Hormon antydiuretyczny (adiuretyna)

Własny hormon organizmu Adiuretyna lub. Hormon antydiuretyczny jest tworzony przez komórki nerwowe w podwzgórzu, część ludzkiego [[międzymózgowia]. Jego głównym celem jest kontrolowanie bilansu wodnego organizmu. Brak równowagi ilościowej i produkcyjnej może wywołać wiele chorób.

Co to jest hormon antydiuretyczny?

Adiuretyna jest również znana pod nazwami ADH (hormon antydiuretyczny), wazopresyna i AVP (wazopresyna argininowa). Najbardziej rozpowszechniona jest nazwa ADH, która składa się ze słów „anty” oznaczających „przeciw” i „diureza” (= wydalanie moczu przez nerki). Ponieważ hormon wspomaga odzyskiwanie wody z nerek, przeciwdziała wydalaniu moczu, co wyjaśnia jego nazwę.

Oprócz oksytocyny ADH jest hormonem efektu podwzgórza.Ta grupa hormonów działa bezpośrednio na komórki narządów docelowych bez przechodzenia przez gruczoły ciała. Podstawowa struktura ADH składa się z aminokwasów fenyloalaniny, cykleiny, argininy, tyrozyny, glutaminy, asparaginy, proliny i glicyny.

Produkcja, edukacja i produkcja

W ludzkim ciele adiuretyna jest wytwarzana razem z oksytocyną w podwzgórzu, obszarze międzymózgowia w pobliżu nerwów wzrokowych. Następnie jest uwalniany do krwiobiegu.

Ilość uwalnianego ADH jest określana przez stężenie osmotyczne we krwi. Równowagę wodną organizmu człowieka reguluje osmoza - równowaga między cząsteczkami cieczy przez półprzepuszczalną membranę. Jeśli w organizmie człowieka brakuje wody, uwalnia się więcej adiuretyny.

W podwzgórzu znajdują się czujniki, które rejestrują i przekazują stężenie osmotyczne. Ciśnienie krwi również odgrywa ważną rolę w regulacji ilości uwalnianego ADH - odpowiednie czujniki znajdują się w dużych naczyniach krwionośnych.

Funkcja, działanie i właściwości

Najważniejszą funkcją ADH jest regulacja bilansu wodnego. Hormon wykorzystuje receptory w przewodach zbiorczych nerek, aby skierować wodę z powrotem do organizmu. Zwiększa to stężenie moczu, gdy zmniejsza się jego objętość. U osób zdrowych proces ten jest szczególnie widoczny w nocy, ponieważ można przespać całą noc bez oddawania moczu.

Adiuretyna spełnia również inne funkcje. W dużych ilościach powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, co z kolei powoduje wzrost ciśnienia krwi. W wątrobie hormon powoduje uwolnienie cukru do innych narządów (glikoliza). Potrzeba ta pojawia się, gdy organizm ma zwiększone zapotrzebowanie na energię, w której cukier z pożywienia jest niewystarczający, aby optymalnie zaopatrzyć komórki.

Część adiuretyny nie jest wprowadzana do krwiobiegu, ale raczej migruje do przedniego płata przysadki mózgowej. Tam powoduje wydzielanie ACTH (adrenokortykotropiny). Ten hormon peptydowy zapewnia uwalnianie własnego kortyzolu (glukokortykoidów) w nadnerczach i dlatego jest również odpowiedzialny za uwalnianie insuliny. Ponieważ ADH znajduje się na początku tego łańcucha, jest również jednym ze składników mechanizmu hormonalnego stresu.

Choroby, dolegliwości i zaburzenia

Zakłócenia w produkcji ADH mogą objawiać się zarówno nadprodukcją, jak i niedoprodukcją, przy czym ta ostatnia występuje znacznie częściej. W moczówce prostej centralnej organizm ma za mało ADH. Jest wiele powodów. Brak lub niewystarczająca produkcja adiuretyny lub brak transportu do tylnego płata przysadki mózgowej mogą być równie odpowiedzialne, jak niewystarczające magazynowanie w podwzgórzu lub brak transportu do komórek ciała. Konsekwencje są takie same we wszystkich przypadkach, ponieważ ADH nie dociera do celu lub jest zbyt mały, aby był skuteczny.

Główne objawy to zwiększone oddawanie moczu i silne pragnienie. Ludzie tracą mocz, nie pijąc dużo. Dodatkowe objawy mogą obejmować suchość skóry, trudności w zasypianiu, drażliwość lub zaparcia. Chorobę można zdiagnozować na podstawie badań laboratoryjnych, w szczególności testu pragnienia: pacjent jest badany w laboratorium po kilku godzinach bez podawania płynów. Osoba zdrowa wykazuje wzrost ADH z powodu pragnienia, którego nie można odnotować u osoby chorej.

Rzadkie zaburzenie związane z adiuretyną polega na nadprodukcji hormonu - zespołu Schwartza-Barttera. W organizmie występuje nadmiar wody, co powoduje, że osoby dotknięte chorobą przybierają na wadze. Rozrzedza również krew, powodując objawy wynikające z niskiego poziomu sodu. Konsekwencjami są senność, bóle głowy lub poczucie braku zaangażowania. Rozrzedzenie krwi jest często określane podczas rutynowego badania. Ponadto badanie moczu może wykazać, że mocz jest zbyt skoncentrowany.

W obu przypadkach przyczyny są niezwykle zróżnicowane. Często są to łagodne lub złośliwe guzy podwzgórza, wylew krwi do mózgu po wypadkach, zapalenie naczyń, torbiel lub rzadziej ziarniniak. W większości przypadków chorobę można dobrze leczyć, usuwając podstawowy problem.

Tutaj znajdziesz swoje leki