Valganciclovir

W Valganciclovir jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu zapalenia siatkówki wywołanego wirusem cytomegalii (choroba ciałek inkluzyjnych) u pacjentów z AIDS. Lek jest przypisany do grupy analogów nukleozydów i jest szeroko rozpowszechniony. Jako prolek substancji gancyklowiru, ma zasadniczo takie same efekty i skutki uboczne jak ten.

Co to jest walgancyklowir?

Walgancyklowir jest lekiem przeciwwirusowym, który należy do grupy analogów nukleozydów i jest niezbędnym elementem leczenia pacjentów z AIDS. Jest podawany w leczeniu zapalenia siatkówki wywołanego wirusem cytomegalii (choroba ciałek wtrętowych). Jest to choroba wywoływana przez ludzkiego wirusa cytomegalii i jest szczególnie niebezpieczna dla osób o słabym układzie odpornościowym.

Valganciclovir jest przyjmowany doustnie (przez usta) i zwykle jest dobrze i szybko wchłaniany przez organizm. Sam składnik aktywny staje się aktywny tylko w organizmie. Po metabolizowaniu (metabolizowaniu) jest przekształcany w podobną substancję gancyklowir. Dlatego też Valganciclovir jest uważany za jego prolek.

Substancja czynna jest opisana wzorem chemicznym C 14 - H 22 - N 6 - O 5, co odpowiada masie moralnej 354,36 g / mol. W Niemczech, Austrii i Szwajcarii Valganciclovir jest sprzedawany pod nazwą Valcyte® jako lek na receptę i tylko do apteki.

Efekt farmakologiczny

Valganciclovir składa się z dwóch stereocentrów, co zasadniczo umożliwia istnienie czterech tak zwanych stereoizomerów. Wszystkie stereocentry walgancyklowiru są jednak skonfigurowane jako S. Faktyczna liczba stereoizomerów jest zatem ograniczona tylko do dwóch, co ma wpływ na działanie farmakologiczne substancji.

Po metabolizowaniu w organizmie ludzkim hamuje reprodukcję ludzkiego wirusa cytomegalii (HCMV), znanego również jako ludzki wirus opryszczki 5 (HHV 5). Wirus jest szczególnie niebezpieczny dla osób, które - podobnie jak pacjenci z AIDS - mają tylko bardzo słaby układ odpornościowy.

Walgancyklowir działa hamująco na wirusy poprzez przekształcenie zasadniczo nieaktywnej substancji w organizmie człowieka w farmakologicznie bardzo aktywną substancję gancyklowir. Uniemożliwia to HHV 5 lub HCMV wytwarzanie enzymu niezbędnego do rozmnażania. Valganciclovir jest zatem tzw. Prolekiem, dzięki czemu wykazuje pozytywną farmakokinetykę i wysoką biodostępność.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Głównym obszarem zastosowania walgancyklowiru jest terapia cytomegalowirusa (HCMV), który jest zwykle nieszkodliwy dla zdrowej osoby, ponieważ układ odpornościowy jest w stanie zredukować namnażanie do tolerowanego poziomu.

Jeśli jednak układ odpornościowy jest poważnie osłabiony, na przykład z powodu choroby AIDS, zakażenie HCMC lub HHV 5 może zagrażać życiu. Ponieważ w takich przypadkach organizm nie jest już w stanie utrzymać niskiej liczby wirusów. Mogą rozprzestrzeniać się prawie w niekontrolowany sposób.

Valganciclovir przeciwdziała temu, zapobiegając namnażaniu się wirusów. Składnik czynny, który na ogół przyjmuje się doustnie w postaci tabletki powlekanej, jest zatem wirostatem.

Zagrożenia i skutki uboczne

Valganciclovir może powodować działania niepożądane. Jednak niekoniecznie tak jest. Ponieważ walgancyklowir jest prolekiem i jest przekształcany w ludzkim organizmie w substancję czynną gancyklowir, działania niepożądane w dużej mierze odpowiadają działaniom gancyklowiru.

W związku z tym może dojść do patogennego zmniejszenia liczby granulocytów obojętnochłonnych (tak zwana neutropenia). Wyraźny brak granulocytów we krwi (agranulocytoza) jest również typowym efektem ubocznym gancyklowiru i walgancyklowiru. Ponadto walgancyklowir może również powodować bardzo niski poziom hemoglobiny we krwi (niedokrwistość).

Możliwe są również objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, skurcze żołądka i wymioty.

Czasami może również wystąpić uszkodzenie komórek wątroby lub neuropatia. W przypadku stwierdzenia nietolerancji walgancyklowiru lub gancyklowiru nie wolno przyjmować substancji czynnych.