Choroba Feera lub Acrodynia to zatrucie rtęcią, które objawia się objawami dermatologicznymi, motorycznymi i psychologiczno-wegetatywnymi. Nieleczona acrodynia może prowadzić do śmiertelnej posocznicy. Wiarygodne antidotum są teraz dostępne jako opcja leczenia.
Co to jest acrodynia?
Akryodynia nazywana jest również chorobą Feera lub Choroba Feera znany. Objawienie zostało po raz pierwszy opisane przez pediatrę z Zurychu, Emila F. Feera. Czasami choroba jest również spowodowana Różowa choroba albo toksalergiczne zapalenie mózgu pnia mózgu przemowa. Terminy te trafnie opisują zjawisko pod względem jego przyczyn i kluczowych objawów. Akrodynia jest zatem następstwem objawu zatrucia i wpływa zarówno na skórę, jak i mózg.
Encefalia pnia mózgu występuje z trwałym uszkodzeniem mózgu. Na skórze występuje wyprysk i pojawiają się czerwonawe przebarwienia. Ogólnie, oprócz objawów psychologiczno-wegetatywnych i dermatologicznych, występuje szereg towarzyszących objawów motorycznych i niespecyficznych. Akodynie są teraz rzadkie. Występowały częściej w minionym tysiącleciu i wtedy szczególnie dotykały dzieci. Dlatego w kontekście choroby Feera często mówiono o dziecięcej acrodyni.
przyczyny
Acrodynia jest zwykle poprzedzona zatruciem rtęcią. Organizm reaguje reakcjami toksyczno-alergicznymi szczególnie na przewlekłe zatrucie rtęcią. Różne przedmioty, leki i maści są możliwymi źródłami zatrucia rtęcią. Oprócz termometrów zawierających rtęć, energooszczędnych lamp i baterii, zatrucia mogą powodować na przykład amalgamatowe wypełnienia dentystyczne.
W międzyczasie jednak stosowanie rtęci ogranicza się do dziedziny naukowej ze względu na jej toksyczność. Dlatego nie ma już tak wielu źródeł zatruć, jak w przeszłości. To sprawia, że występowanie acrodynia jest raczej rzadkie. Objawy podobne do zatrucia rtęcią mogą również wystąpić w kontekście zatrucia innymi metalami ciężkimi. Arsen, złoto, chrom i miedź również wywołują zjawiska toksyczno-alergiczne w wysokich stężeniach, chociaż czasami są one wymagane przez organizm w niskich stężeniach.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Głównym objawem akrodynii jest encefalia pnia mózgu. Wraz z tym zjawiskiem degeneruje się mielina pnia mózgu. W tym procesie dochodzi do uszkodzenia współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego. W rezultacie pojawiają się psychologiczne objawy wegetatywne, takie jak drażliwość, brak apetytu, depresja i zaburzenia snu.
Symptomatyczne są również światłowstręt, pocenie się, wysokie ciśnienie krwi i szybkie bicie serca. Zamarzanie, drżenie, gorączka i skurcze, ale także zaburzenia czucia w okolicy stóp i dłoni są równie powszechne. W większości przypadków skóra również się łuszczy. Często czerwienieje na dłoniach i na podeszwach stóp.
Tym objawom dermatologicznym zwykle towarzyszy świąd, obrzęk i egzema. Mięśnie osób dotkniętych chorobą często wykazują zmniejszone napięcie, które w niektórych przypadkach dochodzi do głowy z zaburzeniami ruchu lub nawet paraliżem. Mogą również wystąpić niespecyficzne objawy towarzyszące, takie jak wypadanie zębów, wypadanie włosów i zapalenie dziąseł.
Diagnoza i przebieg
W przypadku akrodynii lekarz musi przede wszystkim wykluczyć zapalenie opon mózgowych i niedobór witaminy B za pomocą diagnostyki różnicowej. Ponieważ acrodynia jest wynikiem zatrucia rtęcią, test na obecność rtęci przeprowadza się w surowicy, moczu lub ślinie pacjenta. Podwyższony poziom rtęci potwierdza diagnozę choroby Feera. Jeśli preferowane jest badanie moczu, stosuje się również test DMPS.
