amfetamina

Substancja lecznicza, lek pobudzający, środek dopingujący - to wszystko amfetamina przeszedł wiele w swojej historii i otrzymał wiele nazwisk. Pod nazwą „Speed” jest nielegalny w tym kraju, ale nadal był używany w latach 30. XX wieku jako lek na przeziębienie, depresję i impotencję. Jako narkotyk, amfetaminy stały się przestarzałe ze względu na ich potencjał uzależniający - metylofenidat leku ADHD również jest tutaj wyjątkiem.

Co to jest amfetamina?

Nazwa składnika aktywnego amfetamina to skrócona wersja nazwy chemicznej alfa-metylofenetyloamina i opisuje syntetycznie wytwarzaną substancję z grupy fenyloetyloamin, która ma niehalucynogenne działanie stymulujące na organizm.

Poszczególne amfetaminy mają wielorakie działanie i były używane jako leki w wielu różnych wskazaniach w całej ich historii - obecnie nie ma wskazań medycznych ze względu na ich ogromny potencjał uzależniający.

Jako lek, amfetaminy znane są również pod nazwą „Speed” - MDMA (metylenodioksymetamfetamina) jest również znanym przedstawicielem tej klasy substancji.

Efekt farmakologiczny

Rozwija się ich działanie farmakologiczne Amfetaminy poprzez ich związek z adrenaliną w organizmie i uwolnieniem neuroprzekaźników noradrenaliny i dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.

Dlatego należą do farmakologicznej grupy sympatykomimetyków. Na obrzeżach ciała amfetaminy mają wyraźny bezpośredni efekt adrenergiczny: zwężają się naczynia krwionośne, zwiększa się bicie serca i ciśnienie krwi, poszerza się oskrzela w celu zwiększenia poboru tlenu, a błony śluzowe puchną. Wszystko to i wiele innych efektów częściowych jest częścią systemu walki lub ucieczki naszego autonomicznego układu nerwowego, współczulnego układu nerwowego.

Następnie jest ono ponownie stymulowane głównie bezpośrednio w ośrodkowym układzie nerwowym: jako „pobudzające aminy” amfetaminy przechodzą przez barierę krew-mózg do mózgu bez żadnych problemów i uwalniają noradrenalinę i dopaminę z zapasów zakończeń komórek nerwowych. Podobnie jak kofeina, amfetaminy mają silniejszy wpływ na zmęczonych ludzi niż wtedy, gdy są w pełni przebudzeni. Znika zmęczenie, poprawia się nastrój, może pojawić się euforia, na kilka godzin powraca obniżona wydolność wynikająca ze zmęczenia.

Mobilizują się rezerwy mocy, zwiększają się uwaga i zdolność koncentracji, jednocześnie pojawia się zahamowanie apetytu i wzmożona chęć do ruchu - ciało przechodzi w tryb walki i ucieczki aż po same końce włosów.

Druga strona medalu polega na tym, że organizm szybko wpada w stan wyczerpania po wielokrotnym podawaniu, a ostatecznie brakuje pożywienia i snu - nawet jeśli umysł już tego nie rozpoznaje. Występuje przyzwyczajenie, które prowadzi do zwiększenia dawki. Może to prowadzić do nawyków i uzależnienia. Na tym etapie przemocy mogą również rozwinąć się psychozy. Z tego powodu amfetaminy są klasyfikowane jako środki odurzające i nie są swobodnie dostępne ani przepisywane.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Obecnie nie ma do tego legalnego zastosowania medycznego Amfetaminy więcej. W przeszłości było odwrotnie: prawie każdy z opisanych powyżej efektów prowadził do stosowania amfetamin jako leków.

W latach 30. ubiegłego wieku były lekami na przeziębienie i lekami przeciwalergicznymi, były używane przez studentów przez całe noce nauki, a później były również stosowane przeciwko chorobie Parkinsona, depresji, narkolepsji i impotencji. Podczas drugiej wojny światowej armie masowo nie pozwalały spać żołnierzom za pomocą amfetaminy - to utorowało drogę do rozprzestrzeniania się substancji czynnej jako leku, która była szczególnie rozpowszechniona od lat pięćdziesiątych XX wieku.

W 1948 r. Wprowadzono na rynek również amfetaminę przeciwko ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) - jest to ostatnie, które zachowało się do dziś w medycynie (obecnie stosowany metylofenidat jest powiązany z amfetaminą i dlatego podlega przepisom na receptę BtM). .

W sportach wyczynowych amfetaminy są również często stosowane jako środki dopingujące w celu poprawy wyników. Sportowiec nie zauważa w ten sposób swojego fizycznego zmęczenia i kontynuuje pracę na „pełnym gazie” - wyłączane są w ten sposób hamulce psychiczne, które w rzeczywistości są bardzo przydatne do ochrony organizmu przed nadmiernym wysiłkiem, więc wydajność wzrasta w krótkim okresie.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Zagrożenia i skutki uboczne Amfetamina a jej pochodne są tak poważne, że amfetaminy nie są już dziś (legalnie) używane. Posiadanie i handel amfetaminami jest przestępstwem w Niemczech i większości innych krajów europejskich.

Głównym problemem jest oczywiście fizyczne wyczerpanie, które pojawia się przy stosowaniu amfetamin bez zauważenia przez osobę zainteresowaną i możliwości jej prawidłowej oceny. Energiczne noce z tańcami pod wpływem prędkości i związanych z nimi narkotyków nie tylko prowadzą do kaca następnego ranka, ale mogą również powodować poważne, zagrażające życiu wyczerpanie.

W dłuższej perspektywie przyczynia się do tego brak apetytu i snu. Jednocześnie amfetaminy mają ogromny potencjał uzależniający ze względu na ich odurzające działanie. Aby osiągnąć ten sam efekt, dawkę należy stale zwiększać ze względu na szybkie procesy przyzwyczajania.