jąkanie

jąkanie lub. Balbuty reprezentuje bardzo złożone wydarzenie, więc działanie musi być również wielotorowe ze względu na różnorodność przyczyn. Termin leczenie jest tu używany w najszerszym znaczeniu tego słowa, a nie tylko rozumiany w sensie czysto medycznym lub językowo-pedagogicznym. Dlatego na postawione na początku pytanie można odpowiedzieć tylko twierdząco, ale także warunkowo nie, biorąc pod uwagę wszystkie towarzyszące okoliczności, które doprowadziły do ​​jąkania. Jaki jest powód jąkania?

przyczyny

Co ciekawe, jąkanie prawie nigdy nie występuje podczas czytania i nigdy podczas śpiewania. Te fakty zostały również wykorzystane w leczeniu.
© Dan Race - stock.adobe.com

Jeśli jest to defekt w tzw. Ośrodku językowym mózgu, stan wrodzony, a nawet dziedziczny, może być wyrazem nerwowości lub oznaką niechęci, niegrzeczności lub buntu prowadzącego do jąkanie wskazówki? Te pytania są często zadawane lekarzowi lub nauczycielowi języka.

Spróbujmy krótko odpowiedzieć na te pytania. Wadę mózgu można założyć tylko wtedy, gdy w pewnych obszarach mózgu występują wykrywalne zmiany patologiczne. Ten typ jąkania jest powiązany z innymi zaburzeniami mowy. Te rzadsze przypadki e-choroby nie będą tutaj omawiane, podobnie jak jąkające się ze znacznymi deficytami intelektualnymi.

Jąkała nie jest wadą wrodzoną, podobnie jak dziedziczność nie jest oparta na badaniach naukowych. Niektórzy ludzie myślą, że jąkanie jest jednym z tak zwanych nerwowych zaburzeń językowych. Z medycznego punktu widzenia można powiedzieć, że objawy ogólnej nadpobudliwości nerwowej są często obserwowane u jąkających się dzieci i młodzieży. Stanowią one skutki uboczne, a nie ogólna nerwowość jest przyczyną, ale efekt towarzyszący lub wtórny, wynikający z ogólnego obrazu, który zostanie opisany poniżej.

Postawy buntownicze, niegrzeczność, a nawet niesubordynacja jako przyczyny prowadzące do jąkania muszą zostać odrzucone z psychoterapeutycznego lub neurologicznego punktu widzenia. Obserwujemy jednak, że zdecydowana większość jąkających się dzieci i młodzieży to osoby, które można określić jako neurotyczne. Tutaj chcemy mieć do czynienia przede wszystkim z tymi.

Nerwice to nieprawidłowe funkcjonowanie narządów lub całych układów narządów przez organ kontrolny i regulujący - mózg. Prawie zawsze wynikają z zaburzonych relacji między całym organizmem a jego otoczeniem.

Jak w przypadku każdej nerwicy, za jąkaniem neurotycznym kryje się bardzo złożone zjawisko fizyczne i fizyczne, które jest trudne do wykrycia i nie we wszystkich przypadkach całkowicie możliwe, ponieważ nie zawsze jesteśmy w stanie określić z całą pewnością na podstawie form ekspresji dziecka. odkrycie wszystkich obiektywnych podstaw powstawania i eliminacji nieprawidłowości w sekwencji funkcjonalnej.

Głównymi przyczynami rozwoju nerwic dziecka, aw konsekwencji także jąkania, są zaburzenia relacji międzyludzkich dziecka i jego bliźnich oraz otoczenia. U jąkających się dzieci, u których nie stwierdza się dostatecznych zaburzeń środowiskowych, jąkanie jest czasami oparte na osobliwościach charakteru, w których występują prawie wszystkie poważne zaburzenia w sferze życia emocjonalnego, wolicjonalnego i instynktownego.

Nie ma intelektualnych zacofań zarówno u tych charakterystycznych, jak i neurotycznych dzieci; czasami te dzieci mają nawet bardzo dobrą inteligencję.Jąkanie objawia się jako nieprawidłowe działanie techniki wymowy. Jako efekt uboczny często dostrzega się bogate, często grymasowe ruchy całych mięśni twarzy, ramion, nóg oraz nieprawidłową technikę oddychania.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Typowe objawy jąkania to nierówna, niezamierzona przerywana mowa i niezamierzone powtarzanie poszczególnych sylab. Podczas gdy niektórzy jąkający nie potrafią płynnie wymawiać pierwszej sylaby, inni mają problemy z każdym słowem. Nie potrafisz wyraźnie wypowiedzieć zdania.

Oprócz możliwego kompulsywnego powtarzania pojedynczych sylab i słów jako typowych oznak jąkania, dolegliwości wielu cierpiących mają przede wszystkim charakter psychologiczny. Język jako środek komunikacji jest niezbędny w wielu sytuacjach, aby relacje społeczne mogły się rozwijać i utrzymywać. Nieleczone dolegliwości w tym obszarze często prowadzą do wycofania się poszkodowanych.

