Leki, które są włączone Angiotensyna II odgrywają dużą rolę w zwiększaniu ciśnienia krwi i poziomu sodu. Są to często stosowane leki, popularne wśród pacjentów cierpiących na niskie ciśnienie krwi z powodu bardzo rzadkich skutków ubocznych.
Co to jest angiotensyna II?
Znana od 1940 roku angiotensyna odpowiada za regulację ciśnienia krwi, jest wytwarzana w nerkach i przekształcana przez enzym w płucach do angiotensyny II.
Podawanie leku z tą substancją czynną zwiększa działanie pierwotnej angiotensyny, co prowadzi do szybkiego wzrostu ciśnienia krwi. Różne badania wykazały, że angiotensyna II wydłuża życie i osłabia chorobę u dotkniętych nią pacjentów.
Efekt farmakologiczny
Angiotensyna II została powiązana z kilkoma efektami, ale najbardziej znaczącym jest wyraźny wzrost ciśnienia krwi. W rezultacie uzyskuje się lepszy dopływ krwi do wszystkich narządów w organizmie, nerka jest zarejestrowana jako narząd szczególnie „dotknięty chorobą”.
Angiotensyna II wpływa nie tylko na jeden konkretny narząd, ponieważ skutki jej spożycia można mierzyć i odczuwać w całym organizmie. Kora nadnerczy jest zwalczana przez znacznie zwiększone uwalnianie aldosteronu. To z kolei prowadzi do zwiększonego wydalania jonów potasu w tzw. Kanalikach nerkowych. Zwiększeniu objętości krwi sprzyja reabsorpcja wody, co z kolei prowadzi do podwyższenia ciśnienia krwi.
Angiotensyna II oddziałuje również bezpośrednio na kanaliki nerkowe, co ponownie podnosi ciśnienie krwi. Wreszcie pewien hormon jest uwalniany częściej w tylnym płacie przysadki mózgowej, powodując ostatni wzrost ciśnienia krwi. Ten wpływ na różne narządy jest również spowodowany przez angiotensynę I, ale angiotensyna II działa znacznie skuteczniej, więc lepszy efekt można osiągnąć przy tej samej ilości leku. Jeśli nie wystąpią żadne skutki uboczne, Angiotensyna II nie powinna wpływać na żadne inne narządy ani funkcje organizmu.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Angiotensyna II jest stosowana w postaci leku wyłącznie w leczeniu niskiego ciśnienia krwi. Inhibitory ACE stanowią alternatywę, ale częściej powodują skutki uboczne, więc preparaty angiotensyny II mogą być skuteczną alternatywą dla pacjentów dotkniętych skutkami ubocznymi.
W dużym badaniu przeprowadzonym na 2640 pacjentach 20,8% kandydatów do testu prosiło o przerwanie leczenia inhibitorem ACE z powodu działań niepożądanych, podczas gdy leki angiotensyna II doprowadziły do takiej decyzji tylko w 12,2% przypadków. Leczenia angiotensyną II nie należy stosować w okresie ciąży ani w kolejnym okresie karmienia piersią, ponieważ dziecko może mieć kontakt z lekiem.
Ciężka niewydolność serca IV stopnia jest również przeciwwskazaniem, a angiotensyny II nie wolno stosować do leczenia, jeśli występują poważne zaburzenia czynności nerek (ponieważ ten narząd jest bezpośrednio odpowiedzialny za działanie angiotensyny II) lub wątroby. Angiotensynę II można łączyć z wymienionymi inhibitorami ACE, ale nie są dostępne tutaj żadne długoterminowe badania.
Zagrożenia i skutki uboczne
Angiotensyna II jest substancją czynną, która rzadko powoduje skutki uboczne w postaci leków. Należą do nich np. Zawroty głowy czy uczucie dezorientacji, dlatego preparatów tego typu nie wolno przyjmować po raz pierwszy, jeśli planowane jest później korzystanie z maszyn (np. Podróż samochodem).
Ponadto wartości wątroby mogą się zmieniać, a wartości potasu mogą wzrosnąć, ale niekoniecznie musi to mieć negatywny wpływ. Angiotensyna II może również powodować ból mięśni i uporczywy ból stawów oraz dyskomfort w przewodzie pokarmowym.
Mogą się one objawiać biegunką lub zaparciami, a u niektórych pacjentów wykazano lekkie, utrzymujące się uczucie nudności. Widoczne, czerwonawe uderzenie domowe jest również jednym ze skutków ubocznych angiotensyny 2. Wszystkie wymienione działania niepożądane występują bardzo rzadko.
