca ilość snu i wystarczająca ilość wody do picia to czynniki, które są na pierwszym planie. Odpoczynek fizyczny jest ważny dla regeneracji i zapobiegania rozprzestrzenianiu się infekcji na mięsień sercowy. Picie go nawilża błony śluzowe i ułatwia odkrztuszanie śluzu z oskrzeli, który jest powszechny w tej postaci infekcji wirusowej. Szczególnie polecana jest woda niegazowana i herbaty ziołowe o właściwościach przeciwzapalnych, takie jak szałwia czy rumianek. Preparaty z babki lancetowatej i bluszczu okazały się również skuteczne w przypadku kaszlu.

Inhalacje mogą być również pomocne w przypadku infekcji dróg oddechowych. Dodatkowo nacieranie olejkami eterycznymi łagodzi objawy, a na grzejniku można postawić małą miskę z wodą lub, alternatywnie, zawiesić wilgotną ściereczkę w sypialni zainteresowanej osoby. Okłady na szyję i nogi to klasyczne domowe środki zaradcze. Okłady na szyję działają bezpośrednio na drogi oddechowe, a owijki na łydki są sprawdzonym środkiem obniżającym gorączkę i mogą być również stosowane u dzieci. Płukanie gardła lub ssanie cukierka może być przydatne w przypadku trudności z połykaniem.

Świeże powietrze w sypialni jest ważne w przypadku infekcji wirusowej. Regularna wentylacja powinna być rutynowa. Zimne kąpiele należy stosować ostrożnie, jeśli pacjent ma gorączkę, aby nie obciążać niepotrzebnie osłabionego krążenia pacjenta.