Zawartość rtęci określa się raz przed i raz po doustnym podaniu kwasu dimerkapto-1-propanosulfonowego. Korzystne rokowanie jest teraz ważne w przypadku rozpoznanej akrodynii. Niewykryte acrodynie są śmiertelne w około pięciu procentach przypadków. Zwykle śmierć następuje w wyniku braku snu lub w wyniku zapalenia płuc. W przypadku nieleczonej acrodynii mogą również wystąpić zgony septyczne.
Komplikacje
Jeśli acrodynia nie jest leczona na czas, może prowadzić do śmierci. Zatrucie rtęcią jest bardzo niebezpiecznym stanem dla ludzkiego organizmu i zawsze powinno być leczone przez lekarza. Z reguły acrodynia ma różne komplikacje.
Należą do nich depresja i zaburzenia snu, które mogą również prowadzić do agresywnej postawy. Pacjenci skarżą się na utratę apetytu i wysokie ciśnienie krwi. Ponadto występują ataki paniki, poty i gorączka. Acrodynia znacznie obniża jakość życia.
Na ciele zwykle pojawiają się obrzęki i zaczerwienienia, które również wiążą się ze swędzeniem. Ciężka acrodynia może powodować problemy z zębami lub włosami. W niektórych przypadkach zawodzą. Akrodynię można leczyć stosunkowo dobrze, ale leczenie należy przeprowadzić szybko.
Im dłużej pacjent czeka na wizytę u lekarza, tym większe są szkody następcze. W większości przypadków objawy ustępują po kilku dniach i nie ma dalszych objawów. Po usunięciu całej trucizny z organizmu wszystkie objawy ustąpią.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Acrodynia zdecydowanie musi zostać zbadana i leczona przez lekarza. W nagłych przypadkach zdecydowanie należy wezwać pogotowie lub udać się bezpośrednio do szpitala. Nieleczona acrodynia może w najgorszym przypadku doprowadzić do śmierci pacjenta. Osoby dotknięte chorobą cierpią na różne dolegliwości. Zwykle występuje gorączka i drgawki.
Mogą również wystąpić zaburzenia czucia i depresja, a większość pacjentów cierpi również na bezsenność. Jeśli objawy te wystąpią nagle, należy skonsultować się z lekarzem. W miarę postępu choroby w różnych okolicach ciała dochodzi do paraliżu i mogą wypadać zęby lub włosy. W przypadku tych ostrych objawów konieczne jest pilne leczenie. Swędzenie lub łuszczenie się skóry mogą również wskazywać na acrodynię. Leczenie może być przeprowadzone przez lekarza rodzinnego lub bezpośrednio w szpitalu. Z reguły podstawową chorobę lub przyczynę akrodynii należy również leczyć i wykluczać w każdym przypadku.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Akodynii można teraz dobrze leczyć. Dostępne są w tym celu różne metody. Oprócz podania British Anti-Lewisite, jedną z najważniejszych opcji terapeutycznych jest leczenie penicylaminą. Brytyjski anty-lewizyt jest skracany jako BAL i czasami nazywany również dimerkaptopropanolem lub ditioglicerolem.
To antidotum na zatrucie. Antidoty to antidotum na różne toksyny i leki. Podanie BAL wykazuje działanie terapeutyczne przy zatruciach różnymi metalami. Oprócz zatrucia rtęcią, na przykład zatrucie złotem, kadmem, chromem, bizmutem lub miedzią jest również traktowane przez BAL.
Ta forma leczenia została po raz pierwszy zastosowana w połączeniu z arszenikiem. W tym czasie szczególnie zatrucie arszenikiem było traktowane jako część środka bojowego lewizytu. Podobnie jak BAL, penicylamina jest lekiem przeciw różnym zatruciom metalami ciężkimi.Penicylamina nie jest jednak prawdziwym antidotum, ale alfa-aminokwasem, który tylko stymuluje wydalanie.
Aminokwas wiąże się z metalami ciężkimi, tworząc w ten sposób struktury, które są trudne do rozpuszczenia. Związane substancje toksyczne mogą być łatwiej wydalane przez nerki. W zależności od objawów, jakie wykazuje akrodynia, oprócz terapii przyczynowych może być konieczne zastosowanie terapii objawowej. Ataksję można złagodzić, na przykład, poprzez fizjoterapię i terapię zajęciową.
Perspektywy i prognozy
Acrodynia może powodować różne objawy i dolegliwości. Bez leczenia i przy wysokim poziomie rtęci pacjent również może umrzeć. W większości przypadków głównym uszkodzeniem spowodowanym zatruciem jest układ nerwowy. Prowadzi do paraliżu i innych zaburzeń czucia. Bicie serca przyspiesza, co może prowadzić do problemów z sercem lub zawału serca. Czasami pacjenci cierpią na bezsenność, depresję i pocenie się.
