Biała materia

Plik Biała materia można rozumieć jako odpowiednik szarych komórek w mózgu. Składa się z dróg przewodzenia (włókien nerwowych), których biały kolor wynika z ich rdzeniastej budowy.

Istota biała jest częścią ośrodkowego układu nerwowego i jest również nazywana Substantia alba odpowiednio znak lub Substancja rdzeniowa wyznaczony. W rdzeniu kręgowym leży obok istoty szarej. Tam jest podzielona na pasmo przednie, boczne i tylne. W mózgu białe włókna nerwowe znajdują się w wewnętrznych obszarach i są otoczone szarą materią. Szlaki mielinowe, tj. Mielinowe rozszerzenia komórek nerwowych, również wykazują nagromadzenie szarych ciał komórek nerwowych. Są to tak zwane obszary rdzeniowe w rdzeniu kręgowym i mózgu.

Co to jest istota biała?

Otoczki mielinowe odpowiedzialne za białe zabarwienie substancji tworzą tzw. Komórki glejowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Te również należą do istoty białej. Z drugiej strony ciała komórek nerwowych są tak dobre, jak nie w tym obszarze, poza rozwojem przed urodzeniem.

Istota biała znajduje się głównie na powierzchni w obszarach rdzenia kręgowego i pnia mózgu. Włókna nerwowe z pokrywającego się punktu początkowego i o tym samym przeznaczeniu są grupowane w wiązki, pasma lub ścieżki. W mózgu istota biała znajduje się w centralnej części i jest również ułożona w pasma. Przebieg sznurów nerwowych przebiega dalej przez obszar pnia mózgu i tak zwane łodygi móżdżku do rdzenia móżdżku.

Anatomia i budowa

Objętość istoty białej wypełnia prawie połowę ludzkiego mózgu. Ogólnie można go sobie wyobrazić jako skomplikowany system kilku milionów kabli połączeniowych. Każda z tych nici ma gałąź komórek nerwowych, która rozpoznaje, przekazuje i przekazuje sygnały. Nauka mówi o aksonie.

Zwykle jest owinięty tłustą mieliną, która powoduje, że substancja jest biała. Wiązki, pasma i ścieżki nerwowe ponownie się dzielą iw pewnych okolicznościach ponownie łączą, tak że można połączyć odległe od siebie obszary mózgu. Zatem istota biała jest bardzo ważna dla wszystkich procesów w mózgu związanych z uczeniem się. Jeśli struny nerwowe wykazują zaburzenia, może to mieć niezwykle negatywny wpływ na sprawność umysłową osoby. Obecnie możliwe metody obrazowania pozwalają na wyraźne uwidocznienie istoty białej i odniesienie się do jej przyczynowego wpływu na możliwe zaburzenia psychiczne i psychiczne.

Pokazują również wpływ istoty białej na inteligencję i umiejętności myślenia. Dowodzi to, że włókna nerwowe w znacznie większym stopniu niż oczekiwano determinują przepływ informacji między poszczególnymi obszarami mózgu. Aktywny mózg, który ma być aktywny, może zwiększyć swoją białą istotę. Kiedy osoba uczy się czegoś nowego lub, na przykład, nabywa wiele nowych umiejętności na instrumencie muzycznym, biała masa mózgu wzrasta ilościowo. Można go więc wyszkolić, co pierwotnie uważano za niemożliwe. I odwrotnie, staje się również jasne, w jakim stopniu istota biała przyczynia się do spadku umiejętności wszechstronnego myślenia w starszym wieku.

Funkcja i zadania

W ciągu ostatnich kilku lat uzyskano również nową wiedzę na temat mieliny, tej tłustej białawej sierści wokół przewodów. Początkowo zakładano, że ta tzw. Pochewka rdzeniowa służy wyłącznie do izolacji włókien nerwowych. Później jednak pojawiło się pytanie, dlaczego niektóre włókna nie mają wówczas powłoki, a inne cienką lub grubą.

Przez długi czas nie można było w pełni wyjaśnić, dlaczego otoczka mielinowa ma mikroskopijne szczeliny (pierścienie wiążące Ranviera) w odległości milimetra. Teraz stało się jasne, że impulsy nerwowe na ścieżce przewodnictwa owiniętego (mielinowego) postępują około sto razy szybciej niż na odsłoniętej. Dzięki „taśmie izolacyjnej” sygnały elektryczne przeskakują, że tak powiem, po koronkowych pierścieniach. Jest to zauważalne zarówno w ośrodkowym układzie nerwowym, jak iw różnych kończynach.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Rozwój istoty białej przez całe życie charakteryzuje się wzlotami i upadkami. W dzieciństwie i okresie dojrzewania ich objętość rośnie stosunkowo równomiernie. Rośnie do wieku 40 do 50 lat. Następnie jednak istota biała jest ponownie redukowana mniej więcej powoli.

W związku z tym sprawność umysłowa stopniowo spada. Przepływ informacji między poszczególnymi regionami mózgu ustaje, ponieważ zmniejsza się liczba włókien nerwowych pokrytych mieliną. Istnieją badania, które pokazują, że całkowita długość zmielinizowanych włókien u człowieka wynosi około 149 000 kilometrów w wieku 20 lat, a następnie zmniejsza się do około 82 000 kilometrów w wieku 80 lat. Nie musi to jednak oznaczać, że osoby starsze tracą nabytą wiedzę. Zwykle pozostaje w dobrym stanie do późnej starości. Mózg ma zdolność samodzielnego kompensowania pewnych deficytów.

Znaczący eksperyment z młodszymi i starszymi osobami wykazał, że reakcje w obszarze motorycznym spowalniają wraz z wiekiem. Jednak naukowcy podejrzewali, że strategia mózgu stojąca za tym zwiększonym progiem reakcji polegała na unikaniu pochopnych, a tym samym prawdopodobnie nieprawidłowych reakcji. W rzeczywistości starsi badani reagowali wolniej niż młodzi, ale również osiągali niższy poziom błędu. Stwierdzono również, że osoby starsze, pomimo deficytów istoty białej, są w stanie lepiej aktywować określone obszary mózgu niż osoby młodsze.