Unikasz sytuacji, w których występuje jąkanie szczególnie, aw skrajnych przypadkach unikasz jakiejkolwiek rozmowy. Istnieje ryzyko niepożądanej izolacji społecznej z możliwymi konsekwencjami, takimi jak depresja i skłonności samobójcze. Szczególnie dzieci i młodzież cierpią z powodu jąkania emocjonalnego, ponieważ ich rówieśnicy często wykazują niewielkie zrozumienie i wyśmiewają wadę wymowy.

Wskazane jest skonsultowanie się ze specjalistą przy pierwszym pojawieniu się objawów sugerujących jąkanie. Im szybciej można leczyć oznaki upośledzenia mowy, tym szybciej osoby dotknięte chorobą powrócą do normalnego sposobu mówienia.

Przebieg choroby

Pracuj w kategoriach psychologicznych jąkające się dzieci zahamowany, ale jednocześnie niespokojny, nieśmiały, ale czasami także wymagający. Większość jąkających cierpi na zaburzenia językowe, dlatego te dzieci, również dlatego, że często są bardzo dokuczane, zirytowane i wyśmiewane, wycofują się z innych, tracąc w ten sposób naturalną potrzebę kontaktu i radość życia.

Z neurologicznego i psychoterapeutycznego punktu widzenia całkowicie uzasadnione jest stwierdzenie, że zdecydowana większość wszystkich jąkających się dzieci to te, u których można zidentyfikować zaburzenia środowiskowe. W rezultacie te dzieci wydają się również niespokojne w swoich zdolnościach motorycznych (ruchach ciała), niestabilne w swoim zachowaniu, a także są postrzegane jako nerwowe z powodu opisanej już psychologicznej odmienności.

Można zauważyć, że zaburzenia środowiskowe powodują jąkanie, a to z kolei wpływa na osobowość dziecka w taki sposób, że dochodzi do towarzyszenia nerwowego i następstw.

Komplikacje

Komplikacje związane z problemem jąkania pojawiają się zwykle w sferze społecznej danej osoby. W szczególności nieleczone jąkanie w wielu przypadkach pozwala jąkającej się osobie na stopniowe unikanie sytuacji społecznych. Boisz się wyglądu i wyśmiewania ze strony osób trzecich i wolisz się wycofać. Może to prowadzić do załamania życia codziennego zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym.

Szczególnie dzieci, które nie rozumieją zdrowotnych podstaw jąkania i nie potrafią werbalizować swoich emocji w tym zakresie, cierpią z powodu takiej sytuacji. Grozi im izolacja społeczna. Jeśli generalnie unika się mówienia z powodu jąkania, istnieje również ryzyko opóźnień w rozwoju mowy, które później wymagają intensywnej terapii mowy. Bez takiego leczenia zagrożony jest również sukces w szkole.

Najlepszym sposobem uniknięcia komplikacji związanych z jąkaniem jest szybkie rozpoczęcie terapii. Jednak w zależności od indywidualnej przyczyny jąkania terapia nie przynosi natychmiastowych rezultatów. Potrzeba czasu, aby ponownie nauczyć się normalnego mówienia. Aby uniknąć komplikacji psychospołecznych, można wskazać psychoterapię towarzyszącą logopedii.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zaburzeń mowy nie zawsze potrzebny jest lekarz. Jeśli jąkanie pojawia się z powodu wewnętrznego podniecenia, stresu lub gorączkowej sytuacji, jest to zjawisko przejściowe. Gdy jakiś czas później powróci normalny tok mowy, dana osoba nie potrzebuje dalszej pomocy. Zasadniczo należy dołożyć starań, aby w takich sytuacjach zachować spokój. To wystarczy, aby osiągnąć długotrwałą poprawę.

Jeśli jąkanie utrzymuje się w różnych sytuacjach lub zwiększa zakres i prawdopodobieństwo wystąpienia, należy skonsultować się z lekarzem. Niezamierzone powtarzanie sylab lub gwałtowna wymowa należy omówić z lekarzem. Niezależnie od tego, czy jąkanie występuje tylko w określonych środowiskach, czy w obecności osób, cierpiący powinien otrzymać odpowiednie wsparcie. Potrzebny jest lekarz lub terapeuta, aby wyjaśnić przyczynę.

Jeśli oprócz zaburzeń mowy pojawią się problemy psychologiczne, należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku zmian w zachowaniu, zaburzeń snu, nieprawidłowości wegetatywnych, bólów głowy lub zmian osobowości, dolegliwości należy wyjaśnić. Izolacja społeczna lub wycofanie się z udziału w życiu społecznym to znaki ostrzegawcze, których nie należy ignorować.

Leczenie i terapia

Podczas leczenia Jąkanie Najpierw należy ustalić przyczynę, ponieważ dziecko niedorozwinięte intelektualnie wymaga zupełnie innego leczenia niż neurotyczne. Ogólnie rzecz biorąc, do jąkającego się dziecka należy podchodzić spokojnie i pewnie, nie zwracając zbytniej uwagi na zaburzenie językowe, ponieważ im więcej uwagi poświęcamy temu dziecku, tym bardziej niepewne stają się dzieci i tym wyraźniejszy staje się objaw.

