Zespół Wartenberga

Plik Zespół Wartenberga to zespół objawów spowodowanych uciskiem nerwu promieniowego na przedramieniu. Zespół ogranicza się do ucisków gałęzi nerwu czuciowego i dlatego nie powoduje żadnych zaburzeń motorycznych, a jedynie zaburzenia wrażliwości. Leczenie zależy od ciężkości.

Co to jest zespół Wartenberga?

Nerw promieniowy to splot ramienia. Jako nerw mieszany odpowiada za unerwienie ruchowe różnych mięśni ramion oraz wrażliwe unerwienie różnych obszarów skóry. Jest podzielony na silnik i wrażliwą gałąź. Wrażliwa gałąź jest również nazywana powierzchownym ramusem. Plik Zespół Wartenberga występuje, gdy nerw promieniowy jest uciskany.

Nazywany jest również zespołem kompresji nerwu Cheiralgia paraesthetica znane i związane z zaburzeniami czucia w obszarach skóry prostownika kciuka i palca wskazującego, a także z zaburzeniami czucia przestrzeni międzyręcznej. Zespół Wartenberga został po raz pierwszy opisany w latach trzydziestych XX wieku. Uważa się, że Robert Wartenberg jako pierwszy to opisał.

Zespół Wartenberga należy odróżnić od porażenia promieniowego, które niekoniecznie jest spowodowane mechanicznym uszkodzeniem nerwu obwodowego, ale także uszkodzeniem nerwu centralnego, a tym samym wpływa na mózg, rdzeń kręgowy lub gałąź ruchową nerwu promieniowego.

przyczyny

Zespół Wartenberga jest wynikiem urazu Ramus superficialis z Nerw promieniowy. Jest to izolowane uszkodzenie, które nie dotyczy całego nerwu promieniowego, a jedynie jego wrażliwą gałąź. W większości przypadków izolowane uszkodzenie gałęzi powierzchownej poprzedzone jest urazami uderzeniowymi lub cięciami, które są zlokalizowane grzbietowo i promieniowo na dystalnym przedramieniu.

W pojedynczych przypadkach uszkodzeniem są mechaniczne urazy kompresyjne spowodowane przez kajdany, bransolety lub kajdanki. Czasami zmiana jest spowodowana wstrzyknięciami dożylnymi lub operacją przetokową w obszarze między żyłą głowową a tętnicą promieniową.

Uzupełnienia gipsowe, które są zbyt ciasne, mogą również uciskać powierzchowną gałąź nerwu promieniowego i tym samym powodować zespół Wartenberga. Ze względu na związek przyczynowy z kajdanami, zespół jest również nazywany Zespół niewoli znany. W pojedynczych przypadkach zespół objawów jest związany z cukrzycą.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Pacjenci z zespołem Wartenberga cierpią na szereg różnych objawów. Głównymi objawami tego zespołu są zaburzenia czucia, takie jak niedoczulica, hipalgezja i dysestezja, które występują głównie w obszarze I przestrzeni międzykostnej, a zatem są wyraźnie w wrażliwym obszarze zaopatrzenia nerwu promieniowego. Zespół Wartenberga niekoniecznie musi wiązać się z subiektywnie znaczącymi dolegliwościami.

Wielu pacjentów ma prawie bezobjawowe objawy. Objawy motoryczne, takie jak zaburzenia ruchu lub porażenie mięśni ramion, nigdy nie są związane z zespołem, ponieważ gałąź ruchowa nerwu promieniowego jest całkowicie nienaruszona. W pojedynczych przypadkach zespół może powodować mniej lub bardziej silny ból, który może rozprzestrzeniać się na całe ramię. Jeśli zespół Wartenberga jest spowodowany kajdankami, mogą wystąpić dodatkowe objawy.

Na przykład uciśnięcia mogą mieć również wpływ na przepływ krwi w obszarze ucisku. Takie uciśnięcia naczyń krwionośnych mogą prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi, a ostatecznie nawet do martwicy spowodowanej niedostatecznym zaopatrzeniem w tlen i składniki odżywcze. W niektórych przypadkach objawy zespołu Wartenberga ograniczały się do bólu. W takim przypadku nie ma zaburzeń czucia, a objawy są podobne do stenosans zapalenia ścięgien i ścięgien de Quervaina.

