Narządy naszego ciała rozwijają się zgodnie z wymaganiami, jakie stawiane są organizmowi przez bodźce środowiskowe. Podczas gdy niewystarczający stres prowadzi do niedorozwoju i regresji odpowiednich narządów, ciągły trening i sport zwiększają funkcje i wydajność naszego organizmu.
Sport i zdrowie
Nie ulega wątpliwości, że aktywność fizyczna jest jednym z głównych czynników utrzymania zdrowia, rozwoju i stabilizacji układu mięśniowo-szkieletowego oraz narządów wewnętrznych w każdym wieku.
Chęć poruszania się zarówno u małych dzieci, jak i nastolatków pokazuje nam, że ruch lub bodziec do poruszania się jest jednym z niezbędnych bodźców do rozwoju i wzrostu. Ale nawet w wieku dorosłym należy utrzymywać zróżnicowany stres funkcjonalny wszystkich narządów, ponieważ warunki życia wielu osób, dążenie do komfortu i często jednostronne obciążenie pracą stanowią zupełnie niewystarczającą zachętę do promowania zachowania sprawności i zdolności adaptacyjnych naszego organizmu. Zwiększona podatność na choroby i przedwczesne starzenie się nierzadko jest wynikiem tego jednostronnego stylu życia.
Prozdrowotne działanie sportu jest znane od dawna i wykorzystywane w medycynie od tysięcy lat. Nawet ciężko chorzy są leczeni specjalnymi formami ćwiczeń, zgodnymi z zaleceniami lekarskimi, ponieważ takie ćwiczenia sprzyjają rekonwalescencji, z drugiej strony umożliwiają także reintegrację społeczną chorych, którzy w ten sposób odzyskują radość życia.
Ścisły związek między wyrównującą aktywnością sportową a poprawą wyników lub zwiększeniem odporności na choroby dostrzegli już ci, którzy regularnie uprawiają sport codziennie w godzinach pracy lub po pracy.
Sport jako profilaktyka chorób
Za pomocą ćwiczeń można również zapobiec wielu chorobom nóg. Na przykład przekrwienie nóg, które prowadzi do obrzęku nóg, żylaków, a nawet otwartych nóg.
Możemy tylko usprawiedliwić często wyrażaną opinię: „Po co ćwiczyć zbyt dużo, skoro przez cały dzień byłem przeciążony staniem, chodzeniem lub innymi obciążeniami?”. Możemy tylko usprawiedliwić ignorancją. Taki stres jest prawie zawsze jednostronny i powoduje nadmierne obciążenie poszczególnych grup mięśni, co może prowadzić do zaburzeń odżywiania, obrzęków, a nawet przebarwień skóry.
W wyniku takiego jednostronnego obciążenia często obserwuje się deformacje stóp, takie jak płaskostopie, rozstawione stopy, a nawet płaskostopie. W przeciwieństwie do tego ćwiczenia fizyczne powodują wzajemne obciążenie wszystkich mięśni oraz wspomagają oddychanie i krążenie krwi, co prowadzi do poprawy odżywienia tkanek. Wszechstronna stymulacja układów narządów zapobiega w ten sposób tzw. Chorobom przeciążeniowym, a tym samym w dużym stopniu przyczynia się do powrotu do zdrowia.
Szczególnie imponująco możemy doświadczyć prozdrowotnych skutków aktywności fizycznej, na przykład podczas zimowych wakacji. Ruch na świeżym powietrzu stwarza niezbędną rekompensatę za tak często występujący brak ruchu lub jednostronny ruch, który wiąże się z jednoczesnym przeciążeniem bodźców sensorycznych przez wiele osób. Ogromne obciążenie fizyczne kończyn i układów narządów powoduje rozluźnienie nerwów, a tym samym doskonałą regenerację po codziennym przeciążeniu.
Sport wzmacnia układ odpornościowy
Stymulacja metaboliczna i pobudzenie krążenia spowodowane silniejszym ruchem zwiększają wydolność i zdrowie, a jednocześnie zwiększają poczucie życia. W rezultacie choroby nerwicowe można nagle wyleczyć.
Ponadto wzrasta odporność organizmu na choroby, co wyraża się przede wszystkim w tym, że osoba dotknięta chorobą jest chroniona przed infekcjami dróg oddechowych nawet przy mniej sprzyjającej pogodzie. Ale bodźce klimatyczne mogą również sprzyjać leczeniu chorób nóg i stóp w dzieciństwie.
Ćwiczenia, jeśli są stosowane prawidłowo, promują zdrowie i zapobiegają chorobom. Jeśli wspomina się tutaj o uszkodzeniach sportowych i kontuzjach sportowych, należy z góry powiedzieć, że odgrywają one jedynie podrzędną rolę i można by ich w dużej mierze uniknąć, gdyby wziąć pod uwagę ich przyczyny.
Każde ćwiczenie sportowe wymaga doświadczenia ruchowego, czyli wielokrotnego treningu. Najpierw ćwiczysz łatwe do nauczenia sekwencje ruchów, potem skomplikowane, wymagające interakcji wszystkich grup mięśni. Narciarstwo, zwłaszcza alpejskie na stokach i górach, skoki w wodzie, gimnastyka na aparacie, a także gry w piłkę, zawsze wymagają codziennego przygotowawczego treningu ruchowego, przy czym wiek, doświadczenie sportowe i przerwa w treningu oraz kondycja fizyczna determinują intensywność struktury ćwiczeń.
