W Tietylperazyna jest substancją leczniczą należącą do fenotiazyn. Tietyloperazyna jest lekiem przeciwwymiotnym i dlatego jest odpowiednia do leczenia wymiotów, nudności i napadów zawrotów głowy. Tietylperazyna jest również stosowana jako lek przeciwpsychotyczny. Tietylperazyna działa antagonistycznie na receptory neurologicznej substancji przekaźnikowej dopaminy.
Co to jest tietylperazyna?
Synonimy substancji czynnej tietyloperazyny to Maleinian diwodoro-tietyloperazyny i Tietylperazyna. Obecnie substancja czynna nie jest już dostępna na rynku farmaceutycznym w wielu krajach, np. W Szwajcarii. Tietylperazyna jest stosowana głównie w postaci czopków, drażetek i roztworów do iniekcji. Jest dostępny pod nazwą handlową Torecan® firmy Novartis.
Tietylperazyna występuje w temperaturze pokojowej w postaci krystalicznego proszku. Kolor substancji waha się od czystej bieli do jasnożółtego. Substancja tietyloperazyna prawie nie rozpuszcza się w wodzie, ale stosunkowo łatwo w etanolu. Po wystawieniu na działanie światła, tietylperazyna ma czerwonawy kolor.
Lek tietyloperazyna jest lekiem przeciwwymiotnym i dlatego jest odpowiedni do leczenia nudności i wymiotów, a także zawrotów głowy. Wyzwalacze objawów odgrywają podrzędną rolę, gdyż tietylperazyna łagodzi objawy niezależnie od ich przyczyny.
Ponadto substancję czynną można stosować jako środek przeciwpsychotyczny, ponieważ leki z kategorii fenotiazyny dobrze nadają się do leczenia objawów psychotycznych. Lekarze wykorzystują fakt, że tietyloperazyna ma antagonistyczny wpływ na receptory dopaminy. Pacjenci przyjmują lek od jednego do trzech razy dziennie w postaci drażetek.
Najczęstszymi niepożądanymi działaniami niepożądanymi tietyloperazyny są senność, suchość w ustach i senność. Producenci farmaceutyków wykorzystują substancję maleinian tietyloperazyny do produkcji leków.We wzorze struktury chemicznej substancja ma łańcuch boczny piperazyny.
Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy
Tietyloperazyna działa jako typowy lek przeciwwymiotny na organizm ludzki. Tietyloperazyna ma również działanie przeciwpsychotyczne. Mechanizm działania tietyloperazyny wynika z antagonizmu, jaki substancja wywiera na receptory substancji przekaźnikowej dopaminy. Tietylperazyna wpływa również na receptory innych przekaźników neurologicznych. Okres półtrwania leku tietyloperazyny wynosi około dwunastu godzin po spożyciu.
Zasadniczo lek, tietyloperazyna, nasila działanie różnych innych substancji, które należy wziąć pod uwagę przed jego przyjęciem. Na przykład tietylperazyna nasila działanie beta-blokerów, leków nasennych, alkoholu i leków przeciwnadciśnieniowych.
Częstość przyjmowania tietyloperazyny zależy głównie od postaci dawkowania i wieku pacjenta. Dorośli zwykle otrzymują tietyloperazynę w dawce dziesięciu miligramów i przyjmują jedną do trzech drażetek dziennie.
Możliwe jest również doodbytnicze podawanie tietyloperazyny w postaci czopków. Czas trwania leczenia zależy od stanu zdrowia pacjenta i wynosi średnio od dwóch do czterech tygodni w przypadku tietyloperazyny.
Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania
Tietylperazyna jest stosowana zarówno jako lek przeciwwymiotny, jak i przeciwpsychotyczny. Lekarze przepisują substancję czynną tietyloperazynę w postaci czopków lub drażetek, w zależności od objawów i choroby podstawowej. Możliwe jest również podanie leku we wstrzyknięciu. Obecnie jednak tietylperazyna w dużej mierze zniknęła z rynku, co wynika głównie z niskiego popytu.
Jako środek przeciwwymiotny, tietyloperazyna jest szczególnie odpowiednia w łagodzeniu wymiotów i nudności po chemioterapii i radioterapii nowotworów złośliwych. Tietylperazynę stosuje się również po operacjach. Leczenie zwykle trwa od dwóch do czterech tygodni. Zasadniczo towarzyszące informacje techniczne muszą być przestrzegane podczas dawkowania i przyjmowania substancji czynnej.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki przeciw wymiotom i nudnościomZagrożenia i skutki uboczne
Przed i podczas przyjmowania leków z tietyloperazyną należy wziąć pod uwagę potencjalne skutki uboczne, a także interakcje i przeciwwskazania. Możliwe niepożądane skutki uboczne to zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia i drgawki. Ponadto po zażyciu tietyloperazyny pacjenci czasami cierpią na zwiększoną wrażliwość na światło, zaburzenia pozapiramidowe, obrzęki obwodowe i suchość w ustach. Wiele osób zgłasza również zwiększoną potrzebę snu podczas terapii tietyloperazyną.
W niektórych przypadkach rozwija się również hipotonia ortostatyczna, problemy z nerkami i wątrobą oraz cholestatyczne zapalenie wątroby. Niektórzy ludzie doświadczają alergii lub rozwijają agranulocytozę po zażyciu tietyloperazyny. W rzadkich przypadkach podanie tietyloperazyny wywołuje u pacjentów złośliwy zespół neuroleptyczny.
Aby uniknąć komplikacji, istnieją różne przeciwwskazania, które czasowo przeciwwskazują podawanie tietyloperazyny. Na przykład nadwrażliwość na tietylperazynę przemawia zasadniczo przeciwko przyjmowaniu leku. Problemy z nerkami i wątrobą, depresja ośrodkowego układu nerwowego i choroby serca również przemawiają przeciwko podawaniu tietyloperazyny. Dodatkowo terapia tietyloperazyną nie jest możliwa w przypadku przerostu prostaty lub choroby Parkinsona, gdyż w przeciwnym razie istnieje ryzyko poważnych powikłań.
Generalnie wykluczone jest również stosowanie leku w czasie ciąży. Ponadto tietylperazyna nie jest odpowiednia dla kobiet karmiących piersią i dzieci poniżej 15 roku życia. Istnieją interakcje głównie z lekami, które mają centralne działanie tłumiące.