Diagnoza i przebieg choroby

Lekarz rozpoznaje zespół Wartenberga na podstawie objawów klinicznych. Bada pacjenta pod kątem tzw. Objawu Hoffmanna-Tinela, który jest pozytywny w przypadku zespołu Wartenberga. Test Finkelsteina może również okazać się pozytywny w indywidualnych przypadkach. Pozytywny wynik testu Finkelsteina nie jest jednak obowiązkową cechą choroby. W diagnostyce przydatna może być elektronurografia.

Za pomocą tej metody można odróżnić zespół Wartenberga zarówno od zespołu cieśni nadgarstka, jak i innych typów uszkodzeń nerwu promieniowego. Rokowanie u pacjentów z zespołem Wartenberga jest znacznie korzystniejsze niż u pacjentów z uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego. Nerwy obwodowe mogą w pełni wyleczyć się po uszkodzeniu.

Komplikacje

Zespół Wartenberga może w swoim przebiegu powodować różne powikłania. Występujące typowo zaburzenia czucia, takie jak hipestezja, znacznie ograniczają daną osobę w jej codziennym życiu, ponieważ codzienne bodźce nie są już właściwie wchłaniane. Uczucie drętwienia jest typowym efektem ubocznym i powoduje znaczne ograniczenia ruchu, jeśli występuje w rękach lub nogach.

Ponadto mogą wystąpić objawy dotyczące oczu i / lub uszu, takie jak zaburzenia widzenia lub problemy ze słuchem. W pojedynczych przypadkach zespół powoduje silny, przeważnie przewlekły ból, który dodatkowo pogarsza samopoczucie. Zaburzenia krążenia, takie jak te, które występują w zespole Wartenberga, mogą prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi i ostatecznie do martwicy. Dotknięty obszar ciała jest wówczas trwale sparaliżowany lub nawet konieczna jest amputacja odpowiedniej kończyny.

Leczenie chirurgiczne może prowadzić do dodatkowego uszkodzenia dotkniętych nerwów. Istnieje również ryzyko zapalenia nerwów. Jeśli rana po zabiegu nie zostanie odpowiednio pielęgnowana, mogą wystąpić zaburzenia gojenia się rany.

To z kolei powoduje blizny i zrosty. Towarzysząca terapia lekowa może powodować dyskomfort, jeśli pacjent ma reakcję alergiczną na jeden z przepisanych preparatów. Ogólnie mogą również wystąpić różne skutki uboczne i interakcje.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Osoba poszkodowana zdecydowanie powinna skonsultować się z lekarzem z zespołem Wartenberga. W przypadku tej choroby zwykle nie ma niezależnego leczenia, dlatego zawsze konieczne jest leczenie przez lekarza. Im wcześniej skontaktuje się z lekarzem, tym zwykle jest lepszy dalszy przebieg choroby, dlatego osoba dotknięta chorobą powinna skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach.

W przypadku zespołu Wartenberga należy skonsultować się z lekarzem, jeśli dana osoba ma ciężki paraliż. W większości przypadków porażenie to dotyczy przede wszystkim różnych mięśni. Jeśli paraliż występuje przez dłuższy czas i nie ustępuje samoczynnie, zdecydowanie należy skonsultować się z lekarzem. Podobnie zaburzony przepływ krwi w różnych rejonach ciała może wskazywać na zespół Wartenberga, a więc dochodzi do zaburzeń wrażliwości.

W przypadku tego zespołu można zobaczyć przede wszystkim lekarza rodzinnego lub neurologa. Samo dalsze leczenie zależy w dużym stopniu od przyczyny i nasilenia objawów, tak więc nie można dokonać ogólnej prognozy.

Leczenie i terapia

Leczenie zespołu Wartenberga zależy od stopnia nasilenia w indywidualnym przypadku. Mniej wyraźne uszkodzenie powierzchownej gałęzi nerwu promieniowego niekoniecznie wymaga leczenia. Gałąź nerwowa prawdopodobnie zregeneruje się sama. Dlatego też nie stosuje się terapii, jeśli pacjent subiektywnie nie dostrzega prawie żadnych objawów lub upośledzeń. Interwencje terapeutyczne są podejmowane tylko w przypadku wyraźnych dolegliwości lub całkowitego przerwania ciągłości nerwu, np. Spowodowanego przecięciem.

