Łańcuch percepcji

Plik Łańcuch percepcji to sześcioczęściowy model dla lepszego zrozumienia procesu postrzegania. Twoje sześć kończyn wpływa na siebie nawzajem i ponownie łączą się ze sobą w stałym cyklu. Zakłócony łańcuch percepcji wiąże się ze zjawiskami takimi jak halucynacje.

Jaki jest łańcuch percepcji?

Technologia sensoryczna zajmuje się percepcją zmysłową człowieka. Organizm ludzki wyposażony jest w różnorodne struktury sensoryczne do przetwarzania informacji i pozyskiwania informacji ze środowiska. Wszystkie struktury sensoryczne wykorzystują bodźce środowiskowe, które są absorbowane przez organizm w postaci pobudzenia bioelektrycznego. W ciele częściowe informacje są filtrowane z poszczególnych struktur sensorycznych i łączone w znaczące informacje ogólne. Częściowe informacje razem tworzą percepcję.

Łańcuch percepcji jest podstawowym modelem pojęcia percepcji. Ma sześć różnych powiązań, które wzajemnie na siebie wpływają. W tym modelu aparat percepcyjny jest skierowany w stronę świata zewnętrznego. Łańcuch percepcji jest samowystarczalny i można go opisać jako cykl.

Ten cykl jest zaangażowany w każdy rodzaj percepcji w tej samej kolejności. Sześć ogniw łańcucha to bodziec, transdukcja, przetwarzanie, postrzeganie, rozpoznawanie i działanie.

Funkcja i zadanie

Życie jest postrzeganiem. Oznacza to, że percepcja jest niezbędna dla każdego organizmu. Każde działanie jest odpowiedzią na informacje sensoryczne. Postrzeganie pomaga ludziom orientować się i oceniać środowisko. Dzięki aparatowi percepcji człowiek może dostosować swoje działania do otoczenia. Bez aparatu percepcyjnego ludzie byliby oddzieleni od świata zewnętrznego i nie mogliby dłużej działać w znaczący sposób.

Na początku łańcucha percepcji znajduje się bodziec. Obiekty w środowisku generują sygnały odpowiadające wielkościom mierzalnym fizycznie. Sygnały te dają ludziom obraz ich otoczenia i pozwalają im ocenić ich związek z miejscem poza ciałem.

W tym celu bodźce uderzają w komórki czuciowe odpowiedniego układu sensorycznego. Komórki czuciowe są pobudzane przez bodźce zewnętrzne i przekształcają różne formy energii w bioelektryczne lub biochemiczne zmiany napięcia w procesie transdukcji. Tak powstają potencjały czynnościowe.

Wstępne przetwarzanie odebranych sygnałów zwykle odbywa się w samych receptorach. Jednak faktyczne przetwarzanie informacji jest wykonywane przez mózg. Procesy filtrowania, hamowania, konwergencji i dywergencji, a także integracji i sumowania służą do uzyskania ogólnych informacji w poszczególnych obszarach mózgu. Ta całkowita informacja przechodzi przez poznanie do ludzkiej świadomości. Tutaj dźwięk staje się dźwiękiem. Fale elektromagnetyczne zamieniają się w światło. Tylko świadoma całkowita informacja prowadzi do zrozumienia lub przypisania informacji.

Poprzez procesy takie jak zapamiętywanie, łączenie, rozpoznawanie, kojarzenie lub osądzanie, ludzki mózg ocenia znaczenie świadomej percepcji. Końcowym rezultatem percepcji jest reakcja. Ta reakcja zwykle odpowiada dostosowanemu działaniu. Często tylko działanie udostępnia osobie dodatkowe informacje percepcyjne.

Na przykład, jeśli zostanie zakłócone ogniwo w łańcuchu percepcji, wówczas reakcja na to zaburzone postrzeganie może odpowiadać eliminacji tego zakłócenia. Dzięki poznaniu ludzie są świadomi związku między poszczególnymi bodźcami a ich reprezentacją w ośrodkowym układzie nerwowym. Z tego powodu rozpoznaje, kiedy brakuje mu ogniwa w prawidłowym przebiegu łańcucha percepcji. Z tego powodu potrafi rozpoznawać, identyfikować i świadomie eliminować usterki. Aby zebrać dodatkowe informacje o sytuacji, reakcją może być na przykład badanie palpacyjne lub ruch gałki ocznej.

Łańcuch percepcji jest trwale połączony ze sobą. Natychmiastowość i szybkość poszczególnych kroków zajmuje tylko ułamek sekundy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Łańcuch percepcji odgrywa rolę zarówno w medycynie ogólnej, jak iw psychologii. Defekty receptorów w strukturach czuciowych mogą na przykład zakłócić łańcuch percepcji i pozbawić zainteresowaną osobę zdolności do reagowania. To samo dotyczy uszkodzeń mózgu w obszarach odpowiedzialnych za przetwarzanie i podział percepcji.

Zarówno defekty receptorów, jak i uszkodzenia mózgu są fizjologicznymi przyczynami złudzeń percepcyjnych lub innych zaburzeń w łańcuchu percepcji. Z drugiej strony choroby psychiczne bez przyczyny fizycznej mogą również prowadzić do fałszywych spostrzeżeń, złudzeń lub halucynacji.

W przypadku iluzji prawdziwe fakty są postrzegane inaczej. Zjawisko to kształtuje wiele obrazów klinicznych w dziedzinie psychologii i jest znane np. Ze zjawisk takich jak efekt reflektora. Osoby poszkodowane myślą, że są stale obserwowane i oceniane przez otoczenie. Złudzenie to szczególnie często dotyka osoby z fobią społeczną.

W przypadku halucynacji pacjenci postrzegają rzeczy, których w rzeczywistości nie ma. Bez odpowiednich bodźców środowiskowych może istnieć percepcja jednego lub wszystkich zmysłów. Przyczyną może być psychoza lub brak snu. Fizjologiczne zmiany w mózgu również czasami wywołują halucynacje. Szczególnie często obserwowano halucynacje będące skutkiem zmian mózgowych w kontekście padaczki.

Złudzenia percepcyjne niekoniecznie muszą być zjawiskiem patologicznym. W ten sposób można uzyskać w szczególności złudzenia optyczne poprzez pewne kombinacje kolorów bez żadnych faktycznych zmian lub zakłóceń w łańcuchu percepcji. Granica między oszustwem a rzeczywistością jest trudna do dostrzeżenia, szczególnie dla oczu. Pracują z dwuwymiarowymi obrazami i nadal dają ludziom poczucie trójwymiarowego postrzegania otoczenia.