Ostrość widzenia

Plik Ostrość widzenia to ostrość, z jaką wizualne wrażenie ze środowiska jest odtwarzane na siatkówce żywej istoty i przetwarzane w jej mózgu. Czynniki takie jak gęstość receptorów, wielkość pola receptywnego i budowa anatomiczna aparatu dioptrycznego wpływają na ostrość wzroku w indywidualnych przypadkach. Zwyrodnienie plamki żółtej jest jedną z najczęstszych przyczyn utraty ostrości wzroku.

Co to jest ostrość wzroku?

Ostrość wzroku to termin medyczny VA znany.Termin medycyna odnosi się do potencjału, z jakim żywa istota może dostrzec i zidentyfikować struktury swojego środowiska poprzez swój narząd wzrokowy. Ostrość wzroku można zmierzyć i czasami jest używana do diagnostyki.

Z ostrością wzroku związane są różne inne wyrażenia medyczne. Minimalna widoczność oznacza granicę wszystkiego, co widać. Minimalna dyskryminacja to próg rozpoznawalności różnic między obiektem a jego otoczeniem. Minimalny separabile odnosi się do oddzielenia sąsiednich konturów sąsiednich obiektów. Chodzi o minimalną czytelną ostrość czytania. Należy ją odróżnić od rzeczywistej ostrości wzroku. Ostrość wzroku podczas czytania wymaga nie tylko widzenia fizjologicznego, ale także pamięci, która tworzy logiczne relacje z puli liter.

Ostrość wzroku zależy przede wszystkim od wielkości pola recepcyjnego, gęstości receptorów siatkówki i aparatu dioptrycznego. Charakter przedmiotu i jego kształt również wpływa na ostrość widzenia.

Funkcja i zadanie

Ostrość wzroku danej osoby zależy od różnych czynników. Jednym z czynników wpływających na widzenie jest na przykład pole receptywne i jego wielkość. Pola recepcyjne środkowej siatkówki składają się z małych komórek siatkówki. Te z obwodowej siatkówki składają się z większych komórek siatkówki. Odpowiednio większe pole receptywne znajduje się na obrzeżach siatkówki.

W dołku centralnym istnieje połączenie szyszek z komórkami dwubiegunowymi i komórkami zwojowymi, co odpowiada połączeniu 1: 1. Każdy stożek jest połączony tylko z jedną komórką docelową. Ostrość wzroku w centralnym polu widzenia jest idealna ze względu na ograniczony rozmiar pól recepcyjnych. W pozadołkowym obszarze siatkówki na komórkę wystaje kilka pręcików, a ostrość wzroku jest odpowiednio słaba.

Nie tylko wzajemne połączenie receptorów wzrokowych, ale także ich gęstość odgrywa rolę w ostrości wzroku. Gęstość jest najwyższa w dołku centralnym, a więc w środkowej części siatkówki. Gęstość pręcików jest największa w pozadołkowych obszarach siatkówki. Ponieważ w brodawce nerwowej optici nie ma żadnych fotoreceptorów, ostrość wzroku w tym obszarze wynosi zero. Stąd nazwa „ślepy punkt”.

Podobnie jak gęstość receptorów czynników i wielkość pola, jakość i anatomia aparatu dioptrycznego odgrywają kluczową rolę w ostrości wzroku. Promienie na krawędzi rogówki załamują się znacznie silniej niż promienie w obszarze osiowym. W tym kontekście mówimy o aberracji sferycznej, która może powodować rozmyte obrazy na siatkówce.

Oko odpowiada niejednorodnemu ośrodkowi, który rozprasza wpływy światła. Z tego też powodu obiekty mogą czasami wydawać się rozmyte. Oprócz cieczy wodnistej i ciała szklistego soczewka i rogówka wpływają na ostrość, z jaką na siatkówce oczu wyświetlany jest obraz otoczenia. Rogówka jest bardziej zakrzywiona na swojej powierzchni w kierunku pionowym niż poziomym. Jeśli różnica w krzywiznach jest zbyt duża, mówi się o astygmatyzmie (skrzywienie rogówki), co powoduje rozmycie obrazu.

Na ostrość wzroku w pewnym stopniu wpływa również jakość wizualna obiektów i otoczenia. Oprócz kontrastów, na przykład jasność i kolory mogą być istotne w tym kontekście. Kształt przedmiotu ma równie duży wpływ na widzenie. Na przykład kąty proste są rozwiązywane silniej przez centralny układ nerwowy niż w aparacie dioptrycznym.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Ostrość wzroku ma znaczenie kliniczne przede wszystkim dla badania wzroku i chorób oczu, które można za jej pomocą zdiagnozować. Na przykład tablice do pisania mogą służyć do określania ostrości wzroku. Stosowane są również pierścienie Landolta. Podczas używania pierścieni lekarz pokazuje pacjentowi pierścienie o różnych rozmiarach, z których wszystkie mają szczelinę. W każdym przypadku pacjent musi wskazać położenie szczeliny. Pacjenci z emmetropią i ostrością wzroku 1 rozpoznają przerwę o szerokości jednej minuty kątowej. Jeśli pacjent widzi lukę tylko z dwukrotnej szerokości, ostrość wzroku wynosi 0,5. Procedura tabletu jest trochę inna. W tym wariancie określania ostrości wzroku pacjent czyta cyfry lub litery z tablicy. Każdy rząd cyfr lub liter jest oznaczony określoną odległością. Jeśli pacjent może je rozszyfrować z tej określonej odległości, ostrość wzroku wynosi 1. Co ciekawe, ostrość wzroku wynosząca 0,1 jest zwykle wystarczająca, aby osoba mogła orientować się na zewnątrz iw jasnym świetle. Jednak do czytania wymagana jest ostrość wzroku co najmniej około 0,5.

Fizjologicznie zaburzenia widzenia z pogorszeniem ostrości wzroku występują głównie w podeszłym wieku i często odpowiadają na przykład zwyrodnieniu plamki żółtej. Przyczyny radykalnego spadku ostrości wzroku są różne. Oprócz zwyrodnienia plamki żółtej retinopatia cukrzycowa jest jedną z najczęstszych przyczyn obniżonej ostrości wzroku.

Odwarstwienia siatkówki, zaćma lub jaskra mogą być również związane z pogorszeniem ostrości wzroku. Ponadto w kontekście niektórych zespołów wrodzonych dochodzi do genetycznie zaprogramowanej degeneracji odpowiednich struktur, co powoduje utratę wzroku. W przypadku niektórych chorób pomoc wzrokowa może przywrócić ostrość wzroku.