Vardenafil

Substancja czynna Vardenafil jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji („męskiej impotencji”). Lek należy do tzw. Inhibitorów fosfodiesterazy (inhibitorów PDE). Pobudzony seksualnie wardenafil zwiększa przepływ krwi do penisa, co zwykle powoduje erekcję.

Co to jest wardenafil?

Vardenafil przyjmuje się w postaci tabletki około pół godziny do 60 minut przed planowanym stosunkiem płciowym. Efekty wardenafilu mogą utrzymywać się do 12 godzin. Substancja opóźnia rozpad własnego enzymu organizmu fosfodiesterazy-5 (PDE-5), a tym samym umożliwia wzwód lub jest w stanie przedłużyć czas trwania erekcji. Przyjmowanie leku nie jest związane z posiłkiem.

Diagnoza męskiej impotencji może zostać postawiona tylko przez lekarza. Recepta lekarska na Vardenafil jest zawsze poprzedzona dokładnym wywiadem lekarskim i badaniem lekarskim. Lekarz dokładnie zbada układ krążenia i naczynia krwionośne pacjenta.

Na przykład Vardenafil jest dostępny na rynku pod markami Levitra®, Staxyn® i Vivanza®.

Efekt farmakologiczny

Vardenafil ingeruje w równowagę dwóch endogennych substancji, które kontrolują wzwód prącia podczas stymulacji seksualnej. Substancja cykliczny monofosforan guanozyny (cGMP) powoduje erekcję.

Rozluźnia mięśnie gładkie tkanki erekcyjnej, dzięki czemu krew może intensywniej wpływać do penisa. Druga substancja, fosfodiesteraza-5 (PDE-5), rozkłada cGMP i tym samym ogranicza erekcję.

Jako antagonista PDE-5, Vardenfil blokuje jego działanie, co z kolei zapobiega rozpadowi cGMP i skutkuje trwałą erekcją penisa.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Vardenfil jest dostępny wyłącznie na receptę i zatwierdzony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Kobiety nigdy nie powinny przyjmować składnika aktywnego. Leku nie wolno również stosować u dzieci i młodzieży.

Dawka początkowa wynosi zwykle pięć miligramów, maksymalnie 20 miligramów substancji czynnej dziennie. Wardenafil należy przyjmować nie częściej niż raz w ciągu 24 godzin i rzadziej w przypadku pewnych wcześniej istniejących schorzeń. W każdym przypadku należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Ogólnie rzecz biorąc, Vardenafil należy przyjmować dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami na ulotce dołączonej do opakowania. Oczywiście wardenafil nie można zapobiec ciąży ani zakażeniu chorobą przenoszoną drogą płciową.

W przypadku Vardenafilu nie można wyeliminować psychologicznych ani fizjologicznych przyczyn zaburzeń erekcji, ani generalnie nie można generować ani zwiększać pożądania seksualnego za pomocą takiego leku. Oznacza to, że substancja czynna nie prowadzi automatycznie do erekcji.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Każdy reaguje inaczej na zażywanie leku lub określonej substancji czynnej. Oprócz pożądanego efektu, biorąc Vardenafil dlatego skutkują mniej lub bardziej poważnymi skutkami ubocznymi.

Znane niepożądane skutki uboczne wardenafilu obejmują na przykład bóle głowy i brzucha, nudności lub łagodną biegunkę, zgagę i uderzenia gorąca. Opisuje również skutki uboczne, które powodują katar („zatkany nos”) lub grypę.

Niepożądanym efektem ubocznym, który należy traktować znacznie poważniej, jest możliwość wystąpienia zaburzeń widzenia, z których niektóre mogą być poważne. W trakcie przyjmowania wardenafilu zgłaszano senność, dzwonienie w uszach lub głuchotę, chrypkę, omdlenia, pokrzywkę i zaczerwienienie skóry, a także obrzęk gardła i języka (z trudnościami w połykaniu lub oddychaniu) oraz obrzęk warg.

Wardenafilu nie wolno przyjmować jednocześnie z tak zwanymi alfa-blokerami lub lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne na bazie nitro („azotany”). Takie przypadki mogą prowadzić do poważnego i zagrażającego życiu spadku ciśnienia krwi. Stosowanie wardenafilu nie jest również wskazane u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak dławica piersiowa, ciężka niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca.

Pacjenci po udarze i zawale serca, a także mężczyźni z ciężkimi zaburzeniami krążenia tętniczego powinni przyjmować lek tylko po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka. Poważne zaburzenia czynności wątroby lub nerek wykluczają przyjmowanie substancji czynnej wardenafilu, a także niskie ciśnienie krwi (wartość skurczowa poniżej 90 mmHg) lub obecność barwnikowego zwyrodnienia siatkówki, dziedzicznej choroby siatkówki oka.