Życie codzienne utrudnia ogólna drażliwość i gorączka, a jakość życia drastycznie spada. Ponadto na całym ciele rozwija się swędzenie i obrzęk. Osoba dotknięta chorobą może również cierpieć z powodu wypadania włosów i zębów, co powoduje trudności w przyjmowaniu pokarmu. Często występuje również brak apetytu, co prowadzi do niedożywienia.
Bez leczenia akrodynii pacjent zwykle umiera. Zabieg odbywa się za pomocą leków i może złagodzić objawy. Ponadto należy zapobiegać wchłanianiu rtęci. Jeśli leczenie rozpocznie się wcześnie, w większości przypadków oczekiwana długość życia nie ulega skróceniu.
zapobieganie
Aby zapobiec acrodynii, szczególnie dzieci muszą być ściśle chronione przed preparatami i produktami zawierającymi rtęć. Ponieważ toksyczność rtęci jest dziś znana, substancja ta i tak nie jest już stosowana poza dziedziną nauki. Zmniejszyło to nieco potrzebę środków zapobiegawczych. Jednak nadal zaleca się ostrożność w kontakcie ze starszymi produktami, maściami lub lekami.
Opieka postpenitencjarna
W przypadku acrodynii zwykle nie ma specjalnych opcji dalszych dostępnych dla osób dotkniętych chorobą. Pacjent jest uzależniony przede wszystkim od leczenia. Jeśli nie zostanie to zainicjowane na czas, może to w najgorszym przypadku spowodować zatrucie krwi, a tym samym śmierć danej osoby.
Acrodynia jest zwykle leczona lekami. Osoba poszkodowana musi zawsze zapewnić regularne przyjmowanie leku, aby uniknąć dalszych objawów. Rodzice powinni również upewnić się, że ich dzieci zawsze prawidłowo przyjmują leki. Należy również wziąć pod uwagę możliwe interakcje z innymi lekami.
Ponadto osoba dotknięta akrodynią powinna oczywiście unikać źródła zatrucia i ostrzegać o tym inne osoby. W ciężkich przypadkach konieczne są również interwencje chirurgiczne. Po takiej operacji osoba poszkodowana powinna zawsze odpoczywać i jak najbardziej dbać o swoje ciało.
Należy również unikać forsownych czynności lub ruchów. W niektórych przypadkach konieczne są również środki fizjoterapeutyczne, aby całkowicie złagodzić objawy acrodynii. Osoba poszkodowana może również wykonywać wiele ćwiczeń we własnym domu.
Możesz to zrobić sam
Acrodynia (choroba Feera) to ciężkie zatrucie rtęcią i bez profesjonalnego leczenia może być śmiertelne, szczególnie u dzieci, osób starszych i osób, których zdrowie zostało już uszkodzone. Jeśli podejrzewają zatrucie rtęcią, nie powinni więc wahać się przed natychmiastowym skontaktowaniem się z lekarzem lub szpitalem. W żadnym wypadku nie należy podejmować prób samoleczenia.
W przeciwieństwie do samej choroby podstawowej, niektóre z towarzyszących objawów można również złagodzić prostymi środkami. Szczególnie częste są objawy dermatologiczne, takie jak egzema, swędzenie i obrzęk. Sączące i swędzące wysypki często ustępują po zastosowaniu leczniczej maści cynkowej z apteki [[]] lub drogerii. Maść nakłada się grubo na dotknięte obszary i przykrywa plastrem lub bandażem.
Nie ma potrzeby zakrywania twarzy i szyi. W przypadku zmian skórnych, które są szczególnie swędzące, pomocne są również leki przeciwhistaminowe w postaci kremów, tabletek lub kropli, które są dostępne w aptekach bez recepty. Pacjenci, którzy nie mogą kontrolować swędzenia, powinni nosić bawełniane rękawiczki, które przynajmniej zapobiegają zanieczyszczeniu uszkodzonej skóry i zranieniu paznokciami, a tym samym wtórnym stanom zapalnym.
Problemy z zębami i dziąsłami, które również są częste, powinny zostać omówione z dentystą. Zwiększona higiena jamy ustnej jest szczególnie pomocna w przypadku zapalenia dziąseł.
