Prednizolon to lek należący do sztucznie wytwarzanych glukokortykoidów. Ma taki sam wpływ na organizm jak hydrokortyzon wytwarzany przez organizm w korze nadnerczy.
Co to jest prednizolon?
W Prednizolon jest składnikiem aktywnym z grupy preparatów kortyzonowych. Kortyzon to hormon wytwarzany przez organizm. Jest wytwarzany w nadnerczach i ma różne skutki w organizmie.
Prednizolon jest stosowany terapeutycznie w celu zahamowania stanu zapalnego i zmniejszenia obrzęku. Zapobiega wnikaniu komórek zapalnych do uszkodzonej tkanki i uwalnianiu substancji immunomodulujących.
Prednizolon ma działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i przeciwalergiczne oraz wpływa na metabolizm lipidów i węglowodanów.
Efekt farmakologiczny
Oprócz wpływu na metabolizm węglowodanów i tłuszczów Prednizolon także na układ krwiotwórczy i limfatyczny. Ma również wpływ na gospodarkę mineralną kortykosteroidów i równowagę wapniową. Oddziałują również na stany zapalne, zapalne wydzieliny (wysięk) i wzrost niektórych tkanek.
W odniesieniu do metabolizmu węglowodanów, substancja czynna wspomaga glukoneogenezę, odkładanie się glukozy z białka i produktów pośrednich. W metabolizmie tłuszczów prednizolon prowadzi do redystrybucji złogów tłuszczu ze zwiększoną utratą tłuszczu. Zmniejsza się ilość tłuszczu na kończynach, ale odkłada się on w wątrobie i tułowiu.
Spożycie substancji czynnej zwiększa liczbę białych krwinek w tkance limfatycznej. Jednak liczba podzbiorów granulocytów eozynofilów i limfocytów ulega zmniejszeniu. Wynikająca z tego ograniczona obrona skutkuje większą podatnością na infekcje. W układzie krwionośnym podawanie prednizolonu nasila tworzenie się czerwonych krwinek i płytek krwi. Jednocześnie zmniejsza się ilość substancji sprzyjających krzepnięciu, przez co zwiększa się ryzyko powstania zakrzepów w naczyniach.
Zahamowanie zapalenia, wysięku i proliferacji komórek zainicjowane przez tę substancję czynną skutkuje działaniem przeciwzapalnym, które jest związane z opóźnionym gojeniem się ran i zwiększonym tworzeniem się owrzodzeń (wrzód = głębokie wady skóry lub błony śluzowej). Ponadto prednizolon obniża poziom wapnia we krwi, ponieważ hamowane jest wchłanianie wapnia normalnie występujące w jelicie i jednocześnie zwiększa się jego wydalanie przez nerki.
Ponadto można zaobserwować aktywny składnik mineralnego kortykoidu, czego konsekwencją jest zmniejszenie wydalania sodu przy jednoczesnym zwiększeniu wydalania potasu.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Prednizolon stosowany jest zarówno w formie terapii substytucyjnej, jako fizjologicznie dawkowana hormonalna terapia zastępcza, jak i w postaci niefizjologicznej farmakoterapii wysokodawkowej.
Ten ostatni jest stosowany w chorobach reumatologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów lub zapalenie naczyń, w chorobach płuc, takich jak astma oskrzelowa, ostre zaostrzenie POChP lub katar sienny. Inne obszary zastosowania to zmiany skórne (reakcje alergiczne), terapia przeciwnowotworowa niektórych postaci białaczki, choroby układu krwiotwórczego lub objawy neurologiczne, takie jak stwardnienie rozsiane. Prednizolon można również stosować w chorobach oczu, takich jak neuropatia nerwu wzrokowego, choroby żołądkowo-jelitowe, choroby nerek i infekcje.
Jeśli ten aktywny składnik zostanie przepisany, należy regularnie przeprowadzać badania lekarskie. Szczególną uwagę zwraca się na podaż potasu (zwiększona) i ograniczenie sodu (ostrożnie). Towarzysząca profilaktyka osteoporozy, polegająca na podawaniu wapnia i witaminy D oraz dużej ilości ćwiczeń, jest również jednym z zadań medycznych przepisywania prednizolonu.
Z reguły dawkę należy zwiększyć w ostrych stresujących sytuacjach, takich jak operacje, wypadki lub porody, ponieważ potrzeba wzrasta z powodu stresu. Jeśli osoby przebywające w pobliżu chorego zachorują na ospę wietrzną lub odrę, należy zastosować leczenie profilaktyczne, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko zakażenia z powodu niedoboru odporności wywołanego lekiem.
Zagrożenia i skutki uboczne
Zabieranie Prednizolon Ze względu na wpływ na równowagę hormonalną może prowadzić do rozwoju zespołu Cushinga z typową twarzą w pełni księżyca i otyłością łodygi. W pewnych okolicznościach można odnotować zaburzenia równowagi potasu i sodu, wzrost stężenia lipidów we krwi, zwiększenie masy ciała, zaburzenie równowagi hormonów płciowych i rozwój cukrzycy.
Na skórze mogą powstawać tak zwane rozstępy. Zanik skóry (pergamin), wybroczyny (krwawienie pod skórą), teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji i trądzik steroidowy należą również do skutków ubocznych prednizolonu.
Jeśli chodzi o mięśnie i szkielet, osłabienie mięśni, rozpad mięśni i osteoporoza to marginalne objawy leczenia tą substancją czynną. Ponadto pod wpływem prednizolonu możliwa jest depresja, zaburzenia snu lub psychozy. W przewodzie pokarmowym mogą rozwinąć się wrzody, krwawienia i stany zapalne trzustki. Na przykład zaćma lub jaskra występują w oczach jako efekt uboczny prednizolonu.