Nie patrzenie na usta jąkały podczas rozmowy jest dobrze znane. Wtedy jąkała zwykle mówi bardziej nieformalnie i swobodnie. Co ciekawe, jąkanie prawie nigdy nie występuje podczas czytania i nigdy podczas śpiewania. Te fakty zostały również wykorzystane w leczeniu.

Ponadto dzięki ukierunkowanemu leczeniu mowy, które jest zwykle prowadzone przez pedagogów mowy, a także w szkołach logopedycznych, technologia mowy może zostać znacznie ulepszona lub znormalizowana. W zależności od grupy wiekowej, tak wcześnie, jak to możliwe, możesz włączyć bardziej szczegółowe środki psychoterapeutyczne. Tak zwany trening autogenny można już stosować u dzieci w wieku szkolnym, który służy przede wszystkim relaksowi, ale także skupieniu się na procesach funkcjonalnych poszczególnych narządów i układów narządów.

Hipnoza nie dowiodła swojej wartości. Stosując odpowiednie leki można się wyciszyć, a tym samym zwiększyć odporność fizyczną i psychiczną jąkającej się osoby, co ma korzystny wpływ na leczenie. Jednak leki są stosowane tylko jako terapia wspomagająca. Nie ma leku, który mógłby wyeliminować jąkanie.

Postawa wychowawców i nauczycieli jest bardzo ważna, zwłaszcza jeśli chodzi o jąkające się dzieci, których przyczyny są związane z zaburzeniami środowiskowymi. Bicie, karcenie, zakazy i tym podobne drastyczne, tak zwane środki edukacyjne, pogłębiają objawy jąkania i prowadzą do kolejnych dziecięcych złych postaw. Im bardziej przyjazny, spokojniejszy, bardziej zrelaksowany ton w połączeniu z środkami zwiększającymi pewność siebie, tym bardziej korzystne dla całej osobowości jąkającego się dziecka.

Opieka postpenitencjarna

W dzisiejszych czasach jąkanie można często doprowadzić do całkowitego zatrzymania za pomocą nowoczesnych metod medycyny mowy lub zredukować do takiego stopnia, że ​​osoby dotknięte chorobą nie odczuwają już żadnego cierpienia. Powodzenie leczenia może w dużej mierze zależeć od tego, co spowodowało jąkanie i co je wywołało. Na przykład, sytuacyjne, nagle pojawiające się jąkanie pojawia się często podczas rozwoju dziecka, a następnie nagle znika.

Nie jest wymagana specjalna pielęgnacja. Długie fazy jąkania z niejasnymi bodźcami lub z przyczynami psychologicznymi zwykle wymagają dłuższej terapii. Tutaj osoby dotknięte chorobą uczą się między innymi nowych technik i metod językowych, które powinny pomóc im przezwyciężyć jąkanie i świadomie zwracać uwagę na swój sposób mówienia.

Wizyty kontrolne mogą być przydatne do przeglądu i odświeżania skuteczności tego, czego się nauczyliśmy. Wiele osób dotkniętych jąkaniem potrzebuje wizyt kontrolnych w celu uzyskania regularnych informacji zwrotnych i stabilizacji, szczególnie w przypadku przyczyn psychologicznych. Jeśli wyuczone techniki mówienia nie są stosowane prawidłowo lub nie są konsekwentne, jąkanie również może powrócić. Opieka późniejsza służy także uniknięciu tego problemu i powtarzaniu poprawnego mówienia, nawet po ostrym leczeniu jąkania.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki poprawiające koncentrację i umiejętności językowe

Możesz to zrobić sam

Jąkały powinny otwarcie mówić o swojej chorobie. Często wykluczenie społeczne lub wstyd są głównym wyzwalaczem ataków jąkania. Osoby jąkające się mogą zgłaszać swoje skargi, kiedy wchodzą w kontakt z osobami, których nie znają. Przy odpowiednim rozluźnieniu radzenie sobie z chorobą jest znacznie łatwiejsze, a jąkanie często również ustępuje.

Środki pomocnicze, takie jak tak zwane urządzenia słuchowego sprzężenia zwrotnego, poprawiają przepływ mowy poprzez jej analizę i poprawianie. Pomocne jest również posiadanie przyjaciela lub opiekuna, który wskaże chorej osobie na jąkanie i ćwiczy z nią właściwy sposób mówienia. Ponieważ jąkanie często pojawia się w wyniku nerwowości, jąkających się należy traktować z cierpliwością i zrozumieniem. Jąkanie należy leczyć przez miesiące i lata, zanim całkowicie zniknie. U niektórych pacjentów zaburzenie neurologiczne utrzymuje się przez całe życie. Jednak trening i stosowanie prawidłowej techniki mówienia, a także otwartość na temat stanu, są ważnymi czynnikami w radzeniu sobie z jąkaniem.

Chorzy, którzy czują się ograniczeni swoim stanem, powinni skonsultować się z logopedą i, jeśli to konieczne, skontaktować się z grupą samopomocy.