Vatalanib

Vatalanib to substancja, która mogłaby być stosowana w przyszłości w leczeniu niektórych rodzajów raka. Substancja czynna jest obecnie nadal w fazie rozwoju i nie została zatwierdzona. Potencjalny mechanizm działania Vatalanibu opiera się na hamowaniu receptorów czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF).

Co to jest Vatalanib?

Vatalanib jest aktywnym składnikiem farmaceutycznym, który może być stosowany w leczeniu raka. Watalanib ma wzór cząsteczkowy C20H15ClN4; badania medyczne również używają kodu PTK787 / ZK 222584 jako oznaczenia. Watalanib jest pochodną pirydyny i aminoftalazyny i jest jednym z inhibitorów czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego.

Jak dotąd vatalanib nie został zarejestrowany jako lek, ponieważ jest nadal w fazie rozwoju, a badania nie są jeszcze wystarczające. Chociaż istnieją dowody, że watalanib może być przydatny w leczeniu raka, dane są niespójne i potrzebne są dalsze badania. Niemniej jednak vatalanib cieszy się coraz większym zainteresowaniem w medycynie.

Efekt farmakologiczny

Zgodnie z obecnym stanem badań, Vatalanib wydaje się hamować receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, w skrócie VEGF-R, w języku angielskim Vascular Endothelial Growth Factor Receptor. VEGF to cząsteczka, która ma działanie sygnalizacyjne w organizmie i dzięki temu może przekazywać informacje z jednej komórki do drugiej. Cząsteczka wiąże się z receptorem, do którego substancja jest odpowiednio dopasowana: VEGF-R. Wiązanie VEGF z jego receptorem wyzwala odpowiedź w komórce, do której ten receptor należy.

Lekarze rozróżniają różne formy VEGF i związane z nim receptory. Do tej pory zidentyfikowano sześć wariantów cząsteczki sygnałowej i trzy różne receptory, które nie mogą reagować ze sobą dowolnie. W szczególności VEGF-A, który wydaje się wiązać tylko z receptorami 1 i 2, może być związany z rakiem i dlatego jest bardzo interesujący dla naukowców. Badanie przeprowadzone przez Wooda i współpracowników z 2000 roku wykazało, że vatalanib był przede wszystkim skuteczny przeciwko VEGF-R1 i VEGF-R2.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Badania medyczne prowadzą do opracowania vatalanibu, który może w przyszłości znaleźć zastosowanie w leczeniu niektórych rodzajów raka. W badaniu Dragovicha i współpracowników przyjrzano się zastosowaniu vatalanibu jako drugiej fazy terapii gruczolakoraka trzustki. Gruczolakorak to specyficzny rodzaj raka, który może rozwinąć się z tkanki gruczołowej. W tym przypadku guz wyrasta z tkanki komórek nabłonka. Wydaje się, że rak trzustki lub trzustki opiera się na zmianach w pewnych obszarach, które stymulują wzrost komórek i tym samym powodują rozwój guza.

Chemioterapia może być możliwym leczeniem, co również miało miejsce w badaniu Dragovicha i współpracowników w pierwszej fazie terapii. Jednak niektórzy pacjenci nie reagują na podawane im leki, a leczenie nie daje wystarczających rezultatów. To jest dokładnie grupa, na której skupili się Dragovich i reszta grupy badawczej.

W drugiej fazie terapii pacjenci otrzymywali watalanib doustnie dwa razy dziennie, stopniowo zwiększając dawkę do 1500 mg, aby następnie utrzymać ją na stałym poziomie 750 mg. Po sześciu miesiącach naukowcy porównali swoich pacjentów z wcześniejszymi pacjentami z rakiem trzustki i stwierdzili, że współczynnik przeżycia około 30% dla tego typu raka jest całkiem korzystny. Jednak lekarzom nie udało się ustalić bezpośredniego związku między przyjmowaniem vatalanibu a przyjmowaniem VEGF-R.

W związku z tym ustalenia nie są rozstrzygające. Inne badanie przeprowadzone przez Roodhart i Voest nie wykazało poprawy wskaźnika przeżycia, ale wykazało poprawę przeżycia wolnego od progresji (czas między rozpoczęciem leczenia a progresją choroby).

Zagrożenia i skutki uboczne

Ogólnie rzecz biorąc, badacze tacy jak Dragovich i współpracownicy oraz Wood i wsp. za. Vatalanib również dobrze tolerowany. Pierwsza grupa badawcza jako najczęstsze skutki uboczne udokumentowała zmęczenie, wysokie ciśnienie krwi, ból brzucha (żołądka) i nieprawidłowości w testach czynności wątroby. Inne źródła podają również biegunkę, wymioty, inne niestrawności i zawroty głowy.

Ponieważ watalanib nie jest jeszcze dostępny w handlu i nadal istnieje potrzeba badań, zagrożenia i skutki uboczne nie zostały jeszcze ostatecznie zbadane; obejmuje to również możliwe skutki długoterminowe.