Jeśli ta wiedza zostanie zignorowana, w większości przypadków ciało zostanie zranione. Zagrożeniem dla sekwencji ruchów jest nie tylko nieodpowiedni trening, ale także przemęczenie mięśni, miejscowy ból i hipotermia. Rezultatem są naprężenia mięśni, zerwania mięśni i podrażnienie tkanki przesuwającej się żyły i przyczepów mięśniowych.
Zapobiegaj kontuzjom sportowym
Lżejsze zakłócenie ruchu prowadzi do nadwyrężeń. Z drugiej strony urazy upadku są częste w tych sportach, które wymagają szczególnie szybkiej reakcji na złożone ruchy. Z drugiej strony uszkodzenie stawów z zerwanymi więzadłami i złamanymi kościami występuje, gdy wydolność organizmu jest przeceniana i nie może sprostać wymaganiom. Na przykładzie sportów zimowych wymienia się inne przyczyny kontuzji, które należy obserwować, aby uniknąć najczęściej wynikających z tego kontuzji nóg.
Można to osiągnąć stosując odpowiedni sprzęt sportowy (bezpieczne wiązanie, długość nart, odpowiednie buty narciarskie), dobrze trenując ciało i opanowując dobrą technikę. Ponadto dostosowując prędkość do własnych możliwości lub ciężkości trasy zjazdowej, uwzględniając warunki śniegowe i glebowe oraz obserwując formę dnia. W sensie przenośnym lista ta może również odnosić się w zmodyfikowanej formie ogólnie do sprzętu ochrony przed wypadkami.
Przez złamanie kości rozumie się nagłe oddzielenie kości spowodowane działaniem siły. Mówi się o zrywaniu, zginaniu, skręcaniu, ścinaniu lub pęknięciach stagnacyjnych. Natychmiastowe, staranne szynowanie zapobiega poważnym deformacjom z przemieszczeniem bocznym, zgięciem kątowym, obrotem w osi podłużnej, skracaniem lub wydłużaniem złamanych końców. Odpoczywanie w gipsie lub czymś podobnym przez kilka tygodni zapewnia zagojenie danego złamania kości.
Sport i stawy
Podczas wypadków szczególnie narażone są stawy. Najczęstsze naprężenia i skręcenia, które mogą powodować urazy torebki i więzadła z zasinieniem i obrzękiem stawów.
Silniejsze akty przemocy zwykle powodują zwichnięcie, trwałe przemieszczenie dwóch końców kości, które razem tworzą staw, któremu zwykle towarzyszy rozerwanie torebki stawowej.
Oprócz urazów więzadeł stawu skokowego, wewnętrzne urazy kolana są szczególnie częste, w szczególności z urazami łąkotek i więzadeł krzyżowych. Mechanizm urazu jest głównie widoczny w gwałtownym skręceniu górnej części ciała lub uda w stosunku do dolnej nogi przymocowanej do podłogi. W szczególności piłkarze i niedoświadczeni narciarze są bardzo często narażeni na tę krzywą traumę.
Uraz ten jest zwykle poprzedzony zużyciem łąkotki z powodu ciągłego nieprawidłowego lub jednostronnego nacisku. Stałe, absolutne unieruchomienie podudzia, dzięki kolczastemu butowi piłkarskiemu, również podczas gry treningowej, równomierne obciążenie treningowe podczas skakania, ciągłe przeciążenie zniekształconymi nogami, na przykład kolana i płaskostopie, a nawet jednolite przeciążenie zawodowe, jak w przypadku górników lub pracowników linii montażowej. które zwiększają ryzyko kontuzji. Pierwszą oznaką początku uszkodzenia jest ból. Wskazuje, że zmiana stresu musi nastąpić bez stosowania leków przeciwbólowych, ponieważ tylko to może zapobiec urazowi w czasie, ale leki uśmierzające ból mogą usunąć tylko obecne uczucie bólu.
Przeciążenie i przeciążenie w sporcie
Innym urazem nogi wywołanym nadmiernym stresem i nadwyrężeniem jest zerwanie ścięgna Achillesa. Ale można tego również uniknąć, jeśli zapotrzebowanie na obciążenie jest odpowiednio wcześnie skoordynowane z wydajnością i zdolnościami zainteresowanej osoby oraz unika się wszelkiego rodzaju infekcji uśmierzających ból.
Widzimy więc, że większości lub nawet lepiej wszystkim urazom sportowym i uszkodzeniom sportowym można zapobiec, jeśli wymagania dotyczące wyników są utrzymywane w rozsądnych granicach i odpowiadają wynikom danej osoby. Lekarz wraz z wychowawcą ma za zadanie edukować ludzi w zakresie sportu i tym samym pomagać w zapobieganiu szkodom, tak aby prozdrowotna wartość sportu przynosiła korzyści wszystkim.
Dobry trening fizyczny, wyraźne szybkie reakcje i zwiększona siła mięśni to najlepsze środki zaradcze przeciwko wypadkom i wszelkiego rodzaju urazom, które na co dzień zagrażają ludziom. Ponadto wszechstronny sportowy charakter zwiększa odporność organizmu na wszelkiego rodzaju choroby, a jednocześnie zwiększa nastawienie do życia. Z tego punktu widzenia ciągłe, właściwie prowadzone ćwiczenia to zapobieganie kontuzjom i chorobom.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