W takim przypadku zwykle przeprowadza się interwencję chirurgiczną. Lekarz musi ponownie złożyć oba końce gałęzi powierzchownej przy nerwie promieniowym, aby mogły rosnąć razem. Po operacji może być konieczna stabilizacja za pomocą gipsu na grzbiecie przedramienia. Ramię jest unieruchamiane przez szynę, dzięki czemu oba zakończenia nerwowe mogą w spokoju rosnąć razem.

W leczeniu zespołu Wartenberga możliwe są również pewne etapy zachowawczej terapii lekowej. Najważniejsze konserwatywne kroki obejmują zastrzyki steroidowe i podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Po tym, jak nerwy zrosną się razem, w pojedynczych przypadkach mogą pozostać minimalne zaburzenia czucia. Z reguły jednak te pozostałości są tak ograniczone, że pacjent prawie nie zauważa ich subiektywnie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na parestezje i zaburzenia krążenia

zapobieganie

Środkiem zapobiegawczym zespołu Wartenberga jest staranny dobór bransoletek, zegarków i innej biżuterii na przedramię. Zbyt ciasna biżuteria może uciskać wrażliwą gałąź nerwu promieniowego i w ten sposób wywołać zespół Wartenberga.

Opieka postpenitencjarna

Osoby dotknięte zespołem Wartenberga mają zwykle bardzo ograniczone możliwości bezpośredniej obserwacji. Dlatego w pierwszej kolejności należy przeprowadzić szybką, a przede wszystkim wczesną diagnozę tej choroby, aby nie dopuścić do dalszych powikłań i dolegliwości.

Z reguły samoleczenie nie może nastąpić, więc osoba dotknięta tym zespołem jest zawsze uzależniona od leczenia przez lekarza. Ponieważ zespół Wartenberga jest również dziedziczny, zdecydowanie należy przeprowadzić badanie genetyczne i poradę, jeśli chcesz mieć dzieci, aby zapobiec nawrotom choroby.

Z reguły pacjenci z tą chorobą są uzależnieni od przyjmowania różnych leków. Zawsze ważne jest, aby zapewnić prawidłowe dawkowanie i regularne przyjmowanie, aby trwale i prawidłowo przeciwdziałać objawom.

Opieka i wsparcie własnej rodziny może być również bardzo przydatne w przypadku tej choroby, a także zmniejszyć depresję i inne choroby psychiczne. Dalszy przebieg zależy w dużej mierze od czasu diagnozy, więc nie można dokonać ogólnej prognozy. Ta choroba może również skrócić oczekiwaną długość życia chorego.

Możesz to zrobić sam

Łagodnie rozwinięty zespół Wartenberga niekoniecznie musi być leczony. W przypadku silnych ograniczeń lub bólu konieczne jest przyjmowanie leków. Przyjmowanie leku musi być dokładnie kontrolowane i rejestrowane. Pacjenci powinni również zwracać uwagę na wszelkie skutki uboczne i interakcje i informować o nich lekarza.

Bardzo wyraźny zespół Wartenberga należy leczyć operacyjnie. Po operacji stosuje się odpoczynek w łóżku i odpoczynek. Ponownie, zalecenia medyczne muszą być ściśle przestrzegane, aby wykluczyć powikłania. Ważne jest również ustalenie przyczyny zespołu Wartenberga. Ciasne zegarki lub bransoletki biżuteryjne są często przyczyną uszkodzenia nerwów. Jeśli przyczyna nie jest znana, najważniejszym działaniem jest obserwacja objawów i zasięgnięcie porady lekarza w przypadku nasilenia się objawów.

W przypadku zespołu Wartenberga należy unikać aktywności fizycznej, która może dodatkowo obciążać nerw. Jakie środki są odpowiednie, aby zachować formę pomimo fizycznych ograniczeń, najlepiej omówić z fizjoterapeutą. Lekarz może wymienić specjalne ćwiczenia, które można zastosować w celu złagodzenia bólu w domu. Pomocne mogą być również masaże lub zabiegi akupunktury.